Romanos 4
ARNNT vs ARIB
1 Welu feymew, ¿chem dungu wewi Abraam piaiñ kay, taiñ kuyfi laku em?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Rüf dungu mew Abraam ta llowngefule kiñe nor mongen wentru reke kisu tañi femkeel mew, felefuy tañi mallmawael, welu Ngünechen mew pepi femlayafuy.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Tati Wirin Chillka feypiley: “Abraam feyentuy ta Ngünechen mew, feymew ta Ngünechen lloweyew kiñe nor mongen wentru reke.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Fey fewla, kiñe che küdawle, tañi kullitu ta re elungekelay, welu may kullingekey tañi küdawün mew.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Ngünechen nor mongen elutukefi tati pu yafkafe feyentulu kisu mew. Feymew kiñe che feyentule Ngünechen mew, llowaeyew ta kiñe nor mongenngelu reke tañi mupiltun ñi duam, tunte chem küme dungu rume femlayafuy tañi fürenengeael.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 David ka femngechi feypi ñi sakinngen tüfeychi che ta Ngünechen ñi llowel nor mongen che reke, fey femkellenofule rume kümeke dungu tañi fürenengeafel.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 David ta feypi:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 ¡Ayüwün niey ta tüfeychi che ta Ñidol Ngünechen
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 ¿Fey tüfachi ayüwün koneltuley tati pu judiu müten pemay, kam ka femngechi koneltuley tati pu judiu tuwünngenolu? Feypikeiñ Ngünechen tañi llowfiel ta Abraam kiñe nor mongen wentru reke ñi nien mew ta mupiltun.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Welu ¿chumül am lloweyew ta Ngünechen lif mongen wentru reke? ¿Rupan sirkunsidangelu wüla ta Abraam, kam petu sirkunsidangenolu rume? Femlay tatey, petu ñi sirkunsidangenon rume mayfe.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Fey wüla Abraam ta sirkunsidangey, kiñe marka reke ka kiñe sellu reke Ngünechen tañi dew llowetew kiñe nor mongen wentrungelu reke, fey tañi mupiltun ñi duam. Fey tüfa famngechi, ta Abraam chaw reke nietueyew kom tati nielu ta mupiltun, tunte sirkunsidalelayafuy rume engün. Ngünechen ta ka femngechi llowaeyew ta kisu engün nor mongen chengelu reke.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Abraam ta ka femngechi chaw reke nieeyew ta tüfey engün tati pu judiu ka tati pu inayentulelu ñi mupiltuael Abraam reke, kisu am mupiltulu petu ñi sirkunsidalenon rume.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Ngünechen elelfi ti eldungu ta Abraamngealu ka tañi pu yomelchengealu ñi llowael engün ta tüfachi mapu kiñe erensia reke. Welu fey tüfachi eldungu elelngey ta Abraam tañi müngeltufiel mew no tati ley dungu, tañi mupiltun mew may ta Ngünechen mew. Ka feymew ta Ngünechen lloweyew ta kiñe nor mongen wentrungelu reke.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Fey tati müngeltukefilu tati ley dungu llowale ti erensia, feymew may tati mupiltun falinochi dungu reke feletuafuy ka femngechi Ngünechen tañi eldungu faliwetulayafuy.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Tati ley dungu küpalkey ta kutrankachen, welu chew ngelay tati ley dungu, ka ngelay ta chem yafkan dungu no rume.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Feymew, tüfachi eldungu kom mupituy Abraam mew tañi nien mew ta mupiltun müten, ka femngechi ñi feyngeael tüfachi eldungu kisu kom ñi pu yomelche mew ka itrokom feyentulelu Abraam reke. Fey ta famngechi, iñchiñ taiñ chaw reke niefiyiñ ta Abraam,
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 chumngechi feypiley tati Wirin Chillka: “Iñche ta chaw reke femkünuaeyu ta fentren pu trokiñche mew mülelu kom mapu.” Fey tüfachi Ngünechen lle Abraam tañi feyentuel, fey tachi Ngünechen wiñomongeltukefilu tati pu la, ka tati dewmakelu tati petu ngenolu dew mülewiyelu reke.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Feychi niewenolu chem maneluwün no rume tañi nieafel fotüm, Abraam feyentuy ti eldungu ñi feypietew ta Ngünechen. Fey ta famngechi “chaw reke nietueyew fentren trokiñche” mülelu ta mapu mew, Ngünechen tañi feypikünuetew kom femngechi felerpuy. Feyta famngechi feypingey “rume fentren chengeay tami pu yomelche.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abraam tañi mupiltun mew yafüluwküley müten, dewma epe pataka tripantu niefuy rume ka ngüneduamuwi ta kisu ka Sara ñi tuntelewenon ñi mongelerpuael engu. Ka rume putremlu engu am ñi nieael ta püñeñ.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Epu duamkülelay, welu maneluwküley müten Ngünechen tañi mupiael ñi feypikünuelchi dungu, doy küme mupiltuy ka rüf mew maneluwi, ka püramyefi ta Ngünechen,
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 fente küme piwkentukuniey Ngünechen tañi nien pepiluwün tañi mupituael ñi feypikünukeelchi dungu.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Feymew Ngünechen lloweyew kiñe nor mongen wentru reke.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 — ausente —
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 tati wültukungelu ñi layael iñchiñ taiñ yafkan mew ka tati wiñomongetulu yafkafe reke taiñ felewetunoael.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?