Marcos 4

AEB vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ وبْدَا يَسُوعْ يْعَلِّمْ فِي شَطْ البُحَيْرَة مَرَّة أُخْرَى. وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ، يَاخِي وَلَّى طْلَعْ وقْعَدْ فِي وِسْطْ فْلُوكَة فِي المَاء، والنَّاسْ الكُلْ قَعْدُوا عَالشَّطْ.

¹ E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.

² وعَلَّمْهُمْ بَرْشَة حَاجَاتْ بِالأَمْثَالْ وقَالِلْهُمْ فِي تَعْلِيمُو:

² E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:

³ «إِسْمْعُوا! خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ.

³ Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.

⁴ وَقْتِلِّي هُوَّ يَزْرَعْ، فَمَّة زِرِّيعَة جَاتْ عَالطْرِيقْ، يَاخِي جَاتْ العْصَافِرْ وكْلَاتْهَا.

⁴ E aconteceu que, semeando ele, uma

⁵ وفَمَّة زِرِّيعَة أُخْرَى طَاحِتْ فِي أَرْضْ مْحَجْرَة مَا فِيهَاشْ بَرْشَة تْرَابْ، يَاخِي نِبْتِتْ فِيسَعْ عْلَى خَاطِرْ تْرَابْهَا مُشْ غَارَقْ.

⁵ E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.

⁶ آمَا وَقْتِلِّي طَلْعِتْ الشَّمْسْ، تْحَرْقِتْ ويِبْسِتْ عْلَى خَاطِرْ مَا عَنْدْهَاشْ عْرُوقْ.

⁶ Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ وفَمَّة زِرِّيعَة طَاحِتْ فِي وِسْطْ الشُّوكْ، ووَقْتِلِّي نْبِتْ الشُّوكْ خْنَقْهَا ومَا خَلَّاهَاشْ تُثْمُرْ.

⁷ E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.

⁸ وفَمَّة زِرِّيعَة أُخْرَى طَاحِتْ فِي الأَرْضْ البَاهْيَة. نِبْتِتْ وكِبْرِتْ وثُمْرِتْ. فَمَّة مِنْهَا الِّي جَابِتْ 30 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعّْ، ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 60، ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 100».

⁸ E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.

⁹ ومْبَعِّدْ قَالْ: «الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

⁹ E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

¹⁰ ووَقْتِلِّي وَلَّى وَحْدُو، سِأْلُوهْ النَّاسْ الدَّايْرِينْ بِيهْ والرُّسُلْ الأَثْنَاشْ عْلَى مَعْنَى المَثَلْ.

¹⁰ E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.

¹¹ قَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ سِرْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ. آمَا النَّاسْ الأُخْرِينْ كُلْ شَيْ يِتْقَالِلْهُمْ بِالأَمْثَالْ:

¹¹ E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas

¹² "بَاشْ قَدْ مَا يُخْزْرُوا مَا يْشُوفُوشْ،

¹² para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.

¹³ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي مَا فْهِمْتُوشْ المَثَلْ هَاذَا؟ مَالَا كِيفَاشْ بِشْ تِفْهْمُوا الأَمْثَالْ الأُخْرِينْ الكُلْ؟

¹³ E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?

¹⁴ الفَلَّاحْ يَزْرَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ.

¹⁴ O que semeia semeia a palavra;

¹⁵ والزِرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، هُومَا النَّاسْ الِّي دُوبْ مَا يِسْمْعُوا الكِلْمَة، يْجِي الشِّيطَانْ ويَخْطِفْ الكِلْمَة الِّي تْزَرْعِتْ فِي قْلُوبْهُمْ.

¹⁵ e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.

¹⁶ ولِّي جَاتْ فِي الأَرْضْ المْحَجْرَة، هُومَا النَّاسْ الِّي دُوبْ مَا يِسْمْعُوا الكِلْمَة يِقْبْلُوهَا بْفَرْحَة،

¹⁶ E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;

¹⁷ آمَا مَا عَنْدْهُمْشْ عْرُوقْ ومَا يْدُومُوشْ. ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ وَلَّا إِضْطِهَادْ عْلَى خَاطِرْ كِلْمَة اللَّهْ يْسَلْمُوا فِيهَا فِيسَعْ.

¹⁷ mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.

¹⁸ والزِرِّيعَة الِّي جَاتْ فِي وِسْطْ الشُّوكْ، هُومَا النَّاسْ الِّي سَمْعُوا الكِلْمَة،

¹⁸ E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;

¹⁹ آمَا هْمُومْ الدِّنْيَا ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ وشَهْوَاتْ الحَاجَاتْ الأُخْرَى، تُدْخِلْ وتُخْنُقْ الكِلْمَة وتْوَلِّي مَا عَنْدْهَاشْ ثْمَرْ.

¹⁹ mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.

²⁰ آمَا الِّي يِتْزَرْعُوا فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُومَا الِّي يِسْمْعُوا الكِلْمَة ويِقْبْلُوهَا ويُثْمْرُوا، مِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 30 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعّْ ومِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 60 ومِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 100».

²⁰ E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e

²¹ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: « يْجِيبِشْ وَاحِدْ فْنَارْ ويْغُمُّو بْطَاسَة وَلَّا يْحُطُّو تَحْتْ سْرِيرْ؟ يَاخِي مُشْ يِتْحَطْ فِي بْلَاصَة عَالْيَة؟

²¹ E disse-lhes: Vem,

²² كُلْ حَاجَة مْخُبْيَة بِشْ تُظْهُرْ وكُلْ سِرْ بِشْ يِتْكْشِفْ.

²² Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz

²³ الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ».

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.

²⁴ وقَالِلْهُمْ: « رَكْزُوا فِلِّي تِسْمْعُوا فِيهْ! رَاهُو بِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ، يِتْكَيْلِلْكُمْ ويِتْزَادْ عْلِيهْ،

²⁴ E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.

²⁵ الِّي عَنْدُو يِتْزَادْلُو أَكْثِرْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ حَتَّى الِّي عَنْدُو يِتْفَكْلُو».

²⁵ Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

²⁶ وقَالْ يَسُوعْ: «مَمْلَكْةْ اللَّهْ تْشَبَّهْ لْفَلَّاحْ يَرْمِي الزِّرِّيعَة فِي الأَرْضْ.

²⁶ E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,

²⁷ ومْبَعِّدْ يُرْقُدْ فِي اللِّيلْ ويْقُومْ فِي النْهَارْ والزِّرِّيعَة تِطْلَعْ وتِكْبِرْ، وهُوَّ مَا يَعْرِفْشْ كِيفَاشْ.

²⁷ e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.

²⁸ الأَرْضْ وَحَّدْهَا تَعْطِي الثَّمْرَة، تْنَبِّتْ، وبَعْدْ تْسَبِّلْ، والسْبُولَة تِتْمْلَى بِالقَمْحْ.

²⁸ Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.

²⁹ آمَا دُوبْ مَا الصَّابَة تَحْضِرْ، يَحْصِدْهَا الفَلَّاحْ بِالمِنْجِلْ عْلَى خَاطِرْ جَاء وَقْتْ الحْصَادْ».

²⁹ E, quando foice, porque está chegada a ceifa.

³⁰ وقَالْ يَسُوعْ: «بَاشْ نْشَبْهُوا مَمْلَكْةْ اللَّهْ وبْأَيْ مَثَلْ نْمَثْلُوهَا؟

³⁰ E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?

³¹ تْشَبَّهْ لْزِرِّيعَة الخَرْدِلْ الِّي هِيَّ أَصْغِرْ زَرِّيعَة تِتْزْرَعْ فِي الأَرْضْ.

³¹ É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;

³² آمَا وَقْتِلِّي تِنْبِتْ، تْوَلِّي أَكْبِرْ مِالنَّبْتَاتْ الكُلْ واطَّلَّعْ أَغْصَانْ كْبِيرَة، حَتَّى عْصَافِرْ السْمَاء تْعَشِشْ فِي ظُلْهَا».

³² mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.

³³ كَانْ يَسُوعْ يْعَلَّمْ فِيهُمْ كِلْمِةْ اللَّهْ بْبَرْشَة أَمْثَالْ كِيفْ مَا هَاذِي، عْلَى قَدْ مَا يْنَجْمُوا يِفْهْمُوا.

³³ E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.

³⁴ ومَا كَانْ يَحْكِيلْهُمْ حَتَّى شَيْ مِنْ غِيرْ مَثَلْ، آمَا كَانْ يْفَسِّرْ لِتْلَامِذْتُو كُلْ شَيْ وَقْتِلِّي يُقْعُدْ مْعَاهُمْ وَحَّدْهُمْ.

³⁴ E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.

³⁵ ونْهَارِتْهَا فِي العْشِيَّة، قَالْ يَسُوعْ لِتْلَامِذْتُو: «هَيَّا نْشُقُّوا البُحَيْرَة لِلجِّيهَة الأُخْرَى».

³⁵ E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.

³⁶ يَاخِي خَلَّاوْ النَّاسْ وهَزُّوهْ مْعَاهُمْ فِي الفْلُوكَة الِّي كَانْ فِيهَا، وكَانُوا مْعَاهْ فْلَايِكْ أُخْرِينْ.

³⁶ E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.

³⁷ وهَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة ووَلَّى المُوجْ يَضْرِبْ فِي الفْلُوكَة حَتَّى لِينْ قْرِيبْ تِتْعَبَّى بِالمَاء.

³⁷ E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.

³⁸ وكَانْ يَسُوعْ رَاقِدْ فِي آخِرْ الفْلُوكَة وحَاطِطْ رَاسُو عْلَى مْخَدَّة. قَيْمُوهْ وقَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ! يَاخِي مَا يْهِمِّكْشْ فِينَا كَانْ نُغْرْقُوا؟».

³⁸ E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?

³⁹ وَلَّى قَامْ وأْمَرْ الرِّيحْ وقَالْ لِلْبُحَيْرَة: «أُسْكُتْ! رِيضْ!» يَاخِي وِقْفِتْ الرِّيحْ والدِّنْيَا هْدَاتْ.

³⁹ E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.

⁴⁰ وقَالِلْهُمْ: «شْبِيكُمْ خُفْتُوا؟ كِيفَاشْ مَا عَنْدْكُمْشْ إِيمَانْ حَتَّى لْتَوَّا؟».

⁴⁰ E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?

⁴¹ تْرِعْبُوا وقَالُوا لِبْعَضْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا؟ حَتَّى مِالرِّيحْ والبُحَيْرَة يْطِيعُوهْ!».

⁴¹ E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Marcos 4

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra