Romanos 4
AEB vs ARC
1 وآشْ نْقُولُوا عْلَى بُونَا إِبْرَاهِيمْ؟ آشْ صَارْ مْعَاهْ؟
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 لَوْ كَانْ اللَّهْ إِعْتَبَرْ إِبْرَاهِيمْ صَالَحْ عْلَى أَسَاسْ أَعْمَالُو، رَاهُو كَانْ عَنْدُو الحَقْ يِتْفُوخِرْ، آمَا مُشْ قُدَّامْ اللَّهْ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 آشْ تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة؟ «أَمَّنْ إِبْرَاهِيمْ بِاللَّهْ، يَاخِي إِيمَانُو تِحْسِبْلُو صَلَاحْ».
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 الِّي يِخْدِمْ خِدْمَة يُخْلُصْ عْلِيهَا، وهَاذَاكَا حَقُّو مُشْ هْدِيَّة.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 آمَا الِّي مَا يِتْوَكِّلْشْ عْلَى أَعْمَالُو ويَمِّنْ بِاللَّهْ الِّي يِغْفِرْ لِلْمُذْنِبْ، إِيمَانُو هَاذَا يِحْسِبْهُولُو اللَّهْ صَلَاحْ.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 وكِيمَا قَالْ دَاوِدْ وهُوَّ يَحْكِي عْلَى فَرْحِةْ النَّاسْ الِّي إِعْتَبْرُهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ بْإِيمَانْهُمْ مُشْ بَأَعْمَالْهُمْ:
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 «صَحَّة لِلِّي تْنَحَّاتْ خَطِيئِتْهُمْ
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 صَحَّة لِلِّي مَا يِحْسِبْلُو اللَّهْ
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 يَاخِي البَرْكَة هَاذِي لِلْيْهُودْ أَكَهَوْ وَلَّا لِلِّي مُشْ يْهُودْ زَادَا؟ وأَحْنَا سْبَقْ وقُلْنَا: رَاهُو اللَّهْ إِعْتَبَرْ إِبْرَاهِيمْ صَالَحْ بِسْبَبْ إِيمَانُو.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 وَقْتَاشْ صَارْ هَاذَا؟ قْبَلْ الطْهُورْ وَلَّا بَعْدُو؟ هَاذَا صَارْ قْبَلْ مَا يْطَهِّرْ.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 إِبْرَاهِيمْ خْذَا الطْهُورْ عَلَامَةْ وبُرْهَانْ الِّي اللَّهْ إِعْتَبْرُو صَالَحْ بِالإِيمَانْ قْبَلْ مَا يْطَهِّرْ، بَاشْ يْوَلِّي هُوَّ بُو النَّاسْ الِّي يَمْنُوا وهُومَا مُشْ مْطَهْرِينْ، وهَكَّا يَعْتَبِرْهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ،
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 وزَادَا بُو المْطَهْرِينْ الِّي مَا يْعَمْلُوشْ كَانْ عَالطْهُورْ، آمَا يِمْشِيوْ فِي طْرِيقْ الإِيمَانْ الِّي كَانْ مَاشِي فِيهْ بُونَا إِبْرَاهِيمْ قْبَلْ مَا يْطَهِّرْ.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 وَقْتِلِّي وْعِدْ اللَّهْ إِبْرَاهِيمْ وذِرِّيتُو إِنْهُمْ بِشْ يُورْثُوا العَالِمْ، مَا كَانِشْ هَاذَاكَا عْلَى أَسَاسْ الشَّرِيعَة، آمَا عْلَى أَسَاسْ الصَّلَاحْ الِّي يْجِي بِالإِيمَانْ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 إِذَا كَانْ الِّي يْطَبْقُو فِي الشَّرِيعَة هُومَا الِّي يُورْثُوا، مَالَا الإِيمَانْ مَا عَنْدُوشْ فَايْدَة والوَعْدْ بَاطِلْ:
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 عْلَى خَاطِرْ الشَّرِيعَة تْخَلِّي اللَّهْ يِتْغَشِّشْ ويْعَاقِبْ الِّي يْخَالْفُوهَا، وكَانْ مَا جَاتِشْ فَمَّة شَرِيعَة مَا يْنَجَّمْشْ الوَاحِدْ يْخَالِفْهَا.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 هَاذَاكَا عْلَاشْ الوَعْدْ يْجِي بِالإِيمَانْ عْلَى أَسَاسْ النِّعْمَة، بَاشْ يْكُونْ مَضْمُونْ لْذُرِّيِّةْ إِبْرَاهِيمْ الكُلْ، مُشْ لِلِّي عَنْدْهُمْ الشَّرِيعَة أَكَهَوْ، آمَا زَادَا لِلِّي عَنْدْهُمْ إِيمَانْ كِيمَا إِبْرَاهِيمْ. عْلَى خَاطْرُو بُونَا الكُلْ،
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 كِيمَا مَكْتُوبْ : «رَدِّيتِكْ بُو لْبَرْشَة شْعُوبْ». هُوَّ بُونَا قُدَّامْ اللَّهْ الِّي أَمَّنْ بِيهْ، ولِّي يْقَيِّمْ المُوتَى، ويْرُدْ الِّي مُشْ مَوْجُودْ مَوْجُودْ.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 وحَتَّى وَقْتِلِّي مَا كَانِشْ فَمَّة رْجَى، إِبْرَاهِيمْ أَمَّنْ وكَانْ عَنْدُو رْجَى، وهَكَّا وَلَّى بُو لْبَرْشَة شْعُوبْ كِيفْ مَا قَالُّو اللَّهْ: «بِشْ تْكُونْ عَنْدِكْ بَرْشَة ذُرِّيَّة».
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 ومَا ضْعُفْشْ إِيمَانُو رَغْمِلِّي عُمْرُو كَانْ قْرِيبْ 100 سْنَة، وكَانْ يَعْرِفْ الِّي لَا هُوَّ ولَا مَرْتُو سَارَّة يْنَجْمُوا يْجِيبُوا الصْغَارْ.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 مَا ضْعُفْشْ إِيمَانُو ومَا شَكِّشْ فِي وَعْدْ اللَّهْ، آمَا بِالعَكْسْ، تْقَوَّى بِالإِيمَانْ وعْطَى المَجْدْ لَلَّهْ،
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 عْلَى خَاطِرْ كَانْ مِتْأَكِّدْ الِّي اللَّهْ قَادِرْ بَاشْ يْتَمِّمْ وَعْدُو.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 عْلَى خَاطِرْ الإِيمَانْ هَاذَاكَا، إِبْرَاهِيمْ تِحْسِبّْ صَالَحْ.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 وَقْتِلِّي تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة: «إِعْتَبْرُو صَالَحْ» مَا تْقُولِشْ هَاذَا عْلِيهْ هُوَّ وَحْدُو،
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 آمَا عْلِينَا أَحْنَا زَادَا. اللَّهْ يَعْتْبَرْنَا صَالْحِينْ، أَحْنَا الِّي نَمْنُوا بِاللَّهْ الِّي قَيِّمْ رَبْنَا يَسُوعْ مِالمُوتْ.
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ سَلْمُو لِلْمُوتْ بِسْبَبْ ذْنُوبْنَا وقَيْمُو مِالمُوتْ بَاشْ يْرُدْنَا صَالْحِينْ.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?