Gênesis 44
Angkentye Mwerre (AER) vs NAA
1 Joseph-ele ileke apmereke urrkapentye akngerre ikwerenhe, “Yakwethe areye inaye itne-arle akngetyeke areye. Itneke merne akngerre anthurre arrernaye. Mane ngenhe-arle merne inetyeke antheke-arlke, yakwetheke arrernirtnaye merne annge areye-akerteke-arleke.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Nhenhe-arle tyampite impene atyinhe, arrantherre itelareme tyampite silver nhenge. Renhe yakwethe atyeye akweke-kenheke arrernaye. Mane-arlke arrernirtnaye.” Kele, urrkapentye akngerrele tyampite impene uthene mane uthene yakwethe atyeye akweke-kenheke arrerneke.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Kele arlte arrpenhele anteme, uterne arratekenge anteme, kake Joseph-kenhe areyele antyame-arlke anteme tangkeye-ke utyerneke. Urrkapentye akngerre apetyemele itnenhe ileke apmere-werne alpetyeke.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Itne alpemele anteme alheke apmere ikwerenge-ntyele. Kele itne arlenge-irretyakenhenge akwete Joseph urrkapentye akngerre ikwerenheke angkeke, “Artwe nhakwe areyeke interteke irraye, alakenhe itnenhe apayuthnaye, ‘Akngerrepate atyinhe-arle arrekantherre mwerre-arle aneke. Nthakenhe-ame arrantherre ikwere irreke?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Tyampite silver ikwerenhe apeke-arle arrantherre anyelkngele ineke re antywenhe-antywenhe. Tyampite yanhe kwenhe impene anthurre. Alakenhe-arle re altyerre ilenhe-ilenhe tyampite yanhe-ngentyele ware altyerre ilenhe-ilenhe tyerrtye areyeke. Arrantherre kwenhe akurne anthurre aneme!’ Unte itneke alakenhe iletyeke!”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Urrkapentye akngerre re itnenhene apentemele iwerrele itnenhene ayakeke. Re itneke angkeke Joseph-ele ileke-arteke akwete, “Akngerrepate atyinhe kwenhe arrekantherre mwerre anthurre aneke, nthakenhe-ame arrantherre ikwere irreke? Tyampite silver nhenge ikwerenhe kwenhe arrantherre anyelkngele ineke. Tyampite yanhe kwenhe impene anthurre. Tyampite yanhe-ngentyele ware kwenhe re tyerrtye areyeke altyerre ilenhe-ilenhe. Arrantherre ingkerre akurne anthurre aneme!”
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Itne angkirtnewarreke ikwere, “Yanhe-arle arratye anetyakenhe-arle! Iwenhenge-arle-ame unte anwernenhe alakenhe ilperneme? Anwerne kwenhe urrkapentye akngerre areye ware tyampite renhe-arle anwerne anyelkngele inetyakenhe-arle!
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Anwerne-arle mane yakwethele-arle aremele itnenhe akngetye-alpeke, anwerne Canaan-eke irremele arteke-arle areke. Anwerne-arle ngenhe anthirtneke-arle. Iwenhenge-arle-ame unte itirreme anwerne-arle gold apeke silver apeke akngerrepate ngkwinhe-kenhe anyelkngele inetyenhe?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Araye yakwethe kwenele anwerne-kenhe areye. Unte apeke arratye inemele, angwenhele apeke-arle atnyenemenge, unte renhe irrerlknge atwetyeke. Anwernenhe imerte unte ilemele anwerne ngkwenge ayernentye akngerre areye-arteke urrkapetyeke.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Urrkapentye akngerre re itnenhe ileke, “Kele mwerre, arrantherre-arle angkemenge-arteke the mpwareme, the apeke tyampite renhe arratye aremele yakwethe angwenhe-kenheke, the renhe atwetyeke arrangkwe-arle. Kele the renhe akngirtneme-arle re urrkaperle-anetyeke. Ayenge-arle arrekantherre ahele-irretyakenhenge-arle kele apmere-werne alperlte-iwetyeke.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Kele, itne iparrpe-iparrpele tangkeye areyenge arne areye atnarnpelhe-ileke, imerte ahelheke anteme arrernemele. Itne imerte yakwethe itnekenhe altywere-ilemele urrkapentye akngerrele kwene aretyenhenge.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Urrkapentye akngerre re kake akngerrepatenge-urrke ilkaremele areke. Re tyampite renhe aretyakenhe aneke. Re arne ingkirreke itnekenhe-arlke ilkaremele untheke, arrangkwe akwete. Yanhenge anteme re alheke akweke ingkernenye-werne yakwethe Benjamin-kenhe-arlke aretyeke. Yakwethe Benjamin-kenheke arratye re tyampite silver renhe areke.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Itne tyampite renhe aremele, mantere itnekenhe alterreke atnerte itnekenhe-arle akngarte-anthurre-iwekenge. Itne imerte alhwarrpe-alhwarrpele ware anteme yakwethe itnekenhe ayerneke. Itne-arle imerte itnekenhe areye tangkeye areyeke utyernirtneke, apmere Joseph-kenhe-werne alperlte-iwemele.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Joseph apmerele akwete aneke Judah areye-arle apetyalpekenge. Judah uthene kake ikwerenhe areye apmere Joseph-kenhe kwene-werne irrpenhemele, itne kwene-irreke ikwere, inngerre ahelhe-werne-atheke.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Joseph-ele itnenhe apayuthneke, “Iwenhenge-ame arrantherre tyampite atyinhe anyelkngele ineke? Arrantherre-ame itelaretyakenhe ayenge-arle ngangkere aneme? Arrantherre atyengenge arne iwenhe apeke renhe alengke-iwetyeke arrangkwe-arle. Ngangkere atyinhe-akertele-arle the altyerrenge aremele-arle. Kele the aketheke-arle areme angwenhele apeke atyenge-ketye alengke apeke iwerlenge.”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Judah imerte ikwere angkemele, “Akngerrepate, anwerne kwenhe ngkwenge uyarne angketyeke-irreme. Kele anwerne-arle iwenhe apeke mpwaretyeke arrangkwe-arle Ngkartele kwenhe anwernenhe alethe impeme. Ngkartele ngkwenge ileke anwerne-arle akurne areye aneme. Arratye kwenhe. Kele anwerne ngkwenge urrkapentye akngerre areye anetyeke ayernentye akngerre areye-arteke, Benjamin-ante kwenye.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Kele Joseph akenhe itneke angkerlenge, “Arrangkwe, the arrenhantherrenhe ayernentye akngerre-arteke iletyeke kwenye-arle. The Benjamin anyente ware-arle ileme atyenge urrkapetyeke rarle tyampite atyinhe anyelkngele inekenge. The arrenhantherrenhe ileme alpetyeke akngeye arrekantherrenhe-werne ikwere mwerre anerrirremele anteme.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Judah alheke Joseph angathe-werne ilemele imerte ikwere angkemele, “Urrekaye! Ayenge ngkwenge arratyentye angketyeke ahentye-aneme. Atyenge ahele-irretyale anaye. Tharle ngenhe itelareme lterrke Pharaoh Egypt-arenye-arteke, kenhe ayenge akenhe arrangkwe-arle.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Nhenge anwerne arrekwele nhenhe-werne apetyeke ngenhe aretyeke, unte anwernenhe apayuthneke, ‘Akngeye arrekantherrenhe-ame itethe akwete? Arrekantherrenhe atyeye akweke aneme?’ Alakenhe-arle unte anwernenhe apayuthneke.
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Anwerne ngkwenge ileke akngeye anwerne-kenhe-arle itethe akwete aneme, atyeye akweke-arlke-arle apmerele aneme ikwerenge. Atyeye akweke anwerne-kenhe-arle inteke akngeye anwerne-kenhe ampwenge anteme. Atyeye akweke anwerne-kenhe meye, anwerne renhe aparlpe-ileke akweke atnyenerlenge. Alere arrpenhe ikwerenhe, anwerne aparlpe-ileke. Akngeye anwerne-kenhele atyeye akweke anwerne-kenhe-nge ahentye anthurre-arle. Alakenhe-arle ngkwenge arrekwele anwerne ileke.
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 “Unte anteme anwernenhe ileke, ‘Atyeye akweke arrekantherrenhe Benjamin akngetyaye the renhe aretyenhenge.’
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Anwerne ngenhe ileke, ‘Arrangkwe, anwerne renhe nhenhe-werne akngetyetyeke arrangkwe-arle unte aretyeke. Anwerne apeke renhe akngeye ikwerenhe-ngentyele akngetyemele, artwe ampwe re ilweme-arle.’
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Kele unte anwerneke angkerlenge, ‘Iparrpe atyeye akweke arrekantherrenhe nhenhe-werne akngetyaye! Arrantherre ikwere arrangkwe apetyalpemele tharle arrenhantherrenhe Egypt-werne apetyetyeke kwenye ayakeme-arle merne-ketyenge-arlke.’ Alakenhe-arle unte anwernenhe ileke.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Kele, anwerne alperlte-iwemele ileke akngeye anwerne-kenheke, ngkwinhe urrkapentye akngerre, unte-arle Benjamin aretyeke ahentye-aneke. Alakenhenge anteme renhe irrarele-antheke rarle Benjamin-eke itirreke akurne-irreme-ketye.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 “Ikwerenge-ntyele, anwerne-arle merne ingkirreke arlkwekenge, anwerne awethe angayakwe-irreke. Akngeye anwerne-kenhele anwernenhe ileke, ‘Egypt-werne alperlte-iwaye merne awethe inetyeke anwerneke.’
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 “Anwerne renhe ileke, ‘Arrangkwe, anwerne Egypt-werne alpetyeke arrangkwe-arle atyeye akweke anwerne-kenhe kwenye. Anwerne apeke renhe nhenheke imperlte-alhemele ngkwengenge, akngerrepate Egypt-arenyele anwerne renhe aretyeke arrangkwe-arle ileme.’ Alakenhe-arle anwerne akngeye anwerne-kenheke ileke.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 “Re anwerneke angkeke, ‘Arrantherre itelareme Rachel anewe atyinhe, rarle ampe urreye atherre-arle atnyeneke.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Anyente arrpenhele ayenge imperle-alheke aparlpe-irretyeke. Akngwelye areyele apeke-arle alterremele uthneke. Tharle renhe inngerre awethe-arlke aretyakenhe-arle.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Lyete anteme arrantherre ayenge apayuthneme ampe Rachel-kenhe anyente awerne renhe yernetyeke ayenge-arle ikwere arnterre-arle ahentye-aneme. The apeke renhe yernemele arrekantherrenge, re apeke ilweketyenge-arle. The renhe-arlke aparlpe-ilemele, ayenge akwetethe-arle artnerle-aneme ayenge ilwetyeke-atwetye.’ Alakenhe-arle artwe ampwe akngeye anwerne-kenhe anwerneke angkeke.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 “Nthakenhe-ame unte itirreme? Anwerne apeke Benjamin nhenheke impemele, apmere-werne alpemele ikwere kwenye, nthakenhe-ame akngeye anwerne-kenhe irretyenhe? Re kwenhe Benjamin-eke arnterre itirrentye akngerre. Alakenhenge anteme ayenge ikwere kwenye alpetyakenhe.
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 Anwerne apeke alpemele apmere-werne atyeye-kwenye anwerne-kenheke, akngeye anwerne-kenhe-arle arratye irrare-irremele ilweme.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 “The akngeye anwerne-kenheke ileke tharle Benjamin mwantyele arntarnte-aretyenhe. Alakenhe-arle ayenge ikwere angkeke, ‘The apeke Benjamin akngetye-alpetyakenhenge, kele unte ayenge-arle ilpernetyeke akwete ayenge ilwetyeke-atwetye.’ Alakenhe-arle ayenge ikwere angkeke.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Alakenhenge-arle ayenge ahentye-aneme unte Benjamin impetyeke ayenge-arle imerte ngkwenge urrkapemele ayernentye akngerre-arteke. Benjamin yernirtnaye alpetyeke kake ikwerenhe areyenge akngeye ikwerenhe-werne.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Ayenge-arle Benjamin kwenye apmere-werne alpetyeke arrangkwe-arle. Ayenge apeke-arle ikwere kwenye alpetyeke aneke, kele the akngeye atyinhe irrare anthurre-arle mpwareme. Tharle alakenhe mpwaretyeke ahentye-anetyakenhe-arle.” Alakenhe-arle Judah angkeke Joseph-eke.
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.