Romanos 9
ADJ vs ACF
1 Ɛm mʼel Krist eci, ow sosiɛm, low a eke mʼam mʼow mi dad a el low nawrɛ, mi kʼↄtum mʼↄnym yadŋ. Ɛm e tutr a eke Abŋ Lala am nyimn a yɛji am dadʼm eke ow el low nawrɛ.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Ɛm ecʼɛrm a sos ↄw es nↄnↄ ligbɛl ɛtŋ mʼam ij gbre eke úwrm.
2 Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Mi bʼow mʼɛgŋ mʼeb eke Nyam kʼigŋ ↄwlʼm ke mi kpáb es Krist e lís, eke ow ↄtu cɛ eke kʼeb ɛm lisijimɛl Jwifɛl ɛlu es.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser anátema de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Bla ecʼee? -Lʼel Israɛl eyŋ, Nyam ot ɛl -lʼel ow ecʼey. Wɛl ecʼaraŋn nʼanŋ in ecʼanygbɛl ab ɛm, lʼɛgŋ sinm wɛl ab, nʼↄŋ wɛl in ecʼol a, li yɛgm wɛl sɛwl yecʼɛm eke wɛl kʼigŋʼn nuŋ a, ɛtŋ li dad wɛl ów eke li bɛbm lʼɛw es wɛl ecʼa.
4 Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e as alianças, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Ɛl -lʼel ɛl lagŋɛl ekpekp a eci alaw. Ɛl ecʼaraŋn anake wɛl ew Krist ɛsɛ ɛgŋ owr af, in eke lʼel Nyam ekʼanŋ ob fɛŋ e nuŋ af a! Kↄklm él in eci sɛgŋ fɛŋ! Amɛn!
5 Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Ow elm ke wɛl dad ɛsɛ Nyam e low a eke ɛwar ɛw es a ɛlu ok es. Tasi ɛm a, agŋ a eke wɛl ew ɛy lagŋ Israɛl ɛm a, ɛl fɛŋ -lʼelm Israɛl eyŋ tasi.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ɛtŋ agŋ a bↄbↄ eke wɛl ew ɛy lagŋ Abraham ecʼeb ab ɛm a yɛji, ow elm ɛl fɛŋ -lʼelm ow ecʼey tasi, aŋke Nyam dad Abraham ninɛ: Isak ɛm anake bʼow ɛŋn alaw eke bʼow ɛlu ŋ e nin a ↄkm a.
7 Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Kin sodad na ecʼiri tasi a: ow elm ey a eke wɛl ew igŋ nyam lele yↄw nyam ab ecʼerur ɛm a elm Nyam ecʼey. Kↄ ey tasi a, ɛl -lʼel Nyam ecʼɛwar ecʼey a.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Kin ɛwar a e sodad a: mʼow mʼɛwl mɛny mʼow ŋ ogŋ a lakpo yecʼa, lɛgŋ nɛnɛ af, ɛtŋ ayŋ Sara bʼow ew iy igŋ nyam.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ɛtŋ ow elm na sↄny cɛ: kↄ Rebeka ecʼa yɛji. Lʼew ey yony ɛy lagŋ Isak ab.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 Foi-lhe dito a ela: O maior servirá ao menor.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e odiei a Esaú.
14 Sica ayaf si ki dadr ab ee? Kↄ Nyam ɛnyɛmbri yony yony ɛs lʼel ee? Njaŋ, ow elm ɛbɛn!
14 Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma.
15 Tasi ɛm a, li dad Mois ninɛ: Mi bʼow mʼikŋ ɛgŋ e mʼerur eke mi kʼikŋ sↄrŋ a sↄrŋ, ɛtŋ mi bʼow mʼↄnyn ɛgŋ eke mʼerur eke mi kʼↄnyn ɛrm mamn a ɛrm mamn.
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Ow sosiɛm a, Nyam e sↄrŋ ikŋ a ánm agŋ e low e bʼerur ab ɛm, oglog sos eke bʼatr es ab ɛm, kↄ Nyam cɛ eke ↄny sↄrŋ ikŋ ab ɛm ow bʼanŋ ow.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Nyam Lɛl ɛm, Nyam dad Ejipt ecʼɛb ebu a ninɛ: Mʼɛwʼŋ ɛb ebu, yecʼɛtŋ ke ŋ ɛm mʼɛ́lu ɛm ecʼabusu a ↄkm, ke mi kók ɛm e nin a eb es wus na nimum af.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Wɛl bʼɛkn eke Nyam bʼikŋ ɛgŋ eke lʼerur eke li kʼikŋ sↄrŋ a sↄrŋ, ɛtŋ li bʼↄtur ɛgŋ eke lʼerur eke li kʼↄtur ɛrm a ɛrm.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Gbɛkↄ, kʼaw ke ɛgŋ íbrm im ɛsɛ: sica, eke ow el nɛnɛ, bla sosiɛm ɛmɛny Nyam kʼɛnym ɛy abr ee? Bwo ecʼɛgŋ ↄtu eke ki dogŋn low eke li bʼerur ab ee?
19 Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem tem resistido à sua vontade?
20 Kↄ ŋ gbɛ, bwo elʼŋ eke kʼatar Nyam ab ee? Kↄ mijel bʼibrm ɛgŋ a eke kokʼr a ɛsɛ: bla sosiɛm ɛtŋ kokʼm mijel ee?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Kↄ mijel kok ɛs ↄtum eke ki kok low e lʼerur kpeŋ ab ab ee? Kↄ lʼↄtum eke kpeŋ nyam a cɛ, li kʼitl li kok lɛ́w sↄbↄ nyam oglog lɛ́w kprakasa nyam ee?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Nyam erur eke kʼɛlu in ecʼɛrm bebl ↄkm ke yɛ́gm in ecʼabusu a. Gbɛkↄ agŋ a eke nʼↄny ɛrm bebl wɛl ab, ke it eke kʼirm ↄgbu es a, lʼɛgŋ wɛl e low lʼeb low eku ligbɛl ɛm.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Lʼɛgŋ low nɛnɛ lʼeb, yecʼɛtŋ ke lʼɛ́lu in eci anygbɛl a e sagb a ↄkm agŋ eke lʼerur eke li ki yɛgm in e sↄrŋ ikŋ a e lís. Ow el agŋ a eke lʼikŋ anym li bɛbm lʼɛw es eke kʼɛŋn anygbɛl na a.
23 Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Ɛtŋ ɛy sʼel agŋ amua eke lʼɛsŋ a. Ow elm Jwifɛl ecʼaraŋn cɛ lʼɛsŋm ɛy, kↄ agŋ eke elm Jwifɛl ecʼaraŋn ecʼagŋ a yɛji.
24 Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Nyam dad low na kokoba ↄb ɛs Ose e lɛl ab ɛm:
25 Como também diz em Oséias:Chamarei meu povo ao que não era meu povo;E amada à que não era amada.
26 Ɛtŋ yogŋ a eke wɛl dad agŋ eke:
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito:Vós não sois meu povo;Aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Esayi, in am ɛlu lebl Israɛl ecʼagŋ e lís ɛsɛ:
27 Também Isaías clama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Tasi ɛm a, Nyam Admaga bʼow kok low a eke li dad a wus af aŋa,
28 Porque ele completará a obra e abreviá-la-á em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ɛtŋ low na anake Esayi yɛji ikŋ anym dad a:
29 E como antes disse Isaías:Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência,Teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.
30 Ke ayaf si ki dadr ab ee? Nawrɛ, agŋ eke elm Jwifɛl a, ↄ́lm eke kʼel nyim nyim Nyam ecʼany af. Gbɛkↄ -lʼɛkn eke Nyam ɛgŋ eb ɛl, ɛl ecʼↄmn a sosiɛm.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Ke Israɛl ecʼagŋ a am ↄl eke kʼel nyim nyim eke -li bʼɛlum Nyam ecʼol a sosiɛm. Kↄ ɛl -lʼↄwl -lʼok es.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Bla sosiɛm ee? -lʼↄwl -lʼok es, aŋke -lʼↄlm nyim nyim el na es ↄmn ɛm, -li tutr eke ɛl ecʼów kok ɛm -li bʼow -nʼɛŋn. Ɛbɛn a, -lʼuyum lebn a eke bʼɛlu ɛgŋ wus ab ab.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Tasi ɛm a, Nyam Lɛl dad ninɛ:
33 Como está escrito:Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo;E todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?