João 9

AGG vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sisas ai nafɨ-süŋgu huhündamboyu nindou hɨmboatɨharɨ hoeimarirɨ. Nindou ra hondɨ ai hɨmboatɨharɨ yahurai wakɨmarɨmɨndo.
1 E passando Jesus, viu um homem cego de nascença.
2 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai hoafɨyomondowohü yahomoya, “Yamundo-randeimbɨ, dade moaruwai hohoanɨmo nindou ndanahambo ramarera asu ai hɨmboatɨharayua? Ahandɨ moaruwai hohoanɨmoyo, asu hondafɨndɨ-yafe-mayoyo?” mehomondamboyu.
2 Perguntaram-lhe os seus discípulos: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ yahuya, “Nindou ndanahandɨ hɨmboatɨharɨ ra ahandɨ-mayo, asu hondafɨndɨ-yafe-mayo moaruwai hohoanɨmo ranambo rareranɨ refimboyupoanɨ. Ŋga nindou ai yare hɨmboatɨharɨ-mayu ra Godɨndɨ hepünɨfeimbɨ moatükunɨ refewanɨ hoeifembohündamboyu yare hɨmboatɨharɨ-mayu.
3 Respondeu Jesus: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi para que nele se manifestem as obras de Deus.
4 God ai wambo koamarɨhendɨra makosahane, ŋga hüfɨhamɨndɨ ndare nüŋguambe sɨhɨrɨ ahandɨ ratüpurɨ ratüpurɨ-ndefomboane. Ŋga nɨmbɨ pɨrayo ana, asu ŋgɨrɨ nindou ŋgorü ai-amboanɨ ratüpurɨndu.
4 Importa que façamos as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Ro hɨfɨ ndanɨhü nɨmboahambe ana ro nɨmorehɨ nindowenihɨ-yafe si-anahɨ,” mehu.
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Ranɨyu Sisas ai yare hoafɨyu mbura, hɨfɨfihɨ ŋgurɨ tɨfɨfi fandeamunde mbura, nindou hɨmboatɨharɨ-mayu ahandɨ hɨmboarambe pamareandɨ.
6 Dito isto, cuspiu no chão e com a saliva fez lodo, e untou com lodo os olhos do cego,
7 Ranɨyu ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Se ŋgafɨ Siroam kakɨmarɨhündɨ hoeambe sɨhafɨ hɨmboarɨ ra popoaindandɨ,” mehu. (Hoafɨ Siroam ra ‘koarɨhefeyoa ho’ hoaf-ane.) Ranɨyu asu nindou ranai hu ranɨhü ahandɨ ŋgusümboarɨ ra popoaira mbura, hɨhɨrɨfi süfumbo aboedɨ hɨmboarɨmayu.
7 e disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé {que significa Enviado}. E ele foi, lavou-se, e voltou vendo.
8 Ranɨyei asu nindou akɨmɨ worɨ yimburɨhi nɨmareimbɨ asu ahambo horombo hoeirɨhoreimbɨ, ai horombo nɨmorehɨ nindowenihɨmbo kakɨnapombo moako-moakoyu marandɨ ranɨmbo hoeirɨhorɨ hehimbo hoafɨyeihɨ seiya, “Awi sapo nindou ndanɨmbaiyu nɨmarɨ yaŋgɨrɨ nɨmarümbo aheimbo moako-moakoyu marandɨ?” masei.
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto, quando mendigo, perguntavam: Não é este o mesmo que se sentava a mendigar?
9 Bɨdɨfɨrɨ ai hoafɨyeihɨ seiya, “Yɨnɨ, nindou aiyu refi marandɨ.” Asu bɨdɨfɨrɨ ai hoafɨyeihɨ seiya, “Wanɨ. Ai nindou yahuraiyusɨ, ŋga ai-yupoanɨ, ŋga nindou ŋgorüyu,” masei. Nindou amurɨ ai ranɨ wataporɨmayeiamboyu asu ahandɨhoarɨ yahuya, “Ro-anahɨ,” mehu.
9 Uns diziam: É ele. E outros: Não é, mas se parece com ele. Ele dizia: Sou eu.
10 Asu ai ahambo düduyahindowohü seiya, “Asu sɨhafɨ hɨmboarɨ ra nüŋgure bɨrɨhoaimboyoa?” maseiamboyu.
10 Perguntaram-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?
11 Asu ranai sɨmborɨ yahuya, “Nindou Sisas sei-arɨhündɨ ranai hüburukonambo wandɨ hɨmboarambe fandɨfoareandɨrühɨ yahuya, ‘Se ŋgafɨ Siroam kakɨmarɨhündɨ hoe ranambe hɨmboarɨ sɨhafɨ ra popoaindandɨ,’ mehuamboyahɨ ro ha popoairɨhanda asu wandɨ hɨmboarɨ ra aboedɨ hɨmboarɨmayahɨ,” mehuamboyei.
11 Respondeu ele: O homem que se chama Jesus fez lodo, untou-me os olhos, e disse-me: Vai a Siloé e lava-te. Fui, pois, lavei-me, e fiquei vendo.
12 Asu ai düdurɨhorühɨ seiya, “Nindou ra nahi amarua?” maseiamboyu. Asu nindou ranai yahuya, “Nahümbei amaru ra moai fɨfɨrɨhinɨ,” mehuamboyei.
12 E perguntaram-lhe: Onde está ele? Respondeu: Não sei.
13 Ranɨyei ai nindou hɨmboatɨharɨ-mayu Sisas aboedɨ-marirɨ ranahambo Farisimbo sowana sahorɨmɨndei mahei.
13 Levaram aos fariseus o que fora cego.
14 Ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo si ranɨ-sɨmboanɨyu Sisas ai nindou ranahandɨ hɨmboarɨ aboedɨmareandɨ.
14 Ora, era sábado o dia em que Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Asu Farisi ai nindou-mayu ranahambo düdururühɨ yahomoya “Sɨhafɨ hɨmboarɨ ra nüŋgure aboedɨyomboyoa?” mehomondamboyu. Asu ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Sisas ai hüburuko wandɨ hɨmboarambe pamareandɨramboyahɨ asu ro ha popoaimarɨhandamboyo wandɨ hɨmboarɨ ra aboedɨmayo,” mehu.
15 Então os fariseus também se puseram a perguntar-lhe como recebera a vista. Respondeu-lhes ele: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me e vejo.
16 Ranɨmboemo asu Farisi bɨdɨfɨrɨ ai yahomoya, “Nindou ndanahambo God ai koarɨheira kusümboyupoanɨ, ŋga ai moai moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo hohoanɨmo ra süŋgureandɨ,” mehomo. Asu bɨdɨfɨrɨ ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Asu nindou moaruwai hohoanɨmoyumbü ai ŋgɨrɨ hepünɨfeimbɨ moatükunɨ yahurai ratüpurɨndu?” mehomo. Ranɨyomo asu bɨdɨfɨrɨ ai ŋgorü hohoanɨmoyomo asu bɨdɨfɨrɨ ai ŋgorü hohoanɨmoyomo marundɨ.
16 Por isso alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus; pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.
17 Ranɨyomo asu nindou hɨmboatɨharɨ-mayu ahambo hɨhɨrɨyafu asükaiyomo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Nindou sɨhafɨ hɨmboarɨ aboedɨmareanɨnɨ ranahambo se nüŋguro hoafɨyafɨndoa?” mehomondamboyu. Asu ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Aiana Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimb-ani,” mehu.
17 Tornaram, pois, a perguntar ao cego: Que dizes tu a respeito dele, visto que te abriu os olhos? E ele respondeu: É profeta.
18 Nindou ra ai horombo hɨmboatɨharɨ-mayu-anisɨ, ŋga asu ai ranahambo anɨhondümbofembo moei mehomo. Ranɨmboemo asu nindou hɨmboatɨharɨ-mayu ahandɨ hondafɨndambo ranɨ hoafɨ ra fɨfɨrɨfembohünda mɨŋgɨyomo hümarɨhaupɨrɨ.
18 Os judeus, porém, não acreditaram que ele tivesse sido cego e recebido a vista, enquanto não chamaram os pais do que fora curado,
19 Asu ai ahafembo düdurüpɨrühɨ yahomoya, “Nindou nda sɨhafe nɨmorɨyu? Asu se safeya ro hɨmboatɨharɨ yahurai wakɨmarɨ-horɨmɨndehane masafe, ŋga asu nɨmboe ai haponda aboedɨ hɨmboarayua?” mehomo.
19 e lhes perguntaram: É este o vosso filho, que dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?
20 Asu ahandɨ hondafɨndɨ ai safeya, “Yɨnɨ, ro ahambo fɨfɨrɨhorɨ ai yɨhoehɨ nɨmor-ani asu ai horombo hɨmboatɨharɨ wakɨmarɨ-horɨmɨndehɨ.
20 Responderam seus pais: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;
21 Ŋga haponda moai ahambo fɨfɨrɨhorɨ ai nünüŋgufimbombei ahandɨ hɨmboarɨ ra aboedɨ hɨmboarayu. Asu ro moai fɨfɨrɨhorɨ nindou ahandɨ hɨmboarɨ aboedɨmarirɨ ranahambo. Düduyafundosɨ, ai adükarɨwambo sɨhamumbo ahandɨ fimbo hoafɨndüpurɨmbui,” masafe.
21 mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe abriu os olhos, nós não sabemos; perguntai a ele mesmo; tem idade; ele falará por si mesmo.
22 Hondafɨndɨ ai Sudambo yɨhɨmborɨnapurühɨyafe ai ahamumbo rarɨne hoafɨmefe. Horombo Suda ai yaru hoafɨyomondühɨ yahomoya: “Nindou ai weindahɨ hoafɨyeihɨ, ‘Sisas ra nindou God ai ahandɨ nendambo aboedɨfembo kafoarirɨ hɨnɨŋgɨmarirɨ Krais-ani,’ seianɨ ana, asu aheimbo rotu worambeahɨndɨ hɨhaiboadundüra ŋgɨrɨ ai-babɨdɨ rotundei,” mehomo.
22 Isso disseram seus pais, porque temiam os judeus, porquanto já tinham estes combinado que se alguém confessasse ser Jesus o Cristo, fosse expulso da sinagoga.
23 Ranɨmboyafe asu hondafɨndɨ ai hoafɨyafeihü “Ahambo düduyafundosɨ, ŋga ai adükarɨwambo sɨhamumbo ahandɨ fimbo hoafɨndüpurɨmbui,” masafe.
23 Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.
24 Ranɨyomo asükai nindou hɨmboatɨharɨ-mayu ranahambo mɨŋgɨmemonda masünu. Asu ahambo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Se Godɨmbo ndürɨ adükarümb-ani mbɨsafɨndowohü anɨhondümbo hoafɨndafɨ. Ro fɨfɨrɨhumboanefɨ nindou ndanana moaruwai hohoanɨmoyu-randeimb-ani,” mehomo.
24 Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Asu nindou ranai hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro moai ahambo fɨfɨrɨhinɨ, ŋga awi ai moaruwai hohoanɨmo-yumbümbeiyo asu wanɨmbeiyo. Mamɨ moatükunɨ ro fɨfɨrɨmarɨheandɨ ana, yɨnɨ ro horombo hɨmboatɨharɨ manɨmboahɨyahɨ, ŋga hapondanana ro aboedɨ hɨmboarayahɨ,” mehu.
25 Respondeu ele: Se é pecador, não sei; uma coisa sei: eu era cego, e agora vejo.
26 Asu Suda ai düduyafundowohü yahomoya, “Sɨhambo nünüŋgureanɨnɨmboyua? Sɨhafɨ hɨmboarɨ ra nünüŋgure aboedɨreanɨnɨmboyua?” mehomondamboyu.
26 Perguntaram-lhe pois: Que foi que te fez? Como te abriu os olhos?
27 Asu ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo hoafɨmayahapurɨyo, ŋga asu se hoafɨ ranahambo moai hɨmborɨyomo. Asükai se hɨmborɨmbo yahomomboemo? Se-amboa ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo tüküfembo yahomomboemo?” mehu.
27 Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não atendestes; para que o quereis tornar a ouvir? Acaso também vós quereis tornar-vos discípulos dele?
28 Asu Suda ai nindou ranahambo ŋgɨnɨndɨrurühɨ moaruwai hoafɨyomondowohü yahomoya, “Seana Sisasɨmbo süŋgurɨrɨ-randeimb-anafɨ. Ŋga roana Mosesɨmbo süŋgurɨhu-rɨhundeimb-anefɨ.
28 Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele és tu; nós porém, somos discípulos de Moisés.
29 God ai Mosesɨmbo hoafɨmayundo ra ro fɨfɨrɨhundɨ. Ŋga nindou rananɨmbo ai dagüdambuia? Roana moai ahambo fɨfɨrɨhurɨ,” mehomo.
29 Sabemos que Deus falou a Moisés; mas quanto a este, não sabemos donde é.
30 Asu nindou ranai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ndanana wambo ranɨ-poanɨmbo moatükun-ane! Aiyu wandɨ hɨmboarɨ aboedɨmareanda asu ro aboedɨ hɨmboarayahɨ. Ŋga nɨmboemo se hoafɨyomondühɨya, ai nahanɨnɨpoedɨyu ro moai fɨfɨrɨhurɨ ehomoa?
30 Respondeu-lhes o homem: Nisto, pois, está a maravilha: não sabeis donde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos;
31 Ro fɨfɨrɨhumboanefɨ, ŋga God ana moai moaruwai hohoanɨmoyomo-rundeimbɨyomondɨ hoafɨ ana hɨmborɨyu randɨ, ŋga wanɨ. Ŋga nindou ranai Godɨmbo hohoanɨmoyuhü asu ahandɨ hoafɨ süŋgumareandɨ ranahandɨ hoaf-ane God ai hɨmborɨyu arandɨ.
31 sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém for temente a Deus, e fizer a sua vontade, a esse ele ouve.
32 Moai horombo nindou mamɨ hondɨ ai hɨmboatɨharɨ wakɨrɨmɨndoanɨ asu nindou ŋgorü ai ahandɨ hɨmboarɨ aboedɨ-marirɨ hoafɨ ra yaŋgoro, ŋga wanɨ.
32 Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.
33 Asu God ai nindou nda koehefikoate-mbei-mbonana, asu ŋgɨrɨ raranɨ-moatükunɨ hɨfɨ ndanɨhü ratüpurɨyu,” mehu.
33 Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.
34 Asu sɨmborɨ ahambo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Horombo me ai sɨhambo moaruwai hohoanɨmo ranambo wakɨmaramɨndɨnɨnɨ asu se hɨmboatɨharɨmayafɨ ranɨmboanefɨ ro fɨfɨrarɨhunɨnɨ. Se nindou moaruwai hohoanɨmo-yafeimb-anafɨ. Asu se yɨhoefombo yamundɨfemunɨmbo safomboyafɨ?” Ai ahambo yaru hoafɨyomondowohüyomo rotu worambeahɨndɨ hɨhaifoarüwurɨ weindanɨ hɨnɨŋgɨmarüwurɨ.
34 Replicaram-lhe eles: Tu nasceste todo em pecados, e vens nos ensinar a nós? E expulsaram-no.
35 Sisas ai ranɨmbo hɨmborɨyu haya, kokorürɨ hu hoeirirühɨ yahuya, “Se Nindou Hondü ranahambo anɨhondümbo-roworai wanɨyo?” mehundowamboyu.
35 Soube Jesus que o haviam expulsado; e achando-o perguntou-lhe: Crês tu no Filho do homem?
36 Asu nindou ranai sɨmborɨ hoafɨyundowohü yahuya, “Adükarɨ, Nindou Hondü ra düdia? Se wambo hoafɨyafɨ-ndɨran-anɨmbo ro ahambo anɨhondümbo-ndɨhinɨ.”
36 Respondeu ele: Quem é, senhor, para que nele creia?
37 Asu Sisas ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Se ahambo hoeimarɨworɨ. Aiani se-dɨbo wataporayu nda,” mehuamboyu.
37 Disse-lhe Jesus: Já o viste, e é ele quem fala contigo.
38 Asu nindou ranai hoafɨyuhɨ yahuya, “Adükarɨ, ro anɨhondümbo-arɨheanɨnɨ.” Ai yahu mbura Sisasɨmbo yimɨndɨho yimbu pusɨre nɨmarümbo hohoanɨmomayundo.
38 Disse o homem: Creio, Senhor! E o adorou.
39 Asu Sisas ai yahuya, “Ro nindouyei hohoanɨmo yɨbobofemboyahɨ hɨfɨ ndanɨhü makosahɨ. Ranɨmboane asu nindou Godɨndɨ hoafɨ fɨfɨrɨfekoate-yeimbɨ ai nindou hɨmboatɨharɨ aboedehindɨ nahurai fɨfɨrɨndɨhimboyei asu Godɨndɨ hoafɨ fɨfɨrɨhundeimb-anefɨ asei ai hɨmboatɨharɨ nahurai fɨfɨrɨfekoate-ndeimboyei,” mehu.
39 Prosseguiu então Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Farisi bɨdɨfɨrɨ ai ahandɨ fikɨmɨ nɨŋgomombo ahandɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo yahomoya, “Asu ro-amboa hɨmboatɨharɨyefɨ?” mehomondamboyu.
40 Alguns fariseus que ali estavam com ele, ouvindo isso, perguntaram-lhe: Porventura somos nós também cegos?
41 Asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Asu se hɨmboatɨharɨmbemo-mbonana, hohoanɨmo moaruwai ra moai sɨhamundɨ fiambe nɨmaropurɨ. Ŋga se hoafɨyomondühɨ, ‘Yɨhoefɨ hɨmboarana aboed-ane,’ yahomo arundɨ, ranɨmboane asu hohoanɨmo moaruwai ra awi sɨhamundɨ fiambe amaropurɨ,” mehu.
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fosseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Nós vemos, permanece o vosso pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra