Marcos 14

AEB vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ قْبَلْ عِيدْ الفِصْحْ اليْهُودِي وعِيدْ الفْطِيرْ بِنْهَارِينْ، كَانُوا كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يِتْحَيْلُوا كِيفَاشْ يْشِدُّوا يَسُوعْ ويُقْتْلُوهْ.

¹ E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.

² آمَا كَانُوا يْقُولُوا: «الأَحْسَنْ مَا نَعْمْلُوشْ هَاذَا فِي العِيدْ، بَاشْ مَا يْهِيجِشْ الشَّعْبْ!».

² Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.

³ وَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ فِي بِيتْ عَنْيَا، مِتَّكِي فِي دَارْ سِمْعَانْ الأَبْرِصْ، جَاتْ مْرَا هَازَّة دَبُّوزَة عِطْرْ النَّارْدِينْ الصَّافِي والغَالِي، وكَسْرِتْهَا وصَبِّتْلُو العِطْرْ عْلَى رَاسُو.

³ E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.

⁴ وفَمَّة نَاسْ مِالحَاضْرِينْ تْغَشْشُوا وقَالُوا: «عْلَاشْ هَكَّا تَبْذِيرْ العِطْرْ؟

⁴ E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?

⁵ كَانْ يْنَجِّمْ يِتْبَاعْ بْأَكْثِرْ مِنْ شَهْرِيِّةْ عَامْ كَامِلْ، والفْلُوسْ يَاخْذُوهَا الفْقَارَى». وبْدَاوْ يْلُومُوا فِي المْرَا.

⁵ Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.

⁶ آمَا يَسُوعْ قَالْ: «أَخْطَاوْهَا! عْلَاشْ تْقَلْقُوا فِيهَا؟ رَاهِي عَمْلِتْلِي حَاجَة بَاهْيَة.

⁶ Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.

⁷ الفْقَارَى دِيمَا مْعَاكُمْ، وتْنَجْمُوا تَعْمْلُوا مْعَاهُمْ الخِيرْ وَقْتِلِّي تْحِبُّوا. آمَا آنَا مَانِيشْ بِشْ نْكُونْ مْعَاكُمْ دِيمَا.

⁷ Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.

⁸ هِيَّ عَمْلِتْ الِّي تَقْدِرْ عْلِيهْ. وغَسّْلِتْ بَدْنِي بِالمْسَبَّقْ وحَضْرِتُّو لِلدْفِينَة.

⁸ Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.

⁹ نْقُلْكُمْ الحَقْ: وِينْ مَا تِتْنْشَرْ البْشَارَة فِي العَالِمْ الكُلْ، بِشْ يَحْكِيوْ النَّاسْ عَلِّي عَمْلِتُّو المْرَا هَاذِي، ويُقْعْدُوا دِيمَا يِتْفَكْرُوهَا!».

⁹ Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.

¹⁰ ومْشَى يَهُوذَا الإِسْخَرْيُوطِي، الِّي هُوَّ وَاحِدْ مِالأَثْنَاشْ، لِكْبَارْ الكَهَنَة بَاشْ يْسَلْمِلْهُمْ يَسُوعْ.

¹⁰ E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.

¹¹ ووَقْتِلِّي سَمْعُوا، فَرْحُوا ووِعْدُوهْ بَاشْ يَعْطِيوِهْ فْلُوسْ، وقْعَدْ يِسْتَنَّى فِي فُرْصَة بَاهْيَة بَاشْ يْسَلْمُو.

¹¹ E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.

¹² وفِي النْهَارْ الأُوِّلْ فِي عِيدْ الفْطِيرْ الِّي كَانُوا يِذْبْحُوا فِيهْ عَلُّوشْ الفِصْحْ سِأْلُوا التْلَامْذَة يَسُوعْ: «وِينْ تْحِبْنَا نِمْشِيوْ ونْحَضْرُولِكْ عْشَاء الفِصْحْ بَاشْ تَاكْلُو؟».

¹² E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?

¹³ وبْعَثْ زُوزْ مِنْ تْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ لِلْمْدِينَة وتَوْ تَلْقَاوْ رَاجِلْ هَازْ قُلَّة مَاء تَبْعُوهْ.

¹³ E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.

¹⁴ والدَّارْ الِّي يُدْخْلِلْهَا قُولُوا لْمُولَاهَا: "المُعَلِّمْ يْقُولْ: وِينِي البِيتْ الِّي بِشْ نَاكِلْ فِيهَا عْشَاء الفِصْحْ مْعَ تْلَامِذْتِي؟".

¹⁴ E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?

¹⁵ وهُوَّ بَاشْ يْوَرِّيكُمْ بِيتْ كْبِيرَة فِي الطَّاقْ الفُوقَانِي، مَفْرُوشَة وحَاضْرَة، حَضّْرُولْنَا العْشَاء غَادِي!».

¹⁵ E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado

¹⁶ مْشَاوْ التْلَامْذَة ودَخْلُوا لِلْمْدِينَة، ولْقَاوْ كُلْ شَيْ كِيفْ مَا قَالِلْهُمْ عْلِيهْ. وغَادِي حَضّْرُوا عْشَاء الفِصْحْ.

¹⁶ E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.

¹⁷ وفِي العْشِيَّة جَاء يَسُوعْ هُوَّ والتْلَامْذَة الأَثْنَاشْ.

¹⁷ E, chegada a tarde, foi com os doze.

¹⁸ وَقْتِلِّي كَانُوا قَاعْدِينْ يَاكْلُوا، قَالْ يَسُوعْ: «نْقُلْكُمْ الحَقْ: وَاحِدْ مِنْكُمْ بِشْ يْخُونِّي وهُوَّ تَوَّا قَاعِدْ يَاكِلْ مْعَايَا».

¹⁸ E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.

¹⁹ حِزْنُوا التْلَامْذَة، وبْدَاوْ يِسْأْلُوا فِيهْ بِالوَاحِدْ: «يَاخِي آنَا الِّي بِشْ نْخُونِكْ؟».

¹⁹ E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?

²⁰ وقَالِلْهُمْ: «هُوَّ وَاحِدْ مِالأَثْنَاشْ وهُوَّ الِّي قَاعِدْ يَاكِلْ مْعَايَا تَوَّا مِنْ نَفْسْ الصْحَنْ.

²⁰ Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.

²¹ إِبْنْ الإِنْسَانْ لَازْمُو يْمُوتْ كِيمَا مَكْتُوبْ عْلِيهْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة، آمَا يَا وِيلُو الرَّاجِلْ الِّي بِشْ يْسَلْمُو. خِيرْلُو لَوْ كَانْ مَا تُولِدْشْ!».

²¹ Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.

²² ووَقْتِلِّي كَانُوا يَاكْلُوا خْذَا يَسُوعْ خُبْزَة وشْكَرْ اللَّهْ، وقْسِمْ وعْطَى لِتْلَامِذْتُو وقَالْ: «خُوذُوا، هَاذَا هُوَّ بَدْنِي».

²² E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.

²³ ومْبَعِّدْ خْذَا كَاسْ وشْكَرْ اللَّهْ، وعْطَاهُمْ شَرْبُوا مِنُّو الكُلْ.

²³ E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.

²⁴ وقَالِلْهُمْ: «هَاذَا هُوَّ دَمِّي الِّي يَعْمِلْ بِيهْ اللَّهْ عَهْدْ جْدِيدْ، ولِّي بِشْ يْسِيلْ عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة نَاسْ.

²⁴ E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o

²⁵ نْقُلْكُمْ الحَقْ: مَا عَادِشْ بِشْ نُشْرُبْ مِنْ عَصِيرْ العْنِبْ، حَتَّى لِلنْهَارْ الِّي نُشْرُبْ فِيهْ عَصِيرْ جْدِيدْ فِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».

²⁵ Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.

²⁶ ومْبَعِّدْ سَبْحُوا اللَّهْ بِالتَّرْنِيمْ، ومْشَاوْ لِجْبَلْ الزِّيتُونْ.

²⁶ E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.

²⁷ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «الكُلْكُمْ بِشْ تْخَلِّيوْنِي، خَاطِرْ مَكْتُوبْ:

²⁷ E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.

²⁸ «آمَا بَعْدْمَا نْقُومْ مِالمُوتْ، بِشْ نِسْبَقْكُمْ لِلْجَلِيلْ».

²⁸ Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.

²⁹ يَاخِي قَالُّو بُطْرُسْ: «حَتَّى لَوْ كَانْ مْشَاوْ عْلِيكْ الكُلْ، آنَا عُمْرِي مَا نْخَلِّيكْ».

²⁹ E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.

³⁰ قَالُّو يَسُوعْ: «نْقُلِّكْ الحَقْ: اليُومْ، فِي اللِّيلَة هَاذِي، قْبَلْ مَا يْصِيحْ السَّرْدُوكْ مَرْتِينْ تُنْكُرْنِي ثْلَاثَة مَرَّاتْ».

³⁰ E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.

³¹ آمَا بُطْرُسْ شَدْ صْحِيحْ وقَالْ: «مَانِيشْ بِشْ نُنْكْرِكْ بِالكُلْ، حَتَّى كَانْ لْزِمْ نْمُوتْ مْعَاكْ!». والتْلَامْذَة الكُلْ قَالُوا نَفْسْ الكْلَامْ.

³¹ Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.

³² ومْشَاوْ لِبْلَاصَة إِسْمْهَا جَثْسَيْمَانِي، وقَالْ يَسُوعْ لِتْلَامِذْتُو: «أُقْعْدُوا هُونِي مَادَامْ آنَا صَلِّيتْ».

³² E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.

³³ وهَزْ مْعَاهْ بُطْرُسْ ويَعْقُوبْ ويُوحَنَّا، وبْدَا يْحِسْ بِالرَّهْبَة والحُزْنْ.

³³ E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.

³⁴ وقَالِلْهُمْ: «رُوحِي حْزِينَة بَرْشَة، لْدَرْجِةْ المُوتْ. أُقْعْدُوا هُونِي وأَسْهْرُوا».

³⁴ E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.

³⁵ وبْعِدْ عْلِيهُمْ شْوَيَّة، وهْبَطْ عَالأَرْضْ وبْدَا يْصَلِّي بَاشْ مَا يِتْعَدَّاشْ بِالسَّاعَة هَاذِيكَا، إِذَا كَانْ مُمْكِنْ.

³⁵ E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.

³⁶ وقَالْ: «بَابَا! يَا بَابَا! إِنْتِ قَادِرْ عْلَى كُلْ شَيْ، بَعِّدْ عْلِيَّا هَا الكَاسْ. آمَا خَلِّي يْصِيرْ الِّي تْحِبْ عْلِيهْ إِنْتِ، مُشْ الِّي نْحِبْ عْلِيهْ آنَا!».

³⁶ E disse: Aba, Pai, todas

³⁷ وكِي رْجَعْ لْقَاهُمْ رَاقْدِينْ، وقَالْ لْبُطْرُسْ: «يَا سِمْعَانْ! رَاقِدْ؟ مَا نَجَّمْتِشْ تَسْهِرْ حَتَّى سَاعَة وَحْدَة؟

³⁷ E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?

³⁸ أَسْهْرُوا وصَلِّيوْ بَاشْ مَا تُدْخْلُوشْ فِي تَجْرْبَة. رَاهِي الرُّوحْ نَاشْطَة، آمَا البْدَنْ ضْعِيفْ».

³⁸ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,

³⁹ ومْشَى صَلَّى مَرَّة أُخْرَى، وقَالْ نَفْسْ الكْلَامْ .

³⁹ E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.

⁴⁰ ورْجَعْ مَرَّة أُخْرَى ولْقَاهُمْ رَاقْدِينْ عْلَى خَاطِرْ النُّومْ غْلِبْهُمْ، يَاخِي مَا عَرْفُوشْ آشْ يْجَاوْبُوهْ.

⁴⁰ E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.

⁴¹ وجَاء المَرَّة الثَّالْثَة وقَالِلْهُمْ: «مَزِّلْتُوا رَاقْدِينْ ومِرْتَاحِينْ؟ يِزِّي! جَاتْ السَّاعَة. تَوَّا إِبْنْ الإِنْسَانْ بِشْ يْسَلْمُوهْ لِيْدِينْ المُذْنْبِينْ.

⁴¹ E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.

⁴² قُومُوا، هَيَّا نِمْشِيوْ! هَاوْ الِّي بِشْ يْخُونِّي جَاء!».

⁴² Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.

⁴³ وبِالوَقْتْ، وهُوَّ مَزَّالْ يِتْكَلِّمْ، وْصُلْ يَهُوذَا الِّي هُوَّ وَاحِدْ مِالأَثْنَاشْ، ومْعَاهْ بَرْشَة نَاسْ هَازِّينْ سْيُوفَا وعْصِيْ، بَعْثُوهُمْ كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والشْيُوخْ.

⁴³ E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.

⁴⁴ ولِّي بِشْ يْسَلْمُو عْطَاهُمْ أَمَارَة وقَالْ: «الِّي بِشْ نْبُوسُو هَاذَاكَا هُوَّ. شِدُّوهْ وهِزُّوهْ وعِسُّوا عْلِيهْ بِالڨْدَا».

⁴⁴ Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.

⁴⁵ ودُوبْ مَا وْصُلْ يَهُوذَا، مْشَالُو وقَالُّو: «يَا مُعَلِّمْ!» وبَاسُو.

⁴⁵ E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.

⁴⁶ يَاخِي شَدُّوهْ.

⁴⁶ E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.

⁴⁷ آمَا وَاحِدْ مِالوَاقْفِينْ غَادِي، جْبِدْ سِيفُو وضْرَبْ خْدِيمْ كْبِيرْ الكَهَنَة قَصْلُو وِذْنُو.

⁴⁷ E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.

⁴⁸ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي آنَا سَارِقْ خَارْجِينْلِي بِالسْيُوفَا والعْصِي بَاشْ تْشِدُّونِي؟

⁴⁸ E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?

⁴⁹ كُنْتْ كُلْ يُومْ نْعَلِّمْ بِينَاتْكُمْ فِي الهَيْكِلْ، ومَا شَدِّيتُونِيشْ. آمَا تَوَّا لَازِمْ يِتْحَقَّقْ الكْلَامْ الِّي تِكْتِبْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة».

⁴⁹ Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.

⁵⁰ وَقْتْهَا خَلَّاوَهْ الكُلْ وهَرْبُوا.

⁵⁰ Então, deixando-o, todos fugiram.

⁵¹ وتَبْعُو طْفُلْ مَا لَابِسْ كَانْ فُوطَة. شَدُّوهْ هُوَّ زَادَا.

⁵¹ E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,

⁵² يَاخِي خَلَّا الفُوطَة وهْرَبْ عِرْيَانْ.

⁵² mas ele, largando o lençol, fugiu nu.

⁵³ وهَزُّوا يَسُوعْ لِكْبِيرْ الكَهَنَة. وتْلَمُّوا بِيهْ كْبَارْ الكَهَنَة الكُلْهُمْ والشْيُوخْ وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة.

⁵³ E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.

⁵⁴ تَبْعُو بُطْرُسْ حَتَّى لِينْ دْخَلْ لدَارْ كْبِيرْ الكَهَنَة، ودْخَلْ وقْعَدْ مْعَ الحُرَّاسْ يِدَّفَّى عَالنَّارْ.

⁵⁴ E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.

⁵⁵ وكَانُوا كْبَارْ الكَهَنَة ولِّي فِي المَجْلِسْ الأَعْلَى الكُلْ يْلَوْجُوا عْلَى شْكُونْ يِشْهِدْ ضِدْ يَسُوعْ بَاشْ يْنَجْمُوا يُقْتْلُوهْ، يَاخِي مَا لْقَاوِشْ.

⁵⁵ E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.

⁵⁶ عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة نَاسْ شِهْدُوا ضِدُّو بِالبَاطِلْ، آمَا شْهَادِتْهُمْ كَانِتْ عَكْسْ بْعَضْهَا.

⁵⁶ Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.

⁵⁷ فِي الإِخِّرْ، قَامُوا جْمَاعَة وشِهْدُوا ضِدُّو بِالكِذْبْ وقَالُوا:

⁵⁷ E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:

⁵⁸ «سْمَعْنَاهْ يْقُولْ: "بِشْ نْهِدْ الهَيْكِلْ هَاذَا الِّي بْنَاوِهْ النَّاسْ، وبَعْدْ ثْلَاثَة أَيَّامْ بِشْ نِبْنِي هَيْكِلْ آخِرْ مَا صَنْعُوشْ الإِنْسَانْ"».

⁵⁸ Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.

⁵⁹ آمَا حَتَّى هَاذَا زَادَا تْخَالْفُوا فِيهْ.

⁵⁹ E nem assim o testemunho deles era coerente.

⁶⁰ ووْقِفْ كْبِيرْ الكَهَنَة فِي وِسْطْ المَجْلِسْ وسْإِلْ يَسُوعْ: «يَاخِي مَا عَنْدِكْ مَا تْجَاوِبْ عَالنَّاسْ الِّي شِهْدُوا ضِدِّكْ؟».

⁶⁰ E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?

⁶¹ آمَا هُوَّ بْقَى سَاكِتْ ومَا جَاوِبْ بْحَتَّى شَيْ. وعَاوِدْ كْبِيرْ الكَهَنَة سِأْلُو: «يَاخِي إِنْتِ المَسِيحْ، إِبْنْ اللَّهْ المُبَارَكْ؟».

⁶¹ Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?

⁶² قَالْ يَسُوعْ: «آنَا هُوَّ. وبِشْ تْشُوفُوا إِبْنْ الإِنْسَانْ قَاعِدْ عْلَى يْمِينْ اللَّهْ وجَايْ عْلَى سْحَابْ السْمَاء!».

⁶² E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.

⁶³ يَاخِي كْبِيرْ الكَهَنَة قَطَّعْ حْوَايْجُو وقَالْ: «آشْ مَزِّلْنَا نَحْتَاجُوا لِشْهُودْ؟

⁶³ E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?

⁶⁴ هَاكُمْ سْمَعْتُوهْ يَكْفِرْ: شْنُوَّة رَايْكُمْ؟». يَاخِي الكُلْهُمْ حُكْمُوا الِّي هُوَّ يِسْتَاهِلْ المُوتْ.

⁶⁴ Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.

⁶⁵ وبْدَاوْ جْمَاعَة مِنْهُمْ يِبْزْقُوا عْلِيهْ، ويغَطِّيوْلُو وِجْهُو ويَضْرْبُوهْ ويْقُولُولُو: «تْنَبَّأْ!». وبْدَاوْ حُرَّاسْ الهَيْكِلْ يَضْرْبُوا فِيهْ بِالكَفْ.

⁶⁵ E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.

⁶⁶ ووَقْتِلِّي بُطْرُسْ كَانْ اللُّوطَا فِي وِسْطْ الدَّارْ، جَاتْ خْدِيمَة تَابْعَة كْبِيرْ الكَهَنَة،

⁶⁶ E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;

⁶⁷ وكِي شَافِتْ بُطْرُسْ يِدَّفَّى ثَبْتِتْ فِيهْ وقَالِتْ: «إِنْتِ زَادَا كُنْتْ مْعَ يَسُوعْ النَّاصْرِي!».

⁶⁷ e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.

⁶⁸ آمَا هُوَّ نْكَرْ وقَالْ: «مُشْ عَارِفْ ومُشْ فَاهِمْ آشْ قَاعْدَة تْقُولْ!». وخْرَجْ وقْعَدْ بَحْذَا البَابْ، ووَقْتْهَا صَاحْ السَّرْدُوكْ.

⁶⁸ Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.

⁶⁹ آمَا وَقْتِلِّي شَافِتُّو الخْدِيمَة مَرَّة أُخْرَى، بْدَاتْ تْقُولْ لِلنَّاسْ الوَاقْفِينْ غَادِي: «هَاذَا وَاحِدْ مِنْهُمْ!».

⁶⁹ E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.

⁷⁰ يَاخِي زَادْ نْكَرْ مَرَّة أُخْرَى. وبَعْدْ شْوَيَّة، قَالُوا الوَاقْفِينْ غَادِي لْبُطْرُسْ: «بِالحَقْ إِنْتِ وَاحِدْ مِنْهُمْ عْلَى خَاطْرِكْ مِنْ مَنْطَقْةْ الجَلِيلْ».

⁷⁰ Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.

⁷¹ آمَا هُوَّ بْدَا يَلْعِنْ ويَحْلِفْ: «رَانِي مَا نَعْرْفُوشْ الرَّاجِلْ هَاذَا الِّي تَحْكِيوْ عْلِيهْ».

⁷¹ E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.

⁷² وبِالوَقْتْ صَاحْ السَّرْدُوكْ ثَانِي مَرَّة وتْذَكِّرْ بُطْرُسْ آشْ قَلُّو يَسُوعْ: «قْبَلْ مَا يْصِيحْ السَّرْدُوكْ مَرْتِينْ تْكُونْ إِنْتِ نْكَرْتْنِي ثْلَاثَة مَرَّاتْ». يَاخِي اطَّرْشَقْ بِالبْكَاء.

⁷² E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Marcos 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra