Tiago 2

AEB vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ يَا خْوَاتِي، مَادَامْكُمْ مُؤْمْنِينْ بْرَبْنَا يَسُوعْ المَسِيحْ، لِيهْ المَجْدْ، مَا تْخَيْرُوا حَدْ عْلَى حَدْ.

¹ Meus irmãos, não tenhais a fé de nosso Senhor Jesus Cristo, Senhor da glória, em acepção de pessoas.

² إِذَا كَانْ دْخَلْ لْإِجْتِمَاعْكُمْ رَاجِلْ غْنِي فِي صُبْعُو خَاتِمْ ذْهَبْ ولَابِسْ لِبْسَة غَالْيَة، ومْبَعِّدْ دْخَلْ رَاجِلْ فْقِيرْ لَابِسْ لِبْسَة مْهِرْيَة،

² Porque, se no vosso ajuntamento entrar algum homem com anel de ouro no dedo, com vestes preciosas, e entrar também algum pobre com sórdida vestimenta,

³ وتْلَفَّتُّوا لِلِّي لَابِسْ اللِّبْسَة الغَالْيَة وقُلْتُولُو: «إِنْتِ أُقْعُدْ هْنَا فِي البْلَاصَة الأُولَى»، وقُلْتُوا لِلْفْقِيرْ: «إِنْتِ آقِفْ غَادِي»، وَلَّا «أُقْعُدْ هْنَا عَنْدْ سَاقِينَا»،

³ e atentardes para o que traz a veste preciosa e lhe disserdes: Assenta-te tu aqui, num lugar de honra, e disserdes ao pobre: Tu, fica aí em pé ou assenta-te abaixo do meu estrado,

⁴ مُشْ هَكَّا تْخَيْرُوا فِي نَاسْ عْلَى نَاسْ، وتُحْكْمُوا بْأَفْكَارْكُمْ الشِّرِّيرَة؟

⁴ porventura não fizestes distinção dentro de vós mesmos e não vos fizestes juízes de maus pensamentos?

⁵ إِسْمْعُوا، يَا خْوَاتِي المَحْبُوبِينْ: يَاخِي مُشْ اللَّهْ إِخْتَارْ فْقَارَى الدِّنْيَا هَاذِي بَاشْ يْكُونُوا غْنِيِّينْ فِي الإِيمَانْ، ويُورْثُوا المَمْلْكَة الِّي وْعِدْ بِيهَا الِّي يْحِبُّوهْ؟

⁵ Ouvi, meus amados irmãos. Porventura, não escolheu Deus aos pobres deste mundo para serem ricos na fé e herdeiros do Reino que prometeu aos que o amam?

⁶ آمَا إِنْتُومَا تَحْقْرُوا الفْقِيرْ! وشْكُونْهُمْ الِّي يُظْلْمُوا فِيكُمْ ويْهِزُّوا فِيكُمْ لِلْمْحَاكِمْ؟ مُشْ الغْنِيِّينْ؟

⁶ Mas vós desonrastes o pobre. Porventura, não vos oprimem os ricos e não vos arrastam aos tribunais?

⁷ يَاخِي مُشْ هُومَا الِّي يَكْفْرُوا بِالإِسْمْ العْظِيمْ الِّي تْسَمِّيتُوا عْلِيهْ؟

⁷ Porventura, não blasfemam eles o bom nome que sobre vós foi invocado?

⁸ إِذَا كَانْ تَعْمْلُوا بْأَعْظِمْ وْصِيَّة وَصَّاوْ بِيهَا الكْتُبْ المُقَدْسَة، ولِّي هِيَّ: «حِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ»، رَاكُمْ تَعْمْلُوا فِي الصْحِيحْ.

⁸ Todavia, se cumprirdes, conforme a Escritura, a lei real: Amarás a teu próximo como a ti mesmo, bem fazeis.

⁹ آمَا إِذَا خَيَّرْتُوا وَاحِدْ عْلَى الآخِرْ رَاكُمْ تَعْمْلُوا فِي ذَنْبْ والشَّرِيعَة تُحْكُمْ عْلِيكُمْ عْلَى خَاطِرْكُمْ مْخَالْفِينْهَا.

⁹ Mas, se fazeis acepção de pessoas, cometeis pecado e sois redarguidos pela lei como transgressores.

¹⁰ ولِّي عْمَلْ بِالشَّرِيعَة الكُلْ وقَصِّرْ فِي وْصِيَّة وَحْدَة مِنْهَا، يْوَلِّي مُذْنِبْ، كَايِنُّو خَالِفْهَا الكُلْ،

¹⁰ Porque qualquer que guardar toda a lei e tropeçar em um só ponto tornou-se culpado de todos.

¹¹ عْلَى خَاطِرْ الِّي قَالْ: «مَا تَزْنَاشْ»، قَالْ زَادَا: «مَا تَعْمِلْشْ جْرِيمِةْ قَتْلْ». وإِذَا كَانْ قْتَلْتْ آمَا مَا زْنِيتِشْ، رَاكْ مْخَالِفْ الشَّرِيعَة.

¹¹ Porque aquele que disse: Não cometerás adultério, também disse: Não matarás. Se tu, pois, não cometeres adultério, mas matares, estás feito transgressor da lei.

¹² مَالَا تْكَلْمُوا وتْصَرْفُوا كِيمَا النَّاسْ الِّي بِشْ يُحْكُمْ عْلِيهُمْ اللَّهْ حَسْبْ شَرِيعِةْ الحُرِّيَة،

¹² Assim falai e assim procedei, como devendo ser julgados pela lei da liberdade.

¹³ عْلَى خَاطِرْ نْهَارْ الحْسَابْ، اللَّهْ مُشْ بِشْ يَرْحِمْ الِّي مَاكَانِشْ عَنْدُو رَحْمَة، آمَا الرَّحْمَة رَاهِي تِغْلِبْ الحُكْمْ.

¹³ Porque o juízo será sem misericórdia sobre aquele que não fez misericórdia; e a misericórdia triunfa sobre o juízo.

¹⁴ شْنِيَّة الفَايْدَة يَا خْوَاتِي كِي يْقُولْ وَاحِدْ الِّي هُوَّ مُؤْمِنْ آمَا أَفْعَالُو مَا تْوَرِّيشْ الِّي هُوَّ مُؤْمِنْ؟ زَعْمَة الإِيمَانْ هَاذَا يْنَجِّمْ يْنَجِّيهْ؟

¹⁴ Meus irmãos, que aproveita se alguém disser que tem fé e não tiver as obras? Porventura, a fé pode salvá-lo?

¹⁵ إِذَا كَانْ فِي وِسْطْكُمْ خُو وإِلَّا أُخْتْ مِحْتَاجِينْ لِبْسَة ومَاكْلَة،

¹⁵ E, se o irmão ou a irmã estiverem nus e tiverem falta de mantimento cotidiano,

¹⁶ شْنِيَّة الفَايْدَة كِي تْقُولِلْهُمْ: «رَبِّي يْنُوبْ! إِدَّفَّاوْ وإِشْبْعُوا»، وإِنْتِ مَا عْطِيتْهُمْشْ الِّي مِسْتْحَقِّينُو؟

¹⁶ e algum de vós lhes disser: Ide em paz, aquentai-vos e fartai-vos; e lhes não derdes as coisas necessárias para o corpo, que proveito virá daí?

¹⁷ هَكَّا الإِيمَانْ زَادَا، إِذَا كَانُو مِنْ غِيرْ أَعْمَالْ رَاهُو إِيمَانْ مِيِّتْ.

¹⁷ Assim também a fé, se não tiver as obras, é morta em si mesma.

¹⁸ ومُمْكِنْ وَاحِدْ مِنْكُمْ يْقُولْ: «إِنْتِ عَنْدِكْ إِيمَانْ وآنَا عَنْدِي أَعْمَالْ»، بَاهِي بَرْشَة! وَرِّينِي كِيفَاشْ يْكُونْ إِيمَانِكْ مِنْ غِيرْ أَعْمَالْ، وآنَا نْوَرِّيكْ إِيمَانِي بْأَعْمَالِي.

¹⁸ Mas dirá alguém: Tu tens a fé, e eu tenho as obras; mostra-me a tua fé sem as tuas obras, e eu te mostrarei a minha fé pelas minhas obras.

¹⁹ إِنْتِ تَمِّنْ إِنُّو اللَّهْ وَاحِدْ؟ هَاذَا بَاهِي. حَتَّى الشْوَاطِنْ زَادَا يَمْنُوا بْهَاذَا ويُرْعْشُوا مِالخُوفْ.

¹⁹ Tu crês que há um só Deus? Fazes bem; também os demônios o creem e estremecem.

²⁰ إِنْتِ يَلِّي مَا تِفْهِمِشْ، يَاخِي تْحِبْ نِثْبِتْلِكْ الِّي الإِيمَانْ مِنْ غِيرْ أَعْمَالْ مَا عَنْدُوشْ فَايْدَة؟

²⁰ Mas, ó homem vão, queres tu saber que a fé sem as obras é morta?

²¹ شُوفْ بُونَا إِبْرَاهِيمْ، يَاخِي مُشْ اللَّهْ إِعْتَبْرُو صَالَحْ بْأَعْمَالُو وَقْتِلِّي قَدِّمْ وِلْدُو إِسْحَاقْ ضْحِيَّة؟

²¹ Porventura Abraão, o nosso pai, não foi justificado pelas obras, quando ofereceu sobre o altar o seu filho Isaque?

²² وهَكَّا تْشُوفْ الِّي إِيمَانُو خْدِمْ مْعَ أَعْمَالُو، وإِيمَانُو وَلَّى كَامِلْ بِالأَعْمَالْ،

²² Bem vês que a fé cooperou com as suas obras e que, pelas obras, a fé foi aperfeiçoada,

²³ وهَكَّا تَمْ الِّي تْقَالْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة: «أَمَّنْ إِبْرَاهِيمْ بِاللَّهْ، يَاخِي تِحْسِبْلُو صَلَاحْ» وتْسَمَّى خَلِيلْ اللَّهْ.

²³ e cumpriu-se a Escritura, que diz: E creu Abraão em Deus, e foi-lhe isso imputado como justiça, e foi chamado o amigo de Deus.

²⁴ مَالَا شُفْتُوا الِّي الإِنْسَانْ يِتْحْسِبْ صَالَحْ، مُشْ بِالإِيمَانْ أَكَهَوْ، آمَا بِالأَعْمَالْ زَادَا.

²⁴ Vedes, então, que o homem é justificado pelas obras e não somente pela fé.

²⁵ وزَادَا رَاحَابْ العَاهْرَة، مُشْ إِعْتَبَرْهَا اللَّهْ صَالْحَة بْأَعْمَالْهَا، وَقْتِلِّي خَبَّاتْ الرْجَالْ الزُّوزْ الِّي بَعْثُوهُمْ بَنِي إِسْرَائِيلْ، ومْبَعِّدْ هَرْبِتْهُمْ مِنْ ثْنِيَّة أُخْرَى؟

²⁵ E de igual modo Raabe, a meretriz, não foi também justificada pelas obras, quando recolheu os emissários e os despediu por outro caminho?

²⁶ وكِيمَا البْدَنْ مِنْ غِيرْ رُوحْ مِيِّتْ، زَادَا الإِيمَانْ مِنْ غِيرْ أَعْمَالْ مِيِّتْ.

²⁶ Porque, assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem obras é morta.

Tiago 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra