Mateus 21

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ووَقْتِلِّي قْرُبْ يَسُوعْ وتْلَامِذْتُو مِنْ أُورْشَلِيمْ، ووُصْلُوا لْدَشْرِةْ بِيتْ فَاجِي الِّي بَحْذَا جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْعَثْ يَسُوعْ زُوزْ مِنْ تْلَامِذْتُو،

¹ Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:

² وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ لِلدَّشْرَة الِّي مْقَابْلِتْكُمْ، تَوْ تَلْقَاوْ بْهِيمَة مَرْبُوطَة ومْعَاهَا جَحْشْ، حِلُّولْهُمْ الرْبَاطْ وجِيبُوهُمْلِي.

² Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.

³ وكَانْ حَدْ كَلَّمْكُمْ، قُولُولُو: "سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهُمْ، وتَوْ فِيسَعْ يْرَجَّعْهُمْ"».

³ E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.

⁴ وهَاذَا صَارْ بَاشْ يْتِمْ الِّي قَالُّو اللَّهْ عْلَى لْسَانْ النَّبِيْ:

⁴ Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:

⁵ «قُولُوا لْبِنْتْ صِهْيَوْنْ:

⁵ Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.

⁶ يَاخِي مْشَاوْ التْلَامْذَة الزُّوزْ، وعَمْلُوا كِيمَا أْمَرْهُمْ يَسُوعْ.

⁶ Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,

⁷ وجَابُوا البْهِيمَة والجَّحْشْ وحَطُّوا عْلِيهُمْ حْوَايِجْهُمْ، ورْكِبْ يَسُوعْ.

⁷ trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.

⁸ وبَرْشَة نَاسْ فِرْشُوا حْوَايِجْهُمْ عَالطْرِيقْ، ونَاسْ أُخْرِينْ فِرْشُوا أَعْرَافْ قَصُّوهَا مِالشْجَرْ.

⁸ E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.

⁹ وكَانُوا النَّاسْ الِّي يِمْشِيوْ قُدَّامُو ووْرَاهْ يْعَيْطُوا:

⁹ E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!

¹⁰ وكِي دْخَلْ يَسُوعْ لْأُورْشَلِيمْ خَاضِتْ المْدِينَة الكُلْ وبْدَاوْ النَّاسْ يِسْأْلُوا: «شْكُونُو هَاذَا؟».

¹⁰ Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?

¹¹ ولِّي دَايْرِينْ بِيهْ جَاوْبُوا: «هَاذَا النَّبِيْ يَسُوعْ الِّي مِالنَّاصْرَة فِي مَنْطَقْةْ الجَلِيلْ».

¹¹ E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.

¹² ودْخَلْ يَسُوعْ لِلْهَيْكِلْ وطَرِّدْ كُلْ الِّي كَانُوا يْبِيعُوا ويِشْرِيوْ غَادِي، وقْلِبْ طْوَاوِلْ النَّاسْ الِّي يْصَرْفُوا فِي الفْلُوسْ وكْرَاسِي الِّي يْبِيعُوا فِي الحْمَامْ،

¹² Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;

¹³ وقَالِلْهُمْ: «مَكْتُوبْ بِلِّي: "دَارِي بِشْ تِتْسَمَّى دَارْ صْلَاةْ، آمَا إِنْتُومَا رَدِّيتُوهَا مْغَارِةْ سُرَّاقْ!"».

¹³ e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.

¹⁴ وهُوَّ فِي الهَيْكِلْ، جَاوَهْ العِمْيَانْ والعَايْبِينْ يَاخِي شْفَاهُمْ.

¹⁴ E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.

¹⁵ آمَا كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة تْغَشْشُوا وَقْتِلِّي شَافُوا المُعْجْزَاتْ الِّي عْمَلْهَا والأَوْلَادْ الصْغَارْ يْعَيْطُوا فِي الهَيْكِلْ: «أُوصَنَّا لْوِلْدْ دَاوِدْ!».

¹⁵ Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,

¹⁶ وقَالُولُو: «يَاخِي تِسْمَعْ فَاشْ قَاعْدِينْ يْقُولُوا؟». قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «إِيْ نْعَمْ، يَاخِي عْمُرْكُمْ مَا قْرِيتُوا الآيَة هَاذِي:

¹⁶ e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?

¹⁷ وخَلَّاهُمْ وخْرَجْ مِالمْدِينَة لْدَشْرِةْ بِيتْ عَنْيَا، وبَاتْ غَادِي.

¹⁷ E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.

¹⁸ وفِي الصْبَاحْ وهُوَّ رَاجَعْ لِلْمْدِينَة، جَاعْ.

¹⁸ Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;

¹⁹ وشَافْ كَرْمَة عْلَى حَافِّةْ الطْرِيقْ، مْشَالْهَا، آمَا مَا لْقَى فِيهَا كَانْ الأَوْرَاقْ. يَاخِي قَالِلْهَا: «مَا عَادِشْ بِشْ تْجِي مِنِّكْ غَلَّة لِلْأَبَدْ!». وبِالوَقْتْ يِبْسِتْ الكَرْمَة.

¹⁹ e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.

²⁰ وكِي شَافُوا التْلَامْذَة الِّي صَارْ، تْعَجْبُوا وقَالُوا: «كِيِفَاشْ يِبْسِتْ الكَرْمَة بِالوَقْتْ؟».

²⁰ Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?

²¹ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «نْقُلْكُمْ الحَقْ: إِذَا كَانْ عَنْدْكُمْ إِيمَانْ ومَا تْشُكُّوشْ، مُشْ بِشْ تَعْمْلُوا الِّي عْمَلْتُو آنَا لِلْكَرْمَة أَكَهَوْ، آمَا حَتَّى كَانْ تْقُولُوا لِلجْبَلْ هَاذَا: "اتْقَلَّعْ واتْرْمَى فِي البْحَرْ"، بِشْ يْصِيرْ بِالحَقْ.

²¹ Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;

²² كُلْ الِّي تُطْلْبُوهْ فِي الصْلَاةْ بْإِيمَانْ، تَاخْذُوهْ».

²² e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.

²³ ومْشَى يَسُوعْ لِلْهَيْكِلْ. وهُوَّ يْعَلِّمْ، جَاوَهْ كْبَارْ الكَهَنَة وشْيُوخْ الشَّعْبْ وسِأْلُوهْ: «بَانَا سُلْطَة تَعْمِلْ فِي الحَاجَاتْ هَاذِي؟ وشْكُونْ عْطَاهَالِكْ السُّلْطَة؟».

²³ Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?

²⁴ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «وآنَا زَادَا بِشْ نِسْإِلْكُمْ سُؤَالْ وَاحِدْ، وكَانْ تْجَاوْبُونِي، نْقُلْكُمْ بَانَا سُلْطَة نَعْمِلْ فِي الحَاجَاتْ هَاذِي:

²⁴ Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.

²⁵ شْكُونْ عْطَى السُّلْطَة لْيُوحَنَّا بَاشْ يْعَمِّدْ؟ اللَّهْ وَلَّا النَّاسْ؟». يَاخِي تْشَاوْرُوا مَا بِينَاتْهُمْ وقَالُوا: «إِذَا قُلْنَا: "مِنْ عَنْدْ اللَّهْ" تَوْ يْقُولْ: "مَالَا عْلَاشْ مَا أَمَّنْتُوشْ بِلِّي جَاء بِيهْ؟"

²⁵ O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?

²⁶ وإِذَا قُلْنَا "مِنْ عَنْدْ النَّاسْ"، نْخَافُوا لَا الشَّعْبْ يْهِيجْ عْلِينَا، عْلَى خَاطِرْهُمْ مُقْتَنْعِينْ الِّي يُوحَنَّا نَبِيْ».

²⁶ Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.

²⁷ يَاخِي جَاوْبُوهْ: «مَا نَعْرْفُوشْ». قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «حَتَّى آنَا مَا نْقُلْكُمْشْ بَانَا سُلْطَة نَعْمِلْ فِي الحَاجَاتْ هَاذِي».

²⁷ Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

²⁸ «شْنِيَّة رَايْكُمْ؟ كَانْ فَمَّة رَاجِلْ عَنْدُو زُوزْ وْلَادْ. مْشَى لِلْأُوِّلْ وقَالُّو: "يَا وِلْدِي، إِمْشِي اليُومْ وإِخْدِمْ فِي سَانْيِةْ العْنِبْ".

²⁸ Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.

²⁹ يَاخِي جَاوْبُو وِلْدُو: "مَا نْحِبِّشْ نِمْشِي". آمَا مْبَعِّدْ نْدِمْ ومْشَى.

²⁹ Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.

³⁰ وجَاء لْوِلْدُو الثَّانِي وقَالُّو نَفْسْ الشَّيْ، يَاخِي جَاوْبُو: "هَانِي مَاشِي يَا بَابَا!" آمَا مَا مْشَاشْ.

³⁰ Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.

³¹ شْكُونْ مِنْهُمْ عْمَلْ الِّي حَبْ عْلِيهْ البُو؟». قَالُولُو: «الأُوِّلْ». قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «نْقُولِلْكُمْ الحَقْ: المَكَّاسَة والعَاهْرَاتْ بِشْ يُدْخْلُوا قْبَلْكُمْ لْمَمْلَكْةْ اللَّهْ.

³¹ Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.

³² عْلَى خَاطِرْ يُوحَنَّا جَاء بَاشْ يْوَرِّيكُمْ طْرِيقْ الصَّلَاحْ وإِنْتُومَا مَا صَدَّقْتُوهُشْ، آمَا المَكَّاسَة والعَاهْرَاتْ صَدْقُوهْ. وإِنْتُومَا حَتَّى بَعْدْمَا شُفْتُوا هَاذَا، مَا نْدِمْتُوشْ ومَا صَدَّقْتُوهُشْ.

³² Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.

³³ «إِسْمْعُوا مَثَلْ آخِرْ: فَمَّة رَاجِلْ زْرَعْ سَانْيَة عْنِبْ، ودَوِّرْ بِيهَا سُورْ، وعْمَلْ فِيهَا مَعْصْرَة وبْنَى بُرْجْ، وكْرَاهَا لْفَلَّاحَة وسَافِرْ.

³³ Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.

³⁴ وكِي قْرُبْ وَقْتْ الصَّابَة، بْعَثْ خَدَّامْتُو لِلْفَلَّاحَة بَاشْ يَبْعْثُولُو بَايُو مِنْهَا.

³⁴ E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.

³⁵ يَاخِي الفَلَّاحَة شَدُّوا خَدَّامْتُو الِّي بْعَثْهُمْ، وضَرْبُوا وَاحِدْ، وقَتْلُوا الآخِرْ، ورَجْمُوا الثَّالِثْ بِالحْجَرْ.

³⁵ E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.

³⁶ وبَعْدْهَا، بْعَثْ مُولَى السَّانْيَة خَدَّامَة أُخْرِينْ أَكْثِرْ مِالمَرَّة الأُولَى، يَاخِي عَمْلُوا فِيهُمْ نَفْسْ الشَّيْ.

³⁶ Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.

³⁷ وفِي الإِخِّرْ بْعَثِّلْهُمْ وِلْدُو وقَالْ: "تَوْ يْقَدْرُوا وِلْدِي".

³⁷ Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.

³⁸ وكِي الفَلَّاحَة شَافُوا الوْلِدْ قَالُوا لِبْعَضْهُمْ: "أَهَوَّا الوْرِيثْ، هَيَّا نُقْتْلُوهْ ونَاخْذُوا أَحْنَا الوَرْثَة مْتَاعُو!".

³⁸ Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.

³⁹ وشَدُّوهْ وكَرْكْرُوهْ لْبَرَّا مِالسَّانْيَة وقَتْلُوهْ.

³⁹ E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.

⁴⁰ مَالَا كِي يِرْجَعْ مُولَى السَّانْيَة، شْنِيَّة بِشْ يَعْمِلْ فِيهُمْ الفَلَّاحَة هَاذُومَا؟».

⁴⁰ Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?

⁴¹ جَاوْبُوهْ: «يُقْتُلْهُمْ قَتْلَانْ الأَشْرَارْ هَاذُومَا، ويِكْرِي سَانْيِةْ العْنِبْ لْفَلَّاحَة أُخْرِينْ يَعْطِيوَهْ بَايُو مِالصَّابَة فِي وَقْتْهَا».

⁴¹ Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.

⁴² قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي عْمُرْكُمْ مَا قْرِيتُوا فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة:

⁴² Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?

⁴³ «هَاذَاكَا عْلَاشْ نْقُلْكُمْ: مَمْلَكْةْ اللَّهْ بِشْ تِتْفَكِّلْكُمْ وتِتْعْطَى لْشَعْبْ يَعْمِلْ الِّي يُطْلْبُو مِنْهُمْ اللَّهْ.

⁴³ Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.

⁴⁴ الِّي يْطِيحْ عَالحَجْرَة هَاذِي يِتْكَسِّرْ، ولِّي اطِّيحْ عْلِيهْ الحَجْرَة هَاذِي يِدَّڨْدِڨْ».

⁴⁴ E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.

⁴⁵ ووَقْتِلِّي سَمْعُوا كْبَارْ الكَهَنَة والفِرِّيسِيِّينْ الزُّوزْ أَمْثَالْ هَاذُومَا، فِهْمُوا الِّي هُوَّ كَانْ يُقْصِدْ فِيهُمْ.

⁴⁵ Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.

⁴⁶ وحَبُّوا يْشِدُّوهْ، آمَا خَافُوا مِالشَّعْبْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يِعْتَبْرُوهْ نَبِيْ.

⁴⁶ E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Mateus 21

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra