Marcos 7

AEB vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ تْلَمُّوا بِيهْ الفِرِّيسِيِّينْ ومْعَاهُمْ جْمَاعَة مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة الجَّايِينْ مِنْ أُورْشَلِيمْ.

¹ E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.

² وشَافُوا جْمَاعَة مِنْ تْلَامِذْتُو يَاكْلُوا بِيدِيهُمْ مَنْجُوسِينْ، مِنْ غِيرْ مَا يَغْسْلُوهُمْ.

² E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.

³ وكَانُوا الفِرِّيسِيِّينْ واليْهُودْ بْصِيفَة عَامَّة مَا يَاكْلُوا إِلَّا مَا يَغْسْلُوا يْدِيهُمْ عْلَى خَاطِرْهُمْ يْحَافْظُوا عَالعَادَاتْ الِّي فَرْضُوهَا شْيُوخْهُمْ.

³ Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;

⁴ وكَانُوا كِي يِرْجْعُوا مِالسُّوقْ مَا يَاكْلُوا إِلَّا بَعْدْمَا يَطْهْرُوا. وفَمَّة بَرْشَة عَادَاتْ أُخْرَى خْذَاوْهَا مِنْ جْدُودْهُمْ وحَافْظُوا عْلِيهَا، كِيمَا غَسْلَانْ الكِيسَانْ والصْحَافِي والمَاعُونْ النْحَاسْ.

⁴ E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.

⁵ يَاخِي سِأْلُوهْ الفِرِّيسِيِّينْ وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة: «عْلَاشْ تْلَامِذْتِكْ مَا يِتْصَرْفُوشْ بْحَسْبْ عَادَاتْ شْيُوخْنَا، يَاكْلُوا وإِيدِيهُمْ مُشْ طَاهْرَة؟».

⁵ Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?

⁶ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «يَا مُنَافْقِينْ! عَنْدُو الحَقْ إِشَعْيَاءْ وَقْتِلِّي تْنَبَّأْ عْلِيكُمْ وقَالْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة:

⁶ E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;

⁷ عْبَادِتْهُمْ لِيَّا بَاطْلَة،

⁷ Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.

⁸ «سَيَّبْتُوا وْصِيِّةْ اللَّهْ وشَدِّيتُوا فِي عَادَاتْ وتَقَالِيدْ عَمْلُوهُمْ النَّاسْ!».

⁸ Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.

⁹ وقَالِلْهُمْ: «مَزْعَمْكُمْ كِي تْخَلِّيوْ وْصِيِّةْ اللَّهْ عْلَى جْنَبْ وتْكَبْشُوا فِي عَادَاتْكُمْ وتَقَالِيدْكُمْ.

⁹ E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.

¹⁰ مُوسَى قَالْ: "إِكْرِمْ بُوكْ وأُمِّكْ، ولِّي يْسِبْ بُوهْ وَلَّا أُمُّو يِلْزْمُو يِتْقْتَلْ".

¹⁰ Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.

¹¹ آمَا إِنْتُومَا تْقُولُوا: "إِذَا وَاحِدْ قَالْ لْبُوهْ وَلَّا لْأُمُّو الِّي كُنْتْ نْعَاوِنْ فِيكْ بِيهْ رَانِي عْطِيتُو لِلَّهْ،

¹¹ Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;

¹² يْوَلِّي مَعْفِي، ومُشْ لَازِمْ يْعَاوِنْ بُوهْ وَلَّا أُمُّو".

¹² Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,

¹³ هَكَّا تْرُدُّوا كْلَامْ اللَّهْ بَاطِلْ بْتَقَالِيدْكُمْ الِّي تِتْوَارْثُوا فِيهَا، وبْحَاجَاتْ أُخْرَى كِيفْهَا قَاعْدِينْ تَعْمْلُوا فِيهَا».

¹³ Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.

¹⁴ وعَيِّطْ يَسُوعْ لِلنَّاسْ مَرَّة أُخْرَى وقَالِلْهُمْ: «إِسْمْعُونِي الكُلْ وإِفْهْمُوا.

¹⁴ E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.

¹⁵ مَا فَمَّة حَتَّى حَاجَة تُدْخِلْ لِبْدَنْ الإِنْسَانْ تْنَجِّمْ تْنَجْسُو، آمَا الِّي يُخْرِجْ مِالإِنْسَانْ، هُوَّ الِّي يْنَجْسُو.

¹⁵ Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.

¹⁶ الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ».

¹⁶ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.

¹⁷ ووَقْتِلِّي خَلَّى النَّاسْ ودْخَلْ لِلدَّارْ، سِأْلُوهْ تْلَامِذْتُو عْلَى مَعْنَى المَثَلْ.

¹⁷ Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.

¹⁸ قَالِلْهُمْ: «حَتَّى إِنْتُومَا زَادَا مَا تِفْهْمُوشْ؟ يَاخِي مَا تَعْرْفُوشْ الِّي حَتَّى شَيْ مِلِّي يُدْخِلْ لِبْدَنْ الإِنْسَانْ يْنَجِّمْ يْنَجْسُو،

¹⁸ E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,

¹⁹ عْلَى خَاطِرْ مَا يُدْخُلْشْ لْقَلْبُو آمَا لْكِرْشُو ومْبَعِّدْ يُخْرُجْ مِنْ بْدَنُو؟». وهَكَّا عْلِنْ الِّي المَاكْلَة الكُلْ طَاهْرَة.

¹⁹ Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?

²⁰ ومْبَعِّدْ قَالْ: «الحَاجَاتْ الِّي تُخْرُجْ مِالإِنْسَانْ هِيَّ الِّي تْنَجِّسْ الإِنْسَانْ.

²⁰ E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.

²¹ عْلَى خَاطِرْ مِنْ دَاخِلْ، مِنْ قْلُوبْ النَّاسْ تُخْرُجْ الأَفْكَارْ الخَايْبَة: الفْسَادْ والسِّرْقَة والقَتْلْ

²¹ Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,

²² والزْنَى والطْمَعْ والخْبَاثَة والغَشَّة والحُسْدْ والإِنْحِرَافْ وتَشْوِيهْ السُّمْعَة والتَّكَبُّرْ والجَهْلْ.

²² Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.

²³ الحَاجَاتْ الخَايْبَة هَاذِي الكُلْ تُخْرُجْ مِنْ دَاخِلْ الإِنْسَانْ وهِيَّ الِّي تْنَجْسُو».

²³ Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.

²⁴ ومْبَعِّدْ خْرَجْ يَسُوعْ مِنْ غَادِي ومْشَى لْجِيهِةْ صُورْ. ودْخَلْ لْدَارْ ومَا حَبْ حَتَّى حَدْ يَعْرِفْ هُوَّ وِينْ، آمَا مَا نَجَّمْشْ يُقْعِدْ مِتْخُبِّي،

²⁴ E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;

²⁵ وفَمَّة مْرَا بِنْتْهَا سَاكِنْهَا رُوحْ شِرِّيرْ، دُوبْ مَا سَمْعِتْ بِيهْ جَاتُو وتِرْمَاتْ قُدَّامْ سَاقِيهْ.

²⁵ Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.

²⁶ واتْشَحْتِتُّو بَاشْ يْخَرِّجْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ مِنْ بِنْتْهَا، وكَانِتْ المْرَا هَاذِي أَصْلْهَا سُورِيَّة فِينِيقِيَّة مَعْنَاهَا مُشْ يْهُودِيَّة،

²⁶ E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.

²⁷ هَاذَاكَا عْلَاشْ قَالِلْهَا: «خَلِّي الأَوْلَادْ يَشْبْعُوا فِي الأُوِّلْ! مَا يْجِيشْ نَاخْذُوا خُبْزْ الأَوْلَادْ ونَرْمِيوَهْ لِلْكْلَابْ».

²⁷ Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.

²⁸ آمَا هِيَّ جَاوْبِتُّو وقَالِتْلُو: «يَا سِيدِي! حَتَّى الكْلَابْ تَاكِلْ تَحْتْ الطَّاوْلَة مِالفِتْفَاتْ الِّي يْطَيْحُوهْ الأَوْلَادْ».

²⁸ Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.

²⁹ قَالِلْهَا: «عْلَى خَاطْرِكْ قُلْتْ الكِلْمَة هَاذِي إِمْشِي، رَاهُو الرُّوحْ الشِرِّيرْ خْرَجْ مِنْ بِنْتِكْ!».

²⁹ Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.

³⁰ ووَقْتِلِّي رَجْعِتْ لْدَارْهَا، لْقَاتْ بِنْتْهَا فُوقْ الفَرْشْ، ولْقَاتْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ خْرَجْ مِنْهَا.

³⁰ E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.

³¹ وخْرَجْ يَسُوعْ مِنْ جِيهِةْ صُورْ وتْعَدَّى عْلَى صَيْدَا وعْلَى حُدُودْ بْلَاصَة اسْمْهَا العَشْرَة مُدُنْ ومْشَى لْبُحَيْرِةْ الجَلِيلْ.

³¹ E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.

³² وجَابُولُو وَاحِدْ أَطْرِشْ ومْلَكْوِنْ وتْشَحْتُوهْ بَاشْ يْحُطْ عْلِيهْ يْدِيهْ.

³² E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.

³³ يَاخِي هَزُّو وَحْدُو بْعِيدْ عَالنَّاسْ وحَطْ صْوَابْعُو فِي وِذْنِينْ الرَّاجِلْ وبَعْدْ بْزِقْ ومَسْلُو لْسَانُو.

³³ E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.

³⁴ وهَزْ عِينِيهْ لِلسْمَاء وتْنَهِّدْ وقَالُّو: «إِفَّاتَا!» مَعْنَاهَا «إِتْحَلْ»

³⁴ E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.

³⁵ وبِالوَقْتْ تْحَلِّتْ وِذْنِيهْ ولْسَانُو تِطْلَقْ وبْدَا يْقُولْ فِي كْلَامْ وَاضَحْ.

³⁵ E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.

³⁶ ووَصَّاهُمْ يَسُوعْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ لْحَتَّى حَدْ. وكَانْ كُلْ مَا يْوَصِّيهُمْ أَكْثِرْ كُلْ مَا يُنْشْرُوا الخْبَرْ أَكْثِرْ.

³⁶ E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.

³⁷ وكَانُوا بَاهْتِينْ فِيهْ وقَالُوا: «الحَاجَاتْ الِّي يَعْمِلْ فِيهَا الكُلْ عْظِيمَة، يْخَلِّي حَتَّى الطْرُشْ يِسْمْعُوا والبْكَاكِشْ يِتْكَلْمُوا».

³⁷ E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Marcos 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra