Mateus 20

AMP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mongko tohyuk yimam mfrfnahnehato tfit nyingako mtoh yuhathu mrokfo yuhat tfit Jisasrn wain swirt hingrnayuk yimamn kfo nhombramort. Kfo memor, “Hefenrhu kingdomkfot inji korht. Wom yiha wain swiret yimar dbha ksfut yimorn yimam fak habrimor wain swirthu hingrnayukm. Yimam yak habrimorn,
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 kfo memorm, ‘Rpa rpa yiham wan kina wan kina wikna hanyruhanko.’ Nd yimam kfo fakiomomt nd marufat. Be inji nnakfonihato nd barkof yakmo yimam yimom wain swirthu hingrnat.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Yo tfit 9 kilok dbha nd bro yimar mhtimorm wom yimam rifinyuk maket tkittn toh fura hasomom.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Mhtihato kfo memorm, ‘Nanhu wain swirt wai wahingrnakahtko tukanhu hti fijo wiknaruhanko.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Be nd yimam inji kfomotrm yimom wain swirthu hingrnat. Kto tfit dany marrn womm yakhato hingrneft fak htamorm. Yo tfit 3 kilok tfit womm yakhato hingrneft fak htamorm.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Yo tfit tu wuroh 5 kilok krif marrn yimorn wom yimam rifinyuk maket tkittn toh hasetmn mhtihato kfo memorm, ‘Nikome ndar yonmari marre be inji hingrna duha rhu furewukomr?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Nd yimam tfit kfo memomr, ‘To frohmn hingrnefm harifotmnom hingrnarfonom?’ Inji kfomotm kfo memorm, ‘To ndhtet neft nanhu wain swirtn wai wahingrnako.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Bi tu wuroh krif miftn wain swir tikatr kfomorr hingrnefroh tohukatohr. Kfo memorr, ‘Hingrna yimam wanakuyakkahnm rom hingrnehat maruham wahiyaf hanyswanm. Maruham hiruhanme wuroh nia hingrnayuk yimamn warihe gungonaktwa. Hihany hihany, ee nd barkof mhingrnaknayukm wurohm wahitwanm.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Nd yimam tu wuroh krif 5 kilok nia hingrnakniyukm niamotm tohukatohr wan kina wan kina hiyaf hanymorm.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Nd bi barkof mhingrnakniyuk yimam rom yimom. Rom yimomn memom, ‘Ka nomn bro marufam yakrahnom,’ to nhai. Rom to be inji buga wan kina wan kina fak hanymom.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Be nd rom yakyuk maruham htihato wain swir tikatr kfo hutt memomr,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Nd yimam tu wuroh niahato wan auakforpat hingrnayukm tfit nom yakyuk marufat kanjo fekm. Nom famunom ka nom bi dbha ksfut ritohakhato yonmari marr hatoh krifafyuknomn yura yakruhanomn rom yiro wayakrahm.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Wain swir tikatr nd hutt mrokfot wanyhato rroh wom hingrna yimar kfo memorr, ‘Bare, na nhai kfo nheh marifoya be wan kinakforpat yakrahn. Nd niko yakhani wan kinakfot to bi tukomn kfo fakiomokomt nd wan kinakfothu yakneft. Na nd kfo yakio mrokfot hikhato inji wikniyanko.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Nhai tfit finji kforuhatn. Ninhu marufam wayaknikahnmn wanju. Nd na niko yahu maruham na tukanhu htihato yak nhta nmbuhatn inji fahuyanko.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Na nhai tukanhu maruhampno wom yimar kfo htakfot. Na kanga finji finji anayanm, to ni womn tamohmpno tfit kfo yuhuwehwa?’”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Jisasr kfo memor, “To inji rhuraht. Yimam mongko tohyukm tfit mfnahnirahm. Yimam nyingako tohyukm tfit mongko yihom fnahnirahm.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jerusalemko yinyeftpno buha yihotatn Jisasr turhu disaiperm yakhato turpathato kfo memorm,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Wawanyko, nom Jerusalemko yitohat, na Bro Najoma hrek kita prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisaroh tirmn. Kmim rompno nakfo habofkniruhamn,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 yima tangimpno htarhotma, rom sinyahato kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahma. Tfit wife wife yenyoh gurahma. Wife yenyoh guhato tfit yura bgre misn kihegirrhotma nohruha. Nohrhoyann tfit husfirpehyuk marrpno tfit sinyaruha.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Sebedirhu mett yon husf yaknihato Jisasrpno mtabokmehato kfo memotr, “Tisa, nanhu mrokfot kforfohat, wanyrfont?”
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Jisasr sinyahato kfo memort, “To wakfo ptha.” Kfo memot, “Na kanga, ni kingn toh thoft nanhu yon husfn mano mano arhutwaf. Womr wayak htatwanr tirmifkor yo womrne kindonko. Rofn ninpno mano mano rhuhato bro yufat yakhato ninhu hingrneft yakitohnhorahfn.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Jisasr sinyahato kfo memor, “Nifn nhai duka hik marnyahato ttiwonkahfna. Nd na yeruha krhoparoh kaft ka yenyho twanho mifrahfna?” Kfo memofr, “Uwa, no yenyhorahnonn.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Jisasr kfo memorf, “Na yeruha krhoparoh kaft rot nifn yerahfnt. Tmift nann nifnhu rhuyuk tkitroh yak htaneftn, na nhai bi nanhu fijo kfo mekfot ni ndko rhurahn. Yo ni ndko. Nhai. Tu Bro Nkifrarhu duka fijo fak hta nhombra htatamorm tkitm. Kto turhu hti fijo tkitm yak hta nhombra hi hanyrahrm.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Jon Jems najohf inji ttiwonmotfr tfit wom 10-pela disaiperm kfo hutt memomf, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat ttiwonwafnr?”
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jisasr rpat naku nhafoh bugamormn kfo memorm, “Niko bi htiyeteko, kingm yima tangim yakitohwohat. Yimam be nd tohak yimarhu yinhitn tohwom. Nhai womr finji tfit kfo pthakfot. Yimam be rorhu tngrpat hikkfot.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Niko mirahko nd neft ahiknom. Yimar kangr, tohukatohr atoha, nd yimar afo nikmoh hingrnanho yimar tohkfot.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 O kangr, tohak yimaya atoha, afo toh tario yimar tohkfot.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 To Bro Najomr niamohat, nhai turhu rhu nmbuhat dukahato ndar bbinysoft niarmort. Nhai. Nikmoh rhu beb nmbuhat duka tanyhato niamort ndar bbinysoft. Rorn ndar bbinysof thofroh fasoh fasoh nefm suh nanyorrahrm.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Jisasri turhu disaiperm kmi Jerikot htanyhato yimohat, yonmari yima rifhur hik hanymomm.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Buha yihotatn hus nyinga kunyjf yihota thmbko rhu hasohato wanyak hanymof Jisasr yimohat. Wanyak hanyhato kfo nakuyafmof, “Woi! Bro Nungothete, Defit frikefthu Yone, wayuhuwafnno.”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Inji kfo nakumotf wom yimam kfo thfamomf. Rof nhai wany yakiormof. Tfit wompam masat kfo nakuyafo memof, “Woi! Bro Nungothete, Defit frikefthu Yone, wayuhuwafnno.”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Be Jisasr nd yimafhu naku tngt wanyhato be mtohmor. Mtohhato kfo memorf, “Bar yimafn, tamohm nakutafna?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Nd nyinga kunyjf kfo memof, “Broye, kangno nyingam wayak marnyakahtnm ayukatohno.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Inji kfomotf Jisasr yuhuwafhato nyingamn tirm htamotrf nyingam be wuthamomf. Nyingam wuthanimotmf be tfit Jisasr mhikakni twanhomof.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra