Marcos 12

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ وبْدَا يَسُوعْ يْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ، وقَالْ: «فَمَّة وَاحِدْ زْرَعْ سَانْيَة عْنِبْ ودَوِّرْ بِيهَا سُورْ، وبْنَى فِيهَا مَعْصْرَة، وبُرْجْ، وكْرَاهَا لْفَلَّاحَة وسَافِرْ.

¹ Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.

² وكِي طَابْ العْنِبْ، بْعَثْ وَاحِدْ مِنْ خَدَّامْتُو لِلْفَلَّاحَة بَاشْ يَاخِذْ بَايُو مِالصَّابَة.

² No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.

³ يَاخِي شَدُّوهْ وضَرْبُوهْ ورَجْعُوهْ يْدِيهْ فَارْغَة.

³ Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.

⁴ عَاوِدْ بْعَثِّلْهُمْ وَاحِدْ آخِرْ. يَاخِي ضَرْبُوهْ عْلَى رَاسُو وهَانُوهْ.

⁴ E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.

⁵ وَلَّى بْعَثْ وَاحِدْ آخِرْ، يَاخِي قَتْلُوهْ. وزَادْ بْعَثْ بَرْشَة غِيرْهُمْ، يَاخِي جِلْدُوا جْمَاعَة وقَتْلُوا جْمَاعَة أُخْرِينْ.

⁵ Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.

⁶ ومَا قْعَدْ لِلرَّاجِلْ كَانْ وِلْدُو الِّي يْحِبُّو بَرْشَة، وَلَّى فِي الإِخِّرْ بْعَثْهُولْهُمْ وقَالْ: "تَوْ يْقَدْرُوا وِلْدِي!".

⁶ Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.

⁷ آمَا الفَلَّاحَة قَالُوا لِبْعَضْهُمْ: "أَهَوَّا الوْرِيثْ، هَيَّا نُقْتْلُوهْ ونَاخْذُوا أَحْنَا الوَرْثَة!".

⁷ Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.

⁸ يَاخِي شَدُّوهْ وقَتْلُوهْ ورْمَاوَهْ لْبَرَّة مِالسَّانْيَة.

⁸ E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.

⁹ آشْ بِشْ يَعْمِلْ مُولَى السَّانْيَة؟ يْجِي ويُقْتِلْ الفَلَّاحَة ويَعْطِي السَّانْيَة لْنَاسْ أُخْرِينْ.

⁹ Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.

¹⁰ يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ الآيَة المَكْتُوبَة:

¹⁰ Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;

¹¹ هَاذَا آشْ عْمَلْ الرَّبْ،

¹¹ pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?

¹² وحَبُّوا يْشِدُّوهْ، خَاطِرْهُمْ فِهْمُوا الِّي هُوَّ كَانْ يُقْصِدْ فِيهُمْ هُومَا بِالمَثَلْ هَاذَا. آمَا خَافُوا مِالنَّاسْ، يَاخِي خَلَّاوَهْ ومْشَاوْ.

¹² Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.

¹³ وبَعْثُولُو جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ وجْمَاعَة تَابْعِينْ هِيرُودُسْ، بَاشْ يْحَصْلُوهْ بْكِلْمَة يْقُولْهَا.

¹³ Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ وَقْتِّلِي جَاوُوهْ قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، أَحْنَا نَعْرْفُوا الِّي إِنْتِ صَرِيحْ، ومَا تْخَافْ مِنْ حَدْ. عْلَى خَاطْرِكْ مَا تَعْمَلْشْ حْسَابْ لِمْقَامَاتْ النَّاسْ، وتْعَلِّمْ طْرِيقْ اللَّهْ بِالحَقْ. يَاخِي حْلَالْ نَدْفْعُوا الضَّرَايِبْ لِلْقَيْصِرْ وَلَّا لَا؟ نَدْفْعُوا وَلَّا مَا نَدْفْعُوشْ؟».

¹⁴ Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?

¹⁵ يَاخِي هُوَّ فَاقْ بْنِفَاقْهُمْ وقَالِلْهُمْ: «عْلَاشْ تْجَرْبُوا فِيَّا؟ جِيبُولِي دِينَارْ خَلِّينِي نْشُوفُو!».

¹⁵ Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.

¹⁶ جَابُولُو دِينَارْ، يَاخِي سْإِلْهُمْ: «مْتَاعْ شْكُونْ التَّصْوِيرَة هَاذِي، وإِسْمْ شْكُونْ هَاذَا؟» قَالُولُو: «مْتَاعْ القَيْصِرْ».

¹⁶ E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.

¹⁷ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «أَعْطِيوْ الِّي يْخُصْ القَيْصِرْ لِلْقَيْصِرْ، ولِّي يْخُصْ اللَّهْ لِلَّهْ!». وقَعْدُوا الكُلْهُمْ بَاهْتِينْ فِيهْ.

¹⁷ Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.

¹⁸ وجَاوِهْ جْمَاعَة مِالصَّدُّوقِيِّينْ الِّي يْقُولُوا مَا فَمَّاشْ قْيَامَة بَعْدْ المُوتْ، وسِأْلُوهْ:

¹⁸ Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:

¹⁹ «يَا مُعَلِّمْ، مُوسَى كْتِبِّلْنَا: إِذَا كَانْ وَاحِدْ خُوهْ مَاتْ وخَلَّى مَرْتُو مِنْ بَعْدُو مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ، يِلْزِمْ خُوهْ يْعَرِّسْ بِيهَا ويْجِيبْ صْغَارْ ويْقَيِّدْهُمْ بْإِسْمْ خُوهْ الِّي مَاتْ.

¹⁹ Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.

²⁰ «وكَانْ فَمَّة سَبْعَة أَخْوَة، عَرِّسْ الأُوِّلْ بِمْرَا ومَاتْ مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ.

²⁰ Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;

²¹ وعَرِّسْ بِيهَا الثَّانِي ومَاتْ هُوَّ زَادَا مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ وكِيفْ كِيفْ الثَّالِثْ .

²¹ o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.

²² وهَكَّا عَرْسُوا بِيهَا السَّبْعَة ومَاتُوا مِنْ غِيرْ مَا جَابُوا صْغَارْ. وبَعْدْهُمْ الكُلْ، مَاتِتْ المْرَا زَادَا.

²² Depois de todos, morreu também a mulher.

²³ مَالَا فِي يُومْ القْيَامَة، وَقْتِلِّي يْقُومُوا مِالمُوتْ، بِشْ تْكُونْ مَرْتْ شْكُونْ فِيهُمْ؟ هَايْ عَرْسِتْ بِيهُمْ السَّبْعَة؟».

²³ Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?

²⁴ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «إِنْتُومَا غَالْطِينْ، عْلَى خَاطِرْكُمْ مَا تِفِهْمُوشْ لَا الكْتُبْ المُقَدْسَة ولَا قُوِّةْ اللَّهْ!

²⁴ Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?

²⁵ بَعْدْ القْيَامَة النَّاسْ لَا يْعَرْسُوا ولَا يْعَرْسُولْهُمْ، آمَا يْكُونُوا كِيفْ المْلَايْكَة الِّي فِي السْمَاء.

²⁵ Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.

²⁶ آمَا كَانْكُمْ عْلَى قْيَامِةْ المُوتَى، يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ فِي التَّوْرَاةْ حْكَايِةْ شَجْرِةْ العُلِّيقَة، كِيفَاشْ اللَّهْ كَلَّمْ مُوسَى وقَالُّو: "آنَا إِلَاهْ إِبْرَاهِيمْ وإِلَاهْ إِسْحَاقْ وإِلَاهْ يَعْقُوبْ"؟

²⁶ Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?

²⁷ مَالَا هُوَّ مُشْ إِلَاهْ المُوتَى، آمَا إِلَاهْ الحَيِّينْ. إِنْتُومَا رَاكُمْ غَالْطِينْ بَرْشَة!».

²⁷ Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.

²⁸ وسْمَعْهُمْ وَاحِدْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يِتْنَاقْشُوا، وعِجْبُو كِيفَاشْ يَسُوعْ جَاوِبْهُمْ. يَاخِي سِأْلُو: «آنَاهِي أَهَمْ وْصِيَّة فِي الوْصَايَا الكُلْ؟».

²⁸ Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ جَاوْبُو يَسُوعْ: «أَهَمْ وْصِيَّة هِيَّ: "إِسْمْعُوا يَا بَنِي إِسْرَائِيلْ، الرَّبْ إِلَاهْنَا هُوَّ رَبْ وَاحِدْ.

²⁹ Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.

³⁰ حِبْ الرَّبْ إِلَاهِكْ بْكُلْ قَلْبِكْ وبْكُلْ رُوحِكْ وبْكُلْ عَقْلِكْ وبْكُلْ قُوْتِكْ".

³⁰ Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.

³¹ والثَّانْيَة هِيَّ: "حِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ". مَا فَمَّاشْ وْصِيَّة أُخْرَى أَعْظِمْ مِنْ هَاذُومَا الإِثْنِينْ».

³¹ E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.

³² وقَالُّو العَالِمْ فِي الشَّرِيعَة: «صْحِيحْ يَا مُعَلِّمْ! قُلْتْ الحَقْ. خَاطِرْ اللَّهْ وَاحِدْ ومَا فَمَّاشْ غِيرُو.

³² Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;

³³ وإِنُّو الوَاحِدْ يْحِبُّو بْكُلْ قَلْبُو وبْكُلْ عَقْلُو وبْكُلْ قُوْتُو، ويْحِبْ قْرِيبُو كِيفْ مَا يْحِبْ رُوحُو، هَاذُومَا أَحْسِنْ مِنْ كُلْ الذْبَايَحْ والقَرَابِينْ الِّي تِتْحْرَقْ».

³³ e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ وكِي شَافْ يَسُوعْ الِّي هُوَّ جَاوِبْ بْحِكْمَة قَالُّو: «مَاكِشْ بْعِيدْ عْلَى مَمْلَكْةْ اللَّهْ!». وحَتَّى حَدْ مَا تْجَرَّأْ يْزِيدْ يِسْأْلُو.

³⁴ E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.

³⁵ وَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ يْعَلِّمْ فِي الهَيْكِلْ، قَالْ: «عْلَاشْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْقُولُوا الِّي المَسِيحْ هُوَّ وِلْدْ دَاوِدْ؟

³⁵ Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?

³⁶ ودَاوِدْ بِيدُو قَالْ بِالرُّوحْ القُدُسْ:

³⁶ O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.

³⁷ «إِذَا كَانْ دَاوِدْ نَفْسُو يَعْيِّطْ لِلْمَسِيحْ رَبْ، مَالَا كِيفَاشْ يْكُونْ وِلْدُو؟». وكَانُوا بَرْشَة نَاسْ يِسْمْعُوا فِيهْ وفَرْحَانِينْ.

³⁷ Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.

³⁸ وكِي كَانْ يْعَلِّمْ قَالِلْهُمْ: «رُدُّوا بَالْكُمْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة، الِّي يْحِبُّوا يْدُورُوا بِاللِّبْسَة الطْوِيلَة، ويْحِبُّوا النَّاسْ تْسَلِّمْ عْلِيهُمْ فِي الأَسْوَاقْ،

³⁸ E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,

³⁹ ويْحِبُّوا يُقْعْدُوا فِي الصَّفْ الأُوِّلْ فِي المَعَابِدْ وفِي المْحَافِلْ،

³⁹ e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,

⁴⁰ وهُومَا يِسِرْقُوا فِي فْلُوسْ الهَجَّالَاتْ، ويْطَوْلُوا فِي الصْلَاةْ بَاشْ النَّاسْ تْرَاهُمْ. هَاذُوكُمْ بِشْ يِتْحَاسْبُوا أَكْثِرْ مِالنَّاسْ الأُخْرِينْ!».

⁴⁰ que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.

⁴¹ وقْعَدْ يَسُوعْ مْقَابِلْ صَنْدُوقْ التَّبَرُّعَاتْ الِّي فِي الهَيْكِلْ، وبْدَا يْشُوفْ فِي النَّاسْ كِيفَاشْ يْحُطُّوا فِي الفْلُوسْ. وبَرْشَة غْنِيِّينْ حَطُّوا بَرْشَة فْلُوسْ.

⁴¹ E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.

⁴² ومْبَعِّدْ جَاتْ مْرَا هَجَّالَة وفْقِيرَة وحَطِّتْ زُوزْ فْرَنْكْ.

⁴² Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.

⁴³ يَاخِي عَيِّطْ لِتْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «نْقُلْكُمْ الحَقْ: المْرَا الهَجَّالَة الفْقِيرَة هَاذِي، حَطِّتْ فِي الصَّنْدُوقْ أَكْثِرْ مِلِّي حَطُّوهْ النَّاسْ الأُخْرِينْ الكُلْ.

⁴³ E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;

⁴⁴ الكُلْهُمْ عْطَاوْ مِلِّي فَاضِلْ عْلِيهُمْ، آمَا هِيَّ رَغْمِلِّي مِحْتَاجَة، حَطِّتْ الِّي عَنْدْهَا الكُلْ. حَطِّتْ الفْلُوسْ الِّي تْعِيشْ بِيهُمْ الكُلْ».

⁴⁴ porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Marcos 12

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra