Romanos 14
AGG vs ARIB
1 Nindou mamɨ ai Godɨmbo anɨhondümboriranɨ asu ahandɨ anɨhondümbofe ra kehurɨndoanɨ ana, asu se ahambo Godɨndɨ nendɨ sɨhei mbusümo ndahorɨmɨndei ŋgei. Asu ai nɨne hohoanɨmoayu ranahambo sɨmborɨ wataporɨmbo-ndühɨmboyei.
1 Ora, ao que é fraco na fé, acolhei-o, mas não para condenar-lhe os escrúpulos.
2 Nindou mamɨ ai ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ŋgɨnɨndɨ süŋguareandɨ ana, ai muŋguambo sesɨ ra sesühani, ŋga asu nindou ŋgorü ai ahandɨ anɨhondümbofe ra kehurayo ana, ai ŋgɨrɨ safɨ aboedɨ dedu, ŋga wandümo yaŋgɨrɨ sesühani.
2 Um crê que de tudo se pode comer, e outro, que é fraco, come só legumes.
3 Nindou ai muŋguambo sesɨ sesü-randeimbɨ ana, asu nindou moanɨ wandümo yaŋgɨrɨ sesümbɨ-mayu ranahambo yowanɨ moaruwai hohoanɨmo-yondopoanɨ. Asu nindou wandümo yaŋgɨrɨ sesü-randeimbɨ ranai nindou muŋgu-moatükunɨ sesümbɨ-mayu ranahamboya, aiana moaruwai hohoanɨmoyu-randeimb-ani yahopoanɨ. God ai nindou ranahambo amboanɨ serümündümboani mbohünda.
3 Quem come não despreze a quem não come; e quem não come não julgue a quem come; pois Deus o acolheu.
4 Nindou se dɨdɨyafɨ, asu se nindou ŋgoründɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ nindoumbo yɨboboarɨwora? Nindou sapo ahambo hɨfandarandɨ ai-anɨmbo ahandɨ ratüpurɨ ra aboedɨmbayo wanɨmbayo mbüsü yɨbobondeambui. Ŋga asu ratüpurɨyu-randeimbɨ ahandɨ ratüpurɨ aboedɨ ŋgomboe nɨmboe sapo Adükarɨ ai ahambo ŋgɨnɨrümündü nüŋgumbo wambo.
4 Quem és tu, que julgas o servo alheio? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas estará firme, porque poderoso é o Senhor para o firmar.
5 Nindou mamɨ aiananɨya mamɨ si ranana ai adükarɨ hamɨndɨyo haya amurɨ si aho ranahambo ŋgasündeamboane yahuhani. Ŋga asu nindou ŋgorü aiananɨya muŋguambo si aho ra sɨmogod-ane yahuhani. Nindou mamamɨ se sɨheihoarɨ ŋgusüfoambe hohoanɨmondei hoendɨhindüh-anɨmbo hohoanɨmondei.
5 Um faz diferença entre dia e dia, mas outro julga iguais todos os dias. Cada um esteja inteiramente convicto em sua própria mente.
6 Nindou düdi ai mamɨ si ra adükarɨ si-ane yahuhɨ ana, ai Adükarɨmbo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo-yundowohani. Asu nindou düdi ai muŋguambo sesɨ sesü arandɨ ra ai Adükarɨmbo hohoanɨmoyuhani asesu. Ranɨ sesɨ ra Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mburamboani asesu. Asu nindou düdi ai muŋguambo sesɨ wehayu ra Adükarɨmbo hohoanɨmo-yundowohani wehayu. Asu ai amboanɨ Godɨmbo hɨhɨfɨrürühani.
6 Aquele que faz caso do dia, para o Senhor o faz. E quem come, para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Nindou mamamɨ sɨhɨrɨ moai sɨhefɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ nɨmboefɨ. Asu mamamɨ sɨhɨrɨ moai sɨhefɨpoanɨmbo hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ yɨfɨyefɨ rɨhundɨ.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum morre para si.
8 Sɨhɨrɨ yaŋgɨrɨ anɨmboefɨ ra Adükarɨmbo hohoanɨmo-yefühanefɨ. Asu sɨhɨrɨ yɨfayefɨ ra Adükarɨmbo hohoanɨmo-yefühɨ yɨfayefɨ. Sɨhɨrɨ nɨmboefühɨndowanɨ asu yɨfɨndefühɨndowanɨ ra moanɨ sɨhɨrɨ Adükarɨndɨ yaŋgɨrɨ hamɨnd-anefɨ.
8 Pois, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. De sorte que, quer vivamos quer morramos, somos do Senhor.
9 Ranahambo süŋguyo nindou yaŋgɨrɨ anɨmboei-anei asu yɨfɨmayei-anei ahei Adükarɨmbofe nɨŋgombo-hündamboyu Sisas amboanɨ yɨfɨyu mbura asu hoŋguambeahɨndɨ yaŋgɨrɨ botɨmefiyu.
9 Porque foi para isto mesmo que Cristo morreu e tornou a viver, para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Asu se, nɨmboe sɨhafɨ wandafɨndandɨ hohoanɨmo ranɨmbo yɨboboarɨwora? Asu se, nɨmboe sɨhafɨ wandafɨndambo yiboaruko-arowora? Sɨhɨrɨ ranahambo fɨfɨrɨndɨhumboane, ŋga muŋguambo sɨhɨrɨ Godɨndɨ hɨmboahü nɨmboemboyefɨ ai sɨhefɨmbo yɨbobofe-munɨmbohünda.
10 Mas tu, por que julgas teu irmão? Ou tu, também, por que desprezas teu irmão? Pois todos havemos de comparecer ante o tribunal de Deus.
11 Bukambe hoafɨ ra yahoya,
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua louvará a Deus.
12 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu muŋguambo sɨhɨrɨ süŋguna Godɨndɨ hɨmboahü sɨhɨrɨ nɨne ratüpurɨ ratüpurɨmayefɨ ranahambo hoafɨnda-hundɨmboyefɨ.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu wandafɨ-babɨdɨ sɨmborɨ yɨboboferüpoanɨ, ŋga rühɨsafɨ hɨnɨŋgɨfemboane. Ŋga sɨhɨrɨ ŋgorü hohoanɨmo süŋgundɨhumboane. Sapo sɨhɨrɨ mamɨ moatükunɨ refeyoanɨ ana, wandafɨ ai bübüründühɨ moaruwai hohoanɨmo süŋgundɨfimbui ranɨ hohoanɨmo ana hɨnɨŋgɨfemboane.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; antes o seja o vosso propósito não pôr tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Ro Adükarɨ dɨbo-anahɨ, ŋga ranɨmboanahɨ ranɨ-moatükunɨ ra ro fɨfɨrɨheamboanahɨ. Moai nɨnɨ sesɨ ai ahandɨhoarɨ moaruwaiyo. Nindou ai ranɨ-moatükunɨ ra moaruwai-ane ehu ana, moanɨ ai ahambo moaruwai-ane.
14 Eu sei, e estou certo no Senhor Jesus, que nada é de si mesmo imundo a não ser para aquele que assim o considera; para esse é imundo.
15 Ra ai yahurai-ane. Se nɨnɨ-moatükunɨyo sowasɨfanɨ ranɨmbo-hünda sɨhafɨ wandafɨ ai hoeireanɨnühɨ afɨndɨ hohoanɨmoayu ana, asu se ahambo moai hohoanɨmoyafɨ. Sisas nindou ranahambohünda yɨfɨmayuane, ŋga asu sɨhafɨ sesɨ hohoanɨmo ranambo se nindou ra moaruwaimbo-ndɨworɨmboyafɨ.
15 Pois, se pela tua comida se entristece teu irmão, já não andas segundo o amor. Não faças perecer por causa da tua comida aquele por quem Cristo morreu.
16 Se mamɨ moatükunɨ ranahambo aboed-ane asafɨ ana, se hɨbadambo. Sɨhafɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨpo, ŋga moaruwai-ane mbɨseimboyei.
16 Não seja pois censurado o vosso bem;
17 Sesɨ, sesɨ asu hoe sɨmɨndɨ hohoanɨmo ranana God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranahandɨ nɨmɨndɨyopoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranɨ nɨmɨndɨ hohoanɨmo-ane nda. Mbumundɨ hohoanɨmo, ŋgusüfo afurɨfimbɨ hohoanɨmo, asu Yifiafɨ Aboedɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ hohoanɨmo ra.
17 porque o reino de Deus não consiste no comer e no beber, mas na justiça, na paz, e na alegria no Espírito Santo.
18 Nindou ai Sisas Kraisɨndɨ ratüpurɨmbo yaŋgɨrɨ ranɨ hohoanɨmo süŋgu anüŋgu ana, God ai ahambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndundowanɨ asu nindou amurɨ ai-amboanɨya ai nindou aboed-ani mbɨsahündomboyei.
18 Pois quem nisso serve a Cristo agradável é a Deus e aceito aos homens.
19 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu muŋguambo ai sɨhefɨmbo mamambefemunɨ hohoanɨmo asu wandafɨ mamɨyei hohoanɨmo ŋgɨnemɨndündürɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgunɨ-ndɨhumboane.
19 Assim, pois, sigamos as coisas que servem para a paz e as que contribuem para a edificação mútua.
20 Se sesɨ ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmondeihɨ asu God ai nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranahambo moaruwaimbo-ndɨhimboyei. Muŋgu sesɨ moatükunɨ ranana aboed-ane. Ŋga asu se nɨne sesɨ sowasɨfanɨ nindou ŋgorü ai ranahambo ahandɨ fimbo moaruwai-ane yahu mbura asesu ana, ai moaruwai hohoanɨmoyuhani asu rananɨmbo se-amboanɨ moaruwai hohoanɨmo-yafühanafɨ.
20 Não destruas por causa da comida a obra de Deus. Na verdade tudo é limpo, mas é um mal para o homem dar motivo de tropeço pelo comer.
21 Asu se nɨnɨhondɨ sowasɨfɨ, bia sɨmɨndɨfɨ, asu amurɨ moatükunɨ aho ra rarowandanɨ ranɨmbo sɨhafɨ wandafɨ ranai hohoanɨmo moaruwai hohoanɨmonduanɨ ana, asu se ranɨ-moatükunɨ ra hɨnɨŋgɨndowandɨ. Ranane aboedayo.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem fazer outra coisa em que teu irmão tropece.
22 Se nɨne hohoanɨmo anɨhondümbo-arowandɨ rananɨmbo God-dɨbo se yaŋgɨrɨ hohoanɨmondafɨ kɨkɨhɨndowandɨ. Nindou ai moanɨ ahandɨhoarɨ mamɨ moatükunɨmbo aboed-ane yahu hohoanɨmoayu ana, ra aboed-ane. Asu ranɨ hohoanɨmo ranai ahandɨ fi ranahambo papɨ-hoafɨkoate-ndoanɨ ana, asu ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane!
22 A fé que tens, guarda-a contigo mesmo diante de Deus. Bem-aventurado aquele que não se condena a si mesmo naquilo que aprova.
23 Ŋga asu nindou ranai yimbu hohoanɨmo süŋgu sesɨ ra asesu ana, ai ra ahambo moaruwai-ane sapo ai nɨne sesɨ ranahambo moaruwai-ane yahuhaya asesu ranɨmbo-hünda. Nindou ai hohoanɨmo mamɨ ranahambo aboed-ane yaho anɨhondü-mbofekoateyu randühɨ yare arandɨ ana, asu ai moaruwai hohoanɨmo-yumboani.
23 Mas aquele que tem dúvidas, se come está condenado, porque o que faz não provém da fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?