Apocalipse 6

AEB vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ وشُفْتْ الخَرُوفْ يْحِلْ فِي أَوِّلْ خِتْمْ مِالخْتُومْ السَّبْعَة، وسْمَعْتْ وَاحِدْ مِالمَخْلُوقَاتْ الأَرْبْعَة يْقُولْ بْصُوتْ كِيفْ الرْعَدْ: «إِيجَا شُوفْ!»

¹ E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!

² وخْزَرْتْ وإِذَا بِيهْ حْصَانْ أَبْيِضْ قُدَّامِي، ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ هَازِزْ قُوسْ، وتِعْطَالُو تَاجْ، وخْرَجْ غَالِبْ وبَاشْ يْزِيدْ يِغْلِبْ.

² E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.

³ ووَقْتِلِّي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الثَّانِي، سْمَعْتْ المَخْلُوقْ الثَّانِي يْقُولْ: «إِيجَا شُوفْ!»

³ E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!

⁴ وخْرَجْ حْصَانْ آخِرْ، لُونُو أَحْمَرْ، ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ تِعْطَاتْلُو القُدْرَة بَاشْ يْنَحِّي السَّلَامْ مِالأَرْضْ، ويْخَلِّي النَّاسْ يُقْتْلُوا بْعَضْهُمْ، وتِعْطَالُو سِيفْ كْبِيرْ.

⁴ E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.

⁵ وكِي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الثَّالِثْ، سْمَعْتْ المَخْلُوقْ الثَّالِثْ يْقُولْ: «إِيجَا شُوفْ!» وخْزَرْتْ وإِذَا بِيهْ حْصَانْ أَكْحَلْ ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ شَادِدْ مِيزَانْ.

⁵ E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.

⁶ وسْمَعْتْ كِيمَا صُوتْ خَارِجْ مِنْ بِينْ المَخْلُوقَاتْ الأَرْبْعَة يْقُولْ: «حَفْنِةْ قَمْحْ بْحَقْ نْهَارْ خِدْمَة، وثْلَاثَة حَفْنَاتْ شْعِيرْ بْنَفْسْ السُّومْ، آمَا الزِّيتْ والشْرَابْ مَا تْفَسَّدْهُمْشْ».

⁶ E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.

⁷ وكِي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الرَّابَعْ، سْمَعْتْ صُوتْ المَخْلُوقْ الرَّابِعْ يْقُولْ: «إِيجَا شُوفْ!»

⁷ E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!

⁸ وخْزَرْتْ وإِذَا بِيهْ حْصَانْ أَخْضِرْ، ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ إِسْمُو المُوتْ، والهَاوِيَة اتَّبَّعْ فِيهْ، وتِعْطَالْهُمْ سُلْطَة بَاشْ يُقْتْلُوا رْبُعْ سُكَّانْ الأَرْضْ بِالسْيُوفَا وبِالجُّوعْ والوْبَاء وبِالحَيَوَانَاتْ المِتْوَحْشَة.

⁸ E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.

⁹ وكِي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الخَامِسْ، شُفْتْ تَحْتْ المَذْبَحْ أَرْوَاحْ الِّي تْقَتْلُوا عْلَى خَاطِرْ كِلْمِةْ اللَّهْ، ولِّي شِهْدُوا بِيهْ.

⁹ E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.

¹⁰ وهُومَا يْصِيحُوا بْصُوتْ عَالِي: «يَا سِيدْنَا القُدُّوسْ الحَقْ، وَقْتَاشْ بِشْ تْحَاكِمْ سُكَّانْ الأَرْضْ، وتِنْتَقِمْ مِنْهُمْ عْلَى خَاطِرْ قَتْلُونَا؟».

¹⁰ E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?

¹¹ وتِعْطَى لْكُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ جِبَّة بِيضَة، وتْقَالِلْهُمْ بَاشْ يُصْبْرُوا شْوَيَّة حَتَّى يِكْمِلْ عْدَدْ الخُدَّامْ وخْوَاتْهُمْ الِّي بِشْ يِتْقَتْلُوا كِيفْهُمْ.

¹¹ E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.

¹² وخْزَرْتْ وَقْتِلِّي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ السَّادِسْ، وإِذَا بْزِلْزَالْ كْبِيرْ يْصِيرْ، والشَّمْسْ وَلَّاتْ كَحْلَة كِيمَا لِبْسِةْ العْزَاء، والڨَمْرَة حْمَارِتْ ووَلَّاتْ كِيفْ الدَّمْ،

¹² E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.

¹³ وبْدَاتْ نْجُومْ السْمَاء اطِّيحْ عَالأَرْضْ، كِيمَا يْطِيحْ الكَرْمُوسْ مِالشَّجْرَة وَقْتِلِّي تْهِبْ رِيحْ قْوِيَّة،

¹³ E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.

¹⁴ وتِطْوَاتْ السْمَاء كِيمَا تِتْلَفْ الوَرْقَة، وتْزَحْزْحِتْ الجْبَالْ والجُزُرْ الكُلْ مِنْ بْلَايِصْهَا.

¹⁴ E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.

¹⁵ ومُلُوكْ الأَرْضْ والعُظَمَاءْ والحُكَّامْ والغْنِيِّينْ والقْوِيِّينْ والنَّاسْ الكُلْ، عَبِيدْ وأَحْرَارْ، الكُلْهُمْ تْخَبَّاوْ فِي المْغَاغِرْ وبِينْ حْجَرْ الجْبَالْ،

¹⁵ E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas

¹⁶ وهُومَا يْقُولُوا لِلجْبَالْ والحْجَرْ: «طِيحُوا عْلِينَا وخَبِّيوْنَا مِنْ وِجْهْ القَاعِدْ عَالعَرْشْ ومِنْ غَضَبْ الخَرُوفْ.

¹⁶ e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,

¹⁷ رَاهُو جَاء يُومْ غَضَبْهُمْ العْظِيمْ، وشْكُونُو الِّي يْنَجِّمْ يِبْقَى وَاقِفْ؟»

¹⁷ porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Apocalipse 6

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra