Lucas 2

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, belemgbin kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Sezaa Ogusɩtɩ'n kɔ man atɩn kɛ bɛ há bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ *Lɔmʋn ɛhɩnlɩn mân nɩn anun'n.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Mɔ alimʋa menian ɛha sɔ'n 'ju sʋ'n, anɩn Kiliniusɩ tɩ kʋnmanna wɔ Sili mân nɩn anun.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ɔ sɛ kɛ anɩn sʋanlan kʋn biala kɔ yɩ́ kulo maan bɛ kɛlɛ yɩ́ dunman.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Zozɛfʋ kʋsʋ fi Nazalɛtɩ, Galile mân nɩn anun, ɔ kɔ hɔ Zude mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Betelehɛmʋn nɩn asʋ, lɩka mɔ bɛ wʋlɩ belemgbin Davidi'n. Ɔ sanlɩn kɛ Zozɛfʋ muonun tɩ Davidi afilie nɩn anun sʋanlan.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Ɔ nʋn yɩ́ yɩ Mali bɛ 'kɔ a man bɛ kɛlɛ bɛ́ dunman.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, anɩn Mali lɛ nwʋnnzɛ.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Nan mɔ bɛ juli Betelehɛmʋn'n, nán yɩ́ kʋ a han yɩ́, ɔ'a wʋ. Ɔ 'wʋ yɩ́ bamuan baa nɩn an, ɔ kɔ wʋ belenzua kʋn. Ɔ kɔ fa ɛtanlan kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn, ɔ kɔ la yɩ́ abalanda nɩn anun lɩka kʋn. Ɔ sanlɩn kɛ sua sɔ'n tɩ dabɛlɛ kʋn nʋn abalanda. Dabɛlɛ nɩn anun an, b'a sike sʋanlan. Abalanda nɩn an, b'a hye nun nnyuan. Ɔ le menian'n-mɔ lɩka yɛ̂ naan'n-mɔ kʋsʋ dɩɛ. Lɩka'n mɔ naan'n-mɔ didi'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ b'a sesie adɔman'n dabɛlɛ nɩn ɔ.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Kɔngɔɛ sɔ kʋnmgba'n, anɩn mmʋa ɛnɩanfʋɛ mmie-mɔ wɔ Betelehɛmʋn anwʋn ɛbɛlɛ ebo kʋn asʋ. Menian sɔ'n-mɔ da ɛlɔ, bɛ sisa bɛ́ mmʋa'n-mɔ.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ɛbɛlɛ ala, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ fite bɛ́, yɛ́ Mɩn anunminnyanmʋn'n kɔ ta kɔ si kɔ yia bɛ́. Esulo kpili kpa kɔ han bɛ́.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Bɔfʋɛ'n nwan: “Nán bɛ sulo! Ɔ sanlɩn kɛ, mɩn 'ba han ɛjɔlɛ kpa kʋn mɩn kele ɛmɔ. Ɛjɔlɛ kpa sɔ'n 'ba man mân'n kʋalaa di fɛ kpa.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Ɛnɛ kɔngɔɛ, b'a wʋ Ngʋandefʋɛ'n wɔ Davidi kulo nɩn asʋ b'a man ɛmɔ. Ngʋandefʋɛ sɔ'n, y'ɔ le *Kilisi'n m'ɔ tɩ yɛ́ Mɩn'n.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Nzɔlɛ'n mɔ ɛmɔ 'fa bɛ nwun yɩ́'n, y'ɔ le ɛhɩ: Baa sɔ'n, b'a fa ɛtanlan b'a fʋfɔ yɩ́ nwʋn b'a tʋ yɩ́ abalanda nɩn anun lɩka mɔ naan'n-mɔ didi'n.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Kɛ ɔ 'kan sɔ nɩn ala, nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ mmiekun-mɔ dɔʋn kpa kɔ a kɔ bʋka yɩ́ sʋ, bɛ́ kʋalaa, bɛ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Bɛ́ nwan:
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Mɔ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ mɔ bɛ salɩ fʋlɩ nyanmɩansʋ'n, mmʋa ɛnɩanfʋɛ'n-mɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ nwʋn kɛ: “Bɛ mán yɛ hɔ́ Betelehɛmʋn, nán yɛ hɔ́ nɩ́an like'n mɔ yɛ́ Mɩn a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ a hele yɛ́'n yɛ́ nyɩnsʋ.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ han bɛ kɔ gua sʋ, bɛ́ nʋan y'ɔ le Betelehɛmʋn. Sakpa kʋsʋ, bɛ kɔ hɔ kɔ tʋ Mali nʋn Zozɛfʋ nʋn baa adɔman'n. Adɔman'n la abalanda nɩn anun ɛbɛlɛ, lɩka mɔ naan'n-mɔ didi'n.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Mɔ mmʋa ɛnɩanfʋɛ'n-mɔ juli ɛlɔ, mɔ bɛ nwunlin baa'n yuelɩ'n, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ'n mɔ bɔfʋɛ'n walɩ hanlɩn yɩ́ batʋnman nɩn anwʋn'n kʋalaa kɔ hele bɛ́.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ bɛ hanlɩn'n kɔ sin menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kʋalaa anwʋn.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Yɩ́ kʋalaa mɔ bɛ hanlɩn'n, Mali falɩ sielɩ yɩ́ ti anun, tɛmʋn biala ɔ jʋnlɩn yɩ́ nwʋn.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Mɔ mmʋa ɛnɩanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ. Bɛ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ kannvʋ Nyanmɩan bɛ yɩ yɩ́ ayɛ wɔ ɛjɔlɛ'n mɔ b'a tɩ mɔ b'a nwun yɩ́ nɩn anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ kʋalaa yɔlɩ kɛ bɔfʋɛ'n kpɩnlɩn hanlɩn helelɩ bɛ́'n.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ adɔman'n nyanlɩn mɔlɛ kʋn'n, anɩn ɔ di kɛ bɛ kpɛ yɩ́ mmian nun. Bɛ kɔ kpɛ yɩ́ mmian nun'n bɛ kɔ tʋn yɩ́ Zozi. Dunman sɔ'n, bɔfʋɛ'n lili mʋa bɔlɩ helelɩ Mali kʋalaaka nán ɔ'a nwʋnnzɛ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ɛhɩ anzin, mɔ Mali efian etue tɛmʋn'n juli'n, kɛ Moyizɩ mala'n kpɩn kele'n, Zozɛfʋ nʋn Mali bɛ kɔ fa baa'n kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Bɛ 'kɔ a fa yɩ́ bɛ kele yɛ́ Mɩn.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Ɔ sanlɩn kɛ b'a hɛlɛ wɔ yɛ́ Mɩn mala nɩn anun kɛ: Bamuan baa belenzua biala mɔ bɛ kɔ wʋ yɩ́'n, bɛ fá yɩ́ bɛ wúla Nyanmɩan asa nun.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Bɛ kɔ yɩ Mali ati tɛɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn mala'n kele'n kʋsʋ. Tɛɛ sɔ'n, bɛ 'yɩ a, bɛ le abubule nnyuan anaan mɔlɔnʋnman nnyuan.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simeʋn. Ɔ tɩ sʋanlan kpa ɛsɛ ɔ man Nyanmɩan anyɩnnzɔ kpa. Ɔ tɩ ɔ lɛ nwʋnndɛ sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba ɔ de Izalayɛ ati'n. Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wɔ yɩ́ nun.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Wawɛ'n kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ ɔ 'nwun yɛ́ Mɩn Kilisi'n kʋalaaka nán ɔ'a wu.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Cɩan mɔ Zozɛfʋ nʋn Mali bɛ 'fa baa'n bɛ kele yɛ́ Mɩn kɛ mala'n kele'n, Nyanmɩan Wawɛ'n kɔ hyʋɩn Simeʋn ɔ nʋn yɩ́ kɔ a Nyanmɩan awulo nɩn anun ɛbɛlɛ.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Ɔ kɔ a kɔ tʋ bɛ́, ɔ kɔ le baa'n kɔ tʋ yɩ́ sa sʋ, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Yɩ́ nwan:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Sian'n, yɛ́ Mɩn, wɔ́ anɔhʋba nɩn a kpɩn sʋ.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Ɔ sanlɩn kɛ m'an nwun sʋanlan'n mɔ ɔ 'de yɛ́ ti'n,
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 mɔ a hyɩhyɛ a sʋan yɩ́ mân'n kʋalaa anyunnun'n.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Sʋanlan sɔ'n tɩ kanlannɩɛ.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ anɩn Simeʋn lɛ kan'n kɔ sin Zozɛfʋ nʋn Mali anwʋn.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simeʋn kɔ yeyila bɛ́ sʋ. M'ɔ yeyilalɩ bɛ́ sʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ Zozi anin Mali, yɩ́ nwan: “Nɩan, baa ɛhɩ mɔ Nyanmɩan a yɩ yɩ́'n, ɔ 'ba man Izalayɛ menian dɔʋn fin asɩ, ɔ 'man dɔʋn kʋsʋ jasʋ. Ɔ tɩ nzɔlɛ, menian'n-mɔ 'ba su yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ɔ 'ba man bɛ nwun menian dɔʋn ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n yuein. Nan wɔ́ dɩɛ, m mo, yalɛ 'ba han wɔ́ ɛkala'n kɛ sʋanlan mɔ b'a wɔ yɩ́ dadɩɛ ɔ.”
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, anɩn Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ balasua kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ yɩ́ Hanna. Yɩ́ sɩ y'ɔ le Fanuɛ m'ɔ fi Azɛɛ afilie nɩn anun'n. Balasua sɔ'n tɩ sʋanlan kpain kpa. Yɩ́ talua nun, ɔ jalɩ belenzua kʋn, ɔ nʋn yɩ́ bɛ lili afʋɛ nsʋ yɛ̂ belenzua sɔ'n wuli ɔ.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, Hanna a nja man bian kʋ́n. Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede ɔ lili afʋɛ abulaɔcʋɛ nʋn nnan. Bala sɔ'n kulo Nyanmɩan ɛjɔlɛ kpa. Tɛmʋn biala, kɔngɔɛ o, eyue o, ɔ wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ sʋ Nyanmɩan ɔ ci cɩan, ɛsɛ ɔ sɛlɛ Nyanmɩan.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Mɔ Simeʋn anʋan 'tɔ ala, Hanna kʋsʋ kɔ fite ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ kɔ han baa nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ nwʋnndɛ kɛ Nyanmɩan lé Zoluzalɛmʋn amma'n-mɔ ati'n.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Mɔ Zozɛfʋ nʋn Mali yuelɩ ninnge'n mɔ yɛ́ Mɩn mala'n kele'n kʋalaa yɔ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ bɛ́ kulo Nazalɛtɩ. Kulo sɔ'n wɔ Galile mân nɩn anun.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Anɩn baa'n lɛ nyin, ɔ lɛ yɔ sʋanlan. Ɔ tɩ bɛngɛlɛfʋɛ ɛsɛ anɩn Nyanmɩan lɛ yeyila yɩ́ sʋ kɔ.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Afʋɛ daa Zozi asɩ nɩn yɩ́ nin, bɛ kɔ Zoluzalɛmʋn, bɛ kɔ li Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Kɛmɔ afʋɛ daa bɛ kɔ'n, mɔ Zozi lili afʋɛ bulu nʋn nnyuan'n, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ fɛtɩ sɔ nɩn elie.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Mɔ bɛ lili fɛtɩ'n yuelɩ'n, yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin kɔ sa kɔ hɔ. Zozi kɔ ha Zoluzalɛmʋn. Yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin ngɔ nwun man nun.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Bɛ jʋnlɩn kɛ Zozi wɔ bɛ́ mɔ bɛ nʋn bɛ́ lɛ kɔ nɩn anun bie. Bɛ kɔ nanndɩ cɩan kʋn atɩn asannan nán b'a kpʋnndɛ yɩ́ bɛ́ nwʋn amma nʋn bɛ́ manngʋn'n-mɔ afian.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Bɛ kpʋnndɛlɩ yɩ́ dede a, bɛ ngɔ nwun man yɩ́. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn, bɛ 'kɔ a kpʋnndɛ yɩ́.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, bɛ 'kɔ a ju a, anɩn Zozi tɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ afian, ɔ lɛ tie bɛ́ ɔ bisa bisa bɛ́ kosuan.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Yɩ́ ngɛlɛ'n m'ɔ fa bua bɛ́ ɛjɔlɛ'n sin menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ lɛ tie yɩ́ nɩn anwʋn.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Mɔ yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin nwunlin kɛ ɔ tɩ bɛ́ afian'n, ɔ sinlɩn bɛ́ nwʋn kpa. Yɩ́ nin nwan: “Mɩ́n wa, nzu ati yɛ̂ a man y'a fɛ sʋa ɔ? Mɩ́n nʋn wɔ́ sɩ y'a kpʋnndɛ wɔ́ dede yɛ́ lʋa a bɔ yɛ́ nwʋn.”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Zozi nwan: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ kpʋnndɛ mɩ́n ɔ? Ɛmɔ nzɩ man kɛ ɔ fata kɛ mɩn nɩan mɩ́n Sɩ junman nɩn asʋ wɔ yɩ́ awulo nɩn anun ɔ?”
49 Jesus respondeu:
50 Nan mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn bɛ́, bɛ kɔ sa kɔ hɔ Nazalɛtɩ. Ɔ man bɛ́ anyɩnnzɔ. Mɛlɛ biala, yɩ́ nin kacɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ kʋalaatin.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Anɩn Zozi lɛ nyin, ɔ lɛ nwun ngɛlɛ, ɛsɛ ɔ lɛ nyan ehulo wɔ Nyanmɩan nʋn menian'n-mɔ anyunnun.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.