Atos 4

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ وَقْتِلِّي كَانْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا يْكَلْمُوا فِي الحَاضْرِينْ، جَاوْهُمْ الكَهَنَة وقَايِدْ حَرَسْ الهَيْكِلْ وجْمَاعَة مِالصَّدُّوقِيِّينْ.

¹ Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,

² وكَانُوا مِتْغَشْشِينْ مِنْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا عْلَى خَاطِرْ كَانُوا يْعَلْمُوا فِي النَّاسْ ويْقُولُوا الِّي المُوتَى بِشْ يْقُومُوا مِالمُوتْ مَادَامْ يَسُوعْ قَامْ.

² doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,

³ يَاخِي شَدُّوهُمْ، وعْلَى خَاطِرْ الدِّنْيَا ظْلَامِتْ، حَطُّوهُمْ فِي الحَبْسْ حَتَّى لْغُدْوَة.

³ deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.

⁴ آمَا، بَرْشَة مِلِّي سَمْعُوا الكْلَامْ الِّي قَالُوهْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا أَمْنُوا. ووَلَّى عْدَدْ الرْجَالْ الِّي أَمْنُوا قْرَابِةْ الـ5 000.

⁴ Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.

⁵ ومِنْ غُدْوَة، تْلَمُّوا قَادِةْ اليْهُودْ والشْيُوخْ وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة فِي أُورْشَلِيمْ،

⁵ No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,

⁶ ومْعَاهُمْ حَنَّانْ الكَاهِنْ الكْبِيرْ، وقِيَافَا، ويُوحَنَّا، والإِسْكَنْدَرْ، وامَّالِي كْبَارْ الكَهَنَة الكُلْ.

⁶ e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.

⁷ وجَابُوا بُطْرُسْ ويُوحَنَّا فِي الوِسْطْ وسِأْلُوهُمْ: «بَانَا قُوَّة، وبِاسْمْ شْكُونْ عْمَلْتُوا هَاذَا؟».

⁷ E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?

⁸ يَاخِي تِمْلَى بُطْرُسْ بِالرُّوحْ القُدُسْ وجَاوِبْهُمْ: «يَا قَادِةْ الشَّعْبْ وإِنْتُومَا يَا شْيُوخُو،

⁸ Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,

⁹ إِذَا كَانْكُمْ تِسْتَجْوْبُوا فِينَا اليُومْ عْلَى خَاطِرْ عْمَلْنَا الخِيرْ مْعَ وَاحِدْ مْرِيضْ، وتْحِبُّوا تَعْرْفُوا كِيفَاشْ بْرَا،

⁹ se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,

¹⁰ مَالَا أَعْرْفُوا، وخَلِّي شَعْبْ إِسْرَائِيلْ الكُلُّو يَعْرِفْ، الِّي المَشْلُولْ هَاذَا وَاقِفْ قُدَّامْكُمْ لَابَاسْ عْلِيهْ بْقُوِّةْ إِسْمْ يَسُوعْ المَسِيحْ النَّاصْرِي، الِّي صْلَبْتُوهْ ولِّي اللَّهْ قَوْمُو مِالمُوتْ.

¹⁰ seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.

¹¹ يَسُوعْ هَاذَا:

¹¹ Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.

¹² «مَا فَمَّة نْجَاةْ كَانْ عْلَى طْرِيقُو هُوَّ، عْلَى خَاطِرْ مَا فَمَّة حَتَّى إِسْمْ آخِرْ عْطَاهْ اللَّهْ لِلنَّاسْ انَّجْمُوا نِنْجَاوْ بِيهْ».

¹² E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.

¹³ وَقْتِلِّي شَافُوا الحَاضْرِينْ فِي المَجْلِسْ شَجَاعِةْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا، وعَرْفُوا الِّي هُومَا نَاسْ عَادِيِّينْ ومُشْ مِتْعَلْمِينْ، تْعَجْبُوا. وَقْتْهَا عَرْفُوا الِّي هُومَا كَانُوا مْعَ يَسُوعْ.

¹³ Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.

¹⁴ آمَا كِي شَافُوا المَشْلُولْ الِّي بْرَا وَاقِفْ مْعَاهُمْ، مَا لْقَاوْ مَا يْقُولُوا.

¹⁴ E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.

¹⁵ وَلَّاوْ أَمْرُوهُمْ بَاشْ يُخْرْجُوا مِالمَجْلِسْ، وقَعْدُوا يِتْشَاوْرُوا مْعَ بْعَضْهُمْ.

¹⁵ Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,

¹⁶ وقَالُوا: «آشْ نَعْمْلُوا مْعَ الزُّوزْ رْجَالْ هَاذُومَا؟ سُكَّانْ أُورْشَلِيمْ الكُلْ يَعْرْفُوا الِّي مُعْجْزَة كْبِيرَة صَارِتْ عْلَى يْدِيهُمْ، ومَا انَّجْمُوشْ نُنْكْرُوهَا.

¹⁶ dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.

¹⁷ آمَا بَاشْ الخْبَرْ مَا يْزِيدِشْ يِتِنْشَرْ، لَازِمْ نْهَدْدُوهُمْ بَاشْ مَا عَادِشْ يَحْكِيوْ لْحَتَّى حَدْ آخِرْ عَالإِسْمْ هَاذَا».

¹⁷ Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.

¹⁸ يَاخِي عَيْطُولْهُمْ وأَمْرُوهُمْ بَاشْ مَا عَادِشْ يَنْطْقُوا ولَا يْعَلْمُوا النَّاسْ بْإِسْمْ يَسُوعْ.

¹⁸ E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.

¹⁹ آمَا بُطْرُسْ ويُوحَنَّا قَالُولْهُمْ: «أُحْكْمُوا إِنْتُومَا! شْنُوَّة الصْحِيحْ عَنْدْ اللَّهْ؟ نْطِيعُوكُمْ إِنْتُومَا وَلَّا نْطِيعُوا اللَّهْ؟

¹⁹ Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;

²⁰ وأَحْنَا، مَا انَّجْمُوشْ نُسْكْتُوا ومَا نَحْكِيوِشْ عَلِّي رِينَاهْ وسْمَعْنَاهْ».

²⁰ pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.

²¹ يَاخِي هَدْدُوهُمْ مَرَّة أُخْرَى، ومَا لْقَاوِشْ كِيفَاشْ يْعَاقْبُوهُمْ. وَلَّاوْ سَيْبُوهُمْ عْلَى خَاطِرْ خَافُوا مِالشَّعْبْ، الِّي كَانْ الكُلُّو يْمَجِّدْ فِي اللَّهْ عَلِّي صَارْ.

²¹ Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;

²² والرَّاجِلْ الِّي تِشْفَى بِالمُعْجْزَة كَانْ عُمْرُو فُوقْ الـ40 سْنَة.

²² pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.

²³ بَعْدْمَا تْسَيْبُوا، رَجْعُوا بُطْرُسْ ويُوحَنَّا لِصْحَابْهُمْ، وحْكَاوِلْهُمْ عْلَى كُلْ الِّي قَالُوهُولْهُمْ كْبَارْ الكَهَنَة والشْيُوخْ.

²³ E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.

²⁴ وكِي سَمْعُوا هَاذَا، بْدَاوْ يْصَلِّيوْ بْقَلْبْ وَاحِدْ قَالُوا: «يَا رَبْ، يَا خَالِقْ السْمَاء والأَرْضْ والبْحَرْ وكُلْ مَا فِيهُمْ،

²⁴ Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;

²⁵ إِنْتِ الِّي قُلْتْ بِالرُّوحْ القُدُسْ عْلَى لْسَانْ بُونَا وعَبْدِكْ دَاوِدْ:

²⁵ que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?

²⁶ تْلَمُّوا مُلُوكْ الأَرْضْ ورُؤَسَاءْهَا،

²⁶ Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.

²⁷ «وبِالفِعْلْ، الكْلَامْ هَاذَا تْحَقَّقْ، كِي تْحَالِفْ هِيرُودُسْ، وبِيلَاطُسْ البُنْطِي، واليْهُودْ والشُّعُوبْ الأُخْرِينْ، ضِدْ عَبْدِكْ القُدُّوسْ يَسُوعْ، الِّي إِنْتِ اخْتَرْتُو بَاشْ يْكُونْ المَسِيحْ.

²⁷ Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;

²⁸ وعَمْلُوا كُلْ الِّي إِنْتِ سْبَقْتْ وقَرَّرْتُو بْقُدْرْتِكْ وحِكْمْتِكْ.

²⁸ para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.

²⁹ وتَوَّا يَا رَبْ، شُوفْ كِيفَاشْ يْهَدْدُوا فِينَا، واعْطِينَا أَحْنَا عَبِيدِكْ القُوَّة بَاشْ نِتْكَلْمُوا بِكْلَامِكْ مِنْ غِيرْ خُوفْ.

²⁹ Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,

³⁰ ومِدْ يِدِّكْ واشْفِي، وخَلِّي مُعْجْزَاتْ وعْجَايِبْ تْصِيرْ بْإِسْمْ عَبْدِكْ القُدُّوسْ يَسُوعْ».

³⁰ enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.

³¹ وكِي كَمْلُوا الصْلَاةْ، تْزَلْزْلِتْ البْلَاصَة الِّي كَانُوا مَلْمُومِينْ فِيهَا، وتِمْلَاوْ الكُلْهُمْ بِالرُّوحْ القُدُسْ وبْدَاوْ يِتْكَلْمُوا بِكْلَامْ اللَّهْ مِنْ غِيرْ خُوفْ.

³¹ E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.

³² والمُؤْمْنِينْ كَانُوا قَلْبْ وَاحِدْ ونَفْسْ وَحْدَة، ولِّي عَنْدُو حَاجَة مَا كَانِشْ يْقُولْ «هَاذِي مْتَاعِي وَحْدِي»، آمَا كَانُوا يِتْشَارْكُوا فِي كُلْ شَيْ عَنْدْهُمْ.

³² Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.

³³ وكَانُوا الرُّسُلْ يِشْهْدُوا عْلَى قْيَامِةْ الرَّبْ يَسُوعْ بْقُوَّة كْبِيرَة، ونِعْمِةْ اللَّهْ العْظِيمَة كَانِتْ عْلِيهُمْ الكُلْ،

³³ Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.

³⁴ ومَا كَانْ حَدْ فِيهُمْ مُحْتَاجْ، عْلَى خَاطِرْ الِّي كَانُوا عَنْدْهُمْ دْيَارْ وَلَّا أَرَاضِي كَانُوا يْبِيعُوهُمْ ويْجِيبُوا فْلُوسْهُمْ،

³⁴ Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.

³⁵ ويْحُطُّوهُمْ عَنْدْ الرُّسُلْ، وهُومَا يْفَرْقُوا بْحَسْبْ حَاجِةْ كُلْ وَاحِدْ.

³⁵ E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.

³⁶ وهَكَّا عْمَلْ يُوسِفْ، الِّي الرُّسُلْ سَمَّاوَهْ بَرْنَابَا (مَعْنَاهَا وِلْدْ التَّشْجِيعْ) وهُوَّ مِنْ عْشِيرِةْ لَاوِي، ومَوْلُودْ فِي قُبْرُصْ.

³⁶ Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,

³⁷ بَاعْ الأَرْضْ مْتَاعُو، وجَابْ فْلُوسْهَا وحَطْهُمْ عَنْدْ الرُّسُلْ.

³⁷ possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Atos 4

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra