Lucas 7

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ وبَعْدْمَا كَمِّلْ يَسُوعْ كْلَامُو لِلشَّعْبْ، دْخَلْ لِمْدِينِةْ كَفْرْنَاحُومْ.

¹ Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.

² وكَانْ فَمَّة ضَابِطْ رُومَانِي عَنْدُو خْدِيمْ عْزِيزْ عْلِيهْ مْرِيضْ وقْرِيبْ يْمُوتْ.

² E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.

³ وكِي سْمَعْ عْلَى يَسُوعْ، بْعَثْلُو جْمَاعَة مِنْ شْيُوخْ اليْهُودْ بَاشْ يُطْلْبُوا مِنُّو يْجِي ويِشْفِيلُو خْدِيمُو.

³ O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.

⁴ وكِي وِصْلُوا لْيَسُوعْ، شَدُّوا فِيهْ صْحِيحْ وقَالُولُو: «رَاهُو يِسْتَاهِلْ إِنِّكْ تَعْاوْنُو فِلِّي طَلْبُو مِنِّكْ،

⁴ E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;

⁵ عْلَى خَاطْرُو يْحِبْ شَعْبْنَا وهُوَّ الِّي بْنَالْنَا المَعْبِدْ».

⁵ porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.

⁶ يَاخِي يَسُوعْ مْشَى مْعَاهُمْ. وكِي قْرُبْ مِالدَّارْ، بْعَثْلُو الضَّابِطْ الرُّومَانِي مْعَ جْمَاعَة صْحَابُو يْقُلُّو: «يَا سِيدِي، مَا اتَّعَّبْشْ رُوحِكْ، آنَا مَا نِسْتَاهِلْشْ إِنِّكْ تُدْخُلْ تَحْتْ سْقَفْ دَارِي.

⁶ Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;

⁷ هَاذَاكَا عْلَاشْ مَا تْجَرَّأْتِشْ إِنِّي نْجِيكْ آنَا بِيدِي، آمَا قُولْ كِلْمَة بَرْكَة تَوْ يَبْرَى خْدِيمِي.

⁷ por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.

⁸ عْلَى خَاطِرْ آنَا زَادَا عَنْدِي شْكُونْ يُحْكُمْ فِيَّا وعَنْدِي عْسَاكِرْ نُحْكُمْ فِيهُمْ. نْقُولْ لْوَاحِدْ "إِمْشِي!" يِمْشِي، ولْغِيرُو "إِيجَا!" يْجِي، ونْقُولْ لِخْدِيمِي "أَعْمِلْ هَكَّا!" يَعْمِلْ».

⁸ Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.

⁹ وكِي سْمَعْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، تْعَجِّبْ وقَالْ لِلِّي يْتَبْعُوا فِيهْ: «نْحِبْ نْقُولِلْكُمْ إِنُّو فِي بَنِي إِسْرَائِيلْ الكُلْ مَا لْقِيتْ حَدْ عَنْدُو إِيمَانْ عْظِيمْ كِيمَا هَاذَا».

⁹ Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.

¹⁰ وكِي رَجْعُوا أَصْحَابْ الضَّابِطْ الرُّومَانِي لِلدَّارْ، لْقَاوْ الِّي الخْدِيمْ بْرَا.

¹⁰ E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.

¹¹ ومِنْ غُدْوَة، مْشَى يَسُوعْ لِمْدِينَة إِسْمْهَا نَايِينْ ومْعَاهْ تْلَامِذْتُو وبَرْشَة نَاسْ أُخْرِينْ.

¹¹ Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.

¹² وكِي قْرُبْ مِنْ بَابْ المْدِينَة، شَافْ وَاحِدْ مِيِّتْ خَارْجِينْ بِيهْ، وكَانْ هُوَّ الوْلَيِّدْ الوَحِيدْ لِمْرَا هَجَّالَة، وكَانْ مْعَاهَا بَرْشَة مِنْ أَهْلْ المْدِينَة.

¹² Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.

¹³ وكِي شَافْهَا يَسُوعْ، سْخِفْ عْلِيهَا وقَالِلْهَا: «مَا تِبْكِيشْ!».

¹³ Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.

¹⁴ وقْرُبْ مِالنَّعْشْ ومَسُّو، يَاخِي وِقْفُوا الِّي كَانُوا هَازِّينُو، وقَالْ: «يَا وْلِدْ، نْقُلِّكْ: قُومْ!».

¹⁴ Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.

¹⁵ تْقَعَّدْ المِيِّتْ وبْدَا يِتْكَلِّمْ، يَاخِي رَجْعُو يَسُوعْ لْأُمُّو.

¹⁵ O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.

¹⁶ والنَّاسْ الكُلْ خَافُوا، ومَجْدُوا اللَّهْ وقَالُوا: «ظْهُرْ بِينَاتْنَا نَبِيْ عْظِيمْ، اللَّهْ جَاء بَاشْ يْعَاوِنْ شَعْبُو».

¹⁶ O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.

¹⁷ وتِنْشَرْ الخْبَرْ هَاذَا فِي اليَهُودِيَّة الكُلْ وفِي البْلَايِصْ الدَّايْرَة بِيهَا.

¹⁷ E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.

¹⁸ وسْمَعْ يُوحَنَّا الأَخْبَارْ هَاذِي الكُلْ مِنْ تْلَامِذْتُو، يَاخِي عَيِّطْ لْزُوزْ مِنْهُمْ،

¹⁸ Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.

¹⁹ وبْعَثْهُمْ لِلرَّبْ يَسُوعْ بَاشْ يِسْأْلُوهْ: «إِنْتِ هُوَّ الِّي نِسْتَنَّاوْ فِيهْ بَاشْ يْجِي، وَلَّا نِسْتَنَّاوْ وَاحِدْ آخِرْ؟».

¹⁹ E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?

²⁰ ومْشَاوْ الزُّوزْ رْجَالْ لْيَسُوعْ، وقَالُولُو: «بْعَثْنَا لِيكْ يُوحَنَّا الِّي يْعَمِّدْ بَاشْ نِسْأْلُوكْ: "إِنْتِ هُوَّ الِّي نِسْتَنَّاوْ فِيهْ بَاشْ يْجِي، وَلَّا نِسْتَنَّاوْ وَاحِدْ آخَرْ؟"».

²⁰ Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?

²¹ وفِي الوَقْتْ هَاذَاكَا بِالضَّبْطْ، شْفَى يَسُوعْ بَرْشَة مُرْضَى ومُعَاقِينْ وخَرِّجْ أَرْوَاحْ شِرِّيرَة، وبَرْشَة عِمْيَانْ رَدْهُمْ يْشُوفُوا.

²¹ Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.

²² يَاخِي يَسُوعْ جَاوِبْ الِّي بْعَثْهُمْ يُوحَنَّا: «إِمْشِيوْ خَبْرُوا يُوحَنَّا بِلِّي شُفْتُوهْ وسْمَعْتُوهْ: العِمْيَانْ يْشُوفُوا، والعَايْبِينْ يِمْشِيوْ، ولِّي عَنْدْهُمْ البْرَصْ يُطْهْرُوا، والطْرُشْ يِسْمْعُوا، والمُوتَى يْقُومُوا، والمْسَاكِنْ تُوصِلْهُمْ البْشَارَة،

²² Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.

²³ وصَحَّة لِيهْ الِّي مَا يْشُكِّشْ فِيَّا!».

²³ E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.

²⁴ ووَقْتِلِّي مْشَاوْ تْلَامِذْةْ يُوحَنَّا، بْدَا يَسُوعْ يَحْكِي لِلنَّاسْ عْلَى يُوحَنَّا وقَالْ: «وَقْتِلِّي خْرَجْتُوا لِلْخْلَاء شْنُوَّة خْرَجْتُوا بَاشْ تْشُوفُوا؟ قَصْبَة يْحَرِّكْ فِيهَا الرِّيحْ؟

²⁴ E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?

²⁵ شْنُوَّة خْرَجْتُوا بَاشْ تْشُوفُوا؟ رَاجِلْ لَابِسْ لِبْسَة مِذْخْمَة؟ الِّي يِلْبْسُوا اللِّبْسَة الغَالْيَة ولِّي لَابَاسْ عْلِيهُمْ هُومَا فِي قْصُورْ المُلُوكْ!

²⁵ Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.

²⁶ قُولُولِي مَالَا شْنُوَّة خْرَجْتُوا بَاشْ تْشُوفُوا؟ نَبِيْ؟ إِيْ نْعَمْ، وآنَا نْقُولِلْكُمْ إِنُّو أَعْظِمْ مِنْ نَبِيْ.

²⁶ Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.

²⁷ هَاذَا هُوَّ الِّي تِكْتِبّْ عْلِيهْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة:

²⁷ Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.

²⁸ «وآنَا نْقُلْكُمْ: فِي البَشَرْ الكُلْ، عُمْرُو مَا تُوجِدْ وَاحِدْ أَعْظَمْ مِنْ يُوحَنَّا الِّي يْعَمِّدْ، آمَا رَاهُو أَصْغِرْ وَاحِدْ فِي مَمْلِكْةْ اللَّهْ أَعْظِمْ مِنُّو.

²⁸ Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.

²⁹ والنَّاسْ الكُلْ الِّي سَمْعُوا يُوحَنَّا، حَتَّى المَكَّاسَة، إِعْتَرْفُوا بِلِّي اللَّهْ صَالَحْ، وقِبْلُوا بَاشْ يِتْعَمْدُوا بْمَعْمُودِيِّةْ يُوحَنَّا.

²⁹ E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.

³⁰ آمَا الفِرِّيسِيِّينْ وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة رَفْضُوا مَشِيئِةْ اللَّهْ لِيهُمْ، ومَا قِبْلُوشْ يُوحَنَّا يْعَمِّدْهُمْ».

³⁰ Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.

³¹ وزَادْ قَالْ: «مَالَا بَاشْ نْشَبَّهْ وْلَادْ الجِيلْ هَاذَا؟ ولِشْكُونْ يْشَبْهُوا؟

³¹ A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?

³² هُومَا كِيفْ وْلَادْ قَاعْدِينْ فِي السُّوقْ يْعَيْطُوا لِبْعَضْهُمْ ويْقُولُوا:

³² São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.

³³ «عْلَى خَاطِرْ يُوحَنَّا جَاء لَا يَاكِلْ خُبْزْ ولَا يُشْرُبْ الشْرَابْ، قُلْتُوا: "سَاكْنُو شِيطَانْ".

³³ Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;

³⁴ وجَاء إِبْنْ الإِنْسَانْ يَاكِلْ ويُشْرُبْ، قُلْتُوا عْلِيهْ: "هَاذَا رَاجِلْ وَكَّالْ وسُوكَارْجِي وصَاحِبْ المَكَّاسَة والمُذْنْبِينْ".

³⁴ veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.

³⁵ آمَا الحِكْمَة الحَقِيقِيَّة تُظْهُرْ فِي تَصَرُّفَاتْ الِّي يْطَبْقُوا فِيهَا».

³⁵ Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.

³⁶ وإِسْتَدْعَاهْ وَاحِدْ فِرِّيسِّي بَاشْ يُفْطُرْ بَحْذَاهْ. يَاخِي دْخَلْ لْدَارْ الفِرِّيسِي، واتَّكَّى بَاشْ يَاكِلْ.

³⁶ Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.

³⁷ وفِي المْدِينَة هَاذِيكَا، كَانْ فَمَّة مْرَا فَاسْدَة. كِي عَرْفِتْ الِّي يَسُوعْ مِسْتِدْعِي فِي دَارْ الفَرِّيسِي، جَاتْ وجَابِتْ مْعَاهَا دَبُّوزَة غَالِيَة مِلْيَانَة بِالعِطْرْ.

³⁷ E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;

³⁸ وجَاتْ وْرَاهْ عَنْدْ سَاقِيهْ وهِيَّ تِبْكِي وبْدَاتْ تْبِلُّو فِي سَاقِيهْ بِدْمُوعْهَا وتَمْسَحْ فِيهُمْ بِشْعَرْهَا، وتْبُوسْ وتِدْهِنْ فِيهُمْ بِالعِطِرْ.

³⁸ e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.

³⁹ وكِي شَافْ الفِرِّيسِي الِّي اسْتَدْعَاهْ شْنِيَّة صَارْ، قَالْ بِينُو وبِينْ رُوحُو: «كَانْ جَاء الرَّاجِلْ هَاذَا نَبِيْ رَاهُو عْرَفْ شْكُونِي هَا المْرَا الِّي تْمِسْ فِيهْ وعْرَفْ سِيرِتْهَا! عْلَى خَاطِرْهَا فَاسْدَة».

³⁹ Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.

⁴⁰ يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «يَا سِمْعَانْ عَنْدِي مَا نْقُلِّكْ». وجَاوْبُو سِمْعَانْ: «قُولْ يَا مُعَلِّمْ».

⁴⁰ E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.

⁴¹ قَالُّو يَسُوعْ: «كَانْ فَمَّة رَاجِلْ مْسَلِّفْ فْلُوسْ لْزُوزْ مِالنَّاسْ، وَاحِدْ سَلْفُو 500 بْيَاسَة فِضَّة والآخِرْ 50.

⁴¹ Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.

⁴² والزُّوزْ مَا نَجْمُوشْ يْرَجْعُوا الدِّينْ الِّي عْلِيهُمْ، وَلَّى سَامَحْهُمْ الإِثْنِينْ. زَعْمَة شْكُونْ مِنْهُمْ بَاشْ يْحِبُّو أَكْثِرْ؟».

⁴² Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?

⁴³ جَاوْبُو سِمْعَانْ: «نِتْصَوِّرْ الِّي يْسَالُو أَكْثِرْ». يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «كْلَامِكْ صْحِيحْ».

⁴³ Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.

⁴⁴ ومْبَعِّدْ تْلَفِّتْ يَسُوعْ لِلْمْرَا وقَالْ لْسِمْعَانْ: «رِيتْهَا المْرَا هَاذِي؟ آنَا دْخَلْتْ لْدَارِكْ وإِنْتِ مَا عْطِيتْنِيشْ مَاء بَاشْ نَغْسِلْ سَاقَيَّا، آمَا هِيَّ غَسْلِتْهُمْلِي بِدْمُوعْهَا ومَسْحِتْهُمْلِي بِشْعَرْهَا.

⁴⁴ E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.

⁴⁵ بُوسَة وَحْدَة مَا بُسْتْنِيشْ، آمَا هِيَّ مِلِّي دْخَلْتْ وهِيَّ تْبُوسْلِي فِي سَاقَيَّا.

⁴⁵ Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.

⁴⁶ إِنْتِ مَا دْهِنْتْلِيشْ رَاسِي بِالزِّيتْ، آمَا هِيَّ دِهْنِتْلِي سَاقَيَّا بِالعِطْرْ.

⁴⁶ Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.

⁴⁷ هَاذَاكَا عْلَاشْ نْقُلِّكْ: ذْنُوبْهَا الِّي قَدْ شْعَرْ الرَّاسْ تْغَفْرِتْ، يَاخِي ظَهْرِتْ بَرْشَة مْحَبَّة، آمَا الِّي يِتْغْفِرْلُو شْوَيَّة يْحِبْ شْوَيَّة».

⁴⁷ Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.

⁴⁸ مْبَعِّدْ قَالِلْهَا: «ذْنُوبِكْ مَغْفُورَة».

⁴⁸ E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.

⁴⁹ يَاخِي بْدَاوْ الحَاضْرِينْ يِسْأْلُوا فِي رْوَاحْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا حَتَّى يِغْفِرْ الذْنُوبْ؟».

⁴⁹ Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?

⁵⁰ وقَالْ يَسُوعْ لِلْمْرَا: «إِيمَانِكْ نَجَّاكْ، إِمْشِي فِي سَلَامْ».

⁵⁰ Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Lucas 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra