João 1
AGG vs ARIB
1 Horombo hondü God ai hɨfɨ nda nafɨkoate-yuambe Hoafɨ nda meŋgoro. Hoafɨ ra ai Godɨndɨ fikɨmɨ meŋgoro asu God-ane.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Horombo hondü Hoafɨ ra Godɨndɨ fikɨmɨ meŋgoroane.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 God ai Hoafɨ ranɨnambo muŋgu moatükunɨ ra nafɨmarandɨ, ŋga moai ŋgorü-moatükunɨ ŋgorü nafɨ süŋgure tüküfeyo.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 Hoafɨ ra yaŋgɨrɨ nɨŋgombo nɨmɨndühane asu yaŋgɨrɨ nɨŋgombo ra nindou-yafe si-ane.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens;
5 Si ra nɨmbɨ ranahambo si asagado, ŋga nɨmbɨ ra ŋgɨrɨ si ranahambo gabudeandɨ.
5 a luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Nindou mamɨ God ai koamarɨheira mahu. Ahandɨ ndürɨ Son-ani.
6 Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.
7 Nindou ranaheimbo si ranahambo anɨhondümbo hoafombohünda mahu. Nindou muŋgu ai hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi anɨhondümbo-mbɨrɨhinda yehuenüŋgu mahu.
7 Este veio como testemunha, a fim de dar testemunho da luz, para que todos cressem por meio dele.
8 Son ra si ranɨyupoanɨ, ŋga si ranahambo anɨhondümbo hoafɨyu-randeimbɨ yaŋgɨr-ani.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Si ndanana si hond-ane asu ai hɨfɨ ndanɨhü tüküfe haya asu nindou muŋguambo si boakɨfoare arandɨ.
9 Pois a verdadeira luz, que alumia a todo homem, estava chegando ao mundo.
10 Ŋga Hoafɨ ranai hɨfɨ ndanɨhü meŋgoro. Hoafɨ ranɨnambo God ai hɨfɨ nda nafɨmarandɨ, ŋga asu nindou hɨfɨ ndanɨhü anɨboadei ranai moai ahambo fɨfɨrɨhorɨ.
10 Estava ele no mundo, e o mundo foi feito por intermédio dele, e o mundo não o conheceu.
11 Ai ahandɨ ŋgoafɨ hondüna hu, ŋga asu nindou ahandɨ ŋgoafɨhündɨ ai moai ahambo fihɨrɨhorɨmɨndei.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Ŋga dɨdɨyei ahambo anɨhondümbo-rɨhorühɨ fihɨmarɨhorambo asu ai aheimbo kamafoareandüra ai Godɨndɨ nɨmorɨ tükümehindɨ.
12 Mas, a todos quantos o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus;
13 Moai hɨfɨnɨndɨ moatükunɨnambo Godɨndɨ nɨmorɨmboyahi tüküyahindɨ sɨhɨrɨ boagɨrɨ ramehindɨ nou. Wanɨ, ŋga God ai ahandɨ hohoanɨmo süŋgu ahandɨ nɨmorɨmboyahi marɨhündɨ.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do varão, mas de Deus.
14 Hoafɨ ra nindoumbofe tüküfe mburamboyo asu sɨhefɨ mbusümo manüŋguwa ai ndürɨ adükarümbɨ ra hoeimarɨhurɨ. Ndürɨ adükarümbɨ ra Godɨndɨ nɨmorɨ mamɨ yaŋgɨrɨ ranahand-ane. Ai afɨndɨ hɨpoambore-randeimb-ani asu sɨhefɨmbo Godɨmbo afɨndɨ moatükunɨ anɨhondümbo nafuimaramunɨ.
14 E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade; e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai.
15 Son ai ahambo anɨhondümbo hoafɨmayu. Ai puküna hoafɨyundürühɨ yahuya, “Ro nindou ndanahamboyahɨ hoafɨmayahandürɨ, ‘Ro boatei tükündaheanda ai wandɨ süŋgu tükündüfimbui, ŋga aiana adükarɨ safɨ ŋgasündeandɨreimb-ani. Nɨmboe ai boateifi manüŋguwa ro tükümeheandane,’” mehu.
15 João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim, passou adiante de mim; porque antes de mim ele já existia.
16 Ahandɨ afɨndɨ hɨpoambofe ranɨ-süŋgu sɨhefɨmbo afɨndɨmbo aboedɨ-aboedɨreamunɨ arandɨ.
16 Pois todos nós recebemos da sua plenitude, e graça sobre graça.
17 Mosesɨndɨ warɨ süŋguyo ahɨnümbɨ hohoanɨmo tükümefeyo, ŋga hɨpoambofe hohoanɨmo asu anɨhondümbofe hohoanɨmo ra Sisas Kraisɨndɨ süŋguyo tükümefeyo.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Moai nindou mamɨ ai-amboanɨ God hoeirirɨ, ŋga Godɨndɨ nɨmorɨ mamɨ Afɨndandɨ fikɨmɨ nüŋgumbü ai God-ani asu ai yaŋgɨrɨyu Godɨmbo hoeirirɨ haya sɨhefɨmbo nafuimaramunɨ.
18 Ninguém jamais viu a Deus. O Deus unigênito, que está no seio do Pai, esse o deu a conhecer.
19 Suda bogorɨ ai Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bɨdɨfɨrɨ Rifai sɨrɨhündɨ babɨdɨmbo koamarɨ-houpura Serusarem hɨnɨŋgɨru houmbo kosɨmo Son sowahɨ tüküyafu düduyafundowohü yahomoya, “Se dɨdɨyafa?” mehomondamboyu.
19 E este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?
20 Ranɨyu asu Son ai moai dɨboreandɨ, ŋga weindahɨ anɨhondümbo hoafɨyuhɨ yahuya, “Roana Nindou God koamafoarirɨ Krais ranɨyahɨpoanɨ, ŋga wanɨ,” mehu.
20 Ele, pois, confessou e não negou; sim, confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Ranɨyomo asu sɨmborɨ hoafɨyomondowohü yahomoya, “Asu se dɨdɨyafa? Asu se Eraisayafɨ?” mehomondamboyu. Asu Son ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Wanɨ, roana ranɨyahɨpoanɨ.” Asükaiyomo düduyafundowohü yahomoya, “Ro Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ hɨfandarɨhurɨ, se ranɨyafɨ?” Asükaiyu ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Wanɨ, roana ranɨyahɨpoanɨ,” mehupurɨ.
21 Ao que lhe perguntaram: Pois que? És tu Elias? Respondeu ele: Não sou. És tu o profeta? E respondeu: Não.
22 Ranɨyomo asu ahambo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Asu se dɨdɨyafɨ nɨmora? Se yɨhoefɨmbo hoafɨyafan-anɨmbo asu ro hoafɨ ra nindou yɨhoefɨmbo koamarɨ-houmunɨ ahamumbo sowana semɨndɨ homboanefɨ. Se sɨhafɨ fimbo nüŋgumambɨsafa?” mehomo.
22 Disseram-lhe, pois: Quem és? para podermos dar resposta aos que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?
23 Ranɨyu asu Son ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro rananahɨ: Nindou mamɨ ahandɨ yasɨmondɨ nɨmɨ wohɨ furɨkoate-yowohü mɨŋgɨyohü yahoya, ‘Bogorɨndɨ nafɨ aboedɨ nafɨndɨhehindɨ,’ meho, ŋga ro rananahɨ,” mehu. Horombo hoafɨ nda Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ Aisaia rareamboyu yahurai bukambe hoafɨmayu.
23 Respondeu ele: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Farisi aiyomo nindou hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ ahamumbo koamarɨ-houpura makosomo.
24 E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25 Nindou ranai Sonɨmbo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Asu se Kraisɨyafɨpoanɨ, Eraisayafɨpoanɨ, Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨyafɨpoanɨ, ŋga asu nɨmboeafɨ se hundürürandürɨ maranda?” mehomondamboyu.
25 Então lhe perguntaram: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Ranɨyu asu sɨmborɨ Son ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Roana hoenambo yaŋgɨr-ane hundürɨhɨ arɨhandɨ, ŋga sɨhamundɨ mbusümo nindou mamɨ anüŋgu, ŋga asu seana moai nindou ranahambo fɨfɨrɨhorɨ.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo em água; no meio de vós está um a quem vós não conheceis.
27 Ro boatei weindahɨ ratüpurɨya arɨhandɨ, ŋga nindou ranai anɨmbo süŋgunambo weindahɨ rande ratüpurɨndümbui. Ŋga asu roana nindou aboedɨ hamɨndɨyahɨpoanɨ ahandɨ su wofɨ hɨmondɨmaramündu ra fufurɨhefembohünda,” mehu.
27 aquele que vem depois de mim, de quem eu não sou digno de desatar a correia da alparca.
28 Hoafɨ nda Betani ŋgoafɨhü Sodan hoe gogoanɨnɨ tükümefeyoane. Asu hɨfɨ ranɨhüyo Son ai nɨmorehɨ nindowenihɨ aheimbo hundürümarandürɨ.
28 Estas coisas aconteceram em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ŋgorü sihɨ Son ai hɨmboyuwane Sisas ahambo sowana masünuwa hoeirirühɨ yahuya, “Godɨndɨ sipsip nɨmorɨ asüfu ra hoeirɨhorɨ. Ranahandɨ süŋgu-anɨmbo God ai nɨmorehɨ nindowenihɨ-yafe hohoanɨmo moaruwai ranahambo amboawi mbüsümbui.
29 No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Nindou ranahamboyahɨ ro sɨheimbo hoafɨyahandürühɨ, ‘Nindou ai ro nɨmboahanɨ wandɨ süŋgu düdümbui. Nindou ai adükarɨ bogor-ani, ŋga roana ai nahuraiyahɨpoanɨ,’ masahandürɨ. Ŋga asu ro nɨŋgokoate-yahambe ai manüŋgu.
30 este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um varão que passou adiante de mim, porque antes de mim ele já existia.
31 Asu ro moai fɨfɨrɨhinɨ, ŋga nindou ra dɨdɨmbei, ŋga asu Israerɨhündɨ ai ahambo fɨfɨrɨmbɨrɨhora sahehea sɨnɨ hundürü-marɨhandürɨ,” mehu.
31 Eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, é que vim batizando em água.
32 Son ai yare hoafɨyundürühɨ yahuya, “Ro hoeirɨheandanɨ Yɨfiafɨ Aboedɨ wupufo nahurai sünambeahɨndɨ kosɨ ahandɨwamɨ pühɨyo mamaro.
32 E João deu testemunho, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.
33 Awi ro moai nindou ranahambo fɨfɨrɨhinɨ, ŋga God aiyu wambo hoenambo hundürümbɨrandüra yehuenüŋgu koarɨhendɨrühɨ yahuya, ‘Se hoeindowandanɨ Yifiafɨ Aboedɨ kodɨ nindou ranahandɨwamɨ nɨmandoanɨ ana, asu ai-anɨmbo aheimbo Yifiafɨ Aboedɨnambo hundüründandürɨmbui,’ mehu.
33 Eu não o conhecia; mas o que me enviou a batizar em água, esse me disse: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.
34 Yifiafɨ Aboedɨ ahandɨwamɨ kosɨ mamaro ra hoeimarɨheandɨ asu anɨhondümboanahɨ hoafayahɨ nindou nda Godɨndɨ nɨmor-ani,” mehu.
34 Eu mesmo vi e já vos dei testemunho de que este é o Filho de Deus.
35 — ausente —
35 No dia seguinte João estava outra vez ali, com dois dos seus discípulos
36 — ausente —
36 e, olhando para Jesus, que passava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Son ai ra-mehuamboyafanɨ asu hɨmborɨyafanɨ hena ai Sisasɨndɨ süŋgu mahafanɨ.
37 Aqueles dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.
38 Ranɨyu asu Sisas ai hɨhɨrɨfi hoeireapɨrane ahandɨ süŋgu mahafandamboyu hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Se nɨnɨ kokomboyafana?” mehupɨramboyafanɨ, asu sɨmborɨ hoafɨyafɨnandowohü safanea, “Rabai, se nahiyafɨ nɨmbafɨ aranda?” (Ndürɨ ‘Rabai’ ahandɨ nɨmɨndɨ ra yamunde-randeimb-ane.)
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que buscais? Disseram-lhe eles: rabi {que, traduzido, quer dizer Mestre}, onde pousas?
39 Sisas ai hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Sühüfanɨ naha hoeirɨne,” mehupɨramboyafanɨ. Asu ai hüfanɨ worɨ nɨmarümbɨ ra hoeirɨne hena, asu ranɨ sihɨ ai-dɨbo mamarɨfanɨ ra ndeara nɨmbambeyo.
39 Respondeu-lhes: Vinde, e vereis. Foram, pois, e viram onde pousava; e passaram o dia com ele; era cerca da hora décima.
40 Nindou yimbu ranai Sonɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyafanɨ hena Sisasɨndɨ süŋgu mahafandɨ ahafandɨ ndürɨ ra ŋgorü ana Andru, Saimon Pitandɨ akɨdɨyu.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram João falar, e que seguiram a Jesus.
41 Ai hu, ahandɨ amoŋgo Saimon kokorürɨ hoeirirɨ haya hoafɨyundühɨ yahuya, “Ro Mesaia hoeimarɨhurɨ,” mehu. (Ndürɨ Mesaia ra Grik hoafɨnambo Krais-ani.)
41 Ele achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Havemos achado o Messias {que, traduzido, quer dizer Cristo}.
42 Ranɨyu Andru ai Saimonɨmbo serümündɨ Sisas sowana mahüfu-amboyu, asu Sisas ai Saimonɨmbo hübudurürühɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Seana Sonɨndɨ nɨmorɨ Saimon-anafɨ, ŋga sɨhafɨ ndürɨ ana Sifasɨ-mbeyowamboane,” mehu. (Ndürɨ Sifas ranana nɨmoei-ane.)
42 E o levou a Jesus. Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João, tu serás chamado Cefas {que quer dizer Pedro}.
43 Ŋgorü si Sisas ai Garirinambo hafombo yahuhaya nɨmarümbo, Firipɨmbo hoeirirühɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Se mborai wandɨ süŋgu,” mehundo.
43 No dia seguinte Jesus resolveu partir para a Galiléia, e achando a Felipe disse-lhe: Segue-me.
44 Firip, Betsaidahündɨ Andru, Pita-babɨdɨmbo mamɨ ŋgoafɨhünd-ani.
44 Ora, Felipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Ranɨyu asu Firip ai Natanierɨmbo kokorürɨ hoeirirɨ haya hoafɨyundühɨ yahuya, “Horombo Moses ai ahɨnümbɨ hoafɨ sürü papɨrandühɨ nindou kudümbui mehu ra fɨfɨro. Asu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ amboanɨ ai mamɨ yahurai sürü papɨmarundɨ ranahambo hoeimarɨhorɨ. Nindou ranana Sisas-ani Sosepɨndɨ nɨmorɨ Nasaretɨhündɨ,” mehuamboyu.
45 Felipe achou a Natanael, e disse-lhe: Acabamos de achar aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Asu Natanier ai Firipɨmbo düdufinduhü yahuya, “Asu Nasaret ŋgoafɨhü ra aboedɨ moatükunɨ tükümandɨfeyo rane?” mehuamboyu. Asu Firip ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Naha se sühüfɨ hoeirosɨ,” mehu.
46 Perguntou-lhe Natanael: Pode haver coisa bem vinda de Nazaré? Disse-lhe Felipe: Vem e vê.
47 Sisas ai Natanierɨmbo hoeiriranɨ mahüfu-amboyu hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou ndanana Israerɨhündɨ hond-ani, ŋga aiana anɨhondümbo yaŋgɨrɨ hoafɨyu-randeimbani,” mehu.
47 Jesus, vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Ranɨyu asu Natanier ai Sisasɨmbo düdufindühɨ yahuya, “Se wambo nüŋguro fɨfɨro-wandɨrɨmboyafa?” mehundu-amboyu. Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Firip wambo fɨfɨrɨfe hoafɨkoate-yuambe süfurɨ afümambe manɨmbafa hoeimarɨheanɨnɨ,” mehu.
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes que Felipe te chamasse, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 Ranɨyu asu Natanier ai Sisasɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “Yamundo-randeimbɨ, seana Godɨndɨ nɨmor-anafɨ! Seana Israerɨhündɨ-yafe adükarɨ bogor-anafɨ!” mehundo-amboyu.
49 Respondeu-lhe Natanael: Rabi, tu és o Filho de Deus, tu és rei de Israel.
50 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Ro sɨhambo süfurɨ afümambe hoeimarɨheanɨnɨ masahɨ ranɨmboanafɨ anɨhondümbo-arowandɨrɨ? Ŋga awi süŋguna se afɨndɨ moatükunɨ ranahambo ŋgasündeandeimbɨ tükündɨfeyoanɨ hoeindowamboyafɨ,” mehu.
50 Ao que lhe disse Jesus: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? coisas maiores do que estas verás.
51 Asükaiyu hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo anɨhondümboanahɨ hoafayahapurɨ: Süŋgunambo ana sünü sübüdühoehü sünambeahɨndɨ nendɨ ai Nindou Hondündɨwamɨ gafomo kodomo ndundanɨ hoeindumboemo,” mehu.
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?