2 Coríntios 8
AGG vs ARIB
1 Wandafɨ mamɨ, ro sɨheimbo Godɨndɨ hɨpoambo aboedɨ Kraisɨndɨ nendɨ Masedonia hɨfɨhü amarei aheimbo masagadürɨ ranahambo hoafɨndahundürɨ sefomboanefɨ.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Aheimbo-so tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tükümefeyondüra ai moaruwai napo-koate manɨmboeiyosɨ, ŋga asu ai afɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyeihɨ Godɨndɨ nendɨ bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo farɨhefe-ndürɨmbohünda kakɨ gugurɨmarɨhindɨ.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Ranɨ-moatükunɨ ra ro fɨfɨrɨhe heheamboanahɨ sɨheimbo weindahɨ nda hoafayahɨ. Ai kakɨ nüŋgunümbɨyo saimbo masei ra masehündürɨyosɨ, ŋga asu ranɨwamɨ bɨdɨfɨrɨ parɨhi mburɨhümboyei masahündürɨ.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Godɨndɨ nendɨ Sudia hɨfambe amarei ranaheimbo farɨhefendürɨmbo sei hehi ahei hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ yɨhoefɨmboya, se ranahambo yɨnɨ yahomondan-anɨmbo randɨhu sei hehi hoafɨmehümunɨ habodei.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Horombo ro ai kakɨ dɨgegimboyei sefɨ hohu hohoanɨmomayefɨ. Ŋga asu ai moai ranɨ yaŋgɨrɨ rarɨhindɨ. Boatei ai Adükarɨndɨ yifirɨ ra süŋgufembo hohoanɨmomayei asu mare Godɨndɨ hohoanɨmonambo yɨhoefɨ yifirɨ ran-amboanɨ süŋgufembo hohoanɨmomayei.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Horombo Taitus ai hɨpoambofe hohoanɨmo ra sɨhei mbusümo botɨmareandɨ. Ranɨyefɨ asu ro ahambo ranɨ ratüpurɨ ra mando rando ŋgafɨ moendɨndowandɨ sefɨ hohu hüti-hütimarɨhurɨ.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Muŋgambo moatükunɨ se yarɨhi arɨhündɨ ranana aboedɨ hamɨnd-ane. Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo, sɨhei sürühoeyoweimbɨ hoafɨ, sɨhei fɨfɨrɨfe, sɨhei Godɨndɨ ratüpurɨmbo yifirɨ hohoanɨmo, asu yɨhoefɨmbo ŋgusüfo pefemunɨ hohoanɨmo, muŋguambo ra aboedɨ saf-ane. Mandɨhi yahurai hamɨnd-anɨmbo nindou fehefendürɨmbo kakɨ gugurɨndɨhindɨ asefɨ.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Ro sɨheimboya, “Se randɨhindɨ,” saheheambo-yahɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga nindou bɨdɨfɨrɨ ai aboedɨ ratüpurɨ ranahambo refembo sei hehi hohoanɨmoayei habodei asu ro sɨhei hohoanɨmo ra ai hohoanɨmoayei nou hohoanɨmombayeiyo, asu nüŋgumbehi sahehea moanɨ yarɨhe hoeiarɨheandɨ.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Seana sɨhefɨ Adükarɨ Sisas Kraisɨndɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ra fɨfɨrɨhimboanei. Aiana muŋgu-moatükunɨmboyu manüŋgu, ŋga asu sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbo ranɨmboyu ai nindou moaruwai napokoate nahurai tükümefiyu. Se muŋguambo aboedɨ moatükunɨ afɨndeimbɨmbeyeia yahuhayamboyu asu ai nindou napokoate nou manüŋgu.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Haponda wandɨ hohoanɨmo-ane nda sɨheimbo hoafehandürɨ. Ŋgorü hɨmbanɨfihɨyo se nindou fehefembo kakɨ gugurɨfe ratüpurɨ botɨmarɨhindɨ. Ŋga asu se ranɨ ratüpurɨ ra refembo boatei hohoanɨmomayei.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 Se ratüpurɨ botɨmarɨhindɨ ra haponda moendɨndɨhindɨ. Horombo seana ratüpurɨ ra refembo hohoanɨmomayei habodei. Yahurai-anɨmbo hapondanɨ amboanɨ nɨne kakɨ eŋgoro ranambo ratüpurɨ ra moendɨfembo amboanɨ hohoanɨmondei habodei.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Nindou ai nɨne-moatükunɨ akɨdouyo, adükarɨyo, nindou ŋgorümbo saimbo hohoanɨmoyuhü asɨhendɨ ra asendɨ ana, Godɨndɨ hɨmboahü aboed-ane. Asu kakɨ akɨdouyoweimbɨ ai kakɨ akɨdou asendɨ ana, Godɨndɨ hɨmboahü moaruwaiyopoanɨ.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Roana se tɨŋɨrɨfo sahümündi nɨmareianɨ asu bɨdɨfɨrɨ ai aboedɨ mbɨmari samboyahɨpoanɨ, ŋga se muŋgambo mamɨ ndorɨhi mbɨmarei samboanahɨ.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Hapondanambe ana sɨhei-mayo afɨndɨ napo ra nindou bɨdɨfɨrɨ ai mbonɨmboarɨhümündi ranaheimbo fehefendürɨmbo ra aboed-ane. Ranɨmbo-anɨmbo asu se-amboa mbonɨmboarɨhümündi ana, asu ai afɨndɨ dɨgegindühɨ amboanɨ sɨheimbo mbɨfarɨhe-hindüramboane. Ranɨ hohoanɨmo süŋguarɨhind-anɨmbo muŋguambo mamɨ ndondɨhi nɨmandeimboyei.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Godɨndɨ hoafɨ yare hoafɨyowohü yahoya, “Nindou düdi ai afɨndɨ sesɨ asemündu ana, ai ŋgɨrɨ afɨndɨ fondanɨ dɨgendɨ. Ŋga nindou düdi ai akɨdou sesɨ asemündu ai-anɨmbo ŋgɨrɨ mbonɨmbondamündu,” meho.
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 God ai Taitusɨmbo hohoanɨmo botɨmarira marɨhu ro hohoanɨmoayefɨ nou hohoanɨmomayua ranɨmbo ro Godɨmbo hɨhɨfɨmarɨhünɨ. Ai-amboanɨ sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmboani hohoanɨmoayu.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Ro ahamboya, ai ho sɨheimbo fehefendürɨmbo yifirɨmayefɨsɨ, ŋga ai ahandɨ hohoanɨmonambo sɨheimbo sowana masüfu.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Asu rananefɨ ro yɨhoefɨ wandafɨ mamɨ Taitusɨndɨ süŋgu koarɨhehura asühüfanɨ. Muŋguambo Kraisɨndɨ nendɨyei hɨmboahü nindou ndanai ana aboedɨ hoafɨ hoafɨmbo ra ndürɨmb-ani.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Asu ranɨ yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga ro nindou fehefembohünda hahabodefühɨ ratüpurɨyefɨ arɨhundɨ, asu Kraisɨndɨ nendɨ ai ahambo ro-babɨdɨ hombo amboanɨ koamarɨhehorɨ. Ro ranɨ ratüpurɨ rawarɨhundɨ ra Godɨndɨ ndürɨ aboed-ane yahombohünda ro nindou fehefendürɨmbo hohoanɨmoayefɨ ra aheimbo nafuiyo-ndürɨmbohünda.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Kakɨ afɨndɨ masɨhendɨ ra ro hɨfandɨmbo ranahambo nindou ai hoafɨndei habodeimboyei sefɨmboane ahɨnɨyefühɨ nindou ra sahurɨmɨndefɨ ahefɨ.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Roana aboedɨ mbumundɨ ratüpurɨ hohoanɨmo ra Adükarɨndɨ hɨmboahü yaŋgɨrɨ ndofe refembo hohoanɨmoyefühɨ-yefɨpoanɨ, ŋga muŋguambo nindou ahei hɨmboahü kameih-anefɨ refembo asefɨ.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Ranɨmboanefɨ asu ro yɨhoefɨ wandafɨ nda ahafandɨ süŋgu koararɨhehurɨ. Ro ahambo afɨndɨmbo ratüpurɨ ra refembohünda yarɨhurɨ hoeirɨhurane, asu ai ranɨ-moatükunɨ refembo yahuhaya ŋgusüfo pamareandɨ. Hapondanɨ ana se mbumundɨ ratüpurɨ hohoanɨmo ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgumbɨrɨhinda yahuhayamboani ŋgɨnɨndɨ anɨhondümbo-areandɨ. Ranɨmboane asu ai ranɨ-moatükunɨ ranahambo refembo ra ŋgusüfo parareandɨ.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Taitusɨmbo se randɨhorɨ fɨfɨndɨhorɨ. Aiana wandɨ wandafɨyu haya, asu sɨheimbo farɨhefe-ndürɨrambo ro mamɨ ratüpurɨye-rɨhoandeimb-ani. Ŋga asu yɨhoefɨ wandafɨ yimbu ranahafanɨmbo-anɨmbo se randɨhi fɨfɨrɨndɨhipɨrɨ: Nindou yimbu aiana Godɨndɨ nindouyei ratüpurɨ ratüpurɨyafanɨ rɨnandühɨ asu ai ahafandɨ ratüpurɨ ranɨnambo Adükarɨmbo ndürɨ adükarümb-ani safanɨ-rɨnandeimb-anafanɨ.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Se ahafanɨmbo sɨhei hɨpoambofe hohoanɨmo ra nafuindahüpɨrɨ. Rananɨmbo asu Kraisɨndɨ nendɨ muŋguambo ranai sɨhei hɨpoambo hohoanɨmo asu ro sɨheimbo moanɨ borɨ yaŋgɨrɨ borɨyefühɨ-yefɨpoanɨ ra ndorɨhi fɨfɨrɨmbɨrɨhind-amboane.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?