Mateus 17
AGG vs ARIB
1 Refe haya 6 si ranai howane, asu ranambe Sisas ai Pita, asu Sems Son apodoho ranahamumbo sepurümündɨ haya hɨfɨ wafu nɨmoamo hamɨndɨ-mayo ranɨwamɨ moanɨ ahamund-amboanɨ mahafomo.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Asu ai hɨmboyomondane ahamundɨ hɨmboahü Sisas ai moanɨ ranɨ-poanɨmbo fi tükümefendo. Ranɨyo asu ahandɨ ŋgusümboarɨ ranai hüfɨhamɨndɨ nahurai sɨsɨŋarambo randühɨyo asu hoearɨ magüdeandɨ ranai si nahurai kɨfohɨ hamɨndɨ tükümefeyo.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ŋgɨmɨ-memo ranai Moses Eraisa ai Sisas babɨdɨmbo wataporɨmemonda hoeimarüpurɨ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Ranɨyu asu Pita ai ranɨmbo Sisasɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “Adükarɨ, awi aboedɨ safanefɨ sɨhɨrɨ ndanühɨ sühifɨ anɨmboefɨ! Se refembo hohoanɨmoayafɨ ana, awi ro dago ŋgɨmɨ hüründɨhapurɨmboyahɨ, sɨhambo mamɨ, Mosesɨmbo mamɨ, asu Eraisambo mamɨ,” mehundo.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Ranɨyo asu Pita ai hoafɨyuhü nüŋgu ane kɨfohɨ sɨsɨŋarambo-randeimbɨ mburüŋgai ranai ahamumbo gabudɨmafoareapurɨ asu hoafɨ mamɨ ranai mburüŋgai-ambeahɨndɨ tüküfihɨ hoafɨyowohü yahoya, “Nindou ndanana wandɨ nɨmorɨ hondü ro ahambo ŋgusüfo parɨhineimbani. Ro ahambo siaoyamboanahɨ, ŋga ahambo hɨmborɨndɨmondo,” meho.
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ-memo ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo yɨhɨmboyomondühɨ hɨfɨnɨ hɨfambe mbɨro pütapɨmemo.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Ranɨyu asu Sisas ai ahamumbo-so sünɨ sündiapurühɨ hoafɨyuhü yahuya, “Boteyafu. Se yɨhɨmbondɨmboemo,” mehupuramboemo.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Ranɨyomo asu ai mbɨro faründümo hɨmboyomondane moai dɨdɨ ai ranühɨ nüŋgu, ŋga Sisas ai yaŋgɨrɨ manüŋgu.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ranɨyomo asu hɨfɨ wafu-mayo ranɨ-wamɨnɨndɨ hɨfɨna hanɨmondühɨ nafɨnɨ Sisas ai ahamumbo yowanɨ hoafɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Yowanɨ se nindou amurambo hoafɨndɨmboemo sapo nɨne-moatükunɨ tükümefeyoa hoeimarundɨ ranahambo. Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra moanɨ rande yagodɨ ŋgombo Nindou Hondü ranai yɨfɨhündɨ botɨfiyu-ambe tükümbɨfeyo-wamboane,” mehupurɨ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Ranɨyomo asu ai sɨmborɨ ahambo düduyafundowohü yahomoya, “Asu nɨmboe ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ ai hoafɨyomondühɨya Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ Eraisa boatei tükümbɨfiyu-wamboane mehomoa?” mehomondamboyu.
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Yɨnɨ, anɨhondane Eraisa ai boatei tüküfi muŋguambo moatükunɨ ra ai nafɨyɨmɨndɨ sɨhefemboani.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ŋga asu ro sɨhamumbo hoafehapurɨ, Eraisa ai ndeara tüküfimboani, ŋga asu nindou ai moai ahambo ndorɨhorɨ fɨfɨrɨhorɨ. Ŋga asu ai moanɨ ahambo ai hohoanɨmoayei ranɨ-süŋgurɨhorɨ mamɨkarɨ moatükunɨ raraoarɨhorɨ hei. Mamɨ ranɨ-süŋgumbo anɨmbo Nindou Hondü ranahambo amboanɨ randɨhorɨ moaruwaimbo-ndɨhorɨmboyei,” mehu.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo ai Son sapo hundürüra-randeimbɨ-mayu ranahamboani wataporɨmboaramunɨ mehomo.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Asu ai nindou afɨndɨ meŋgoro ranaheimbo sowana homo tüküyafundane, nindou mamɨ ai Sisasɨmbo-so tüküfi hu yirɨ yimbu pusɨreandühɨ hoafɨyundühɨ yahuya,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Adükarɨ, awi se wandɨ nɨmorɨ ranahambo hɨpoamborɨworɨ! Ai ana wunünümboyu randühɨ ranani asu ahandɨ fi moaruwai tüküfihɨ hɨmboawuwure piyu arandɨ asu ai afɨndɨmbo haiambe pɨyu asu hɨmonɨ pɨyu arandɨ.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Ro sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ-rundeimbɨ-memo ranahamumbo-so sahümɨndɨ mahahɨ, ŋga asu ai ŋgɨrɨ ahambo aboedɨndüwurɨ,” mehundo-amboyu.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Ranɨyu asu Sisas ai nüŋgumbo hoafɨyuhü yahuya, “Awi nindou se ana anɨhondümbofe hohoanɨmo-koateayei hehi hohoanɨmo ndofe kife-koate nindou-anei. Nüŋgunɨmbɨmbo ro se babɨdɨmbo manɨmboahɨ rana? Nüŋgunɨmbɨmbo ro ra awi hɨpoambomandɨheandüra? Ndühɨ se nɨmorɨ ra wambo sowana sahorɨmɨndei sühüsi,” mehundürɨ.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Ranɨyu asu Sisas ai moaruwai nendɨ nɨmorɨmayu ranahandɨ fiambe mamaro ranahambo andai ragu hafɨ mehundoa asu ai nɨmorɨndɨ fiambeahɨndɨ kosɨfoai haya ragu mahoa, asu mamɨ ranɨ-sɨmboanɨ hamɨndɨ nɨmorɨ ranai aboedɨmayu.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Ranɨyomo asu Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahambo-so ai yaŋgɨrɨ tüküyafu düduyafu hoafɨyomondowohü yahomoya, “Nɨmboe asu ro moaruwai nendɨ ranahambo raguanambofe-koatemayefa?” mehomondamboyu.
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 — ausente —
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 — ausente —
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 — ausente —
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Kaperneam ŋgoafɨhü tüküyafundane, Godɨndɨ worɨmbohünda nindou takis kakɨ sowandümo-rundeimbɨ ai Pitambo-so tüküyafu düduwurühɨ yahomoya, “Sɨhafɨ yamunde-randeimbɨ nindou ranai Godɨndɨ worɨmbo takis kakɨ ra sɨhendai?” mehomondoamboyu.
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Asu Pita ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Yɨnɨ, ai sɨhendɨsɨ,” mehu. Asu Pita ai worambe tükümefiyua, Sisas ai ranɨ hoafɨ boatei düdufihɨ yahuya, “Saimon, se sɨhafɨ hohoanɨmo ra nüŋgu-nahuraiyo-a? Hɨfɨ ndanühündambo bogorɨ nindou ra dadɨmayoyo mamɨkarambo takis ra sowandümo arunda? Ai ra nindou mamɨ ranɨ sɨrɨmayei ranahei-mayoyo asu nindou amurɨyei-mayoyo sowandümo arundɨ?” mehuamboyu.
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Asu Pita ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Nindou amurɨyei-mayo,” mehuamboyu. Ranɨyu asu Sisas ai asükaiyu hoafɨyuhü yahuya, “Refe anasɨ, nindou mamɨ ranɨ sɨrɨ ranai kakɨ ra sɨhefepoanɨsɨ, ŋga moanɨmboane.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ŋga asu sɨhɨrɨ takisɨmbo kakɨ sɨhefe-koateayefɨ ana, sɨhefɨmbo yɨboaruko-ndɨhimunɨmboyei. Ŋga se ŋgafɨ Gariri hoe ranambe batüründandanɨ kinɨ weaŋgurühɨ hürarɨhoefɨ ranahandɨ yahamo hɨmbondafanɨ kakɨ ŋgüsarɨmboe. Ranana waŋgei Godɨndɨ worɨ ranahambo kakɨ sɨhefembohünda ndearane. Rananɨmbo ndowandɨfɨ hawa ahamumbo dabapurɨ sɨhehɨ takisɨmbo sɨhefembohünda,” mehu.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?