Mateus 13

ADJ vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lɛgŋ a cɛ, Jesu anŋ akŋ a ɛy ↄkm ɛtŋ im sig es mij saw eke ki yɛgm agŋ low.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Agŋ nↄnↄ ar ɛlul il ɛm; na sosiɛm lʼɛy mijɛtŋ nyam ɛm li sig es. Kↄ bieku a gbɛ inym es mij nɛny a.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Nʼam dad wɛl ów nↄnↄ nyandrɛ ɛm lʼɛsɛ: «Lɛgŋ nyam, ɛgb ewl ɛs nyam im ↄgm am ewl egb.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Eke nʼam ufŋ egb ey ab es a, bɛb ok ebr af ɛtŋ ↄr ow sus ij.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Bɛb ok mebn wus af, usu eke sɛc ɛnym. Kpɛkŋ -lʼɛli, sɛc a ekʼɛnym a sosiɛm.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Kↄ eke ligbn ow afr a, lʼebal egb a eke ɛli ok ↄkm a ɛtŋ li wɛwr wɛl es aŋke min ↄnym ɛl wus tasi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Bɛb ɛjeci ok usu eke mirŋ anŋ. Mirŋ a ɛli ↄny awŋ ɛl es.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Gbɛkↄ egb ey a e bɛb ok wus mamn af ɛtŋ il ewŋ: bɛb ↄny likŋ lele lɛw ab, bɛb ↄny ekŋ nyahan, ɛtŋ ow e bɛb a, ekŋ yen.»
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ɛtŋ Jesu igŋ af dad ninɛ: «Eke ↄnyn ↄru eke kʼirir, ke írir sɛnyn sɛnyn.»
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Jam ɛsɛl a ow titm Jesu ɛtŋ am ibrmʼn ɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ bi dad ɛl odad nyandrɛ ɛm ee?»
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Li dad wɛl ninɛ: «Ɔny, ɛŋan Afr eci gbreŋgbi usu a ecʼów a eke lↄl es a ecʼany uw, kↄ ɛl -nʼɛŋnm.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Tasi ɛm a, ɛgŋ ekʼɛŋn any uw a, wɛl bʼow obnʼn ɛtŋ ow bʼow ufur es; kↄ ɛgŋ ekʼɛŋnm a, tɛl a eke ↄtu eke kʼanŋʼn a, wɛl bʼow eb.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ow sosiɛm mi bʼoc nyandrɛ ɛm mi dad ɛl odad, aŋke -li bi lɛr kↄ -lʼɛknmn, ɛtŋ ow bʼok ɛl ↄru ɛm yɛji kↄ -lʼirimn, ɛtŋ ow ókm ɛl es sos ɛm.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ɛbɛn eke Nyam ecʼodad eke dad ɛl Esayi eci kokoba ↄb ɛm a, ɛy ↄkm sodad amua ɛm ana:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Tasi ɛm a, agŋ amua na itŋn ɛw tuↄtuↄ;
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Ɔny ecʼa, sos ɛm ↄtu eke kʼiŋn ↄny aŋke ↄny ecʼanyamn am ɛkn es ɛtŋ ↄny ecʼↄru am iri ów!
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Mʼam dad ↄny nawrɛ ɛm: kokoba ↄb ɛsɛl nↄnↄ lele agŋ ekʼij nɛny nyam Nyam ecʼany af ab a erur eke kʼɛkn low na eke am ɛkan a, kↄ -lʼɛknm, iri low na ekʼam irir a, kↄ -lʼirim.»
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 «Ìrir egb ewl ɛs ecʼodad a e nyandrɛ.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ebr ab af a eke egb a ok a, el agŋ a eke bʼiri wɛl am dad gbreŋgbi usu a ecʼodad ke ɛ́wm ɛrm af a, agn low ŋuŋ ɛs bʼow oc yecʼa eke wɛl ewl ɛl ecʼɛrm ɛm a.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Mebn wus a eke egb a ok a, el agŋ a eke bʼiri Nyam ecʼodad ke kpɛkŋ bʼebʼr sos ɛm iŋn ɛm a.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Gbɛkↄ -li yɛbmn odad a okm min ɛl ɛm, -li bʼɛw ɛrm af tɛl cɛ. Eke sica sos es ↄw owi oglog gbre ij owi bʼow Nyam odad a sosiɛm a, -li bʼɛgbr ↄmn a fafa.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Wus a eke mirŋ nↄnↄ anŋ af ke egb a ok af a, el agŋ a eke bʼiri Nyam ecʼodad, ke ɛmɛny bʼebr wus na ecʼów a e low ɛrmij a. -Li bʼↄl ob ↄny es. Ɛrmij owi amua bʼɛju ɛl, bʼawŋ odad ab es, ɛtŋ ow ↄ́sum ey kaka.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Wus mamn a, el agŋ a eke bʼiri Nyam ecʼodad ke bʼɛw ɛrm af a. -Li bʼↄsu ey: bɛb ecʼa likŋ lele lɛw ab oglog ekŋ nyahan ɛtŋ bɛb ecʼa ekŋ yen.»
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Jesu am dad ɛl nyandrɛ ɛm odad ɛjeci ɛsɛ: «Kin Afr eci gbreŋgbi usu a eci elel eke anŋn: ɛgŋ nyam ewl egb amamn in ecʼↄgm a.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ncok nyam, eke agŋ a fɛŋ am ɛru mɛmn a, in ecʼifnu nyam ow ewl suw eŋuŋ egb ab ɛm ɛtŋ im.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Eke egb a ɛli bake il ewŋ a, suw eŋuŋ a yɛji ɛli ok ↄkm.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ɔgm ɛs a eci juma kok ɛsɛl a ow am dadʼr ɛsɛ: “Ɛgŋ gbɛl, kↄ ow elm egb amamn ewlm ŋ ecʼↄgm a ee? Ɛtŋ kↄ bogŋ suw eŋuŋ amua anŋ ow ee?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Li dad wɛl ninɛ: “Ifnu nyam e low eke kok ana.” Juma kok ɛsɛl a ibrmʼn ninɛ: “Erur eke si kʼim sʼiri suw eŋuŋ ab es ee?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Li dad ninɛ: “Njaŋ, aŋke ow eci es iri ɛm a, ↄtur eke kʼirir egb amamn ab es.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Yɛ̀br ɛl -lʼokr af -lʼagb toŋ ke ow ít egb ub e lɛgŋ a, ke sica yogŋ, mʼow mi dad egb ub ɛsɛl a mʼɛsɛ: Ìkŋn anym irir suw eŋuŋ ab es awŋ es eku eku ofŋn, ke sica ókr egb a, ɛm ecʼegbel ab ɛm.” »
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jesu am dad ɛl nyandrɛ ɛm odad ɛjeci: «Afr eci gbreŋgbi usu a anŋ ɛsɛ likŋ e liy nyam ekʼigŋ nyam oc ewl in ecʼↄgm af.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Lʼel egb ey a fɛŋ ɛm eci likekli tasi; kↄ eke lʼɛli a, lʼel egb ewlu ab ɛm e likŋ ligbɛl tasi. Lʼel likŋ toŋ batŋ ↄr bʼow us mel in ecʼál ab ɛm.»
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesu am dad ɛl nyandrɛ ɛm odad ɛjeci: «Afr eci gbreŋgbi usu a anŋ ɛsɛ lijru eke yↄw nyam oc wuwlm ma toy likŋ lele yen ab toŋ bake ma a nimum inŋ eb es ab af.»
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesu am dad dedeku a ów amua fɛŋ nyandrɛ ɛm; li dádm wɛl low ekʼow elm nyandrɛ ɛm.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Li bi kok ɛbɛn yecʼɛtŋ ke kokoba ↄb ɛs ecʼodad a íy nɛny: Mʼow mi dad ɛl odad nyandrɛ ɛm, mʼow mʼↄŋ ɛl ów eke lↄl es wus eci nuŋ ↄb ɛm ɛtŋ a ecʼamani.
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Sica Jesu ɛlu bieku ab es ɛtŋ im akŋ. In e jam ɛsɛl a im titmʼn ɛtŋ am ibrmʼn ɛsɛ: «Òtar nyandrɛ ɛm odad a ekʼel suw eŋuŋ ekʼanŋ ↄgm a e low akr ok ɛy.»
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesu dad ninɛ: «Ɛgŋ ecʼIy anake ewl egb amamn a;
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 ↄgm a, ke wus na nimum ana; egb amamn a el agŋ a eke bʼɛlum gbreŋgbi usu a eci low; suw eŋuŋ a, el agŋ a eke bʼɛlum agn low ŋuŋ ɛs e low a;
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 ifnu a eke am ewl suw eŋuŋ a, ke agn ana; egb ub a, ke jɛj ok e lɛgŋ ana; ɛtŋ egb ub ɛsɛl a ke afr ɛrm ɛsɛl ana.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ɛsɛ elel eke wɛl am iri suw eŋuŋ es eke wɛl kʼↄwl al ɛm a, ɛbɛn eke ow bʼow el jɛj ok e lɛgŋ ecʼab ana:
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 ɛgŋ ecʼIy bʼow ɛrm in ecʼafr ɛrm ɛsɛl a, -li bʼow -nʼↄny agŋ a fɛŋ eke bʼirmn ɛl lawlɛl ecʼↄmn a lele ów eŋuŋ kok ɛsɛl ab ab -lʼot es gbreŋgbi usu a,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 ke -lʼot -lʼↄwl wɛl al gbɛl ab ɛm; yogŋ anake ↄŋn ikŋ lele an ɛm sasagr ab bʼow anŋ a.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Kↄ sica agŋ a eke ij nɛny nyam Nyam ecʼany af a, bʼow jɛjn ɛsɛ ligbn af ɛl Ɛs eci gbreŋgbi usu a. Ekʼↄnyn ↄru eke kʼirir, ke írir sɛnyn sɛnyn.»
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 «Afr eci gbreŋgbi usu a anŋ ɛsɛ ob ↄny eke lↄl es ↄgm nyam af. Ɛgŋ nyam iwr ob ↄny na es ɛtŋ ɛmɛny oc lↄlʼl es ↄgm a. Sos ɛm iŋnʼn toŋ batŋ nʼim lʼↄl ob fɛŋ eke nʼↄny a lʼij, ɛtŋ lʼɛwl lʼow lʼↄl ↄgm a.»
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 «Afr eci gbreŋgbi usu a anŋ ɛsɛ an ↄlu nyam ekʼam ↄl miyob amamn es af.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Eke nʼɛŋn an gbɛl e miyob nyam a, nʼim lʼↄl ob fɛŋ eke nʼↄny a lʼij, ɛtŋ lʼↄl miyob a.»
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 «Ɛmɛny Afr eci gbreŋgbi usu a anŋ ɛsɛ muw eke wɛl ok ke ↄny ↄcn ɛrŋ ɛrŋ fɛŋ af.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Eke ow bʼiy a, mij juma kok ɛsɛl a bʼↄdu owʼr ákpaf ke ok es am jɛj ↄcn ab es: -li bʼok amamn a mulu ɛm, ke -lʼↄwl yecʼeke akplm a.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Jɛj ok e lɛgŋ a, ɛbɛn ekʼow bʼow el ana: afr ɛrm ɛsɛl bʼow ow kpab agŋ eŋuŋ a es, amamn a e lís,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ke ↄ́wl ɛl al gbɛl ab ɛm. Yogŋ anake ↄŋn ikŋ lele an ɛm sasagr ab bʼow anŋ a.»
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesu ibrm ɛl ninɛ: «Kↄ irir ów a fɛŋ ee?» -Lʼɛgŋ ninɛ: «Ɛɛ.»
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Ɛtŋ ca li dad wɛl ninɛ: «Ɛbɛn eke ol eci low yɛgm ɛs fɛŋ ekʼam el Afr e gbreŋgbi usu a ecʼɛgŋ a, anŋ ana. Nʼanŋ ɛsɛ akŋ ɛs nyam eke bʼɛlu in ecʼob ↄny ↄkm low yɛgm owr ɛm lele low yɛgm esig ɛm ab af.»
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Eke Jesu dad nyandrɛ ɛm odad amua bake ow uwr a, lʼigb yogŋ
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 nʼim ɛb ab ɛm eke nʼanŋ lʼagb a. Nʼam yɛgm agŋ low yogŋ eci Nyam nuŋ igŋ usu a toŋ agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a low iti any afŋn es. -Nʼam dad -lʼɛsɛ: «Bogŋ nuŋ ɛm ↄny na anŋ owʼr ee? Ayaf lʼↄtu eke li ki kok sakrowa amua ee?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Kↄ ow elm ↄgↄg es ↄdu ɛs a ecʼiy ab ee? Kↄ ow elm Mari elm lis ee? Kↄ Jak, Josɛf, Simↄ lele Jud ab elm lisijimɛl ee?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Kↄ lisijↄwɛl fɛŋ irm ɛy ab ee? Kↄ abusu ikŋ na bogŋ nʼɛŋn ee?»
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ɛtŋ ów amua fɛŋ ↄ́ↄm abusu eke -li kʼↄny ↄmn Jesu ɛm. Ɛtŋ Jesu dad ɛl ninɛ: «Usu a fɛŋ wɛl bʼↄny kokoba ↄb ɛs ecʼɛlum, ekʼow elm in ecʼɛb ab ɛm lele in ecʼakŋ ab cɛ wɛl ↄ́nym in ecʼɛlum.»
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Yogŋ eci sakrowa a eke Jesu kok a tɛl cɛ, ɛl eci ↄmn a eke -nʼↄnym a sosiɛm.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra