Marcos 4
AGG vs ARC
1 Sisas ai asükai Gariri kurɨhoe kɨmɨ nindou yamundɨfe ratüpurɨ ra botɨmareandɨ. Nindou afɨndɨ ranai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨmbo mafandeanda botambe farɨfi hoe haŋgɨfo-wamɨ mamaru. Asu nindou ranai gudianɨ hoe kɨmɨ mamarei.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 — ausente —
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 — ausente —
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ai hu sesɨ ahurɨ ra buburandane bɨdɨfɨrɨ ai nafɨnɨ pütapɨmayoa ndu ai tüküyahi masahüsi.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Bɨdɨfɨrɨ nɨmoei yahafɨ safambe hɨfɨ akɨdou yaŋgɨrɨ nɨŋgowambe pütapɨmayo. Hɨfɨ ra ragu hanɨkoate-wambo ahurɨ ranai nɨmai tütükɨmayo.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ŋga asu hüfɨhamɨndɨ ai pɨyowohüyo ahurɨ hapoadümbo maforo ra sore soremarandɨ. Sapo ahasɨharɨ ranai hɨfambe ragu hanɨkoate-wambo asu muŋgu yapataparɨmayo.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Asu bɨdɨfɨrɨ ahurɨ ranai tɨhoarɨ tɨhoarümbɨ wofɨ ranambe pütapɨmayoa gabudandühɨ hɨsɨkoatemayo.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Asu ahurɨ bɨdɨfɨrɨ ai hɨfɨ aboedambe safɨ pütapɨyowohü hɨsɨmayo. Nɨmɨndɨ mamɨ ranahandambo bɨdɨfɨrɨ ai 100 hɨsɨyo, asu bɨdɨfɨrɨ ai 60 hɨsɨyo, asu bɨdɨfɨrɨ ai 30 hɨsɨyo,” mehu
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Hoafɨ moendɨfembo yahumbo Sisas ai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Nindou ai hɨmbo-ambeimbɨndühɨ ana, hoafɨ nda hɨmborɨmbiyu-wamboane,” mehu.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Süŋgunambo nindou afɨndɨ ranai bukürefoendane Sisas yaŋgɨrɨ mamaruwa ahandɨ süŋgururü-rundeimbɨ 12-yomo asu nindou ahambo süŋgurɨhorɨ-rɨhündeimbɨ ai kafoefe hoafɨ ranahambo düdumehindɨ.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundürühɨ yahuya, “God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranahandɨ dɨbo hoafɨ nɨmɨndɨ ra se fɨfɨrɨfembo-hünda God ai masagadürɨ, ŋga nindou weindanɨ manɨboadei ranaheimbo ana kafoefe hoafɨ yaŋgɨrɨyo hoafɨmayu.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Ranɨmboane,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se kafoefe hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra moai fɨfɨrundɨyo? Asu refeana bɨdɨfɨrɨ amurɨ kafoefe hoafɨ ra nüŋgundu fɨfɨrɨ-mandunda?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Nindouyei mbusümo Godɨndɨ hoafɨ wataporɨmboayo ana, sapo nindou sesɨ ahurɨ nümbürambe buboafoareandɨ nahuraiane.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Hoafɨ nafɨnɨ pɨrayo ana, sapo nindou Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyeihanei, ŋga Satan ai nɨmehünou hoafɨ ra nindouyei mbusümonɨndɨ semündü raguanambo-reandühani.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Bɨdɨfɨrɨ sesɨ ahurɨ nɨmoei yahafɨsafambe pütapɨmayo nahuraiane. Ai Godɨndɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi nɨmehünou semɨndɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyeihɨ-anei.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ŋga ai moai hoafɨ ra ndorɨhi sahümündia ahei ŋgusüfoambe ragu ŋgɨnɨndɨ nɨmaro, ŋga ai moanɨ akɨdou yaŋgɨrɨ ŋgɨnɨndɨ nɨmboeihɨ anei. Ai Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyei masahümündi ranahambo refe hoeifembo nindou ŋgorü ai tɨŋɨrɨfo sehindanɨ nɨmehünou hɨnɨŋgɨrɨhindühɨ-anei.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Asu sesɨ ahurɨ hɨfɨ aboedambe bubumayoa aboedɨ tükefeyo ranana sapo nindou düdi ai hoafɨ hɨmborɨyu haya fɨfɨreandühɨ tümafoareandɨ nahuraiane. Ranɨyo bɨdɨfɨrɨ ai hɨsɨ aboedɨ hɨsɨyowohü bɨdɨfɨrɨ ai 100 hɨsɨyo, bɨdɨfɨrɨ ai 60 hɨsɨyo, asu bɨdɨfɨrɨ ai 30 hɨsɨyo marandɨ,” mehu.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi nindou ai ram hai wambürɨ asu fondɨ hoarehɨ dɨbonapɨmandɨhiyo? Wanɨ, ŋga ram ra fondɨwamɨ nɨmoamo ane nindɨhi arɨhündɨ.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Muŋguambo moatükunɨ haponda dɨbombo eŋgoro ra süŋgunambo ana weindahɨ tükündɨfemboe. Asu nɨne-moatükunɨ gabudɨhi masɨhehindɨ ra süŋgunambo ana weindahɨ yagodomboe.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Nindou ai hɨmboambeimbɨndühɨ ana, hoafɨ nda hɨmborɨmbiyu-wamboane,” mehu.