João 4
AEB vs ARC
1 وَعْرَفْ يَسُوعْ الِّي الفِرِّيسِيِّينْ سَمْعُوا الِّي عْدَدْ تْلَامِذَتُو قَاعِدْ يْزِيدْ أَكْثِرْ مِنْ يُوحَنَّا ولِّي هُوَّ يْعَمِّدْ فِيهُمْ،
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 رَغْمِلِّي مُشْ يَسُوعْ بِيدُو الِّي كَانْ يْعَمِّدْ آمَا تْلَامِذْتُو،
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 وَلَّى خْرَجْ مِنْ مَنْطَقْةْ اليَهُودِيَّة ورْجَعْ لْمَنْطَقْةْ الجَلِيلْ.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 وكَانْ لَازْمُو يِتْعَدَّى عْلَى مَنْطَقْةْ السَّامْرَة.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 وْصُلْ لِمْدِينَة فِي السَّامْرَة إِسْمْهَا سُوخَارْ، قْرِيبَة مِنْ قَطْعِةْ الأَرْضْ الِّي عْطَاهَا يَعْقُوبْ لْوِلْدُو يُوسِفْ،
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 وِينْ فَمَّة بِيرْ يَعْقُوبْ. تْعِبْ يَسُوعْ مِالمَشِي يَاخِي قْعَدْ بَحْذَا البِيرْ. وكَانْ وَقْتْهَا ظُهْرْ.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 جَاتْ مْرَا سَامِرِيَّة بَاشْ تْعَبِّي المَاء، قَالِلْهَا يَسُوعْ: «أَعْطِينِي نُشْرُبْ».
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 وكَانُوا تْلَامِذْتُو فِي المْدِينَة يِشْرِيوْ فِي المَاكْلَة.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 قَالِتْلُو المْرَا السَّامْرِيَّة: «إِنْتِ يْهُودِي وآنَا سَامْرِيَّة، كِيفَاشْ تُطْلُبْ مِنِّي بَاشْ نَعْطِيكْ تُشْرُبْ؟» قَالِتْلُو الكْلَامْ هَاذَا عْلَى خَاطِرْ اليْهُودْ مَا كَانُوشْ يِتْعَامْلُوا مْعَ السَّامِرِيِّينْ.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «كَانْ جِيتْ تَعْرِفْ آشْ يَعْطِي اللَّهْ، وشْكُونْ الِّي قَلِّكْ "أَعْطِينِي نُشْرُبْ"، رَاكْ إِنْتِ تُطْلِبْ مِنُّو، وهُوَّ يَعْطِيكْ المَاء الحَيْ».
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 قَالِتْلُو المْرَا: «يَا سِيدِي، مْنِينْ جَاكْ المَاء الحَيْ، وإِنْتِ مَا عَنْدِكْشْ سْطَلْ، والبِيرْ غَارِقْ؟
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 يَاخِي إِنْتِ أَعْظَمْ مِنْ بُونَا يَعْقُوبْ الِّي عْطَانَا البِيرْ هَاذَا، وشْرَبْ مِنُّو هُوَّ وأَوْلَادُو والغْنَمْ مْتَاعُو؟»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «كُلْ وَاحِدْ يُشْرُبْ مِالمَاء هَاذَا يْزِيدْ يُعْطِشْ مَرَّة أُخْرَى،
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 آمَا الِّي يُشْرُبْ مِالمَاء الِّي نَعْطِيهُولُو آنَا، عُمْرُو مَا عَادْ يُعْطِشْ. المَاء الِّي نَعْطِيهُولُو، يْوَلِّي فِيهْ مِنْ دَاخِلْ عِينْ تْفِيضْ وتَعْطِي الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة».
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 قَالِتْلُو المْرَا: «يَا سِيدِي، أَعْطِينِي مِالمَاء هَاذَا، بَاشْ مَا عَادِشْ نُعْطِشْ، ومَا عَادِشْ نِرْجَعْ نْعَبِّي المَاء مِنْ هْنَا».
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 قَالِلْهَا: «إِمْشِي عَيِّطْ لْرَاجْلِكْ وإِرْجَعْ».
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 جَاوْبِتُّو المْرَا: «مَا عَنْدِيشْ رَاجِلْ». قَالِلْهَا يَسُوعْ: «قُلْتْ الحَقْ وَقْتِلِّي قُلْتْ "مَا عَنْدِيشْ رَاجِلْ"،
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 عْلَى خَاطِرْ عَرِّسْتْ بْخَمْسَة رْجَالْ، والرَّاجِلْ الِّي عَايْشَة مْعَاهْ تَوَّا مُشْ رَاجْلِكْ. كْلَامِكْ صْحِيحْ».
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 قَالِتْلُوا المْرَا: «يَا سِيدِي، يُظْهُرْلِي فِيكْ نَبِيْ!
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 جْدُودْنَا عِبْدُوا اللَّهْ فِي الجْبَلْ هَاذَا، وإِنْتُومَا اليْهُودْ تْقُولُوا الِّي لَازِمْ النَّاسْ يِعْبْدُوهْ فِي أُورْشَلِيمْ».
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «صَدَّقْنِي يَا مْرَا، بِشْ يْجِي وَقْتْ تِعْبْدُوا فِيهْ الآبْ، لَا فِي الجْبَلْ هَاذَا ولَا فِي أُورْشَلِيمْ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 إِنْتُومَا السَّامِرِيِّينْ تِعْبْدُوا فِلِّي مَا تَعْرْفُوهِشْ، وأَحْنَا اليْهُودْ نِعْبْدُوا فِلِّي نَعْرْفُوهْ. عْلَى خَاطِرْ النْجَاةْ تْجِي مِنْ عَنْدْ اليْهُودْ.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 آمَا بِشْ يْجِي وَقْتْ ورَاهُو تَوَّا جَاء، الِّي فِيهْ النَّاسْ الِّي يِعْبْدُوا بِحْقِيقَة بِشْ يِعْبْدُوا الآبْ بِالرُّوحْ والحَقْ. والآبْ يْلَوِّجْ عْلَى نَاسْ كِيمَا هَاذُومَا.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 اللَّهْ رُوحْ. هَاذَاكَا عْلَاشْ الِّي يِعْبْدُوهْ، لَازِمْهُمْ يِعْبْدُوهْ بِالرُّوحْ وبِالحَقْ».
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 قَالِتْلُو المْرَا: «آنَا نَعْرِفْ الِّي المَسِيَّا، الِّي يْقُولُولُو المَسِيحْ، بِشْ يْجِي. ووَقْتِلِّي يْجِي بِشْ يْقُولِلْنَا عْلَى كُلْ شَيْ».
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 قَالِلْهَا يَسُوعْ: «آنَا هُوَّ، آنَا الِّي قَاعِدْ نْكَلِّمْ فِيكْ».
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 وفِي الوَقْتْ هَاذَاكَا، رَجْعُوا تْلَامِذْتُو وتْعَجْبُوا كِي لْقَاوَهْ يَحْكِي مْعَ مْرَا. آمَا حَتَّى حَدْ مِنْهُمْ مَا قَالُّو: «آشْ تْحِبْ مِنْهَا؟» وَلَّا «عْلَاشْ تْكَلِّمْ فِيهَا؟».
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 يَاخِي المْرَا خَلَّاتْ قُلِّتْهَا، ورَجْعِتْ لِلْمْدِينَة، وقَالِتْ لِلنَّاسْ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 «إِيجَاوْ شُوفُوا رَاجِلْ قَلِّي عَلِّي عْمَلْتُو الكُلْ. زَعْمَة يْكُونِشْ هُوَّ المَسِيحْ؟»
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 وَلَّاوْ خَرْجُوا مِالمْدِينَة ومْشَاوْلُو.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 وفِي الوَقْتْ هَاذَاكَا، قَالُولُو تْلَامِذْتُو: «يَا مُعَلِّمْ، كُولْ».
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 آمَا هُوَّ قَالِلْهُمْ: «آنَا عَنْدِي مَاكْلَة نَاكِلْهَا، إِنْتُومَا مَا تَعْرْفُوهَاشْ».
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 بْدَاوْ التْلَامْذَة يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «يَاخِي فَمَّة شْكُونْ جَابْلُو مَاكْلَة؟»
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «مَاكِلْتِي هِيَّ إِنِّي نَعْمِلْ آشْ يْحِبْ الِّي بْعَثْنِي، ونْكَمِّلْ خِدْمْتُو.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 يَاخِي مُشْ تْقُولُوا: "الحْصَادْ يْجِي بَعْدْ أَرْبْعَة شْهُرْ؟" آمَا آنَا نْقُلْكُمْ، حِلُّوا عِينِيكُمْ وشُوفُوا الزَّرْعْ كِيفَاشْ بْيَاضْ وحْضَرْ لِلْحْصَادْ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 وبْدَا الِّي يَحْصِدْ يَاخُذْ فِي أُجْرْتُو، ويْلِمْ صَابَة لِلْحَيَاةْ الأَبَدِيَّة، وهَكَّا الِّي يَزْرَعْ ولِّي يَحْصِدْ يِفْرْحُوا مْعَ بْعَضْهُمْ.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 ويُصْدُقْ المَثَلْ الِّي يْقُولْ: "وَاحِدْ يَزْرَعْ والآخِرْ يَحْصِدْ".
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 وآنَا بْعَثْتْكُمْ تَحْصْدُوا زَرْعْ مَا تْعِبْتُوشْ عْلِيهْ. غِيرْكُمْ تْعِبْ وإِنْتُومَا تِسْتَنْفْعُوا مِنْ تْعَبْهُمْ».
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 وأَمْنُوا بِيهْ بَرْشَة سَامِرِيِّينْ مِالمْدِينَة هَاذِيكَا، عْلَى خَاطِرْ المْرَا شِهْدِتْلُو وقَالِتْ: «قَالِّي عَلِّي عْمَلْتُو الكُلْ».
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 ووَقْتِلِّي جَاوَهْ السَّامِرِيِّينْ، لَحُّوا عْلِيهْ بَاشْ يُقْعُدْ بَحْذَاهُمْ. يَاخِي قْعَدْ عَنْدْهُمْ نْهَارِينْ.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 وزَادُوا كُثْرُوا الِّي أَمْنُوا بِيهْ وَقْتِلِّي سَمْعُوهْ يِتْكَلِّمْ،
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 وقَالُوا لِلْمْرَا: «أَحْنَا تَوَّا نَمْنُوا بِيهْ، مُشْ عْلَى خَاطِرْ كْلَامِكْ، آمَا عْلَى خَاطِرْ أَحْنَا بِيدْنَا سْمَعْنَاهْ، وعْرَفْنَا إِنُّو بِالحَقْ هُوَّ الِّي يْنَجِّي العَالِمْ».
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 وبَعْدْ نْهَارِينْ، مْشَى يَسُوعْ لْمَنْطَقْةْ الجَلِيلْ،
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 رَغْمِلِّي هُوَّ بِيدُو قَالْ: «حَتَّى نَبِيْ مَا عَنْدُو قْدَرْ فِي بْلَادُو».
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 وَقْتِلِّي وْصُلْ لِلْجَلِيلْ، رَحْبُوا بِيهْ إِمَّالِيهَا، عْلَى خَاطِرْهُمْ شَافُوا الِّي عْمَلُو الكُلْ، وَقْتِلِّي كَانُوا فِي أُورْشَلِيمْ فِي عِيدْ الفِصْحْ.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 ومْشَى مَرَّة أُخْرَى لْقَانَا فِي الجَلِيلْ، وِينْ بَدَّلْ المَاء لِشْرَابْ. وكَانْ فَمَّة فِي كَفْرْنَاحُومْ، رَاجِلْ تَابَعْ المَلِكْ، وِلْدُو مْرِيضْ.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 وَقْتِلِّي سْمَعْ الِّي يَسُوعْ جَاء مِاليَهُودِيَّة لِلْجَلِيلْ، مْشَالُو وطْلَبْ مِنُّو بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ ويِشْفِيلُو وِلْدُو، الِّي كَانْ قْرِيبْ يْمُوتْ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 قَالُّو يَسُوعْ: «إِنْتُومَا مَا تَمْنُوا كَانْ مَا تْشُوفُوا عْجَايِبْ ومُعْجْزَاتْ!».
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 قَالُّو الرَّاجِلْ: «يَا سِيدِي، إِيجَا مْعَايَا قْبَلْ مَا وِلْدِي يْمُوتْ».
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 قَالُّو يَسُوعْ: «إِمْشِي! رَاهُو وِلْدِكْ حَيْ». صَدِّقْ الرَّاجِلْ الكِلْمَة الِّي قَالْهَالُو يَسُوعْ ومْشَى.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 وهُوَّ رَاجِعْ، عُرْضُوهْ الخُدَّامْ مْتَاعُو وبَشْرُوهْ بِلِّي وِلْدُو حَيْ.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 سْإِلْهُمْ: «وَقْتَاشْ بْرَا؟» قَالُولُو: «تْنَحَّاتْ عْلِيهْ السْخَانَة البَارِحْ مْعَ مَاضِي سَاعَة».
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 وفْهِمْ البُو الِّي هَاذَاكَا نَفْسْ الوَقْتْ الِّي قَالُّو فِيهْ يَسُوعْ: «وِلْدِكْ حَيْ»، يَاخِي أَمَّنْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 وهَاذِي المُعْجْزَة الثَّانْيَة الِّي عْمَلْهَا يَسُوعْ، وَقْتِلِّي مْشَى مِاليَهُودِيَّة لِلْجَلِيلْ.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?