Romanos 14

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِقْبْلُوا فِي وِسْطْكُمْ الِّي إِيمَانُو ضْعِيفْ، ومَا تُحْكْمُوشْ عْلَى أَفْكَارُو.

¹ Ora, ao que é fraco na fé, acolhei-o, mas não para condenar-lhe os escrúpulos.

² فَمَّة وَاحِدْ يَمِّنْ الِّي هُوَّ يْنَجِّمْ يَاكِلْ مِنْ كُلْ شَيْ، وفَمَّة شْكُونْ إِيمَانُو ضْعِيفْ مَا يَاكِلْ كَانْ الخُضْرَة.

² Um crê que de tudo se pode comer, e outro, que é fraco, come só legumes.

³ الِّي يَاكِلْ مِنْ كُلْ شَيْ مَا يِلْزْمُوشْ يَحْقِرْ الِّي مَا يَاكِلْشْ كِيفُو، ولِّي مَا يَاكِلْشْ كُلْ شَيْ يِلْزْمُو مَا يُحْكُمْشْ عَلِّي يَاكِلْ، عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ قِبْلُو.

³ Quem come não despreze a quem não come; e quem não come não julgue a quem come; pois Deus o acolheu.

⁴ شْكُونِكْ إِنْتِ بَاشْ تُحْكُمْ عْلَى خْدِيمْ غِيرِكْ؟ هَاذَا قَرَارْ يْخُصْ سِيدُو، كَانْ يِثْبِتْ وَلَّا يِتْعَثِّرْ. ورَاهُو بِشْ يِثْبِتْ، عْلَى خَاطِرْ الرَّبْ قَادِرْ يْثَبْتُو.

⁴ Quem és tu, que julgas o servo alheio? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas estará firme, porque poderoso é o Senhor para o firmar.

⁵ فَمَّة زَادَا الِّي يْخَيِّرْ نْهَارْ عْلَى نْهَارْ آخِرْ، وفَمَّة الِّي عَنْدُو النْهَارَاتْ الكُلْ كِيفْ كِيفْ. خَلِّي كُلْ وَاحِدْ يْكُونْ مُقْتَنِعْ بْرَايُو.

⁵ Um faz diferença entre dia e dia, mas outro julga iguais todos os dias. Cada um esteja inteiramente convicto em sua própria mente.

⁶ الِّي يْخَيِّرْ نْهَارْ عْلَى نْهَارْ آخِرْ، يْخَيْرُو بَاشْ يِكْرِمْ الرَّبْ. ولِّي يَاكِلْ كُلْ شَيْ، يَاكِلْ بَاشْ يِكْرِمْ الرَّبْ، عْلَى خَاطْرُو يُشْكُرْ اللَّهْ كِي يَاكِلْ. ولِّي مَا يَاكِلْشْ مِنْ كُلْ شَيْ رَاهُو مَا يَاكِلْشْ بَاشْ يِكْرِمْ الرَّبْ، وهُوَّ زَادَا يُشْكُرْ اللَّهْ.

⁶ Aquele que faz caso do dia, para o Senhor o faz. E quem come, para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.

⁷ حَتَّى وَاحِدْ فِينَا مَاهُو عَايِشْ لْرُوحُو، وحَتَّى وَاحِدْ فِينَا مَا يْمُوتْ عْلَى خَاطِرْ رُوحُو.

⁷ Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum morre para si.

⁸ كَانْ عِشْنَا رَانَا نْعِيشُوا لِلرَّبْ، وكَانْ مُتْنَا رَانَا نْمُوتُوا لِلرَّبْ. مَالَا كَانْ عِشْنَا وَلَّا مُتْنَا، أَحْنَا لِلرَّبْ.

⁸ Pois, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. De sorte que, quer vivamos quer morramos, somos do Senhor.

⁹ هَاذَاكَا عْلَاشْ المَسِيحْ مَاتْ وقَامْ مِالمُوتْ: بَاشْ يْكُونْ رَبْ المُوتَى والحَيِّينْ.

⁹ Porque foi para isto mesmo que Cristo morreu e tornou a viver, para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.

¹⁰ عْلَاشْ مَالَا تُحْكُمْ عْلَى خُوكْ؟ وعْلَاشْ تَحْقِرْ فِي خُوكْ؟ رَانَا الكُلْنَا بِشْ نَاقْفُوا قُدَّامْ عَرْشْ اللَّهْ وبِشْ نِتْحَاسْبُوا،

¹⁰ Mas tu, por que julgas teu irmão? Ou tu, também, por que desprezas teu irmão? Pois todos havemos de comparecer ante o tribunal de Deus.

¹¹ رَاهُو مَكْتُوبْ:

¹¹ Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua louvará a Deus.

¹² مَالَا، كُلْ وَاحِدْ فِينَا بِشْ يَعْطِي حْسَابْ عْلَى رُوحُو قُدَّامْ اللَّهْ.

¹² Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.

¹³ خَلِّينَا مَا عَادِشْ نُحْكْمُوا عْلَى بْعَضْنَا، بِالعَكْسْ نْقَرْرُوا بِشْ مَا نَعْمْلُوشْ حَاجَة تْخَلِّي وَاحِدْ مِنْ خْوَاتْنَا يَعْثِرْ وَلَّا يْطِيحْ،

¹³ Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; antes o seja o vosso propósito não pôr tropeço ou escândalo ao vosso irmão.

¹⁴ وبِمَا إِنِّي مُؤْمِنْ بِالرَّبْ يَسُوعْ آنَا نَعْرِفْ ومِتْأَكِّدْ الِّي مَا فَمَّاشْ حَاجَة مَنْزُوسَة فِي حَدْ ذَاتْهَا، آمَا هِيَّ مَنْزُوسَة عَنْدْ الِّي يَعْتَبِرْهَا مَنْزُوسَة.

¹⁴ Eu sei, e estou certo no Senhor Jesus, que nada é de si mesmo imundo a não ser para aquele que assim o considera; para esse é imundo.

¹⁵ إِذَا كَانْ الِّي تَاكِلْ فِيهْ يْحَزِّنْ خُوكْ، رَاكْ مَاكِشْ تِتْصَرِّفْ بِمْحَبَّة. مَا تْخَلِّيشْ مَاكِلْتِكْ تْكُونْ سْبَبْ فِي هْلَاكْ خُوكْ الِّي المَسِيحْ مَاتْ عْلَى خَاطْرُو،

¹⁵ Pois, se pela tua comida se entristece teu irmão, já não andas segundo o amor. Não faças perecer por causa da tua comida aquele por quem Cristo morreu.

¹⁶ مَا تْخَلِّيشْ الِّي تَعْتَبْرُو بَاهِي بِالنِّسْبَة لِيكْ يِتْقَالْ عْلِيهْ كْلَامْ خَايِبْ.

¹⁶ Não seja pois censurado o vosso bem;

¹⁷ رَاهِي مَمْلِكْةْ اللَّهْ مَاهِيشْ مَاكْلَة وشْرَابْ، آمَا صَلَاحْ وسَلَامْ وفَرَحْ بِالرُّوحْ القُدُسْ.

¹⁷ porque o reino de Deus não consiste no comer e no beber, mas na justiça, na paz, e na alegria no Espírito Santo.

¹⁸ الِّي يِخْدِمْ المَسِيحْ بِالطَّرِيقَة هَاذِي، اللَّهْ يَرْضَى عْلِيهْ، والنَّاسْ يِمْدْحُوهْ.

¹⁸ Pois quem nisso serve a Cristo agradável é a Deus e aceito aos homens.

¹⁹ مَالَا خَلِّينَا نْتَبْعُوا الحَاجَاتْ الِّي تْجِيبْ السَّلَامْ، ولِّي بِيهَا نْقَوِّيوْ بْعَضْنَا.

¹⁹ Assim, pois, sigamos as coisas que servem para a paz e as que contribuem para a edificação mútua.

²⁰ مَا تْخَلِّيشْ مَاكِلْتِكْ تْهِدْ الِّي يَعْمْلُو اللَّهْ. صْحِيحْ الِّي كُلْ شَيْ طَاهِرْ، آمَا مُشْ بَاهِي تْخَلِّي خُوكْ يِتْعَثِّرِ بِسْبَبْ مَاكِلْتِكْ،

²⁰ Não destruas por causa da comida a obra de Deus. Na verdade tudo é limpo, mas é um mal para o homem dar motivo de tropeço pelo comer.

²¹ ومِالأَحْسِنْ إِنِّكْ لَا تَاكِلْ لْحَمْ ولَا تُشْرِبْ شْرَابْ ولَا تَعْمِلْ أَيْ حَاجَة تْخَلِّي خُوكْ يِتْعَثِّرْ،

²¹ Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem fazer outra coisa em que teu irmão tropece.

²² خَلِّي الِّي إِنْتِ مُقْتَنِعْ بِيهْ فِي المَوْضُوعْ هَاذَا بِينِكْ وبِينْ اللَّهْ. صَحَّة لِيهْ الِّي مَا يُحْكُمْشْ عْلَى رُوحُو وَقْتِلِّي يِتْصَرِّفْ حَسْبْ الِّي هُوَّ مُقْتَنِعْ بِيهْ.

²² A fé que tens, guarda-a contigo mesmo diante de Deus. Bem-aventurado aquele que não se condena a si mesmo naquilo que aprova.

²³ آمَا الِّي يَاكِلْ حَاجَة وهُوَّ شَاكِكْ فِيهَا، رَاهُو يِتِحْكَمْ عْلِيهْ، عْلَى خَاطْرُو تْصَرِّفْ مِنْ غِيرْ إِيمَانْ. وكُلْ مَا يِتَعْمَلْ مِنْ غِيرْ إِيمَانْ هُوَّ ذَنْبْ.

²³ Mas aquele que tem dúvidas, se come está condenado, porque o que faz não provém da fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.

Romanos 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra