Números 11
ASG vs ARA
1 Kanna ke te ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i mololo adama atakaci e le. Ana Vuzavaguɗu u panai i na i a kudansa, ɗa u yaꞋin wupa. Ɗa u suki n akina ɗa o songi uma a na i a̱ ka̱kina̱ ka̱ a̱pa̱m e le.
1 Queixou-se o povo de sua sorte aos ouvidos do Senhor ; ouvindo-o o Senhor , acendeu-se-lhe a ira, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu extremidades do arraial.
2 Ɗa uma a bankai m ma̱shi me le u Musa, yeve u vasai u Vuzavaguɗu ɗa akina a a̱ kima̱i.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e, orando este ao Senhor , o fogo se apagou.
3 Ɗa e ɗekei ubuta̱ wa n kula Tabera, adama a na akina a Vuzavaguɗu a̱ kula̱ ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ke le.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porque o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Ɗa ka̱tsura̱ ka uma a kavama ko yoku ka na ka̱ ɗa̱nga̱i nwalu koɓolo n aza a Isaraila, a̱ ɗa̱nga̱i kazagba ki ili kulyaꞋa. A na a̱ gita̱i mololo ɗa aza Isaraila feu a̱ ɗengusa̱i mololo, a danai, <<Yayi u kuneke tsu inyama tsu takuma?
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e também disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Ci ciɓa ta̱ n adan a na tsu takumai gbani a Masar gbani koɓolo n kokumba, n guna, n a̱luwa̱shi arambasa koɓolo n arambasagawan.
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos.
6 Ama gogo na a̱ tsu ɗa na a kambulu, utsura u tsu u kotso ta̱, babu ilikulya sai mana koci.>>
6 Agora, porém, seca-se a nossa alma, e nenhuma coisa vemos senão este maná.
7 Mana ili yoku i ɗa i na i yotsoi igeɓetsu wa̱ri n usumbi tsu mini mo tsulo.
7 Era o maná como semente de coentro, e a sua aparência, semelhante à de bdélio.
8 Uma a̱ tsu uta̱ ta̱ ka̱ta̱ o ɓolongu, ka̱ta̱ a iya le a kutali ko o soyo le a̱ ma̱suku. Ka̱ta̱ a̱ ya̱na̱ le o mogbodo ko ta na a yaꞋanka emeshe. Ka̱ta̱ o yokpo an ili i na a kangalai m maniꞋin ma zaitu.
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; o seu sabor era como o de bolos amassados com azeite.
9 Ayin a na baci de dem ciza tsu matsai lo a̱ ubuta̱ wa̱ a̱pa̱m n kayin, ka̱ta̱ mana feu vu uta̱.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Ɗa Musa u panai uma ra̱ka̱ a̱ ma̱shi, yaba dem a kashani a̱ utsutsu u ka̱pa̱m ka̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin wupa ka̱u, ɗa Musa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱.
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo por famílias, cada um à porta de sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Ɗa Musa u danai Vuzavaguɗu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kutakacika kagbashi ka̱ nu? Yiɗa̱i n yaꞋin i na i na̱mgba̱i nu ka̱tsuma̱ ali ɗa vu ka̱sukpa̱i a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ wa̱ va̱?
11 Disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Mpa ɗa n ɗikai ka̱tsuma̱ ka uma a nampa ra̱ka̱? Mpa ɗa m matsai le? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu danai mu n ɗika le ekiye a̱ va̱, uteku tsu na kowoꞋi ka maku ke ci keɓe mereɓu, a kubanka iɗika i na vu kucinai va kuneke ikaya i le?
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Dei-o eu à luz, para que me digas: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que, sob juramento, prometeste a seus pais?
13 Te ɗai ma̱ kuciya̱ inyama i na me kuneke ka̱bunda̱i ka uma a nampa ra̱ka̱? Ele na a dakakai kushiꞋika̱ mu, a kudana, <Neke tsu inyama, tsu takuma.>
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: Dá-nos carne que possamos comer.
14 Mpa n kufuɗa kuɗika a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ endeꞋen va̱ ba, a yaꞋan mu ta̱ a̱miki n a̱bunda̱i.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois me é pesado demais.
15 Tsu nampa tsu ɗa baci vu sheshei kuyaꞋan nu mpa, una mu gogo na, ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, jebeke mu atakaci a nampa.>>
15 Se assim me tratas, mata-me de uma vez, eu te peço, se tenho achado favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Ɗa Vuzavuguɗu u danai Musa, <<Ɓolonku mu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa ma aza a Isaraila, aza na vu yevei ele ɗa aza e kelime a uma, n aza a gbagbaꞋin kpamu, ka̱ta̱ vu tuka̱ le a̱ Ma̱va̱li mo Oɓolo, a shamgba ɗe koɓolo n avu.
16 Disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos e superintendentes do povo; e os trarás perante a tenda da congregação, para que assistam ali contigo.
17 Mpa mi ta̱ a̱ kucipa̱ n yaꞋan kadanshi n avu ɗe, ka̱ta̱ n jaꞋwan utsura wa ayinviki a̱ nu n neke le. I ta̱ a̱ kuɓanka̱ wu kuɗika a̱miki a uma, adama a na ka̱ta̱ vu ɗika a̱miki a endeꞋen nu ba.
17 Então, descerei e ali falarei contigo; tirarei do Espírito que está sobre ti e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que não a leves tu somente.
18 Ka̱ta̱ vu dana uma a, ciɗatangi ka̱ci ka̱ ɗa̱, makpaꞋa yi ta̱ a kutakuma inyama, adama a na Vuzavaguɗu u pana ta̱ ma̱shi ma̱ ɗa̱, ma na i danai, <Yayi u kuneke tsu inyama i kutakuma? U laꞋa ta̱ n kugaꞋan tsu bono a Masar.> Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke ɗa̱ inyama i kutakuma, ka̱ta̱ i takuma.
18 Dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer? Íamos bem no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Yi a kutakuma i ɗa a kanna kete, ko ayin e re, ko ayin a tawun, ko ayin kupa, ko ayin kamanga ba.
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte;
20 Ama o wotoi ka̱ɓula̱, yi ta̱ a kumaka i ɗa ali i yo okpo ɗa̱ ili yu unata. Adama a na i iwan ta̱ Vuzavaguɗu vu na wi a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱ n vuza na i shiꞋika̱i, i danai, <Yiɗa̱i ɗa vu uta̱ka̱i tsu a Masar?> >>
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes o Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ɗa Musa u danai, <<Mpa ɗa a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a̱kpa̱n amangatawa̱nta̱li (600,000) a nwalu e ene. Vu dana ta̱ kpamu, <Mi ta̱ e kuneke le inyama, i na a kutakuma wotoi ka̱ɓula̱.>
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; e tu disseste: Dar-lhes-ei carne, e a comerão um mês inteiro.
22 Ko ɗa baci a kiɗai ushiga wa anaka n ushiga wu nlala yi ta̱ a kuyawa le? Ko o ɓolongu baci adan a mala ra̱ka̱ ɗa e nekei le, i ta̱ a kuyawa le?>>
22 Matar-se-ão para eles rebanhos de ovelhas e de gado que lhes bastem? Ou se ajuntarão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Vu sheshe ta̱ kukiye ku Vuzavaguɗu ki ta̱ gbati? Gogo na ve kene ta̱, ko i na n dansai yi ta̱ a kushana ko ya kushana ba.>>
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: Ter-se-ia encurtado a mão do Senhor ? Agora mesmo, verás se se cumprirá ou não a minha palavra!
24 Musa wu uta̱i u danai uma kadanshi ka na Vuzavaguɗu u danai. Ɗa u ɓolongi nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa aza a Isaraila, u zuwai le uka̱ra̱Ꞌi n ka̱pa̱m ka.
24 Saiu, pois, Moisés, e referiu ao povo as palavras do Senhor , e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo, e os pôs ao redor da tenda.
25 Ɗa Vuzavaguɗu u cipa̱i punu e eleshu ɗa u yaꞋin kadanshi n a̱yi, ɗa u nekei le utsura wa ayinviki a na i u Musa ɗa u zuwakai nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma. Ana ayinviki a a̱ cipa̱i we le, a yaꞋin kene. Ama a lyaꞋa kelime n kene ba.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 Uma e re a̱ ka̱tsuma̱ ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma, okpoi a̱ ubuta̱ u ka̱tsura̱ wa, kula ku vuza te ku ɗaɗa Elidadu, vuza ire ɗa Medadu, ɗa ayinviki a̱ cipa̱i we le. I ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka aza na e kecei, ama a bana a̱ ma̱va̱li ba, ɗa a yaꞋin kene ubuta̱ u na o ɓolongi.
26 Porém, no arraial, ficaram dois homens; um se chamava Eldade, e o outro, Medade. Repousou sobre eles o Espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Ɗa kolobo ko yoku ka sumai ka banai ka danai Musa, <<Elidadu m Medadu i ta̱ ɗe a kuyaꞋan kene a̱ ubuta̱ u na i a̱ ka̱tsura̱ ka.>>
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Jesuwa maku ma̱ Nun, ka̱ɓa̱nki ka Musa ali a̱yi maku, u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ Musa, sa̱nka̱ le.>>
28 Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Ama Musa u danai, <<Vi ta̱ e cisheꞋe adama a̱ va̱? N kuciga ku va̱, wi ishi a kugaꞋan a dana uma a̱ Ka̱shile ra̱ka̱ eneki a ɗa. Ufolu u va̱ u ɗa, Vuzavaguɗu u zuwa utsura wa ayinviki a̱ ni u uma dem.>>
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 Ɗa Musa nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza Isaraila o bonoi a̱ ka̱tsura̱ e le.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ɗa Vuzavaguɗu u zuwai wunla̱i wu uta̱i a mala ɗa u tuka̱i nu nroni, ɗa a̱ yikpa̱i uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le dem. A kakambu ka̱ a̱pa̱m dem i ta̱ a kufuɗa kene le daꞋin ali u yawa tsu na vuza u kuliva̱ a nwalu. Kashani ku imkpi u le kpamu a kubana gaɗi ka laꞋa udashi u tatsu n iɗika ba.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, ao seu redor, cerca de dois côvados sobre a terra.
32 Ɗa ta na uma a̱ ɗa̱nga̱i n kanna ka nanlo n kayin ka̱ ni dem, ɗa kpamu o doki an kayin kasai a̱ ka̱na̱i kureme nroni ma. Aza na o ɓolongi kenu ele ɗa o ɓolongi homa kupa. Ɗa e ecikpei le uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le.
32 Levantou-se o povo todo aquele dia, e a noite, e o outro dia e recolheu as codornizes; o que menos colheu teve dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ele biꞋi a kutakuma inyama ya ɗa Vuzavaguɗu u yotsongi wupa u ni we le. Ɗa u suꞋuki le m ma̱dukpa̱ ma gbani-gbani, ma na mu unai uma n a̱bunda̱i.
33 Estava ainda a carne entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, quando se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e o feriu com praga mui grande.
34 Adama a nannai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Kiburotu-hatava, ɗaɗa asaun a aza kutsa̱n.
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Ɗe a Kiburotu-hatava va, ɗa aza a Isaraila a lazai a kubana a Hazerotu ubuta̱ u na a̱ da̱sa̱ngi.
35 De Quibrote-Hataavá partiu o povo para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?