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Asükai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Hoafɨ hɨmborayomo ra se wudɨpoapondu hohoanɨmondɨmo. Se nindoumbo yimbuarɨhindürɨ ranɨ sɨmogodühɨ anɨmbo God ai sɨheimbo yimbundearühɨ asu ŋgorü bɨdɨfɨrɨ pandeambui.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Nindou düdi ai bɨdɨfɨrɨ moatükuneimbayu ana, God ai asükai bɨdɨfɨrɨ dagadombui. Ŋga nindou düdi ranɨ-koateayu ana, nɨne akɨdou ahandɨ warambeahɨndɨ ra ndemündü raguanambo-ndeambui,” mehu.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Sisas ai asükai hoafɨyuhɨ yahuya, “God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranana nindou sesɨ ahurɨ nümbürambe buboafoareandɨ nahuraiane.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Nindou ranani apuwanɨyo asu yaŋgɨrɨ ahandɨ ratüpurɨ ratüpurɨyuwanɨyo nɨmbokoanɨ sɨrühɨ sesɨ ahurɨ adükarɨ tükefeyo ra ai moai fɨfɨreandɨ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Hɨfɨ yaŋgɨrane sesɨ ahurɨ ra rareanda adükarɨ tüküfehü hɨsɨyo arandɨ. Ai moai fɨfɨreandɨ nüŋgureambombai weaŋgurühɨ emündɨ boatei tükündɨfe mbunda mbɨro ahurɨ tükündɨfihü anɨmbo ranambe hɨsɨ tükündɨfemboe.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Hɨsɨ ranai ho ŋgɨnɨndɨyowa nümbürɨ aharambürɨ ranai yimuŋgure-mɨndɨmboyo sɨmboanɨ yimuŋguramündɨ arandɨ,” mehu.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Sisas ai asükai hoafɨyuhɨ yahuya, “Sɨhɨrɨ God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranahambo nüŋgunahuraiane mambɨsefa? Ranahambo hoafɨmbo nɨnɨ-kafoefe hoafɨnambo hoafɨmandefa?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranana hambomo hoarɨ nahurai akɨdou ahandɨ ndürɨ mastet hoarɨ hɨfɨ kararowandɨ nahuraiane.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ŋga hɨfefeyo ana, tɨkoanɨ nahurai tüküfe haya adükarɨ hamɨndɨ amurɨ nümbürambeahɨndɨ sesɨ ranahambo ŋgasündeandühane. Ranane afɨndɨ düdüdü papɨre haya nɨŋgowanɨ, ndu ai hei ranɨwamɨ ŋgɨsɨharühɨ ŋgeramborühɨ arɨhündɨ,” mehu.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Sisas ai nɨmorehɨ nindowenihɨ afɨndɨ ranaheimbo kafoefe hoafɨ afɨndɨ wataporɨmbomarandɨ ahei hohoanɨmo ra sɨmogodühɨ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ai ranaheimbo kafoefe hoafɨnambo yaŋgɨrɨ wataporɨmborandürɨ marandɨ. Ŋga ahambo süŋgururü-rundeimbɨ aiyaŋgɨrɨ nɨmarɨmondanɨ ana, hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra yamundeapurɨ-marandɨ.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Mamɨ ranɨ nɨmbambe ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo yahuya, “Sɨhɨrɨ Gariri kurɨhoe ra ŋgorü-goanɨnɨ ŋgefomboane,” mehupurɨ.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Ranɨyo nɨmorehɨ nindowenihɨ afɨndɨ ra raru hɨnɨŋgɨrüwurɨ houmbo bot Sisas mamaru ranambe fareafu houmbo sowaründümo mahomo. Asu bot bɨdɨfɨrɨ amurɨ ranai amboanɨ ai-babɨdɨmbo maho.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ai hɨfomondane, Gariri kurɨhoe ranambe ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ werɨ ranai tükümefeyo. Ranɨyo hoe ranai hafo kaifoairandühɨ tükühefembo yaŋgɨrɨmayo.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Asu Sisas ai daboadanɨ pirowamɨ mbɨro nande haya apuane, ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai yaŋgɨrɨ ruwurühɨ yahomoya, “Nindou Yamundo-randeimbɨ, sɨhɨrɨ yɨfɨmbo yaŋgɨrayefɨ ranahambo awi se moai hohoanɨmoyafɨyo?” mehomondamboyu.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Sisas ai botɨfi hoe asu werɨ ranahafembo ŋgɨnɨndɨ hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Rühüsafɨ kɨkɨndandɨfe,” mehua hoafɨ nɨŋgowambe kɨkamɨndühɨyo hoe asu werɨ ai afure pimareandɨ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmboe se yɨhɨmboayomoa? Awi se anɨhondümbofe-koate-wamboyomo?” mehu.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahamundɨhoarɨ sɨmborɨ ndüwurɨyomondühɨ yahomoya, “Nindou nda nüŋgunahurai nindouyua? Moanɨ hoe afɨndɨ-afɨndɨmayo asu werɨ ranai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyafehü afurɨmarɨneandɨ,” mehomo.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?