Marcos 5
ADJ vs ARIB
1 Jesu lel in eci jam ɛsɛl ab ab im ok Galile eci mij jam a, Geraseni eyŋ eci wus ab af.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Eke nʼanŋ mijɛtŋ ab ɛm lʼus es a, kpɛkŋ ɛgŋ nyam anŋ ɛgŋ es oc usu a ɛy ↄkm ow am ↄbrʼr. Ɛgŋ a, abŋ ŋuŋ anŋʼn ɛm.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Suwↄmu ecʼaraŋn anake li bʼanŋ a. Ɛgŋ kaka ↄ́tum ucurmʼn es, ŋgbraka ɛm bↄbↄ yɛji,
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 aŋke sakp nↄnↄ wɛl bʼawŋʼn akr lele sabu ab ŋgbraka ɛm, kↄ li bʼↄny fɛŋ li bubr es. Ɛgŋ kaka ↄnym lɛc eke kʼↄtu ↄnyʼn yɛji.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Sɛgŋ fɛŋ, ncok lele lɛgŋ owr ab, li bʼanŋ suwↄmu ekʼanŋ mafɛny ɛm a ecʼaraŋn; nʼam babarm ke nʼam ot mebn li kokr in sosi mob.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Lʼɛkn Jesu akpoj ɛm, lʼuru es lʼow, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af, ɛtŋ nʼam ɛlu lebl tuↄtuↄ li dad lʼɛsɛ:
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 «Jesu, Nyam ekʼanŋ afr kpekpe ecʼIy, kↄ bla lowi anŋ ɛy araŋn ee? Nyam e nin ɛm mʼam ŋↄŋnʼŋ, kì kokʼm low ŋuŋ!»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Abŋ ŋuŋ a ɛw lebl am dad ɛbɛn aŋke Jesu ikŋ anym dadʼr ninɛ: «Abŋ ŋuŋ, ɛ̀y ↄkm ɛgŋ na ɛm!»
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ca Jesu am ibrmʼn ɛsɛ: «Kↄ ayaf wɛl bʼɛsŋnʼŋ ee?» Li dad ninɛ: «Wɛl bʼɛsŋʼm “Bubutɛ”, aŋke sʼɛny nↄnↄ.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɛtŋ nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu lʼɛsɛ: «Kʼògŋ abŋ eŋuŋ amua kʼŋgboŋ wus ikpr ab af.»
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Yogŋ, gbroko nↄnↄ anŋ ekʼam ij ob lafɛny a saw.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Abŋ eŋuŋ a am ŋↄŋn Jesu dad ɛsɛ: «Ògŋ ɛy sʼim sigbroko amua ogŋ a yecʼɛtŋ ke sʼók ɛl ɛm!»
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesu ↄŋ ɛl ow ecʼabusu. Abŋ eŋuŋ a ok ↄkm ɛgŋ ab ɛm, ɛtŋ im ok sigbroko ab ɛm. Gbroko a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a ↄtu eke kʼij fandi yony. Ɛl a fɛŋ -nʼanŋ lafɛny ab af -lʼuru es -lʼok mij lekpl ab ɛm, ɛtŋ -nʼɛmn.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Es uru ɛm, sigbroko ↄsu ɛsɛl a ɛwl im am ↄb amani ɛb ab ɛm lele sikpukpu ɛm ab. Ɛtŋ agŋ am ow ɛkn low yecʼa ekʼɛy a.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 -Lʼow -nʼɛŋn Jesu, ɛtŋ -lʼɛkn ɛgŋ a eke lɛgŋ sig ɛm abŋ eŋuŋ anŋ ɛm a eke sig es. Sica li sus mob; nuŋ ɛm ayal. Ɛtŋ agŋ a erŋn am ↄny.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Agŋ a ekʼɛkn ów a fɛŋ ekʼɛŋn ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ a, lele low yecʼa ekʼɛŋn sigbroko ab ab a, am awl ow ecʼów ok ɛl.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ɛtŋ agŋ a fɛŋ ekʼow a okr af am ŋↄŋn Jesu eke li kʼŋgboŋ ɛl eci wus ab af.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Eke Jesu am ɛy mijɛtŋ ab ɛm a, ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ bake ewl a am dadʼr ɛsɛ: «Ekʼow akplʼŋ sos ɛm, ke mʼam erur eke mi kʼanŋ ŋ ab!»
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesu ɛgŋm, gbɛkↄ li dad ow ninɛ: «Ɛ̀wl im ŋ ecʼagŋ a ogŋ a, ke áwl ów a fɛŋ eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼŋ a, lele sↄrŋ ikŋ e nʼↄny ŋ ecʼab ab a ok ɛl.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ɛgŋ a im, ɛtŋ lʼↄb nuŋ Ɛb Lɛw ab ɛm, nʼam dad ów a fɛŋ eke Jesu kok ↄŋʼn a lʼok agŋ. Ɛtŋ agŋ a fɛŋ low iti any.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Eke Jesu anŋ mij jam a owr mijɛtŋ ɛm ecʼa, agŋ nↄnↄ gbɛl ow iwr did ɛlul il ɛm mij nɛny yogŋ.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Jayirus, Nyam nuŋ igŋ usu a ecʼes ɛw ɛs anŋ ow ɛtŋ eke lʼɛkn Jesu a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu li dad lʼɛsɛ: «Ɛm jↄwli am uw. Òw ke átʼr abu nuŋ, yecʼɛtŋ ke li kʼúwm kↄ ke nʼánŋ owr.»
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jesu ab -nʼim, ɛtŋ agŋ nↄnↄ a ekʼaam ɛwlʼl a am itarir -lʼul il.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Bieku na ɛm, yↄw nyam eke bʼub abu ke mebl a ɛdŋm es toŋ ij akpo lɛw yony anŋ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Lʼij gbre nↄnↄ gbɛl sos kok ɛsɛl nↄnↄ ecʼabu ɛm. Ni ŋuŋn in ecʼos fɛŋ, kↄ lʼewlm, gbɛkↄ catŋ anake ↄl a am ↄtu yɛjʼa.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ɛtŋ eke lʼiri Jesu e lís e lʼow a, lʼow lʼɛy dedeku ab ɛm, lʼɛc Jesu jam, ɛtŋ lʼitŋn ow eci mob sus ɛm a abu.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Ke li dad in ecʼɛrm ɛm ninɛ: «Blel mi kʼitŋn in e mob sus ɛm a abu cɛ, ke mʼewl ŋ̂.»
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Kpɛkŋ lʼɛkn eke mebl a ekʼam okʼr a ɛdŋ es, ɛtŋ lʼɛkan in sosi ɛm eke lʼewl in ecʼↄl ab ɛm.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Akr af yogŋ cɛ Jesu uw any eke lɛc nyam ɛy ↄkm in ɛm. Lʼɛdŋ mɛny bieku ab ɛm ɛtŋ nʼam ibrm wɛl li dad lʼɛsɛ: «Kↄ bwo ecʼɛgŋ itŋn ɛm eci mob sus ɛm a abu ee?»
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 In e jam ɛsɛl a am dadʼr ɛsɛ: «Ám ɛkn agŋ nↄnↄ na ekʼam itarir -lʼulʼŋ a, ke ám ibrm ɛgŋ ekʼitŋnʼŋ abu ee?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ɛtŋ Jesu am ɛw nyamn in e saw saw a, yecʼɛtŋ ke lʼɛ́kn ɛgŋ a eke kok low na a.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Yↄw a erŋn am ↄny, nʼam ufŋ, aŋke lʼuw low a ekʼɛŋnʼn ab any. Na sosiɛm lʼow lʼok ↄwrↄkp wus Jesu ecʼany af, ɛtŋ lʼɛgŋ low a lʼeb.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛm jↄw, ŋ ecʼↄmn a ewlmʼŋ! Ìm ɛrm es ɛy ɛm, ke éwl ŋ ecʼↄl ab ɛm gↄŋ.»
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesu odad anŋ nɛnym am dad ɛtŋ agŋ anŋ Jayirus ogŋ a ow. -Nʼam dad ow -lʼɛsɛ: «Ejↄŋ uw! Kʼìjr low yɛgm agŋ ɛs gbre ↄfr ↄfr.»
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesu usm ɛl e sodad ebl a jam kↄ li dad Jayirus ninɛ: «Kʼùru erŋn, kↄ ↄny ↄmn sↄny coco cɛ.»
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nʼↄↄm ɛgŋ kaka abusu eke kʼim ɛwlʼl ekʼow elm Piɛr, Jak lele Jan ekʼel Jak lisijim ab cɛ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 -Nʼim -lʼok Jayirus ecʼakŋ a; yogŋ, sↄ́g ↄnym nuŋ. Jesu ɛkn ekʼagŋ am ikŋ ↄŋn babarm.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Lʼɛy akŋ a, ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ikŋn ↄŋn ↄgr ee? Dedyↄwli a, lʼuwm kↄ mɛmn nʼam ɛru.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ɛtŋ dedeku a am kokr Jesu miyɛr. Ow sosiɛm lʼogŋ agŋ a fɛŋ ok ↄkm. Gbɛkↄ lʼɛsŋ iy ɛs a, iy lis a, lel in eci jam ɛsɛl agŋ nyahan ab ab, ɛtŋ -lʼok akŋ a eke dedyↄwli a anŋ a.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Nʼↄny ow abu, ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Talita, kum!» (Ow e nyandrɛ el: “Dedyↄwli, mʼam dadʼŋ, ìgb!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kpɛkŋ dedyↄwli a igb ɛtŋ nʼam an es. Ke dedyↄwli a, nʼↄny akpo lɛw yony. Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a, low iti any.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Jesu am dad ɛl lebl tuↄtuↄ ɛm ɛsɛ: «Kì dadr kʼokr ɛgŋ kaka.» Ɛtŋ ɛmɛny lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɔ̀ŋan in ob tɛl lʼij.»
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?