Apocalipse 16

AEB vs ARIB

Sair da comparação
AEB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ومْبَعِّدْ سْمَعْتْ صُوتْ عَالِي جَايْ مِالهَيْكِلْ يْقُولْ لِلْمْلَايْكَة السَّبْعَة: «إِمْشِيوْ وصُبُّوا كِيسَانْ غَضَبْ اللَّهْ السَّبْعَة عَالأَرْضْ».
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 مْشَى المَلَاكْ الأُوِّلْ وصَبْ كَاسُو عَالأَرْضْ، يَاخِي النَّاسْ الِّي عْلِيهُمْ أَمَارِةْ الوَحْشْ ولِّي سِجْدُوا لْتِمْثَالُو طَلْعُولْهُمْ دْمَامِلْ مْقَيْحَة تُوجَعْ بَرْشَة.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 وصَبْ المَلَاكْ الثَّانِي كَاسُو فِي البْحَرْ، يَاخِي المَاء وَلَّى دَمْ، كِيفْ دَمْ المِيِّتْ، ومَاتِتْ المَخْلُوقَاتْ الحَيَّة الِّي فِيهْ الكُلْ.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 وصَبْ المَلَاكْ الثَّالِثْ كَاسُو فِي الوِدْيَانْ وعْيُونْ المَاء، يَاخِي وَلَّاوْ الكُلْهُمْ دَمْ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 وسْمَعْتْ مَلَاكْ المَاء يْقُولْ:
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 عْلَى خَاطِرْ الِّي سَيْحُوا دَمْ القِدِّيسِينْ والأَنْبِيَاءْ،
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 وسْمَعْتْ صُوتْ مِالمَذْبَحْ يْقُولْ:
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 وصَبْ المَلَاكْ الرَّابَعْ كَاسُو عَالشَّمْسْ يَاخِي خْذَاتْ السُّلْطَة بَاشْ تَحْرَقْ النَّاسْ بِالنَّارْ،
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 وتْحَرْقُوا النَّاسْ مِنْ قُوِّةْ السْخَانَة. ومَا تَابُوشْ ومَا مَجْدُوشْ اللَّهْ، آمَا كَفْرُوا بْإِسْمْ اللَّهْ الِّي عَنْدُو سُلْطَة عْلَى هَا البْلَاوَاتْ.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 وبَعْدْ صَبْ المَلَاكْ الخَامِسْ كَاسُو عْلَى عَرْشْ الوَحْشْ الأُوِّلْ، يَاخِي ظْلَامِتْ مَمْلَكْتُو، ووَلَّاوْ النَّاسْ يِڨْدِمُوا فِي لْسَانَاتْهُمْ مِالوْجِيعَة.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 آمَا مَا تَابُوشْ عْلَى عْمَايِلْهُمْ، بِالعَكْسْ سَبُّوا إِلَاهْ السْمَاءْ بِسْبَبْ وْجَايَعْهُمْ والدْمَامِلْ الِّي طَلْعِتِّلْهُمْ.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 وصَبْ المَلَاكْ السَّادِسْ كَاسُو عْلَى وَادْ الفُرَاتْ الكْبِيرْ يَاخِي مَاهْ شَاحْ، بَاشْ يِتْحَلْ الطْرِيقْ لِلْمُلُوكْ الجَايِينْ مِالشَّرْقْ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 وشُفْتْ ثْلَاثَة أَرْوَاحْ شِرِّيرَة يْشَبْهُوا لِلجْرَانْ خَارْجِينْ مِنْ فُمْ التِّنِّينْ، ومِنْ فُمْ الوَحْشْ، ومِنْ فُمْ النَّبِيْ الكَذَّابْ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 هُومَا أَرْوَاحْ شْوَاطِنْ يَعْمْلُوا فِي مُعْجْزَاتْ، ويِمْشِيوْ لْمُلُوكْ العَالِمْ الكُلْ يْلِمُّوهُمْ لِلْحَرْبْ الِّي بِشْ تْصِيرْ فِي هَاكِ النْهَارْ العْظِيمْ، نْهَارْ اللَّهْ القَادِرْ عْلَى كُلْ شَيْ.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 وسْمَعْتْ الرَّبْ يْقُولْ: «هَانِي جَايْ كِيفْ السَّارِقْ! صَحَّة لِيهْ الِّي يَسْهِرْ ويْعِسْ عْلَى دَبْشُو بَاشْ مَا يِمْشِيشْ عِرْيَانْ ويِتْفْضَحْ قُدَّامْ النَّاسْ».
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 والأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة الثْلَاثَة لَمُّوا المُلُوكْ فِي بْلَاصَة تِتْسَمَّى بِالعِبْرِيَّة هَرْمَجَدُّونْ.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 وصَبْ المَلَاكْ السَّابَعْ كَاسُو فِي الهْوَاء، وخْرَجْ صُوتْ عَالِي مِالعَرْشْ فِي الهَيْكِلْ يْقُولْ: «وْفَى!».
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 وصَارِتْ أَصْوَاتْ وبَرْشَة بْرَقْ ورْعَدْ وزِلْزَالْ قْوِيْ بَرْشَة مَا صَارِشْ كِيفُو مِلِّي تُوجِدْ الإِنْسَانْ عَالأَرْضْ.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 وتْقِسْمِتْ المْدِينَة العْظِيمَة عْلَى ثْلَاثَة، وادَّمْرِتْ مُدُنْ الأُمَمْ. ومَا نْسَاشْ اللَّهْ بَاشْ يْشَرَّبْ بَابِلْ العْظِيمَة الكَاسْ المْعَبْيَة بِشْرَابْ الغَضَبْ مْتَاعُو.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 والجُزُرْ الكُلْ هَرْبِتْ والجْبَالْ تْنَحَّاتْ،
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 وهْبَطْ تَبْرُورِي كْبِيرْ مِالسْمَاء عَالنَّاسْ، الكَعْبَة مِنُّو تُوزِنْ قْرِيبْ الخَمْسِينْ كِيلُو، يَاخِي سَبُّوا اللَّهْ بِسْبَبْ هَا البَلْوَة الكْبِيرَة بَرْشَة.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra