1 Reis 3
asg (ASG) vs ARIB
1 Sulemanu u la̱nsa̱i kuyaꞋan ida̱shi i ma̱ta̱na̱ n FiriꞋauna mogono ma Masar, ɗa u zuwai mekere ma̱ ni. U ta̱wa̱i m maꞋa a̱ likuci i Dawuda ali sai a ayin a na u kotsoi kumaꞋa kefeku ko tsugono ka̱ ni n A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu, koɓolo m mashilya ma na ma̱ ka̱ra̱Ꞌi Urushelima.
1 Ora, Salomão aparentou-se com Faraó, rei do Egito, pois tomou por mulher a filha dele; e a trouxe à cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a casa do Senhor, e a muralha de Jerusalém em redor.
2 A ayin a nanlo uma o yongo ta̱ a kuyaꞋan alyuka a̱ nva̱li n yoku kau, adama a na ka̱ta̱ a maꞋa A̱Ꞌisa̱ a gbayin n kula ku Vuzavaguɗu ba.
2 Entretanto o povo oferecia sacrifícios sobre os altos, porque até aqueles dias ainda não se havia edificado casa ao nome do Senhor.
3 Sulemanu u yotsongi ucigi u ni a kubana u Vuzavaguɗu a kuwalaka tsu na esheku a̱ ni Dawuda u yaꞋin. Ama u yaꞋan ta̱ alyuka n kuneꞋe n ili i ma̱gula̱ni a̱ nva̱li.
3 E Salomão amava ao Senhor, andando nos estatutos de Davi, seu pai; exceto que nos altos oferecia sacrifícios e queimava incenso.
4 Ɗa mogono ma banai a Gibiyon ciya̱ u yaꞋan alyuka, adama a na ɗaɗa ma̱va̱li ma na ma laꞋi nu bgayin. Sulemanu u yaꞋin alyuka o kusongu ka̱kpa̱n (1,000) a katalikalyuka ka nanlo.
4 Foi, pois, o rei a Gibeão para oferecer sacrifícios ali, porque aquele era o principal dentre os altos; mil holocaustos sacrificou Salomão naquele altar.
5 N kayin ka nanlo ɗa Vuzavaguɗu u ta̱wa̱i u Sulemanu tsa alatani ɗe a Gibiyon, u danai ni, <<Folono ili i na vi cigai n neke wu.>>
5 Em Gibeão apareceu o Senhor a Salomão de noite em sonhos, e disse-lhe: Pede o que queres que eu te dê.
6 Ɗa Sulemanu wu ushuki u danai, <<Vu yotsongu ta̱ ugaꞋin n ucigi u gbayin u na wi kugisanku ba, a kubana u kagbashi ka̱ nu Dawuda esheku a̱ va̱, adama a na u yongo ta̱ n avu n uneki u ka̱ɗu, koɓolo kpamu n usuɓi, n ka̱ɗu ka singai. Ɗa vu lyaꞋi kelime n kuyotsongu yi ucigi u gbayin u nampa u na wi kugisanku ba, ali ɗa vi nekei ni kolobo adama a na ka̱ da̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ ni a ayin a nampa.
6 Respondeu Salomão: De grande benevolência usaste para com teu servo Dai, meu pai, porquanto ele andou diante de ti em verdade, em justiça, e em retidão de coração para contigo; e guardaste-lhe esta grande benevolência, e lhe deste um filho, que se assentasse no seu trono, como se vê neste dia.
7 Gogo na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, vu zuwa ta̱ kagbashi ka̱ nu kokpoi mogono a una̱ we esheku a̱ va̱ Dawuda. Ama mpa maku me kenu maꞋa mi, n yeve tsu na n kutono n ulinga u tsugono u va̱ ba.
7 Agora, pois, ó Senhor meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai. E eu sou apenas um menino pequeno; não sei como sair, nem como entrar.
8 Mpa kagbashi ka̱ nu ka na e mere ma uma a na vu zagbai, i ta̱ n ka̱bunda̱i ka na ka laꞋi kukece.
8 Teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, que nem se pode contar, nem numerar, pela sua multidão.
9 A dama nanai neke kagbashi ka̱ nu kuyeve, adama a na u fuɗa u yaꞋanka uma a̱ nu a fada a singai, ka̱ta̱ kpamu u fuɗa u pece i singai n i gbani-gbani. Adama na yayi vuza vu na wa kufuɗa kutono n uma a̱bunda̱i a nampa?>>
9 Dá, pois, a teu servo um coração entendido para julgar o teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; porque, quem poderia julgar a este teu tão grande povo?
10 Vuzavaguɗu u panai uyoꞋo a na Sulemanu we ecei ili i nampa.
10 E pareceu bem aos olhos do Senhor o ter Salomão pedido tal coisa.
11 Ɗa Ka̱shile ka danai ni, <<Adama a na ve ece ta̱ ili i nampa, vu kpa̱ɗa̱i keceke ka̱ci ka̱ nu wuma wu ugaɗi, ko uciyi, ko adama a na irala i nu i kuwa̱, ama vu ecekei ka̱ci ka̱ nu kuyeve adama a na vu fuɗa vi sheshe i na yi i singai,
11 Pelo que Deus lhe disse: Porquanto pediste isso, e não pediste para ti muitos dias, nem riquezas, nem a vida de teus inimigos, mas pediste entendimento para discernires o que é justo,
12 mi ta̱ e kuneke wu ili i na vu folonoi. Mi ta̱ e kuneke wu kuyeve n kufuɗa kusheshe i na yi i singai, ku na ka̱ta̱ vuza u saꞋwai kuciya̱ ba, kpamu i o kudoku feu kuciya̱ vuza nannai ba.
12 eis que faço segundo as tuas palavras. Eis que te dou um coração tão sábio e entendido, que antes de ti teu igual não houve, e depois de ti teu igual não se levantará.
13 Mi ta̱ e kuneke wu feu ili i na vu ecei ba, ɗaɗa uciyi n tsugbayin, adama a na a ayin a wuma u nu dem a̱ kpa̱ɗa̱ kuciya̱ mogono ma na a kugisanku n avu.
13 Também te dou o que não pediste, assim riquezas como glória; de modo que não haverá teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Vu wala baci a uye u va̱, ɗa kpamu vu tonoi wila̱ u va̱ n kadanshi ka̱ va̱, tsu na esheku Dawuda u yaꞋin, mi ta̱ o kudoku wu wuma wu ugaɗi.>>
14 E ainda, se andares nos meus caminhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi,
15 Ɗa Sulemanu u jimgbai, ɗa u yevei a na alatani a ɗa yi.
15 Então Salomão acordou, e eis que era sonho. E, voltando ele a Jerusalém, pôs-se diante da arca do pacto do Senhor, sacrificou holocaustos e preparou sacrifícios pacíficos, e deu um banquete a todos os seus servos.
16 Kanna ko yoku ɗa ashakanlai e re a̱ ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono ɗa shamgbai kelime ka̱ ni.
16 Então vieram duas mulheres prostitutas ter com o rei, e se puseram diante dele.
17 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le u danai, <<Vuzagbayin vu va̱, mpa n vuka vu nampa ci ta̱ o kuyongo a kpaꞋa ku te. M matsai a̱yi punu a kpaꞋa ka koɓolo nu mpa.
17 E disse-lhe uma das mulheres: Ah, meu senhor! eu e esta mulher moramos na mesma casa; e tive um filho, estando com ela naquela casa.
18 A kanna ka tatsu wana ɗai m matsa, ɗa vuka vu nampa va feu u matsai. A̱ tsu ɗa uteku u tsu, vuza yoku wi punu a kpaꞋa ka koɓolo n a̱ tsu ba, sai a̱ tsu aza e re koci.
18 E sucedeu que, no terceiro dia depois de meu parto, também esta mulher teve um filho. Estávamos juntas; nenhuma pessoa estranha estava conosco na casa; somente nós duas estávamos ali.
19 N kayin ɗa vuka vu nampa vu tsugbai maku ma̱ ni ɗa ma̱ kuwa̱i.
19 Ora, durante a noite morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 Ana kayin ke pecei ɗa u ɗa̱nga̱i, u ɗikai maku ma̱ va̱ mpa alavu. U vaꞋankai maꞋa wa̱ ni, ɗa u bonoi u zuwakai mu ma̱ ni ma na ma̱ kuwa̱i va a a suvu a̱ va̱.
20 E ela se levantou no decorrer da noite, tirou do meu lado o meu filho, enquanto a tua serva dormia, e o deitou no seu seio, e a seu filho morto deitou-o no meu seio.
21 Ana kayin ka asai, n ɗa̱nga̱i kuneꞋe maku ma̱ va̱ mani ɗa n cinai maꞋa ukpa̱. Ana n la̱na̱i maꞋa mayin, ɗa me enei maku ma na m matsai va ma ɗa ba.>>
21 Quando me levantei pela manhã, para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, atentando eu para ele à luz do dia, eis que não era o filho que me nascera.
22 Ama ɗa vuka vu te va vu danai, <<A̱Ꞌa̱, maku ma wuma ma ɗaɗa ma̱ va̱, ma na ma̱ kuwa̱i ma ɗaɗa ma̱ nu.>> Ama vuka vu iyain va vu gbagbalai, <<A̱Ꞌa̱, ma na ma̱ kuwa̱i ma ɗaɗa ma̱ nu, ma wuma ma ɗaɗa ma̱ va̱.>> Nannai ɗa o yongoi a kanananai a̱ ubuta̱ u mogono.
22 Então disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho, e teu filho o morto. Replicou a primeira: Não; o morto é teu filho, e meu filho o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Ɗa mogono ma danai, <<A̱yi na a kudana, <Maku ma̱ va̱ maꞋa mi n wuma, ma̱ nu maꞋa mi ukpa̱,> a̱yi nan ɗe feu a kudana, <A̱Ꞌa̱, ma̱ nu maꞋa mi ukpa̱, ma̱ va̱ maꞋa mi n wuma.> >>
23 Então disse o rei: Esta diz : Este que vive é meu filho, e teu filho o morto; e esta outra diz: Não; o morto é teu filho, e meu filho o vivo.
24 Ɗaɗa mogono ma danai, <<Tuka̱i mu n kotokobi.>> Ɗa a̱ tuka̱i mogono n kotokobi.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. E trouxeram uma espada diante dele.
25 Ɗa u danai, <<Pecei maku ma wuma ma kure, ka̱ta̱ i neke vuza te kagbati ke te, ke te kpamu i neke vuza i re.>>
25 E disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo, e dai a metade a uma, e metade a outra.
26 Ɗa vuka vu na maku ma̱ ni mi n wuma wa u danai mogono adama a na wi ta̱ a kupana asuvayali a maku ma̱ ni ma, <<Vuzagbayin vu va̱, neke yi maku ma wuma ma, ka̱ta̱ vu una maꞋa ba.>> Ama vuka vu te va vu danai, <<A̱Ꞌa̱, ko vuza a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ tsu u kuciya̱ maꞋa ba. Pecei maꞋa kure.>>
26 Mas a mulher cujo filho em suas entranhas se lhe enterneceram por seu filho}, e disse: Ah, meu senhor! dai-lhe o menino vivo, e de modo nenhum o mateis. A outra, porém, disse: Não será meu, nem teu; dividi-o.
27 Ɗa mogono Sulemanu u kiɗai afada u danai, <<Nekei vuka vi iyain maku ma wuma ma. Ka̱ta̱ yu una maꞋa ba, a̱yi ɗa a̱na̱ku a maku a.>>
27 Respondeu, então, o rei: Dai à primeira o menino vivo, e de modo nenhum o mateis; ela é sua mãe.
28 Ana aza a Isaraila ra̱ka̱ a panai afada a na mogono ma ma yaꞋin, ɗa a cikpa yi ni adama a na e ene ta̱ u ciya̱ ta̱ kuyeve n ugboji u kuyaꞋan ka afada asingai a̱ ubuta̱ u Ka̱shile.
28 E todo o Israel ouviu a sentença que o rei proferira, e temeu ao rei; porque viu que havia nele a sabedoria de Deus para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.