Mateus 25

AGG vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Ranɨ-sɨmboanɨ ana God ŋgɨnɨndɨ sünambe hɨfandarandɨ ra ndahurai anɨmbo tükündɨfemboe. Mamɨmbo yihoarɨfamborɨ 10 ranai nindou mamɨ nɨmorehɨ semündü haya masüfuwa asu ai ahei ram hai ra fufurühümündi hehi ahambo nafɨnɨ nafoarɨfiho fihambo mahei.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Hondahüyahindeimbɨ-mayei (5) ranai moanɨ hohoanɨmo-koateyei, ŋga asu ŋgorü hondahüyahindeimbɨ-mayei (5) ranai aboedɨ fɨfɨrɨhindeimbɨyei.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Sapo nɨmorehɨ hohoanɨmo-koate-mayei ranai ahei ram ra sahümündi, ŋga asu moai ram hoe bɨdɨfɨrɨ fuihümündi.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ŋga asu nɨmorehɨ dɨboadɨre fɨfɨrɨhindeimbɨ-mayei ranai ahei hoe hɨpɨrɨ-mayo ranambe hoe fuihümündihɨ ahei ram dɨboadorɨhi masahümündi.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Ranɨyei asu sapo nindou nɨmorehɨ semündümbɨ-mayu ranai nɨmai tüküfe-koatemayuwamboyei asu aheimbo yapombo hɨmbo-marandüramboyei moanɨ rarɨhi yapombo boarɨhehi hehi kurɨmayei.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Ranɨyo hombo nɨmbɨ mbusümondühɨ nindou mamɨ ranai mɨŋgɨyowuhü yahuya, ‘Sapo nindou nɨmorehɨ semündümbɨ-mayu ana nda! Ŋga asu se ahambo sühüsi nafoarɨhorɨ fihɨrɨhorɨmɨndei!’ mehu.
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Ranɨyei nɨmorehɨ-mayei ranai muŋgu botɨyahindühɨ ahei ram hai ra yimundɨfembo dɨdɨboadomafandɨhündɨ.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ranɨyei asu nɨmorehɨ hohoanɨmo-koateyeimbɨ-mayei ranai nɨmorehɨ aboedɨ fɨfɨrɨhindeimbɨ-mayei ranai hoafɨyeihü seiya, ‘Awi se yɨhoefɨmbo ndühɨ sɨhei-mayo hoe bɨdɨfɨrɨ fuisehi, ŋga yɨhoefɨ ana hümaraso,’ maseiamboyei.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Asu nɨmorehɨ aboedɨ fɨfɨrɨhi-rɨhündeimbɨ ranai hoafɨyeihü seiya, ‘Yowanɨ, ŋgɨrɨ ndehundɨ. Hoe ndanana sɨheimboane asu yɨhoefɨmboane ra ŋgɨrɨ sɨmoŋgoründamɨndɨmunɨ. Ŋga awi hɨhɨrɨndahi ŋgei stoa worambeahɨndɨ se-amboanɨ sɨheipoanɨmbo pemɨndei,’ masahündüramboyei.
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Asu ranɨyei hohoanɨmo-koate nɨmorehɨ-mayei ranai stoanambo hoe pemɨmbo hɨhɨrɨyahi mbahei nou ranambo amoŋgonɨmbo nindou nɨmorehɨ semündümbɨ-mayu ranai tükümefiyu. Ranɨyei asu hondahüyahindeimbɨ nɨmorehɨ nafɨrɨhümündimbü-mayei ranai nɨmorehɨ semɨndɨmbo sesesɨ fondɨ-mayo ranambe nindou-mayu ranɨ-babɨdɨ kefoehi mahüsi. Ranɨyo asu ranambe kefoefe hombo yipurɨ ra pamaiaro.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ranɨyei asu süŋgunambo hondahüyahindeimbɨ nɨmorehɨ bɨdɨfɨrɨ-mayei ranai tükümehindɨ. Ranɨyei asu ai rarɨhi puküna hoafɨyeihü seiya, ‘Adükarɨ, Adükarɨ, se yɨhoefɨmbo yipurɨ sübüdühawamunɨ dɨgifo,’ sei hoafɨmayei.
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Ranɨyu asu nindou ranai sɨmborɨ aheimbo hoafɨyundürühɨ yahuya, ‘Ro sɨheimbo anɨhondümboanahɨ hoafayahɨ, se ŋgɨrɨ keboehindɨ, ŋga roana moai sɨheimbo fɨfɨrɨhearü,’ mehundürɨ.”
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Sisas ai ndeara hoafɨ moendɨreandühɨ yahuya, “Awi se hɨbadümbo, ŋga moai se Nindou Hondü ai tüküfembo si ane asu ranɨ sɨmboanane ra fɨfɨrundɨ,” mehu.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Sisas ai asükai hoafɨyuhü yahuya, “Ranɨ si tüküfe sɨmboanɨ ranana ndahurai-ane. Mamɨ sɨmboanɨ nindou mamɨ ai ahandɨ worɨ ra hɨnɨŋgɨfe hefe ŋgorü hɨfɨna hombo mehu. Ranɨyu asu ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ahamumbo mborai yahupurɨ mbura ahandɨ muŋguambo moatükunɨ ahamundɨ warambe hɨnɨŋgɨmareandɨ.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Nindou-mayu ranai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranahamundɨ ŋgusüfo ŋgɨnɨndɨ küru hohoanɨmoemo ranɨ sɨmogodühɨ kakɨ hoarɨ ra ahamumbo yɨbobore yimbumareapurɨ. Nindou ŋgorümbo 5,000 kakɨ hoarɨ sagado. Ŋgorümbo 2,000 kakɨ hoarɨ sagado. Asu ŋgorü-mayu ranahambo 1,000 kakɨ hoarɨ ra sagado marandɨ. Ranɨyu asu ai ahamumbo yare hɨnɨŋgɨreapurɨ haya ŋgorünamefiyu.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Ratüpurɨyu-randeimbɨ nindou sapo 5,000 kakɨ hoarɨ masemündu-mayu ranai nɨmehünou kakɨ ranambo kakɨ semɨndɨ ratüpurambe sɨhai haya ratüpurɨyuhü ranɨ-fihɨndɨ 5,000 asükaiyu ranɨwamɨ masemündu.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Asu mamɨ yahurai safɨ nindou sapo 2,000 kakɨ hoarɨ masemündu-mayu ranai kakɨ ranɨ-fihɨndɨ 2,000 asükaiyu ranɨwamɨ masemündu.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ŋga asu nindou sapo 1,000 masemündu-mayu ranai ahandɨ bogorɨndɨ kakɨ ra semündü hu hɨfambe kakɨrɨhai mbura hɨfambe dɨbo samboare hɨnɨŋgɨmareandɨ.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Nindou ranahamundɨ bogorɨ-mayu ranai aŋgunɨ hu gedühɨ nüŋgu nüŋgumbo asu ai ŋgoafɨna hɨhɨrɨfi hu tükümefiyu. Ranɨyu asu ai ahandɨ kakɨ nindoumbo yɨbobomareapurɨ-mayo ranahambo nindou ranɨ babɨdɨmbo hoafɨ dɨboadondɨheapurɨ yahu haya.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Nindou 5,000 kakɨ masemündu-mayu ranai tüküfi ahandɨ bogorɨ nindou-mayu ranahambo 5,000 ŋgorü-mayo ra masagado. Asu ai ranahambo hoafɨyundühɨ yahuya, ‘Adükarɨ, se wambo 5,000 kakɨ masowandɨrɨ, ŋga awi se nda hoeiro. 5,000 kakɨ-mayo se masawandɨrɨ ranɨ-fihɨndɨ ro ŋgorü 5,000 kakɨ masahamɨndɨhɨ nda,’ mehuamboyu.
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Asu ahandɨ bogorɨ nindou-mayu ai hoafɨyuhü yahuya, ‘Se aboedɨ hamɨndɨ ramarowandɨ. Seana aboedɨ asu anɨhondümbo hondü ratüpurɨyafɨ-randeimbanafɨ. Seana moanɨ akɨdou moatükunɨ dɨboadɨro-randeimbanafɨ. Ŋga asu ranɨmbohündambo anɨmbo hapondanɨ ana sɨhambo ro adükarɨ moatükunɨ hɨfandɨmbo amboanɨ bogorɨmbondɨhe hɨnɨŋgɨndɨheanɨnɨmboyahɨ. Asu se mborai sühüfɨ ranahambo rodɨbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨnde,’ mehundo.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ranɨyu asu nindou 2,000 kakɨ masemündu-mayu ranai-amboanɨ tüküfi ahandɨ bogorɨ nindou-mayu ranahambo hoafɨyundühɨ yahuya, ‘Adükarɨ, se wambo 2,000 kakɨ masawandɨrɨ, ŋga awi se nda hoeiro. 2,000 kakɨ-mayo se masawandɨrɨ ranɨ-fihɨndɨ ro ŋgorü 2,000 kakɨ masahamɨndɨhɨ nda,’ mehuamboyu.
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Asu ahandɨ bogorɨ nindou-mayu ai hoafɨyuhü yahuya, ‘Se aboedɨ hamɨndɨ ramarowandɨ. Seana aboedɨ asu anɨhondümbo hondü ratüpurɨyafɨ-randeimbanafɨ. Seana moanɨ akɨdou moatükunɨ dɨboadɨro-randeimbanafɨ. Ŋga asu ranɨmbohündambo anɨmbo hapondanɨ ana sɨhambo ro adükarɨ moatükunɨ hɨfandɨmbo amboanɨ bogorɨmbondɨhe hɨnɨŋgɨndɨheanɨnɨmboyahɨ. Asu se mborai sühüfɨ ranahambo rodɨbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨnde,’ mehundo.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ranɨyu asu nindou 1,000 kakɨ masemündu-mayu ranai-amboanɨ tüküfi bogorɨ nindou-mayu ranahambo hoafɨyundühɨ yahuya, ‘Adükarɨ, ro sɨhambo fɨfɨrɨheanɨnɨmboanahɨ. Seana nindou awi hɨmboarɨ handinɨ-yafeimbɨ ŋgɨnɨndɨ hamɨndanafɨ. Seana nɨne-moatükunɨ se hɨfɨrowandeimbɨ-hündɨyopoanɨ nümbürambeahɨndɨ sesɨ ra yimuŋgurandɨfɨ arandɨ. Asu nindou amurɨ ai nɨnɨ-moatükunɨ maŋgɨrɨyo bubufoarhindeimbɨhündane seana sesɨ ra guguro arandɨ.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Ranɨmboyahɨ asu ro sɨhambo yɨhɨmbombo sɨhafɨ kakɨ ra sahamɨndɨ ha hɨfambe kakɨrɨhɨ dɨbo masamboarɨheandɨ. Sɨhafɨ muŋguambo kakɨ ini nda, ŋga se rando hoeindowandɨ,’ mehundo-amboyu.
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Asu ahandɨ bogorɨ nindou-mayu ai hoafɨyuhü yahuya, ‘Awi se ana ratüpurɨyafɨ-randeimbɨ nindou moaruwai, ratüpurɨ-koate yɨboaruko yɨboaruko-yafeimbɨ nindouanafɨ. Nindou ŋgorü ai ratüpurɨyumbü ranahandɨ ro sesɨ yimuŋgurahamɨndɨ asu nindou ai nɨne ahurɨ buburandeimbɨ ranahandambohündɨ ro sesɨ ra yimuŋgurɨhamɨndɨ gugurɨhe arɨhandɨ ranahambo awi se wambo ndoro fɨfɨrɨwandɨrɨmbo-wamboyafɨ?
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Asu awi refe anasɨ, se kakɨ wandɨ ra sapo kakɨ sɨhefe arandɨ worambe sɨhoefanɨ anɨmbo, asu ro tükündaheandühɨ amboanɨ kakɨ bɨdɨfɨrɨ ranɨwamɨ nandɨhe ndahamɨndɨmbohündɨsɨ.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Haponda ahandɨ warambeahɨndɨ kakɨ ra ndowandümo mbundu nindou sapo 5,000 kakümbɨ-mayu ranahambo dabudo.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Ŋga ai sapo nɨne-moatükunɨ sɨmoŋgorɨ-maramündu ranɨfihɨ bɨdɨfɨrɨ pandeamboe. Ŋga asu nindou düdi ai nɨnɨ-moatükunɨyo ranahambo wanayu ana, asu ai nɨnɨ-moatükunɨyo ai akɨdou asɨhendɨ ra ahandɨ-mayo muŋgu fufuimɨndɨmboane.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ŋga yɨboaruko-yɨboarukoyumbü nindou ranahambo weindanɨ hondü nɨmbɨ nɨmaroambe pinduwurü. Rananɨmbo ai ranambe nɨmandümbo heinduhü yahafɨ sɨsɨnderɨmboe,’” mehu.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Süŋgunambo Nindou Hondü ranai bogorɨmbondüfi tükündüfihü ahandɨ sünambeahɨndɨ nendɨ ranɨ-babɨdɨmbo ana, asu ai ahandɨ muŋguambo moatükunɨ hɨfandɨmbo nɨmarɨ fondɨ ranɨwamɨ nɨmandümbui.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Rananɨmbo asu muŋguambo hɨfɨ ranɨ-hündambo nindou ranai ahandɨ haŋgɨfohü gugurɨndearümbui. Rananɨmbo asu nindou ranaheimbo sapo sipsip hɨfandɨrandeimbɨ nindou sipsip ŋgorünɨnɨ yɨbobore asu meme ŋgorünɨnɨ yɨbobore arandɨ nou rande yimbumbonde yɨbobondearümbui.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Randeandühɨ anɨmbo ai sipsip ahandɨ warɨ hondünɨ hɨnɨŋgɨndearühɨ asu meme ahandɨ warɨ kadüdanɨ hɨnɨŋgɨndearümbui.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Rananɨmbo asu Bogorɨ nindou ai nindou ahandɨ warɨ hondünɨ amarei ranaheimbo hoafɨndundürühɨ anɨmboya, ‘Se ana sɨheimbo wandɨ Ape ai aboedɨ-aboedɨmareandürane, ŋga se mborai sühüsi. Rananɨmbo asu se sühüsi God ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨrandɨ ranahambo sapo wandɨ Ape ai sɨheimbo semɨndɨmbo horombo hɨfɨ sünü hapoadümbo sɨmborɨyoambe raraore nafɨramündü masɨhendɨ ra sahümündi.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Sapo ro wembomboyahanɨ asu se wambo sesɨ masehindɨrɨ. Ro amɨndanɨŋomboyahanɨ asu se wambo hoe sɨmɨndɨmbo masehindɨrɨ. Ro nindou amurɨ tüküyaheandanɨ asu se wambo sahümündihündɨrɨ sɨhei worɨnɨmarɨhindɨrɨ.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ro hoearɨ-koate nɨmboahanɨ asu se wambo hoearɨnambo yihurumarɨhindɨrɨ. Ro aŋgünümboyahanɨ asu se wambo hɨfandɨmarɨhündɨrɨ. Ro karabusambe nɨmboahanɨ asu se wambo hei wakɨmafoarɨhindɨrɨ. Ro hoearɨ napo-koateyahanɨ se wambo hoearɨnambo wandɨ fi yihurumarɨhindɨrɨ,’ mehu.
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Nindou mbumundɨ-mayei ranai ahambo sɨmborɨ hoafɨndahɨndowohü anɨmboya, ‘Adükarɨ, nüŋgu-sümboanɨyo sɨhambo hoeirɨhunɨna wembombomefa sesɨ masahunɨnɨ, asu sɨhambo hoeirɨhunɨna amɨndanɨŋombomefa hoe sɨmɨndɨmbo mafuihunɨnɨ ra?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Nüŋgu-sɨmboanɨyo ro sɨhambo hoeirɨhunɨna nindou amurɨmboyafo tüküyafoanda sahumɨndefɨnɨnɨ yɨhoefɨ worɨnɨrɨhunɨnɨ, asu hoearɨ-koateyafanɨ hoearɨ yihurumarɨhunɨna?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Asu nüŋgu-sümboanɨyo ro sɨhambo hoeirɨhunɨna aŋgünümboyafɨ asu karabusambe nɨmbafɨ randanɨ ro hefɨ wakɨmafoarɨhunɨna?’ mbɨseimboyei.
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Asu Bogorɨ nindou ai aheimbo sɨmborɨ hoafɨnduhü anɨmboya, ‘Ro sɨheimbo anɨhondümbo-anahɨ hoafayahandürɨ, nɨne-moatükunɨ se moanɨ ndürɨ-koateyeimbɨ nindou wandɨ ranahambo se ramarɨhindɨ ranana wambo rɨhündɨrɨ rarɨhi marɨhündɨrɨ!’ mbüsümbui.
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 Rananɨmbo asu ai nindou ahandɨ warɨ kadüdanɨ anɨmboei ranaheimbo hoafɨndundürühɨ anɨmboya, ‘Se awarɨhehindeimbɨ nindou-anei. Andai se wambo hɨnɨŋgɨrɨhindɨrɨ ragu ŋgei! Seana hai moanɨ yare koadürümbo horoweimbɨ God ai dɨdɨboadore nafamündü Satan asu ahandɨ nendɨ ranahamumbo hɨnɨŋgɨmareandɨ ranambe ŋgei!
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Sapo ro wembomboyahanɨ ra se moai wambo sesɨ sehindɨrɨ. Ro amɨndanɨŋomboyahanɨ se moai wambo hoe sɨmɨndɨmbo sehindɨrɨ.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Ro nindou amurɨmboyahe heheya tüküyahindanɨ se moai wambo sahümündi-hündɨrɨ sɨhei worɨnɨrɨhindɨrɨ. Ro hoearɨ-koate nɨmboahanɨ se moai wambo hoearɨnambo yihururɨhindɨrɨ. Ro aŋgünɨmboya, karabusambe nɨmboaha raraorɨhanda se moai wambo farɨhehindɨrɨ rɨhündɨ,’ mbüsümbui.
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Asu ai-amboanɨ sɨmborɨ ahambo hoafɨndahɨndowohü anɨmboya, ‘Adükarɨ, nüŋgu-sümboanɨyo ro sɨhambo hoeirɨhunɨnanɨ se wembomboyafɨ, hoeimbo amɨndanɨŋomboyafɨ, nindou amurɨmboyafo tüküyafo, hoearɨ-koate nɨmbafɨ, aŋgünümboyafɨ asu karabusambe nɨmbafanɨ ro sɨhambo farɨhefenɨnɨ-koatemayefa?’ mbɨseimboyei.
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Asu Bogorɨ nindou ai aheimbo sɨmborɨ hoafɨndühɨ anɨmboya, ‘Ro sɨheimbo anɨhondümbo-anahɨ hoafehandürɨ, se sapo moanɨ ndürɨ-koateyeimbɨ nindou wandɨ ranaheimbo farɨhefendürɨmbo moei asei ranana asu se wambo amboanɨ farɨhefendɨrɨmbo moei seihane!’ mbüsümbui.
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Rananɨmbo asu nindou ndanai koadürümbo koadürümbo tɨŋɨrɨfo adükarɨ nɨŋgoweimbɨ ranambe mbɨhei-amboane, ŋga asu nindou aboedɨ mbumundɨ-mayei ranai-anɨmbo yaŋgɨrɨ koadürümbo koadürümbo nɨŋgoweimbɨ ranambe mbɨhei-amboane,” mehu.
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra