2 Coríntios 2
AGG vs ARC
1 Ranɨmboyahɨ ro moanɨ wandɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨya, awi ro ŋgɨrɨ aheimbo sowana gadɨ asükainda ŋgɨnɨndɨfimbɨ hoafɨndahandüranɨ, afɨndɨ hohoanɨmondei sahehea hohoanɨmomayahɨ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Asu ro sühühühɨ sɨheimbo ŋgusüfoambe afɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo mbasahandürɨ-mbonana, asu nindou mamɨ ai ŋgɨrɨ wambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbohünda farɨhendɨrɨ. Ŋga se yaŋgɨr-anei wambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ moatükunɨ randɨhinda hɨhɨfɨ-hɨhɨfayahɨ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Seana wambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyahündɨrɨ-rühündeimbɨ nindou-anei. Ranɨmboanahɨ asu ro sɨheimbo sowana sɨnɨ sɨheimbo ŋgusüfoambe afɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo ra segodürɨmbo moei asahɨ. Ranɨmbo-hündamboyahɨ ro horombo sɨheimbo pas sürü papɨrɨhɨ koamarɨheheandɨ. Ro nɨnɨ-moatükunɨmboyo hɨhɨfɨ-hɨhɨfayahɨ ana, asu se-amboanɨ ro-babɨdɨ ranahambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyeihanei. Ranɨ moatükunɨmbo sɨheimbo muŋguambo anɨhondümbo-rɨheandürɨmboanahɨ.
3 E escrevi-vos isso mesmo para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me, confiando em vós todos de que a minha alegria é a de todos vós.
4 Horombo sɨheimbo pas sürü papɨrɨhɨ koarɨheheandɨ sɨmboanɨ ana wandɨ ŋgusüfoambe tɨŋɨrɨfo afɨndɨ nɨmarɨwohüyo asu asübusümbɨ hohoanɨmo ranai tüküfihɨyo ro aranɨmbo-aranɨmboya wakɨmarɨheandɨ. Se tɨŋɨrɨfombü hohoanɨmo-mbeyeia sahehea pas ra sürü papɨrɨhambo-yahɨpoanɨ. Ŋga se wambo ro sɨheimbo hohoanɨmo afɨndɨ hohoanɨmo-arɨhandürɨ ra fɨfɨrɨmbɨrɨhinda saheheamboyahɨ parɨhe koamarɨheheandɨ.
4 Porque, em muita tribulação e angústia do coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Nindou ai ŋgusüfoambe afɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo wambo yaŋgɨrɨyopoanɨ masendɨrɨ, ŋga sɨheimbo muŋguamboyu masagadürɨ. Ro ranɨ moatükunɨmbo afɨndɨ hoafɨmbo moeisahɨ, ŋga ranɨmboanahɨ moanɨ bɨdɨfɨrɨ yaŋgɨrɨ hoafayahɨ.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos;
6 Nindou ranahambo nindou afɨndɨ se tɨŋɨrɨfombü ratüpurɨ masahündo ra awi rühü safɨ ahambo hɨnɨŋgɨndɨhorɨ.
6 basta ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Ŋga awi se ahandɨ hohoanɨmo moaruwai ranahambo amboawi sahündowohü asu ŋgusüfoambe afurɨfe kifimbɨ hohoanɨmo ndahündo. Ŋga asu ŋgusüfoambe afɨndɨ hamɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo ai ahambo muŋguna moaruwaimbo-nderɨmboe.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis, antes, perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja, de modo algum, devorado de demasiada tristeza.
8 Ranɨmboane ro sɨheimbo hoafɨ nda hoafehandürɨ, se ahambo sɨhei-mayo hɨpoambofe ra nafuindahündoan-anɨmbo ai fɨfɨrɨ-mbɨreandamboane.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ro horombo pas sürü papɨrɨhɨ koamarɨ-heheandürɨ moanɨ sɨheimbo refe hoeife-ndürɨmbohünda. Wandɨ-mayo hoafɨ se süŋgurɨhündühɨ muŋgu moatükunɨ ra rarɨhi mbarɨhündɨyo wanɨmbaiyo? Ŋga se ahambo tɨŋɨrɨfo masahündo.
9 E para isso vos escrevi também, para por essa prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Asu se nindou düdi ai sɨheimbo moaruwai hohoanɨmoayundürɨ ranahambo amboawi asei ana, asu ro-amboanɨ ahambo amboawi mbɨsahandomboyahɨ. Moaruwai hohoanɨmo eŋgoro ana, ranahambo ro amboawi asahɨ ana, Kraisɨndɨ hɨmboahü sɨheimbo fehefe-ndürɨmbohünda amboawi sahühanahɨ.
10 E a quem perdoardes alguma coisa também eu; porque o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás,
11 Satan ai sɨhefɨmbo tɨkai hoafɨndɨmunɨ-mbui sahehea ramarɨheandɨ ra. Ahandɨ dɨbohɨndɨ hohoanɨmo ra sapo sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhumboanefɨ.
11 porque não ignoramos os seus ardis.
12 Ro sɨheimbo hɨnɨŋgɨrɨheirɨ hehea Troas ŋgoafɨhü Godɨndɨ hoafɨ hoafombohünda tüküyaheandühɨ hoeirɨheandane asu Adükarɨ ai wambo ranɨhü ratüpurɨmbohünda aboedɨ hohoanɨmo nafuimayundɨrɨ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Ŋga ro sɨhefɨ wandafɨ Taitus ranɨhü hoefikoate-yahühɨ asu ŋgusüfo afɨndɨ kürɨheandühɨ afɨndɨ hohoanɨmomayahɨ. Ranɨyahɨ asu ro nindou ranɨhü amarei aheimbo hɨhɨfɨrɨharü hɨnɨŋgɨrɨhearü hehea, asu ro Masedonia hɨfɨnambo mahahɨ, ŋga sɨheimbo sowana moai asükai sühühɨ.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Ŋga Godɨmbo hɨhɨfɨndɨ-hurɨmboane nɨmboe sapo aiani Krais-babɨdɨ nɨmboefanɨ muŋguambo si aho ra sɨhefɨmbo aboedɨ nafɨ semündümunɨ huhü asu nɨne-moatükunɨ ranai sɨhefɨmbo moaruwaimbo-femunɨmbo aho ra ŋgasündɨhu aboedühɨ tükehundɨ. Yɨhoefɨ ratüpurɨ ranahamboani God ai hoafɨyuanɨ asu nindou ai Krais ranahambo fɨfɨrarɨhorɨ. Kraisɨmbo fɨfɨrɨfe ranana aparümbɨ fɨsɨŋarü yaŋgorɨ wakareandɨ nahurai-ane.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar o cheiro do seu conhecimento.
15 Sɨhɨrɨ amboanɨ aparümbɨ fɨsɨŋarü Kraisɨndɨ-mayo Godɨndɨ aboedɨ sesɨ mandɨfe fondɨ wamɨnɨndɨ aboedɨ tüküfe hafo arandɨ tüküfe haya God sowana aho nahurai-anefɨ. Fɨsɨŋarü ranane nindou Godɨndɨ hoafɨ süŋgurɨhindeimb-ayei asu ahandɨ hoafɨ süŋgufekoate-ayei ahei mbusümo yaŋgorü wakareandɨ.
15 Porque para Deus somos o bom cheiro de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Nindou dɨdɨyei Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨkoate anɨmboei aheimbo ana yɨfɨ fɨsɨŋɨrɨ nahurai-ane. Sapo fɨsɨŋarü ranai-ane aheimbo hɨfokoarearü arandɨ. Ŋga asu nindou Godɨndɨ hoafɨ süŋgurɨhindeimbɨ aheimbo ana fɨsɨŋarü ranai yaŋgɨrɨ nɨŋgombo sagadürɨ arandɨ. Nindou muŋguambo aiana ŋgɨrɨ aheihoarɨ Godɨndɨ ratüpurɨ ra randɨhindɨ.
16 Para estes, certamente, cheiro de morte para morte; mas, para aqueles, cheiro de vida para vida. E, para essas coisas, quem é idôneo?
17 Ŋga se fɨfɨrɨhimboanei, roana nindou afɨndɨ ai homo Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomondühɨ kakɨ sowandümo arundɨ nahurai nindou-yefɨpoanɨ. Ŋga God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ ra masemuna asu ro moai ahandɨ ratüpurɨ ranahambo tɨkai hoafɨyefɨ rɨhundɨ. Ŋga roana Krais-babɨdɨ hohoanɨmo mamɨ süŋgurɨ-hundühanefɨ asu Godɨndɨ hɨmboarühɨ hoafɨ ra mbumundɨ süŋgu yaŋgɨrɨ hoafɨyefɨ arɨhu hefɨ.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus; antes, falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?