Mateus 2
AMENT vs ARIB
1 Allempo eñalleta Jesús all Beléño, eʼñe alla Judeopaʼ añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Herodes. Oʼña eñalletuapaʼ eñotañneshaʼña huac̈haʼtet allot̃ huena atsrret̃paʼ oʼ c̈hac̈haʼtet Jerusaléño.
1 Tendo, pois, nascido Jesus em Belém da Judéia, no tempo do rei Herodes, eis que vieram do oriente a Jerusalém uns magos que perguntavam:
2 Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset:
2 Onde está aquele que é nascido rei dos judeus? pois do oriente vimos a sua estrela e viemos adorá-lo.
3 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodes eʼman atet̃ ñoñetspaʼ ñañapaʼ ñeñt̃a naʼ pueyoc̈hro ama eñmato pueyoc̈hro. Allohuen jerusaléñoʼmarneshaʼpaʼc̈hoʼña ama eseshaʼ eñmatatseto ñamet pueyoc̈hreto.
3 O rei Herodes, ouvindo isso, perturbou-se, e com ele toda a Jerusalém;
4 Allempoñapaʼ agotatan am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ara judioneshet; oʼch apc̈het allohuen cornaneshaʼ ñeñt̃ atarr sherb̃aʼyets judioneshacop. Oʼch apc̈het ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayeneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Allña aʼp̃t̃oʼtyesanet:
4 e, reunindo todos os principais sacerdotes e os escribas do povo, perguntava-lhes onde havia de nascer o Cristo.
5 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
5 Responderam-lhe eles: Em Belém da Judéia; pois assim está escrito pelo profeta:
6 Añ Beléñ ñeñt̃ judanaʼtarneshaʼ poʼpatseñ, eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ anetser ñeñt̃ atarr asherben entyeñet allohuen ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa alloʼmarneshaʼ. T̃arroʼmar all Beléño allchaʼ eñalleterra ñam̃a ñeñt̃chaʼ atarr am̃chaʼtaret̃terrtsa ñeñt̃chaʼ cohuam̃perreʼ allohuen neyochreshac̈hno ñeñt̃ara israelneshaʼ.
6 E tu, Belém, terra de Judá, de modo nenhum és a menor entre as principais cidades de Judá; porque de ti sairá o Guia que há de apascentar o meu povo de Israel.
7 Allempoña otuoset atet̃paʼ Herodesñapaʼ eʼñe aʼnahua agotaterran ñam̃a poʼpotantañ eñotañneshaʼ ñeñt̃ c̈hac̈haʼtats allempo Jerusaléño. Allñapaʼ eʼñe acop̃a aʼp̃t̃oʼtareʼtyesapanet:
7 Então Herodes chamou secretamente os magos, e deles inquiriu com precisão acerca do tempo em que a estrela aparecera;
8 Allempoña eñotatosetpaʼ ñañapaʼ otanet:
8 e enviando-os a Belém, disse-lhes: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino; e, quando o achardes, participai-mo, para que também eu vá e o adore.
9 Ñetñapaʼ allempo eʼmhuanmuet atet̃ otanet am̃chaʼtaret̃paʼ allempoñapaʼ ahuanmuet. Rantoña ñeñt̃ entnenet allot̃ huena atsrret̃paʼ taʼnetsa allenet̃ senet, att̃ot̃apaʼ oʼ c̈hap eʼñe alloʼtsen cheshat̃oll. Oʼña c̈hap alloʼtsen cheshat̃ollpaʼ oʼ muechechosa eʼñe alla ento eʼñe pocto.
9 Tendo eles, pois, ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela que tinham visto quando no oriente ia adiante deles, até que, chegando, se deteve sobre o lugar onde estava o menino.
10 Allempoña enterreterr rantopaʼ atarr nanac coshet.
10 Ao verem eles a estrela, regozijaram-se com grande alegria.
11 Allempoñapaʼ oʼ beʼt̃ososet pocollo, allña entoset cheshat̃oll epuet pachor María. Concorpanaʼtosyetpaʼ maʼyochosyet. Toram̃pesyesoset poʼtsapotpaʼ aposet eʼñe att̃a oro, aposet tsach pueseʼ ñeñt̃ atarr eñmosat̃. Aposet ñam̃a eñmosat̃ puerets.
11 E entrando na casa, viram o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro incenso e mirra.
12 Allempoña ñetpaʼ eñotatanet Yompor puec̈hopoño allochñapaʼ att̃och ama oñerreto Herodeseshoʼmar. Allempo puerrerret paʼnyetopaʼ aña cot̃erret poʼpoñ t̃oñ.
12 Ora, sendo por divina revelação avisados em sonhos para não voltarem a Herodes, regressaram à sua terra por outro caminho.
13 Puerrac̈herrtsetpaʼ Yomporña poʼm̃llañot̃eñerpaʼ alla orrterranerr José puec̈hopoñot̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ otererr:
13 E, havendo eles se retirado, eis que um anjo do Senhor apareceu a José em sonho, dizendo: Levanta-te, toma o menino e sua mãe, foge para o Egito, e ali fica até que eu te fale; porque Herodes há de procurar o menino para o matar.
14 Allempoña oʼ tantapaʼ anman cheshat̃oll, pachoreʼna yeta tsapo, ahuanmuet Egipto.
14 Levantou-se, pois, tomou de noite o menino e sua mãe, e partiu para o Egito.
15 Allñapaʼ alleneta att̃ot̃añapaʼ oʼ rromuen Herodes. Att̃oña etsota Yompor poʼñoñ atet̃ oteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ poʼñoñ; ñeñt̃paʼ Yompor atet̃ otatseʼt̃: “Egiptot̃chaʼ nagotater Nechemer.”
15 e lá ficou até a morte de Herodes, para que se cumprisse o que fora dito da parte do Senhor pelo profeta: Do Egito chamei o meu Filho.
16 Ñehua, allempoña Herodespaʼ oʼ eñoch c̈ha shecaʼnem̃ eñotañneshaʼpaʼ ñañapaʼ ñeñt̃a atarr atsrreʼmateʼ. Att̃o atsrreʼma nanacpaʼ allempoñapaʼ mueñan ñeñt̃chaʼ muetsueʼ allohuen asheñorrot̃olleshaʼ ñeñt̃ Beléñoʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ allohuen allampañoʼtsaʼyen Beléño. Allohuen asheñorrot̃olleshaʼ ñeñt̃ echeneʼ epa poʼcharña amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ eñalletyetsa chentaʼ eʼñe poctacma muetsanatuet. Ñehua, ñeñt̃ atet̃ eñotatos eñotañneshaʼpaʼ ñañapaʼ atet̃ cot̃apeʼch ahuoʼt̃eʼ epa char eñalletuaña ñeñt̃ cheshat̃oller.
16 Cumpriu-se então o que fora dito pelo profeta Jeremias:
17 Att̃oña etsota ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Jeremías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃; ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃:
17 — ausente —
18 Ñeñt̃ anetser Ramopaʼ atarrchaʼ eʼmorrterra yahueñets, atarr gogatstena; allpaʼ Raquelcaʼye yaʼnaʼteneʼ puechoyoreshaʼ; ama mueno oʼch eseshaʼ emyaʼteʼ t̃arroʼmar puechoyoreshaʼpaʼ ama eñallmeñe, oʼ eʼñe muetsanatuet.
18 Em Ramá se ouviu uma voz, lamentação e grande pranto: Raquel chorando os seus filhos, e não querendo ser consolada, porque eles já não existem.
19 Allempoña rroma Herodespaʼ Yomporña poʼm̃llañot̃eñerpaʼ alla orrterranerr José puec̈hopoño all Egipto.
19 Mas tendo morrido Herodes, eis que um anjo do Senhor apareceu em sonho a José no Egito,
20 Allñapaʼ otererr:
20 dizendo: Levanta-te, toma o menino e sua mãe e vai para a terra de Israel; porque já morreram os que procuravam a morte do menino.
21 Atet̃ otuepaʼ ñañapaʼ allent̃a tantena oʼ alla anerran cheshat̃oll pachoreʼna alla ahuerret israelneshaʼ paʼnyo.
21 Então ele se levantou, tomou o menino e sua mãe e foi para a terra de Israel.
22 Allempo ahuerretpaʼ ñetñapaʼ eʼmareʼtueret añ am̃chaʼtaret̃terrtsa Judeo ñeñt̃ Herodesoñ puechemer ñeñt̃ sochetsa Arquelao. Ñeñt̃oʼmarña mechaʼtenet serrtset all. Puec̈hopoñoñapaʼ alla eñotatererr ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ alla serr Galileo.
22 Ouvindo, porém, que Arquelau reinava na Judéia em lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá; mas avisado em sonho por divina revelação, retirou-se para as regiões da Galiléia,
23 C̈herr Galileopaʼ ahuerr pat̃err anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Nazaret. Allñapaʼ alla yec̈haʼhuerra. Att̃ot̃caʼyeña etsotaña ñeñt̃ atet̃ otyeseʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ; ñetpaʼ atet̃ otyeseteʼt̃ ñeñt̃chaʼ Cristoterretspaʼ “oteñetchaʼ nazaretoʼmarneshaʼ.”
23 e foi habitar numa cidade chamada Nazaré; para que se cumprisse o que fora dito pelos profetas: Ele será chamado nazareno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?