Romanos 7

AEB vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ مَا يَخْفَاشْ عْلِيكُمْ يَا خْوَاتِي، الِّي قَانُونْ الشَّرِيعَة مَا يِطَبِّقْ عَالإِنْسَانْ كَانْ وهُوَّ حَيْ، وآنَا قَاعِدْ نْكَلِّمْ فِي نَاسْ يَعْرْفُوا الشَّرِيعَة،

¹ Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?

² ونَعْطِيكُمْ مِثَالْ: المْرَا المْعَرْسَة تُرْبِطْهَا الشَّرِيعَة بْرَاجِلْهَا مَادَامُو حَيْ. آمَا كَانْ رَاجِلْهَا مَاتْ، تْوَلِّي، حَسْبْ الشَّرِيعَة، مَا عَادِشْ مَرْبُوطَة بِيهْ.

² Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.

³ هَاذَاكَا عْلَاشْ كَانْ وَلَّاتْ مَرْتْ رَاجِلْ آخَرْ ورَاجِلْهَا حَيْ، تِتْسَمَّى زَانْيَة. آمَا كَانْ رَاجِلْهَا يْمُوتْ، تْوَلِّي حُرَّة مِالقَانُونْ هَاذَا، ومَا تِتْسَمَّاشْ زَانْيَة كَانْ تْعَرِّسْ بْرَاجِلْ آخِرْ.

³ De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for de outro marido; mas, morto o marido, livre está da lei, e assim não será adúltera, se for de outro marido.

⁴ وهَكَّا إِنْتُومَا زَادَا يَا خْوَاتِي، بْمُوتْ المَسِيحْ، وَلِّيتُوا مُوتَى بِالنِّسْبَة لِلشَّرِيعَة، بَاشْ تْنَجْمُوا تْكُونُوا تَابْعِينْ لْوَاحِدْ آخِرْ، مَعْنَاهَا تَابْعِينْ لِلْمَسِيحْ الِّي قَامْ مِالمُوتْ، بَاشْ تَعْمْلُوا أَعْمَالْ صَالْحَة لِلَّهْ.

⁴ Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais de outro, daquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.

⁵ وَقْتِلِّي كُنَّا عَايْشِينْ بِطْبِيعِتْنَا البَشَرِيَّة الفَاسْدَة، كَانِتْ شْهَاوِينَا الفَاسْدَة الِّي ظَهْرِتْهُمْ الشَّرِيعَة، هِيَّ الِّي تِتْحَكِّمْ فِي البْدَنْ الكُلْ، بَاشْ تْخَلِّينَا نَعْمْلُوا أَعْمَالْ تْهِزْ لِلْمُوتْ.

⁵ Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.

⁶ آمَا تَوَّا تْحَرِّرْنَا مِالشَّرِيعَة، عْلَى خَاطِرْ مُتْنَا بِالنِّسْبَة لِلِّي كَانْ رَابِطْنَا، بَاشْ نِعْبْدُوا اللَّهْ بْطَرِيقَة جْدِيدَة، بِالرُّوحْ، مُشْ بْطَرِيقِةْ الفَرَايِضْ المَكْتُوبَة.

⁶ Mas agora temos sido libertados da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.

⁷ مَالَا آشْ نْقُولُوا؟ يَاخِي الشَّرِيعَة بِيدْهَا مُذْنْبَة؟ حَاشَاهَا! بِالعَكْسْ مَا عْرَفْتْ شْنُوَّة هُوَّ الشَّرْ كَانْ بِالشَّرِيعَة. عْلَى خَاطِرْ مَا كُنْتِشْ بِشْ نَعْرِفْ شْنِيَّة هِيَّ الشَّهْوَة كَانْ الشَّرِيعَة مَا قَالِتْشْ: «مَا تِشْتْهِيشْ».

⁷ Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.

⁸ آمَا الخَطِيئَة اسْتْغَلِّتْ الوْصِيَّة بَاشْ تْحَرِّكْ فِيَّا الشْهَاوِي الكُلْ. عْلَى خَاطِرْ، كَانْ مُشْ مِالشَّرِيعَة، رَاهِي الخَطِيئَة مَا عَنْدْهَاشْ سُلْطَة.

⁸ Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim toda a concupiscência; porquanto sem a lei estava morto o pecado.

⁹ قْبَلْ مَا نَعْرِفْ الشَّرِيعَة، كُنْتْ حَيْ، آمَا وَقْتِلِّي جَاتْ الشَّرِيعَة، الذْنُوبْ حْيَاتْ

⁹ E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri.

¹⁰ وآنَا مُتْ، والوْصِيَّة الِّي المَفْرُوضْ تَعْطِي الحَيَاةْ، هِيَّ بِيدْهَا هَزِّتْنِي لِلْمُوتْ،

¹⁰ E o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.

¹¹ عْلَى خَاطِرْ الذْنُوبْ لْقَاتْ فُرْصِتْهَا فِي الوْصِيَّة، وخَدْعِتْنِي وقَتْلِتْنِي بِيهَا.

¹¹ Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.

¹² مَالَا، الشَّرِيعَة مُقَدْسَة، والوْصِيَّة مُقَدْسَة وعَادْلَة وصَالْحَة.

¹² E assim a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.

¹³ يَاخِي، الصَّلَاحْ يْهِزْنِي لِلْمُوتْ؟ حَاشَاهْ! آمَا الذْنُوبْ هِيَّ الِّي اسْتَعْمْلِتْ الشَّرِيعَة الصَّالْحَة وتْسَبْبِّتْلِي فِي المُوتْ، مُشْ الشَّرِيعَة بِيدْهَا. وهَاذَا بَاشْ تُظْهِرْ الذْنُوبْ عْلَى حْقِيقِتْهَا. عْلَى خَاطِرْ، بِالوْصِيَّة، يُظْهُرْ شَرْ الذْنُوبْ لْأَقْصَى دَرْجْتُو.

¹³ Logo tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.

¹⁴ أَحْنَا نَعْرْفُوا الِّي الشَّرِيعَة مِنْ رُوحْ اللَّهْ، آمَا آنَا بَشَرْ وعَبْدْ لِلذْنُوبْ:

¹⁴ Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.

¹⁵ آنَا مُشْ فَاهِمْ رُوحِي فَاشْ نَعْمِلْ، عْلَى خَاطِرْ الِّي نْحِبْ نَعْمْلُو مَا نَعْمْلُوشْ، ولِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو هَاذَاكَا هُوَّ الِّي نَعْمْلُو.

¹⁵ Porque o que faço não o aprovo; pois o que quero isso não faço, mas o que aborreço isso faço.

¹⁶ ومَادَامْنِي نَعْمِلْ فِلِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو، مَعْنَاهَا نْوَافِقْ الِّي الشَّرِيعَة صَالْحَة.

¹⁶ E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.

¹⁷ فِي الحْقِيقَة مَانِيشْ آنَا الِّي قَاعِدْ نَعْمِلْ فِي هَاذَا، آمَا الذْنُوبْ المَوْجُودَة فِيَّا هِيَّ الِّي تَعْمِلْ.

¹⁷ De maneira que agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.

¹⁸ آنَا نَعْرِفْ الِّي مَا فِيَّا حَتَّى شَيْ صَالَحْ، نُقْصُدْ فِي طْبِيعْتِي البَشَرِيَّة الفَاسْدَة. عْلَى خَاطِرْنِي نْحِبْ نَعْمِلْ الخِيرْ، آمَا مَا انَّجَّمْشْ نَعْمْلُو.

¹⁸ Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e com efeito o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.

¹⁹ الخِيرْ الِّي نْحِبْ نَعْمْلُو مَا نَعْمْلُوشْ، آمَا الشَّرْ الِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو، هَاذَاكَا الِّي نَعْمْلُو.

¹⁹ Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero esse faço.

²⁰ وإِذَا كَانْ نَعْمِلْ فِلِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو، مَالَا مَانِيشْ آنَا الِّي نَعْمِلْ فِيهْ، آمَا الذْنُوبْ المَوْجُودَة فِيَّا هِيَّ الِّي تَعْمِلْ.

²⁰ Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.

²¹ وَلَّالِي كَايِنُّو قَانُونْ: كِي نْحِبْ نَعْمِلْ الخِيرْ، نَلْقَى رُوحِي نَعْمِلْ فِي الشَّرْ.

²¹ Acho então esta lei em mim, que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.

²² ورَانِي مِنْ دَاخِلْ فَرْحَانْ بْشَرِيعِةْ اللَّهْ،

²² Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;

²³ آمَا فَمَّة قُوَّة أُخْرَى فِيَّا تْحَارِبْ فِي القَانُونْ الِّي يِقْبْلُو عَقْلِي، وتْخَلِّينِي مَرْبُوطْ فِي قُوِّةْ الذْنُوبْ السَّاكْنَة فِيَّا.

²³ Mas vejo nos meus membros outra lei, que batalha contra a lei do meu entendimento, e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.

²⁴ آنَا إِنْسَانْ تَعِيسْ! شْكُونْ بِشْ يْمَنَّعْنِي مِنْ هَا البْدَنْ الِّي مَاشِي لِلْمُوتْ؟

²⁴ Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?

²⁵ نُشْكُرْ اللَّهْ الِّي يْمَنَّعْنِي بْرَبْنَا يَسُوعْ المَسِيحْ. مَالَا، آنَا بْعَقْلِي خَاضَعْ لْشَرِيعِةْ اللَّهْ، آمَا بْطْبِيعِةْ البَشَرْ الفَاسْدَة آنَا خَاضَعْ لْشَرِيعِةْ الذْنُوبْ.

²⁵ Dou graças a Deus por Jesus Cristo nosso Senhor. Assim que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Romanos 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra