Atos 13

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa enanai yi Antiok sios waba Godna mo fi sihiule el i afa wagfuiag el i agfohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger),Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungo niliag ahfena), afa Sol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Enanam sios el fane hwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi so Godna Sungwag sihini og, “Barnabas mi Sol mi wambtiginim enmuna hwatigi ati ka ena gafugag wa gishug hwatigig so ma gafugafe.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Afa so fane hwai yi gonam betennini eso ninga eheningi nai yi skunim afa so ningitigini.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Afa Godna Sungwag ningitinimba eso Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot wa ahgonam eso ailan Saiprus gam ahkana.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Afa Salamis kimbig ahpugunam ika Ju na nuwagig lala ika ahsahonam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Afa ehegel enag ailan wa fapuke fiahuian ming maligim Pafos kimbig opukonam nanaiyi nangunimbi Ju el mungo Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona sefig Elimas. Enag elbi agisu ule wini ule afa ehe mwakwal Godna mo fa sihiaule el feg.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwana el, afa ehe ogna Godna mo higim eso Barnabas mi Sol mi uneni.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginaf.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Afa Godna Sungwag Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem yuhwafenagenamba eso ehe Elimasim hugna nofna nangunam sihini og,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Nemba Satanna leg. Ne lahlag nihena angoluwag go. Mungwali ahanaig ahanaig mo mwakwalig neana onigi wa naligfiageg eso ne Ainiyagna mom amtakwale fag.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Eso ma Ainiyagna ninga nem filafati afa so nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi so na mas osuna afwambusugum nangui.” Afa Elimas nangunam ikagna lango sikigifenam pe bo nofugum sagfa fakana eso etetiage akafnamba elim yisgiakafna og ma kam ningana kikehlanam waniki.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba eso olug onigig Ainiyagim faina.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam eso bot finim Pafos wahinim Perga kimbig Pamfilia provins gam ahuna. Afa Jon Mak mo enanai yi wasana piske Jerusalem gam ikana.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahwahianam Pisidia distrik Antiok kimbig ahpuguna. Afa mahim Isug Auguiag Osuna pugunamba eso eheningi ahkanam Ju elni nuwagig lala ahsahonam pe ahagana.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Afa mahim Mosesna mo i Godna mo fi sihiule elni mo i Godna buk wa suwigni wahinimbi, eso amunai el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba eso ehengelim ahkwaganam so ahfai.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Afa Pol bihianam ninga fatinim og ma sifeiba eso esoni og, “Israel nai el i afa afwambanai el i Godum ahnai skaugfinim so kam higini.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog hwatina afa mahim Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug enaksag feagena. Afa hugna kifuti gafugag fenam Isip yi nai wambana wambpukuna.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Afa Israel mahim 40 yia bite bihig wa Godum gasafinimbi afa God mas hwatina mo.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Afa ehe mahim elegeg wa gohug Kenan wa nai kantriim flafonamba eso heafna elim wahianamba eso ehe bitena mog fiahsaina.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba. Eso God ehegelim nangwaghiageg elim fainimba so ikan ikan Samuel Godna mo fa sihiaule nai yi puguna.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Afa mahim ehegel membini misog elim sahinimbi eso God Solim wahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungo simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Afa God Solim mo ningihianam eso Devitim misog el wahiana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem hugna membenageg. Eba kana olug fafe.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Autunam God ati sihi wahiag ehe og eba Devitna simbianiga fenam eso Israel elim wambf, ena elbi eba Sisas.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Sisas mahimsi gafugafeg hwainig fiafenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug wahigifinim amtakwalig nihem wahinim eso ma bu wa apaigo.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Afa Jon gafugag awaiegim meini ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba aman? Kaba mang sonag el God so Gishu Wahiag so na nengiahu, ena mo. Nengigim sonag elbi eso kana sum yi bof. Kaba mang lahlag el mo, ka mas ehem kweagfunam ehena mong lofug huguiafam nai.”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godum ahnai skaugfini, afa God ogna elim wambum eso ena mo bigim ningihianig.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwanafini mo Sisas eba God Gishu Wahiag el. Afa mungwali Isug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwanafini mo Godna mo fi sihiaule elni ginofim. Enag ginof inim esenamba eso ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Afa mas ehena ahanaig ahanaig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi wahiana eso ehem enaig esenag gif so gwenaig esini li katigeg wa nai numbwasginim bite meg gam fakini.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Afa so God ehem piske ilafo fatina.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Afa enaksag osuna hefum wagfunfini. Afa so yuwana el Galili wahifinim Jerusalem gam wanig ahuafenaba eso yawo nai mo Israel nai elim sihinigena mang so nofna nanguna.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Na so kaningi nem ena lahlag mo ka nem ahbonig. Autunam God bigelni simbianigam sihi wahianimbi eso ena elim ningihiagba bigim wambug.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Afa ehe Sisasim ilafo fatigba eso ena mo inim bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 wa enaig esog og;
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ilafo fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 — ausente —
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim pahlufefkuan mahim wahanamba. Afa ma bite wa fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Afa ming elbi enamba God ilafo fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Nilite, kog so na anwanafi Sisasba ehe mog moaba kagelni feg. Afa aman ehem olug oniginaiba eba God ehena amtakwalig mom fa fatinafe eso ehe Godna nofwa afsug kabag puguf. Afa Mosesna nihe mo mas enaig eseg mo.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Afa numwehifibi Godna mo fi sihiaule el sihi wahigbi masa ne enaig esif. Enaig esog;
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Afa Pol i Barnabas i nuwag lala wahia hakafnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Isug Auguiag Osuna piske ahbo gwenaig mo ahsihi.”
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Afa so ena lala wahinim opuko afwambagam ahuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi pahagahuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem pahlukuna. Afa sambaganigi lahlag mo ahfaini God ehengelim ismunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saho agfohiefi.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Afa ming Isug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kimbig nai el ogna nuwagnam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Afa Ju elni amunai el mahim enaksag elim nangwagnim ehengel kusiasaina afa so Polna mom pagau apaiyenam afa ahwanef mo faini.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Afa Pol i Barnabas i hugna kifuti hogonam wahigi ahsihini og, “Eba inim yuwana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne kusini afa mas ne nofkikena lahlag higeg gagim onigi mo. Naig fenamba na so ka nem ahwatigim afwambanai gam ka haka.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim eso Ainiyagna mo fingi fukualina. Afa amangelim so God kanog hwatig nofkikena higeg gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Afa so Ainiyagna mo ena bite wa fafukaminefena.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Afa Ju el kimbig wanai amunai el mi afa Godum lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim wahigi fegonibi eso ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Eso ehegel eheningim kinig faigona eso ehem enanai ningitigini.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Enaig esafena, pugu hakafnamba smof mong yi nai buambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kimbigim ahfatigim gwesim Aikoniam kimbig ahkana.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Afa Antiok nai pahlukuiag elim Godna Sungwag yuhwa fiasainaba eso hugna sifakalini.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.