Lucas 6
ADJ vs ARIB
1 Nɛnɛgŋ nyam, Jesu lele in e jam ɛsɛl ab ab am ɛcr segb ↄgm eci. In e jam ɛsɛl a am bubm egb a ecʼey a, ɛtŋ -nʼam gag es -lʼij.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ow ↄŋ ɛtŋ Farisiɛl bɛb am dad ɛl ɛsɛ: «Kↄ bla sosiɛm am kokr low eke ɛy ecʼol a ↄↄm abusu eke wɛl ki kok nɛnɛgŋ e lɛgŋ ee?»
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ɛtŋ Jesu dad ɛl ninɛ: «Awlmn low eke ɛb ebu David in obi in obi lele in ecʼagŋ ab ab kok lɛgŋ nyam eke namn am ↄny ɛl ab ee?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Lʼɛy Nyamel ab ɛm, ɛtŋ in ecʼagŋ ab ab -lʼij egb waw eci futufutu a; ke -nʼↄnym ow ecʼij ecʼabusu kaka. Ɛy ecʼol a ↄŋ egb waw ɛsɛl sↄny coco abusu eke kʼij.»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Ɛmɛny Jesu dad ɛl ninɛ: «Ɛgŋ ecʼIy el nɛnɛgŋ ecʼes ɛw ɛs.»
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Nɛnɛgŋ e lɛgŋ ɛjeci nyam, Jesu im ɛy Nyam nuŋ igŋ usu a am yɛgm agŋ low. Yogŋ nʼɛŋn igŋ nyam eke lidr abu wɛw es.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ɛtŋ ol e low yɛgm ɛsɛl lele Farisiɛl ab am ↄsu Jesu eke -li kʼɛkn ekʼow bʼow ewlm ɛgŋ nɛnɛgŋ e lɛgŋ, aŋke -nʼam ↄl low ij nyam eke -li kʼebr ow af -nʼↄŋ ow dedeku.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Kↄ Jesu uw ɛl e sow tutr ab any, ɛtŋ li dad igŋ a ekʼabu wɛw es a ninɛ: «Ìgb inym es araŋn aŋa agŋ a fɛŋ ecʼany af!» Ɛtŋ kpɛkŋ igŋ a igb inym es.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ca Jesu dad ɛl ninɛ: «Dàdrʼm: nɛnɛgŋ e lɛgŋ a, bla lowi ɛy ecʼol a ↄŋ abusu eke wɛl ki kok ee? Low nimamn kↄ low ŋuŋ ee? Wɛl ↄtu eke ki sↄg ɛgŋ oglog wɛl ɛgbʼr es luw ee?»
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Eke Jesu ibrm ɛl ów amua bake ow uwr a, nʼam lɛr wɛl ɛtŋ li dad igŋ a ninɛ: «Ɛ̀gŋm abu es!» Ɛtŋ eke li bʼɛgŋm abu es a, in ecʼabu a ɛwl mɛny akplʼl.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ol e low yɛgm ɛsɛl a lele Farisiɛl ab ab ɛrm am ebl, ɛtŋ -nʼam dadarir ɛl ↄfr elel eke -li ki kokr Jesu.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ow e jam a, Jesu uyu lafɛny nyam af eke ki ŋↄŋn Nyam, ɛtŋ ni ŋↄŋn Nyam ncok nyam a nimum.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Eke lɛgŋ ɛny a, lʼɛsŋ in e jam ɛsɛl a ɛtŋ li sↄsum lɛw yony lʼot, lʼɛw wɛl nin “ɛrm ɛsɛl”.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Ɛl ecʼen el: Simↄ, eke Jesu igŋ nin af Piɛr; lisijim Andre, Jak lele Jan ab, Filip lele Bartelemi ab,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matie, Toma lele Jak, Alfe jim ab, Simↄ, ɛb dogŋn ɛs,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas ekʼel Jak jim lele Judas Iskariↄt ekʼↄl Jesu ij ab ab.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Jesu anŋ lafɛny ab af us es ɛrm ɛsɛl ab ab, ɛtŋ ow inym es lafɛny a ecʼesr pɛtɛ a. Yogŋ, in e jam ɛsɛl nↄnↄ gbɛl lele bieku bieku ekʼanŋ Jude, Jerusalɛm, Tir lele Sidↄn ekʼel ɛb yony ekʼanŋ okij any ab yɛji, ow.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 -Lʼow eke -li kʼiri ow ecʼodad ke ow éwlm ɛl ecʼↄl a yɛji. Ɛtŋ agŋ eke abŋ eŋuŋ am ijr gbre a yɛji ewl.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Agŋ a fɛŋ am ↄl eke kʼitŋn in abu, aŋke ewlm ecʼabusu e lɛc nyam bʼɛy ↄkm in ɛm ewlm agŋ a fɛŋ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Jesu is any lɛr in e jam ɛsɛl a ɛtŋ dad ɛl ninɛ:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Ɔny eke sica namn am ↄny ↄny a, ehe él ↄny eci
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Ehe él ↄny eci, ↄny eke agŋ am ifn ↄny, ebm ↄny ke am wɛwr ↄny,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Sos ɛm íŋn ↄny! Ìgbr susr es eke ów nɛnɛ bʼɛŋn ↄny a,
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Kↄ ↄny egbreŋgbi a, gbre él ↄny eci,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Gbre él ↄny eci, ↄny eke lok iy ↄny a
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Gbre él ↄny eci, eke agŋ a fɛŋ bi dad ↄny e lís e low mamn.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 «Ɔny ekʼam irir ɛm ecʼodad a, kin yecʼeke mʼam dad ↄny: èrurir ↄny ecʼefnu ke kókr ów amamn ↄŋn agŋ eke bʼifn ↄny a.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Àfal agŋ a eke bʼofn ↄny ab es, ke ŋↄ́ŋan ↄŋn agŋ a eke bi kok ↄny ów eŋuŋ a.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ekʼɛgŋ bʼɛdŋʼŋ any af láwl ogog, ke ɛ̀wl ogog nyam a yɛji ↄŋʼn lʼɛ́dŋʼŋ. Ekʼɛgŋ bʼebʼŋ gbad, ke yɛ̀bