Romanos 4

AGG vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Asu sɨhɨrɨ sɨhefɨ amoao Abraham ranahambo nüŋgu mambɨsefa?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abraham ai nɨne aboedɨ moatükunɨ ratüpurɨmayu ranahambohünda God ai ahambo nindou mbumundɨ aboed-ani mbehu-mbonana, asu ranɨmbo-hünda borɨmbomayu-hündɨyosɨ. Ŋga ranɨmbo-hünda Godɨndɨ hɨmboahü ŋgɨrɨ borɨndu.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Ŋga Bukambe hoafɨ ranai yare hoafɨyowohü yahoya,
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhundɨ ra, nindou ai nɨne ratüpurɨ ratüpurayu ana, ai ranɨ takɨnɨ kakɨ semündüh-ani. Ahandɨ kakɨ ra moanɨ sabudowanɨ semündühüyupoanɨ, ŋga sapo ai ratüpurɨmayu ranɨ takɨnɨmbo asabudo-ane.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Ŋga asu nindou düdi ai ahandɨ ratüpurɨ ranahambo hohoanɨmokoate-yuwohü asu ai moanɨ God sapo nindou hohoanɨmo moaruwaimbü aheimbo nindou mbumund-anei ehu ranahambo anɨhondümboarirɨ ana, asu ai ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ranahambo mbumundɨ hohoanɨmo-ane yahu arandɨ.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nindou rahurai-ane God ai ahambo mbumundɨ nindou-ani ehu, ŋga moai ahandɨ ratüpurɨmbohünda, nindou ranai hɨhɨfɨ-hɨhɨfümbɨ nindou-ani yahu. Ŋga Defit amboa ranahambo hoafɨmayu.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Ai yare hoafɨyuhü yahuya,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nindou ai moaruwai hohoanɨmoyuwanɨ asu Adükarɨ ai ranahambo hohoanɨmokoate-ayundo ana,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Sapo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ hohoanɨmo ranahambo Defit hoafɨmayu ra, nindou fihoearɨ kefe tɨrɨhefe hohoanɨmo süŋgurundeimbɨ ranaheimbo yaŋgɨrɨyu hoafɨmayu? Wanɨ. Ŋga nindou fihoearɨ kefe tɨrɨhefe hohoanɨmo süŋgufekoate-ayei ranaheimbo kameihɨyu ai yare hoafɨmayu. Ŋga sɨhɨrɨ rarɨhu fɨfɨrɨhundɨ ra, God ai Abrahamɨndɨ anɨhondümbofe ra hoeireandanɨ mayoa ahambo nindou mbumund-ani mehu, asefɨ.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ŋga nüŋgusümboanɨyo ranɨ-moatükunɨ ra ahambo tükümefeyowa? Abraham ai ahandɨ fihoearɨ ra kefe tɨrɨhefekoate-yuwambeyo asu kare tɨrɨhai hayamboyuwambeyo God ai ahambo yare hoafɨmayundo ra? Sapo ai fihoearɨ kefe tɨrɨhefekoate-yuwambeyo, ŋga süŋgunambo-yopoanɨ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ai ahandɨ fihoearɨ ra kefe tɨrɨhefekoate nüŋguambe Godɨmbo anɨhondümbo-marira asu God ai ahamboya se nindou mbumund-anafɨ mehundo. Ra nafuimbohünda God ai ahambo fihoearɨ kefe tɨrɨhefe hohoanɨmo masagado. Ranɨmboani Abraham ai muŋguambo nindou moai fihoearɨ ahei ra karɨhi tɨrɨhehindɨsɨ, ŋga asu ai Godɨmbo anɨhondümbo-arɨhorɨ ranahei amoao amboanayu. Ranɨmbo-hündamboyo asu God ai aheimbo amboanɨ se nindou mbumund-anei mehundürɨ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai fihoearɨ karɨhi tɨrɨhehi-ndeimbɨ yaŋgɨrɨ-yeipoanɨ, ŋga anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ kapeih-anei asu sɨhefɨ amoao Abrahamɨndɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo süŋgurɨhi arɨhündɨ. Asu horombo Abraham ahandɨ fihoearɨ kefe tɨrɨhefekoate-yuambe anɨhondümbo-mareandɨ ranɨ-süŋgumefundɨ ranɨmbo-hündamboani ai ahei amoao-ayu.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 God ai Abraham asu ahandɨ amoao mamɨ ranaheimbo hɨfɨ muŋguambo ra ndahandürɨmboyahɨ yahuhaya horombo hoafɨmareandürɨ. God ai ahambo ranɨ hoafɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgufembo ranɨ-süŋguyopoanɨ ai horombo hoafɨmareandɨ. Ŋga Abraham ai Godɨmbo anɨhondümbo-mariramboyu asu God ai nindou mbumund-ani mehundo. Ŋga ranɨ-süŋgumboyu ranɨ-moatükunɨ semɨndɨmbo God ai horombo hoafɨ ra hoafɨmeindo.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Sapo nindou ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra süŋgurɨ-hündeimbɨ-mayei ai yaŋgɨrɨ Godɨndɨ muŋgu-moatükunɨ ra asahümündi ana, asu anɨhondümbo hohoanɨmo ra moanɨ nɨŋgombo nou-ane. Asu Godɨndɨ horombo hoafɨ ranamboanɨ yafui hoafɨ yaŋgɨrɨ nou-ane.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Sapo ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra yaŋgorühɨ asu Godɨndɨ ŋgɨnɨndɨyowohü tɨŋɨrɨfo saimbo hohoanɨmo ai-amboa yaŋgoromboane. Ŋga asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra yaŋgorɨkoate-yowohü asu ŋgɨrɨ nindou ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo süŋgufekoate-ayei mbɨsefɨ hoafɨndefɨ.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ranɨmboane asu ranɨ-moatükunɨ ranahambo sapo God ai saimbo horombo hoafɨmareandɨ ra anɨhondümbofe hohoanɨmomayo ranɨ-süŋgu tükefeyo. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo ranɨ-moatükunɨ ra sapo ahandɨ hɨpoambofe hohoanɨmomayo ranɨ-süŋgu yaŋgɨr-ane tükefeyo. Nindou dɨdɨyei sapo ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo süŋguarɨhindɨ ranaheimbo yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga nindou sapo anɨhondümbo-arɨhindɨ ana, Abraham ai anɨhondümbo-mareandɨ nou ai-amboanɨ ra ndahümündimboyeisɨ. Abraham ai ana muŋguambo sɨhefɨ amoao nahurai-ani.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ranɨyo Bukambe hoafɨ ranai yare hoafɨyowohü yahoya, ‘Ro sɨhambo afɨndɨ hɨfɨ hɨfɨ nindou ranahei amoaombeyafa sahehea hɨnɨŋgɨ-marɨheanɨnɨ,’ meho. Ranɨyo ranɨ hoafɨ ra anɨhond-ane nɨmboe sapo God ahandɨhoarɨ hoafɨmayu. Abraham ai Godɨmbo anɨhondümbo-marirɨ ranai-ani nindou yɨfɨhündɨ yaŋgɨrɨ botɨre asu nɨne-moatükunɨ muŋguambo tüküfekoate ra ahandɨ hoafɨ süŋgu hoafɨ yaŋgɨrɨ moanɨ aimbore tüküfe arandɨ.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 God ai Abrahamɨmboya, ‘Sɨhafɨ amoao mamɨ ana tapuiyowa ŋgɨrɨ kɨkɨndeandɨ,’ mehundo ra ai moai fɨfɨreandɨ nüŋgunde ranɨ-moatükunɨ ahambo tükümandɨfe. Ŋga Abraham ai ranɨ hoafɨ ranahambo hɨmborɨyu haya Godɨmbo anɨhondümbo-rirühɨ hɨmbomayu hu. Ranɨmboane asu nindou afɨndɨ hɨfɨnɨ ranahei amoao tükümefiyu God ai yare hoafɨmayu nou.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham ai ndeara 100 hɨmbanɨ boagɨrɨ safɨyusɨ, ŋga asu Godɨmbo anɨhondümbo-fimbo hohoanɨmo ranai moai warambe hoafɨrerɨ ahandɨ fi ranai ndeara akɨmɨ yɨfɨmbo yaŋgɨrɨyowambe ra. Asu ahandɨ nɨmorehɨ Sara amboanɨ ahandɨ fi ra ndeara boagɨrɨ-yowohü wambo ŋgɨrɨ nɨmorɨ wakɨndamɨndo.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 God ai Abrahamɨmbo mamɨ moatükunɨ ndahandomboyahɨ yahuhaya horombo hoafɨmendu ranɨmbo moai yimbumbore hohoanɨmoyu, ŋga Godɨmbo ŋgɨnɨndɨ anɨhondümbo-rirühɨ aboed-ani mehu.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ranɨyu ai nɨne hoafɨ God ahambo randɨheamboyahɨ mehu ranɨmbo anɨhondümbo ai randeambui yahuhaya hɨmbomayundo.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ai yare hohoanɨmomayu-wamboyu asu God ai ahamboya, ‘Seana mbumund-anafɨ wandɨ hɨmboahü,’ mehundo.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya, ‘God ai ahambo nindou mbumund-anafɨ wandɨ hɨmboahü,’ mehu ra Abraham ahambo yaŋgɨrɨ hamɨndɨ hoafɨyumbo-yupoanɨ, ŋga wanɨ.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Ŋga ranɨ hoafɨ ra sɨhefɨmbo kameihɨyu hoafɨmemunɨ. Sɨhɨrɨ sapo God Sisas sɨhefɨ Adükarɨ ranahambo yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ranahambo-anɨmbo anɨhondümbo-ndɨhurɨmboane. Rananɨmbo asu God ai sɨhefɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ranahambo hoafɨnduhüya ranɨ anɨhondümbofe ranana mbumundɨ hohoanɨmo nou-ane mbüsümbui.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 God ai Sisas ranahambo hɨfɨ ndanɨhü yɨfɨmbohünda koamarɨherü ra sɨhefɨ moaruwai hohoanɨmo ranahambo gogorɨ-hefembohündamboyu. Asu God ai asükaiyu yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ra sɨhefɨmbo wandɨ hɨmboahü nindou mbumund-anei yahombohündamboyu botɨmarirɨ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra