Romanos 11
AGG vs ARC
1 Ranɨmboanahɨ asu ro rarɨhe düdueheandɨ nda, Asu God ai ahandɨ nindou Sudahündɨ muŋguambo daboadanambo-mbareandürɨyo asu wanɨmbeiyo? Wanɨ! Ro Por amboanɨ Sudahünd-anahɨ. Ro Abrahamɨndɨ ahuir-anahɨ asu Bensaminɨndɨ sɨrambeahɨnd-anahɨ.
1 Digo, pois: porventura, rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum! Porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 God ai ahandɨ nendɨ Sudahündɨ tüküfekoate-yeiambeahɨ fɨfɨreandürühɨ wand-anei mehu ranaheimbo ana moai daboadanambo-reandürɨ, ŋga wanɨ. Asu se hoafɨ Eraisa ai Sudambo papɨ-hoafɨrandürühɨ yare Godɨmbo dɨdɨbafɨmefiyu ra fɨfɨrɨhindai? Ai Godɨmbo yare dɨdɨbafɨndowohü yahuya,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 ‘Adükarɨ, aiyomo nindou sɨhafɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ ahamumbo muŋgu hɨfokoamarüpurɨ. Asu ai sɨhambo sesɨ sɨhefe dɨdɨbafɨferambo fondɨ ra bɨrɨmafoarundɨ. Ŋga ro mamɨ yaŋgɨr-anahɨ anɨmboahɨ. Asu ai wambo hɨfokoefendɨrɨmbo mehomo,’ mehu.
3 Senhor, mataram os teus profetas e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Ŋga asu God ai ahambo asükaiyu nüŋgure sɨmborɨ hoafɨyundoa? Ai hoafɨyundühɨ yahuya, ‘Ro 7,000 nindou wandambofimbɨ sahapurɨmɨndɨ anɨmboahɨ ai tɨkai god Ber ahambo yirɨ yimbu pusɨfekoate-mayei,’ mehu.
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Rahurai-ane hapondanɨ amboanɨ nindou yimbu-mamɨ God ai ahandɨ moanɨ hɨpoambofe ranambo dɨbonɨmayuwa anɨboadei.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um resto, segundo a eleição da graça.
6 God ai aheimbo moanɨ hɨpoamboreandürühɨ dɨbonɨmayundürɨ, ŋga ai nɨne ratüpurɨmayei ranɨmbohünda dɨbonɨyu-ndürɨmboyupoanɨ. Ŋga nindou ranai ranɨ ratüpurɨyeianɨ God ai dɨbonɨ-mbeyundürɨ-mbonana, asu ŋgɨrɨ moanɨ hɨpoambofe ra moanɨ hɨpoambofe hondü tüküfeyo.
6 Mas, se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Asu ranɨmbo-hünda sɨhɨrɨ nüŋgumambɨsefa? Ranɨ-moatükunɨ ranahambo Israer ai hüti kokomarɨhündɨ ra asu ai moai sahümündi. Ŋga nindou bɨdɨfɨrɨ God ai dɨbonɨmayundürɨ ranai yaŋgɨrɨyei ranɨ-moatükunɨ ra masahümündi, ŋga asu bɨdɨfɨrɨ ranai hɨmbotühüfo papɨmareandürɨ Baibor yare hoafɨmayo nou.
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 Ai yare hoafɨyowohü yahoya,
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono: olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 Defit ai hoafɨyuhü yahuya,
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, por sua retribuição;
10 Ahei hɨmboarɨ amboanɨ dɨkɨreandürɨhɨmbo asu ai hoeifekoate-mbeyei-amboane.
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Ranɨmboane asu ro haponda düdueheandɨ nda, Sapo Suda ai bübürɨmayei peyehü muŋguna moaruwaimbo-reandürɨmboyo? Ai ra wanana! Ŋga sapo ai moaruwai hohoanɨmo-mayeiamboyu asu God ai Suda-yafe ndɨfo ranaheimbo ŋgusüfoambe garɨbɨ-mbɨrɨhindür-amboane yahuhayamboyu ahei ndɨfo ranaheimbo aboedambo-mareandürɨ.
11 Digo, pois: porventura, tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua queda, veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Suda ai moaruwai hohoanɨmo süŋgu-marɨhündamboyu asu God ai nindou muŋguambo ranaheimbo dɨdɨboado-mareandürɨ. Ai Godɨmbo daboadanambo-marɨhoramboyu asu God ai ahei ndɨfo ranaheimbo mafarɨhendürɨ. Ranɨmboane asu muŋguambo Suda ai God sowana asükai gugurɨndahindanɨ anɨmbo nindou muŋgu ai aboedɨ hamɨndɨ hondü nɨmandeimboyei.
12 E, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição, a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Suda-yafe ndɨfo sɨheimbo haponda ro hoafehandürɨ nda. Sɨheimbohünda God ai wambo ahandɨ hoafɨ sahamɨndɨ harɨhandeimbɨ kamafoareandɨrɨ. Ranɨmboanahɨ asu ro ndanɨ ratüpurɨ nda ranahambo borɨyahühɨ yifirayahɨ.
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, glorificarei o meu ministério;
14 Rananɨmbo asu wandɨ nendɨ ranai God ahei ndɨfo afarɨhendürɨ ra hoeindɨhindühɨmbo ranɨmbo ŋgusüfoambe garɨbɨndɨhimboyei. Rananɨmbo asu ro bɨdɨfɨrambo fandɨheiranɨ asu ai Ape sowana ŋgeianɨ aboedambo-ndearümbui.
14 para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 God ai Sudambo daboadanambo-mareandürɨ asu ahei ndɨfo ranaheimbo ŋgunindɨmbo-mareandürɨ. God ai Sudambo asükai asemündündürɨ ana, ra nüŋgumandɨfea? Ai nindou yɨfɨhündɨ botefeyo nahurai-ane!
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Bret mamɨ ranahandambo bɨdɨfɨrɨ kemündɨ Godɨmbo asayo ana, asu bret yɨpoate muŋgu ra ahandɨ yaŋgɨr-anendo. Asu nɨmɨ aharɨ mamɨ ranahandɨ ahambo asegodo ana, asu düdüdü ranamboanɨ ahandɨ yaŋgɨr-anendo.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Orif nɨmɨ hɨfɨfehündɨ ranahandambo düdüdü bɨdɨfɨrɨ ai tɨtaboarɨ-hendühɨyu asu nɨmambeahɨndɨ orif nɨmɨ düdüdü ranai ranɨfihɨ papɨmareandɨ. Suda-yafe ndɨfo seana nɨmambeahɨndɨ orif nɨmɨ nahurai-anei. Ranane asu haponda se aboedɨ emündü momorɨyeihɨ Sudayei-mayo yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo ra hoe nahurai asahümündi.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu Suda orif düdüdü nou tɨtaboarɨ-mefoehindɨ ranaheimbo se yɨboaruko-ndɨhindürɨmboyei. Nüŋgundahi borɨmandeia? Seana moanɨ düdüdü yaŋgɨr-anei, ŋga seana nɨmɨ aharɨ ranahambo tüpürɨhindühɨ-yeipoanɨ. Ŋga nɨmɨ aharɨ ranane sɨheimbo tüpareandürɨ.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Ŋga seanɨmbo hoafɨndeihɨya, Yɨnɨ, ŋga sapo düdüdü ranai tɨtaboarɨ-foarɨndühɨyo asu yɨhoefɨmbo ranɨ fondühɨmbo fondɨ hɨnɨŋgɨmareamun-ane, mbɨsei.
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Yɨnɨ, ranana anɨhond-ane. Ai tɨtaboarɨ-mefoehindɨ ra Godɨmbo anɨhondümbofekoate-wamboyei ramehindɨ, ŋga asu seana ranɨhü rarɨhi anɨmboei ra anɨhondümbo-rɨhi hehimbo-wamboyei ahei fondühɨ anɨmboei. Ŋga asu se ranahambo afɨndɨ-afɨndeihɨ sɨheihoarɨmbo borɨndeimboyei, ŋga awi yɨhɨmbondei.
20 Está bem! Pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé; então, não te ensoberbeças, mas teme.
21 Suda ai düdüdü hond-anei, ŋga God ai aheimbo moai nɨmɨndühɨ hɨnɨŋgɨrearü, ŋga tɨtaboarɨ-mafoareandɨ. Ŋga se hɨbadɨhündɨ. Se düdüdü hondüyeipoanɨ, ŋga God ai sɨheimbo amboanɨ nɨmɨndühɨ ŋgɨrɨ hɨnɨŋgɨndearü, ŋga tɨtaboarɨ-boadeandürɨmbui.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que te não poupe a ti também.
22 Godɨndɨ hɨpoambo hohoanɨmo asu ŋgɨnɨndɨ hohoanɨmo ra sɨhɨrɨ dɨboadondɨhu fɨfɨrɨndɨhumboane. Nindou ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyeisɨ, ŋga hɨnɨŋgɨmarɨhindɨ ranaheimbo ŋgɨnɨndɨ-ndarümbui. Ŋga asu se Suda-yafe ndɨfo ahandɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ranɨ-süŋgu ahei ana, asu ai sɨheimbo hɨpoambo-ndearümbui. Ŋga se-amboanɨ ahandɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu hokoate-ayei ana, randɨhi tɨtaboarɨ-boegimboyei.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a benignidade de Deus, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira, também tu serás cortado.
23 Suda ai anɨhondümbo-arɨhindɨ ana, God ai asükai aheimbo nɨmɨndɨhü papɨndearümbui. God ai yifirayu ana, asükai aheimbo koadürü nɨmɨndɨhü papɨnde hɨnɨŋgɨ-ndeandürɨmbui.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Suda-yafe ndɨfo se-amboanɨ nɨmambeahɨndɨ orif düdüdü-aneisɨ, ŋga asu aboedɨ orif nɨmɨndɨ ranɨfihɨ papɨrɨhimboanei, ŋga ranahandɨ hondüyopoanɨ. Suda-anei ai hɨfɨfehündɨ orif nɨmɨndɨ hond-ayei. Ranɨmboane asu aheimbo ana God ai düdüdü hondü tɨtaboarɨ-mefoendɨ ra semündü asükaiyu koadürü nɨmɨndɨ hondüfihɨ papareandürɨ ana, ai asükai aboedɨ hamɨndɨ ranɨfihɨ penɨboadeimboyei.
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Wandafɨ mamɨ, dɨbohɨndɨ hoafɨ ranɨmboanahɨ se fɨfɨrɨmbɨrɨhinda sahehea. Se sɨheihoarɨ randɨhi hohoanɨmondeihɨ hoafɨndeihɨya, ‘Roana fɨfɨrɨhu hohoanɨmo-yefeimb-anefɨ,’ mbɨseimboyei saheheamboanahɨ. Hoafɨ nda yahurai-ane, Israer bɨdɨfɨrɨ ana hoafɨ hɨmborɨkoate-yeimb-anei. Ranɨ hohoanɨmo ranana ahei ŋgusüfoambe nɨmandündürɨ ŋgo-ŋgombo asu Suda-yafe ndɨfo nüŋgunümbɨyei God ai dɨbonɨmayundürɨ ranai fondɨ ra sɨmoŋgorɨ-ndamɨndɨmboe.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 Ranɨ süŋgumbo-anɨmbo God ai Israer aheimbo aboedambo-ndearümbui. Buk Baibor ai yare hoafɨyowohü yahoya,
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Rananɨmbo ro ahei hohoanɨmo moaruwai ra gogorɨndɨ-heheandühɨ
27 E este será o meu concerto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ŋga Suda ai aboedɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-mayei ranɨmboane asu God ai Suda-yafe ndɨfo sɨheimbo fehefembohündambo hohoanɨmomayu ranɨyo asu Suda ai ahandɨ hürütimb-anei. Ŋga God ai Sudambo dɨbonɨmendürɨ ranɨmboane asu ai ahandɨ horombo hoafɨmareandɨ Suda-yafe amoaombo ranahamumbo hohoanɨmoyuhü aheimbo ŋgusüfo pareandürɨ arandɨ.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 Ŋga asu nindou God ai aheimbo aboedɨ moatükunɨ masagadürɨ asu dɨbonɨmendürɨ ranaheimbo ŋgɨrɨ hohoanɨmo ŋgorü-süŋgundeandɨ, ŋga wanɨ.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Horombo se Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-mayei, ŋga hapoana God ai sɨheimbo hɨpoamboareandürɨ, Suda ai Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-mayei ranɨmbo-hündambo.
30 Porque assim como vós também, antigamente, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Asu hapoana God ai sɨheimbo hɨpoambo-mareandürɨ ranɨmboane asu Suda ai Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-mayei. Ranɨ-moatükunɨ tükümefeyondürɨ ra God ai aheimbo hɨpoambofe-ndürɨmbo-hündamboyo.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 God ai nindou muŋguambo aheimbo hɨpoambofe-ndürɨmbo yahuhaya ranɨyo asu nindou muŋguambo ahei hɨmborɨkoate hohoanɨmo ranɨna bobohɨramündürɨ hɨnɨŋgɨmarearü.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 Godɨndɨ ŋgasündeandeimbɨ hohoanɨmo ra adükarɨ hamɨnd-ane!
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 ‘Dɨdɨ Adükarɨndɨ hohoanɨmoambe amaro ra fɨfɨreamboayua?
34 Porque quem compreendeu o intento do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Nindou düdi Godɨmbo nɨnɨ-moatükunɨyo masagado,
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Muŋgu-moatükunɨ ra God ai ahandɨhoarɨ nafɨmarand-ane asu ahandɨ ŋgɨnɨndɨnamboane anɨŋgo asu ahand-ane. Muŋguambo si Godɨmbo adükar-ani mbɨseiamboane. Ŋga anɨhond-ane.
36 Porque dele, e por ele, e para ele são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?