Números 11

APYNT vs BKJ

Sair da comparação
1 Mame toetuarimarykõ poko tykerekeremase Ritonõpo eya xine. Aomirykõ etaryke tyya, tohne toehse Ritonõpo nexiase. Apoto tomapose eya toto pona. Moro apoto a tyahkase mokaro rãnao, toitoine tyahkase toh nexiase tosarykõ etyhpyry po.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Kui tykase toto, tykohtase Moeze a takorehmapotohkõme; tõturuse Moeze ahtao Ritonõpo a, apoto tozehse.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Moroto tosehpase eya xine Taperame, moroto apoto tonehpose Ritonõpo a exiryke toto rãnaka.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Izyraeu tõ maro imehnõ nonory põkõ nexiase, ytõko imaro xine. Tõsẽ poko typenetase toh nexiase. Izyraeu tõ maro tykerekeremapitose, ynara tykase toto tyxitarykõme:
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Ejitu po kana nae sexiatose tuhke, tuesapare sexiatose kana ke, topehke pyra roropa nexiase. Omuhpe sytatose pepino poko te, merão roropa te, otyro ary te, sepora tomo te, ariu roropa!
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Yrome seromaroro tapotũkehse sytatose. Tonahsẽ pyra toehse sytatose, manã rokẽ nae kokoro rokene!
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 (Manã ipuhturu pitiko sã nexiase karimutume, sewemehme sã pitiko.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 — ausente —
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 — ausente —
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Mame mokaro xitary totase Moeze a. Emero tapyĩ taõkõ tyxitase tytapyĩ omõtoh tao. Tohne toehse Ritonõpo, Moeze roropa torekohmase.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Ynara tykase ynororo Ritonõpo a:
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Mokaro onyripyra exiase, toto enurumaponeme pyra roropa exiase. Oty katoh suhsu ekaroneme jyripõko mah, syhryme mokaro arotohme poeto pisarara samo mya moro nono pona, onekarory eya xine õmihpyry ae ro itamuru tomo a?
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Otokoino tõsẽ apoĩko hano ekarotohme mokaro zohme? Ya oehnõko mã toto tyxitarykõme, tõsẽ ekaropõko mã toto.
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Ywy toiroro mokaro emero onypynanohsaromepyra ase, omoxihxo mã toto ya!
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Sero sã jyriryhtao oya ypyno exiko kuetapako jũme rokene! Azamaro jahtao ypyno exiko sam kakehtohme ya!
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Ynara tykase Ritonõpo Moeze a:
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Mame yhtõko ase oturuse amaro moroto. Juzenu, ynekarohpyry oya apoĩko ase zokonaka ekarotohme eya xine. Mame ãkorehmãko mã toto oerohtoh poko ahno pyno oexiry poko, toiroro pyra oehtohme mokaro arory poko oya.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Seromaroro ynara kaxiko ahno a: “Atapiakatoko oorypyrykõ winoino nuriame pyra oehtohkõme kokoro. Tõsẽ õnõko matose. Oxitarykõ totase Ritonõpo a ynara kary maro: ‘Tõsẽ poko penetãko ynanase, Ejitu po kure nexiase.’ Naeroro tõsẽ ekarõko oya xine mana. Otuhnõko matose.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Tõsẽ õnõko matose toiro ẽmepyry ae rokẽ pyra, 2me rokẽ pyra, 5me pyra, 10me pyra te, 20me pyra.
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 Yrome toiro nuno pune tõsẽ õnõko matose, tũtatoh pona oeunarykõ ae, ise pyra oehtohkõ pona. Moro sã exĩko Ritonõpo se pyra toehse oexirykõke, arãnao xine jahtao. Tykerekeremase roropa oya xine: ‘Oty katohme Ejitu turumekase kyya xine? Kurehxo exiry moroto ro kuahtao xine,’ ãko.”
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ynara tykase Moeze:
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Kaneru tõ tuhke, pui tõ tuhkãkõ maro totapasẽme exĩko nae toto pune ehtohme? Kana tõ emero tuna konõto kuao tanỹsẽme exĩko nae mokaro zohme?
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Moeze tozuhse Ritonõpo a. Ynara tykase:
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Mame Moeze tutũtase Ritonõpo omihpyry ekarotohme ahno a. 70me orutua kõ, tuisamehxo exiketõ tonehpose eya Tapyi Kurã zomye.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Mame Ritonõpo tyhtose akurũ ao oturuse eya. Tuzenu tapoise eya tynekarohpyry Moeze a zokonaka ekarotohme mokaro 70mãkomo a. Tuzenu tokarose ahtao Ritonõpo a eya xine, tõturupitose toto opore urutõ kõ samo, Ritonõpo omiry ekaroryme axĩtao rokene.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Yrome asakoro orutua kõ mokaro maro pyra toh nexiase. Tytapyĩkõ pũto nexiase toto. Toiro esety Eutate nexiase, zakorõ Metate nexiase. Ritonõpo Zuzenu toehse ahtao toto pona opore tõturupitose toto urutõ kõ samo.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Moro eneryke tururume toytose nuasemano ekarotohme Eutate tõ poko Metate maro, toto otururu poko urutõ kõ samo tytapyikõ pũto.
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Mame Jozue, Num mũkuru, moino ro Moeze akorehmaneme exikety, ynara tykase:
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Ynara tykase Moeze:
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Mame toytose ropa Moeze tomo mokaro 70mãkõ maro, Izyraeu tõ tuisary tõ maro tosaka xine ropa.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Mame tyryrykane tonehpose Ritonõpo a tuna konõto wino. Moro tyryrykane a aramixi tõ tonehse tuhke mokaro tapyi tõ zomye. Mokaro ke nono pehme toehse. Tõnuhse toto ahtao toiro meturume toytose toto nono epozakuroko.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Naeroro tykohmãse toto aramixi apoiry poko, tõmehse roropa toto, tykohmãse ropa toto mokaro apoiry poko eya xine; tuhke tapoise eya xine, toiro ahno ahtao miu kirume sã tapoise eya. Mame xixi aka mokaro pũ tyrise eya xine anorytohme.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Itamurume tõsẽ nae ro ahtao mokaro zehno toehse Ritonõpo. Tyrohsẽ ke tuãnohse toto eya, tuhkãkõ toorihse.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Morara exiryke moroto tosehpase eya xine Kiporote-Ataawa, ynara katohme “Penetaketõ Zonẽtopõpyry”; moroto tõsẽ poko ipenetatyã ekepyry tonẽse exiryke.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Moromeĩpo Izyraeu tõ toytose Hazerote pona osesarise.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra