Lucas 22

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ وقْرُبْ عِيدْ الفْطِيرْ المَعْرُوفْ بْعِيدْ الفِصْحْ.

¹ Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.

² وكَانُوا كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْلَوْجُوا عْلَى طَرِيقَة يُقْتْلُوا بِيهَا يَسُوعْ، عْلَى خَاطِرْ كَانُوا خَايْفِينْ مِالشَّعْبْ.

² E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.

³ ودْخَلْ الشِّيطَانْ فِي يَهُوذَا الِّي يْسَمِّيوَهْ الإِسْخَرْيُوطِي، وهُوَّ وَاحِدْ مِالتْلَامْذَة الأَثْنَاشْ.

³ Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;

⁴ وَلَّى مْشَى لِكْبَارْ الكَهَنَة وقَادِةْ حَرَسْ الهَيْكِلْ وتْفَاهِمْ مْعَاهُمْ كِيفَاشْ بِشْ يْسَلَّمْهُولْهُمْ.

⁴ e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.

⁵ يَاخِي فِرْحُوا ووِعْدُوهْ بِشْ يَعْطِيوَهْ فْلُوسْ.

⁵ Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.

⁶ وهُوَّ رْضَى، وقْعَدْ يِسْتَنَّى فِي فُرْصَة بَاشْ يْسَلَّمْهُولْهُمْ بِالسِّرْقَة عَالشَّعْبْ.

⁶ E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.

⁷ وجَاء نْهَارْ عِيدْ الفْطِيرْ الِّي كَانْ لَازِمْ يِتْذْبَحْ فِيهْ عَلُّوشْ الفِصْحْ.

⁷ Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;

⁸ يَاخِي بْعَثْ يَسُوعْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ حَضْرُولْنَا عْشَاء الفِصْحْ، بَاشْ نَاكْلُوهْ».

⁸ e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.

⁹ سِأْلُوهْ: «وِينْ تْحِبْنَا نْحَضْرُوهْ؟».

⁹ Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?

¹⁰ قَالِلْهُمْ: «دُوبْ مَا تُدْخْلُوا لِلْمْدِينَة، يُعْرِضْكُمْ وَاحِدْ هَازِزْ قُلَّة مَاء. تَبْعُوهْ لِلدَّارْ الِّي بِشْ يُدْخْلِلْهَا،

¹⁰ Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.

¹¹ وقُولُوا لْمُولَى الدَّارْ هَاذِيكَا: "قَالِّكْ المُعَلِّمْ: وِينِي البِيتْ الِّي بِشْ نَاكِلْ فِيهَا عْشَاء الفِصْحْ مْعَ تْلَامِذْتِي؟".

¹¹ E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹² وهُوَّ تَوْ يْوَرِّيكُمْ بَيْتْ كْبِيرَة فِي الطَّاقْ الفُوقَانِي، وَاسْعَة ومَفْرُوشَة، حَضْرُوا العْشَاء غَادِي».

¹² Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.

¹³ مْشَاوْ، ولْقَاوْ كُلْ شَيْ كِيمَا قَالِلْهُمْ، وحَضْرُوا عْشَاء الفِصْحْ.

¹³ Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.

¹⁴ وكِي جَاء الوَقْتْ قْعَدْ هُوَّ والرُّسُلْ.

¹⁴ E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.

¹⁵ وقَالِلْهُمْ: «قَدَّاشْ شْتْهِيتْ نَاكِلْ عْشَاء الفِصْحْ مْعَاكُمْ قْبَلْ مَا نِتْعَذَّبْ.

¹⁵ E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;

¹⁶ ونْقُولِلْكُمْ: مَا عَادِشْ بِشْ نَاكِلْ مِنُّو مَرَّة أُخْرَى، حَتَّى يِتْحَقَّقْ المَقْصُودْ بِيهْ فِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».

¹⁶ pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.

¹⁷ وخْذَا كَاسْ وشْكَرْ وقَالْ: «خُوذُوا الكَاسْ هَاذَا وإِقْسْمُوا العَصِيرْ بِينَاتْكُمْ.

¹⁷ Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;

¹⁸ نْقُولِلْكُمْ: مَا عَادِشْ بِشْ نُشْرُبْ مَرَّة أُخْرَى مِنْ عَصِيرْ العْنِبْ حَتَّى لِينْ تْجِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».

¹⁸ porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.

¹⁹ وخْذَا الخُبْزْ وشْكَرْ وقْسِمْ، وعْطَاهُمْ وقَالْ: «هَاذَا بَدْنِي الِّي يِتْعْطَى عْلَى خَاطِرْكُمْ. أَعْمْلُوا هَاذَا بَاشْ تِتْذَكْرُونِي».

¹⁹ E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.

²⁰ وكِيفْ كِيفْ خْذَا الكَاسْ بَعْدْ العْشَاء وقَالْ: «هَاذَا الكَاسْ هُوَّ العَهْدْ الجْدِيدْ الِّي يَعْمْلُو اللَّهْ بْدَمِّي الِّي بِشْ يْسِيلْ عْلَى خَاطِرْكُمْ.

²⁰ Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.

²¹ آمَا رَاهُو الِّي بِشْ يْخُونِّي قَاعِدْ مْعَايَا عَالطَّاوْلَة.

²¹ Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.

²² وإِبْنْ الإِنْسَانْ بِشْ يْمُوتْ كِيمَا اللَّهْ قَرَّرْ، آمَا يَا وِيلُو الِّي بِشْ يْخُونُو!»

²² Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!

²³ وبْدَاوْ التْلَامْذَة يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «شْكُونْ فِينَا الِّي بِشْ يَعْمِلْ هَا الْعَمْلَة؟».

²³ Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.

²⁴ وبَعْدْ بْوَقْتْ، صَارْ بِينَاتْهُمْ نِقَاشْ عْلَى شْكُونْ فِيهُمْ أَعْظِمْ مِالآخِرْ.

²⁴ Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.

²⁵ يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «المُلُوكْ يِتْحَكْمُوا فِي شُعُوبْهُمْ، وأَصْحَابْ السُّلْطَة يْقُولُوا عْلِيهُمْ مُحْسْنِينْ.

²⁵ Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.

²⁶ آمَا إِنْتُومَا مَا تْكُونُوشْ كِيفْهُمْ، بِالعَكْسْ، أَعْظَمْ وَاحِدْ فِيكُمْ يِلْزْمُو يْكُونْ كِيمَا أَصْغِرْ وَاحِدْ، والقَايِدْ يْكُونْ كِيمَا الخْدِيمْ.

²⁶ Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.

²⁷ شْكُونُو الأَعْظَمْ: الِّي قَاعِدْ يَاكِلْ عَالطَّاوْلَة وَلَّا الِّي يِخْدِمْ فِيهْ؟ يَاخِي مُشْ الِّي قَاعِدْ عَالطَّاوْلَة؟ آمَا آنَا بِينَاتْكُمْ كِيمَا الِّي يِخْدِمْ.

²⁷ Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.

²⁸ «إِنْتُومَا هُومَا الِّي وْقِفْتُوا مْعَايَا فِي وَقْتْ مِحْنْتِي،

²⁸ Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;

²⁹ هَاذَاكَا عْلَاشْ بِشْ نَعْطِيكُمْ السُّلْطَة بَاشْ تِمْلْكُوا كِيمَا عْطَانِي بَابَا السُّلْطَة بَاشْ نِمْلِكْ،

²⁹ e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;

³⁰ بَاشْ تَاكْلُوا وتُشْرْبُوا عْلَى طَاوِلْتِي فِي مَمْلَكْتِي، وتُقْعْدُوا عْلَى كْرَاسِي المُلْكْ وتُحْكْمُوا عْلَى عْرُوشَاتْ بَنِي إِسْرَائِيلْ الأَثْنَاشْ».

³⁰ para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.

³¹ وقَالْ الرَّبْ يَسُوعْ: «سِمْعَانْ! سِمْعَانْ! هَاوْ الشِّيطَانْ طْلَبْ إِنُّو يْغَرْبِلْكُمْ كِيمَا يِتْغَرْبِلْ القَمْحْ.

³¹ Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;

³² آمَا آنَا صَلِّيتْ عْلَى خَاطْرِكْ، بَاشْ إِيمَانِكْ مَا يِفْنَاشْ. وإِنْتِ وَقْتِلِّي تِرْجَعْلِي قَوِّي خْوَاتِكْ».

³² mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.

³³ يَاخِي قَالُّو سِمْعَانْ: «يَا سِيدِي، آنَا مُسْتْعَدْ نِمْشِي مْعَاكْ لِلْحَبْسْ ولِلْمُوتْ».

³³ Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.

³⁴ قَالُّو يَسُوعْ: «آنَا نْقُلِّكْ يَا بُطْرُسْ، اليُومْ، قْبَلْ مَا يْصِيحْ السَّرْدُوكْ تْكُونْ إِنْتْ نْكَرْتْ إِنِّكْ تَعْرَفْنِي ثْلَاثَة مَرَّاتْ».

³⁴ Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.

³⁵ ومْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «كِي بْعَثْتْكُمْ مِنْ غِيرْ فْلُوسْ ولَا صُرَّة ولَا صَنْدَالْ، اسْتْحَقِّيتُوشِي حَاجَة؟». قَالُوا: «لَا».

³⁵ E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.

³⁶ يَاخِي قَالِلْهُمْ: «آمَا تَوَّا، الِّي عَنْدُو فْلُوسْ يْهِزْهُمْ، ولِّي عَنْدُو صُرَّة كِيفْ كِيفْ. ولِّي مَا عَنْدُوشْ سِيفْ، يْبِيعْ حْوَايْجُو ويِشْرِي سِيفْ.

³⁶ Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.

³⁷ ونْقُولِلْكُمْ: الِّي تِكْتِبْ، "وحِسْبُوهْ مْعَ المُجْرْمِينْ" لَازْمُو يِتْحَقَّقْ فِيَّا آنَا، عْلَى خَاطِرْ الِّي يْخُصْنِي لَازْمُو يْتِمْ».

³⁷ Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.

³⁸ قَالُوا التْلَامْذَة: «يَا سِيدْنَا، هَاوْ عَنْدْنَا زُوزْ سْيُوفَا». قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يِزِّيوْ!».

³⁸ Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.

³⁹ ومْبَعِّدْ خْرَجْ ومْشَى كِي عَادْتُو لِجْبَلْ الزِّيتُونْ، وتْلَامِذْتُو تَبْعُوهْ.

³⁹ Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.

⁴⁰ وَقْتِلِّي وْصِلْ لِلْبْلَاصَة قَالِلْهُمْ: «صَلِّيوْ بَاشْ مَا تُدْخْلُوشْ فِي تَجْرْبَة».

⁴⁰ Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.

⁴¹ وبْعِدْ عْلِيهُمْ شْوَيَّة، ورْكَعْ وبْدَا يْصَلِّي:

⁴¹ E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,

⁴² وقَالْ: «يَا بَابَا، كَانْ تْحِبْ، بَعِّدْ عْلِيَّا هَا الكَاسْ. آمَا خَلِّي يْصِيرْ الِّي تْحِبْ عْلِيهْ إِنْتِ، مُشْ الِّي نْحِبْ عْلِيهْ آنَا».

⁴² dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.

⁴³ وظْهُرْلُو مَلَاكْ مِالسْمَاء يْقَوِّي فِيهْ.

⁴³ Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.

⁴⁴ وكَانْ حَاسِسْ بْضِيقْ كْبِيرْ، يَاخِي بْدَى يْصَلِّي بِحْرَارَة، والعْرَقْ مْتَاعُو وَلَّى كِي قَطْرَاتْ الدَّمْ هَابْطَة عَالقَاعَة.

⁴⁴ E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.

⁴⁵ مْبَعِّدْ قَامْ مِالصْلَاةْ ورْجَعْ لِتْلَامِذْتُو، يَلْقَاهُمْ رَاقْدِينْ مِنْ كُثْرِتْ مَا كَانُوا حْزَانَى.

⁴⁵ Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;

⁴⁶ وقَالِلْهُمْ: «شْبِيكُمْ رَاقْدِينْ؟ قُومُوا صَلِّيوْ بَاشْ مَا تُدْخْلُوشْ فِي مِحْنَة».

⁴⁶ e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁷ وهُوَّ مَزَّالْ يِتْكَلِّمْ، جَاوْ جْمَاعَة كَانْ جَايِبْهُمْ يَهُوذَا، الِّي هُوَّ وَاحِدْ مِالأَثْنَاشْ. وقْرُبْ مِنْ يَسُوعْ بَاشْ يْبُوسُو.

⁴⁷ E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.

⁴⁸ قَالُّو يَسُوعْ: «يَا يَهُوذَا، إِبُّوسَة تْخُونْ إِبْنْ الإِنْسَانْ؟».

⁴⁸ Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?

⁴⁹ وكِي فِهْمُوا تْلَامِذْتُو الِّي بِشْ يْصِيرْ قَالُوا: «يَا سِيدْنَا، نَضْرْبُوا بِالسْيُوفَا؟».

⁴⁹ Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?

⁵⁰ ووَاحِدْ مِنْهُمْ ضْرَبْ خْدِيمْ الكَاهِنْ الكْبِيرْ وقَصْلُو وِذْنُو اليْمِينْ.

⁵⁰ Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.

⁵¹ آمَا يَسُوعْ قَالْ: «يِزِّي، حَدْكُمْ هُونِي!» ومَسْ وْذِنْ الرَّاجِلْ وشْفَاهْ.

⁵¹ Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.

⁵² وقَالْ يَسُوعْ لِكْبَارْ الكَهَنَة وقَادِةْ حَرَسْ الهَيْكِلْ والشْيُوخْ الِّي جَاوُوهْ: «يَاخِي آنَا سَارَقْ بَاشْ تْجِيوْنِي بِالسْيُوفَا والعْصِي؟

⁵² Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?

⁵³ كُنْتْ كُلْ يُومْ مْعَاكُمْ فِي الهَيْكِلْ، وحَدْ مَا مَدْ يِدُّو عْلِيَّا. آمَا تَوَّا هَاذَا وَقْتْكُمْ، تَوَّا قُوَّاتْ الشَّرْ تْسَيْطِرْ فِي الظْلَامْ».

⁵³ Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.

⁵⁴ يَاخِي شَدُّوهْ وكَرْكْرُوهْ وهَزُّوهْ لْدَارْ كْبِيرْ الكَهَنَة. وبُطْرُسْ كَانْ يْتَبَّعْ فِيهْ مِنْ بْعِيدْ.

⁵⁴ Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.

⁵⁵ وشَعْلُوا نَارْ فِي الوِسْطِيَّة مْتَاعْ الدَّارْ وقَعْدُوا دَايْرِينْ بِيهَا، وقْعَدْ بُطْرُسْ مْعَاهُمْ.

⁵⁵ E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.

⁵⁶ وفَمَّة خْدِيمَة شَافِتُّو قَاعِدْ بَحْذَا النَّارْ، ثَبْتِتْ فِيهْ وقَالِتْ: «الرَّاجِلْ هَاذَا زَادَا كَانْ مْعَاهْ».

⁵⁶ — ausente —

⁵⁷ آمَا هُوَّ نْكَرْ وقَالْ: «يَا مْرَا، آنَا مَا نَعْرْفُوشْ!».

⁵⁷ Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.

⁵⁸ وبَعْدْ شْوَيَّة شَافُو وَاحِدْ آخِرْ وقَالْ: «إِنْتِ زَادَا وَاحِدْ مِنْهُمْ». آمَا بُطْرُسْ قَالْ: «لَا يَا رَاجِلْ، مَانِيشْ آنَا!».

⁵⁸ Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.

⁵⁹ وبَعْدْمَا تْعَدَّاتْ حْكَايِةْ سَاعَة، فَمَّة وَاحِدْ آخِرْ شَدْ صْحِيحْ وقَالْ: «بِالحَقْ هَاذَا كَانْ مْعَاهْ زَادَا، عْلَى خَاطْرُو مِالجَلِيلْ!».

⁵⁹ E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.

⁶⁰ وبُطْرُسْ قَالْ: «يَا رَاجِلْ، فَاشْ قَاعِدْ تَحْكِي!». وهُوَّ مَزَّالْ يِتْكَلِّمْ، السَّرْدُوكْ صَاحْ.

⁶⁰ Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.

⁶¹ وتْلَفِّتْ الرَّبْ وخْزَرْ لْبُطْرُسْ، يَاخِي تْذَكِّرْ بُطْرُسْ كْلَامْ الرَّبْ كِي قَالُّو: «قْبَلْ مَا يْصِيحْ السَّرْدُوكْ، إِنْتِ بِشْ تُنْكُرْنِي ثْلَاثَة مَرَّاتْ».

⁶¹ Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.

⁶² وخْرَجْ بُطْرُسْ لْبَرَّا وبْدَا يِبْكِي بِالشَّهْقَة.

⁶² E, havendo saído, chorou amargamente.

⁶³ والرْجَالْ الِّي كَانُوا يْعِسُّوا عْلَى يَسُوعْ، بْدَاوْ يِتْمَسْخْرُوا عْلِيهْ ويَضْرْبُوا فِيهْ،

⁶³ Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;

⁶⁴ ويْغَطِّيوْلُو فِي وِجْهُو ويِسْأْلُوا فِيهْ: «تْرَاهْ، تْنَبَّأْ شْكُونْ ضَرْبِكْ؟».

⁶⁴ e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?

⁶⁵ وقَعْدُوا يْسِبُّوا فِيهْ إِبَّرْشَة كْلَامْ خَايِبْ.

⁶⁵ E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.

⁶⁶ وكِي طْلَعْ النْهَارْ، تْلَمُّوا شْيُوخْ الشَّعْبْ، الِّي هُومَا كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة، وجَابُوا يَسُوعْ قُدَّامْ مَجْلِسْهُمْ الأَعْلَى.

⁶⁶ Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:

⁶⁷ وقَالُولُو: «إِذَا كَانِكْ إِنْتِ المَسِيحْ قُولِلْنَا!». جَاوِبْهُمْ: «كَانْ نْقُلْكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تْصَدْقُونِي،

⁶⁷ Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;

⁶⁸ وكَانْ نِسْإِلْكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تْجَاوْبُونِي.

⁶⁸ e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.

⁶⁹ آمَا مِنْ تَوَّا إِبْنْ الإِنْسَانْ بِشْ يُقْعُدْ عْلَى يْمِينْ اللَّهْ القَادِرْ عْلَى كُلْ شَيْ».

⁶⁹ Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.

⁷⁰ يَاخِي الكُلْهُمْ قَالُوا: «مَالَا إِنْتِ إِبْنْ اللَّهْ؟». قَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا بِيدْكُمْ تْقُولُوا الِّي آنَا هُوَّ!».

⁷⁰ Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.

⁷¹ يَاخِي قَالُوا: «عْلَاشْ مَزِّلْنَا نِسْتْحَقُّوا لِشْهُودْ؟ هَانَا سْمَعْنَاهَا مِنْ فُمُّو هُوَّ».

⁷¹ Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Lucas 22

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra