1 Tessalonicenses 2

AEB vs ARC

Sair da comparação
AEB
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 وتَعْرْفُوا، يَا خْوَاتِي، الِّي زْيَارِتْنَا لِيكُمْ مَا كَانِتْشْ بْلَا فَايْدَة،
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 وكِيمَا تَعْرْفُوا أَحْنَا تْعَذَّبْنَا وتْهِنَّا فِي فِيلِپِّي، ورَغْمِلِّي النَّاسْ عَارْضُونَا، اللَّهْ عْطَانَا الشَّجَاعَة بَاشْ نْوَصْلُولْكُمْ البْشَارَة.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 وتَبْشِيرْنَا مَا كَانِشْ فِيهْ غْلَطْ وَلَّا نِيَّة خَايْبَة وَلَّا غَشَّة،
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 آمَا اللَّهْ بَعْدْمَا جَرَّبْنَا، أَمَّنَّا عَالبْشَارَة، وأَحْنَا نْبَشْرُوا مُشْ بَاشْ نْرَضِّيوْ النَّاسْ، آمَا بَاشْ نْرَضِّيوْ اللَّهْ الِّي يَعْرِفْ قْلُوبْنَا.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 وهُوَّ شَاهِدْ عْلِينَا، وإِنْتُومَا تَعْرْفُوا إِنُّو مَا نَافَقْنَاكُمِشْ بِكْلَامْ حْلُوْ، ولَا طْمَعْنَا فِيكُمْ.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 ومَا طْلَبْنَاشْ المَجْدْ مِالنَّاسْ، لَا مِنْكُمْ ولَا مِنْ غِيرْكُمْ،
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 رَغْمِلِّي كَانْ عَنَّا الحَقْ بَاشْ نُفْرْضُوا سُلْطِتْنَا عْلِيكُمْ بْصِيفِتْنَا رُسُلْ المَسِيحْ. آمَا أَحْنَا كُنَّا حْنَانْ عْلِيكُمْ كِيمَا الأُمْ مْعَ وْلَادْهَا،
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 وحَبِّينَاكُمْ لْدَرْجِةْ إِنُّو تْمَنِّينَا نَعْطِيوْكُمْ مُشْ كَانْ بْشَارِةْ اللَّهْ أَكَهَوْ آمَا حْيَاتْنَا زَادَا، عْلَى قَدْ مَا وَلِّيتُوا عْزَازْ عْلِينَا.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 إِنْتُومَا تِتْذَكْرُوا يَا خْوَاتِي، تْعَبْنَا وشْقَانَا، وَقْتِلِّي كُنَّا نْوَصْلُولْكُمْ فِي بْشَارِةْ اللَّهْ، وكِيفَاشْ كُنَّا نِخْدْمُوا نْهَارْ ولِيلْ بَاشْ مَا نْثَقْلُوا عْلَى حَتَّى حَدْ فِيكُمْ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 وإِنْتُومَا شَاهْدِينْ واللَّهْ زَادَا كِيفَاشْ كُنَّا نِتْصَرْفُوا بِطْهَارَة وتَقْوَى وَقْتِلِّي كُنَّا مْعَاكُمْ إِنْتُومَا المُؤْمْنِينْ، ومَا كَانِشْ عْلِينَا لُومْ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 وتَعْرْفُوا زَادَا كِيفَاشْ عَامِلْنَا كُلْ وَاحِدْ فِيكُمْ كِيفْ مَا يْعَامِلْ البُو وِلْدُو،
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 وكِيفَاشْ نْصَحْنَاكُمْ وشَجَّعْنَاكُمْ وأَكَّدْنَا عْلِيكُمْ إِنْكُمْ تْعِيشُوا عِيشَة تْلِيقْ بِاللَّهْ الِّي دْعَاكُمْ بَاشْ تُدْخْلُوا لْمَمْلِكْتُو وتْشَارْكُوهْ فِي مَجْدُو.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 ودِيمَا نِحْمْدُوا اللَّهْ، عْلَى خَاطِرْ وَقْتِلِّي سْمَعْتُوا البْشَارَة الِّي وَصَّلْنَاهَالْكُمْ، قْبِلْتُوهَا مُشْ عْلَى إِنْهَا كْلَامْ بَشَرْ، آمَا كِيمَا هِيَّ فِي الحْقِيقَة: كْلَامْ اللَّهْ الِّي يِخْدِمْ فِي قْلُوبْكُمْ إِنْتُومَا المُؤْمْنِينْ.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 وإِنْتُومَا يَا خْوَاتِي، خْذِيتُوا كَنَايِسْ اللَّهْ التَّابْعِينْ لْيَسُوعْ المَسِيحْ فِي مَنْطَقْةْ اليَهُودِيَّة مِثَالْ لِيكُمْ، عْلَى خَاطِرْ شَعْبْكُمْ عَذَّبْكُمْ كِيفْ مَا هُومَا عَذْبُوهُمْ اليْهُودْ
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 الِّي قَتْلُوا الرَّبْ يَسُوعْ والأَنْبِيَاءْ وإِضْطَهْدُونَا أَحْنَا زَادَا، وعَادَاوْ النَّاسْ الكُلْ وعْمُرْهُمْ مَا رَضَّاوْ اللَّهْ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 وهُومَا يِحِبُّوا يَمْنْعُونَا مِنْ تَوْصِيلْ البْشَارَة الِّي تْنَجِّي لِلِّي مَاهُمْشْ يْهُودْ، وهَكَّا فَاتُوا الحْدُودْ بِذْنُوبْهُمْ، وفِي الإِخِّرْ هْبِطْ عْلِيهُمْ غَضَبْ اللَّهْ.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 وأَحْنَا يَا خْوَاتِي، دُوبْ مَا تْفَارِقْنَا عْلِيكُمْ مُدَّة قْصِيرَة تْوَحَّشْنَاكُمْ وحَبِّينَا نْشُوفُوكُمْ، رَغْمِلِّي كُنْتُوا بْعَادْ عْلَى عِينِينَا مُشْ بْعَادْ عْلَى قْلُوبْنَا.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 هَاذَاكَا عْلَاشْ حَبِّينَا نْجِيوْكُمْ، وبِالأَخَصْ آنَا بُولِسْ، حَاوِلْتْ أَكْثِرْ مِنْ مَرَّة آمَا الشِّيطَانْ عَطَّلْنَا.
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 شْكُونْ بَاشْ يْكُونْ رْجَانَا وفَرْحِتْنَا والتَّاجْ الِّي نِتْفَخْرُوا بِيهْ قُدَّامْ رَبْنَا يَسُوعْ نْهَارِةْ الِّي يِرْجَعْ؟ يَاخِي مُشْ إِنْتُومَا؟
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 بِالحَقْ، إِنْتُومَا مَجْدْنَا وفَرْحِتْنَا.
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra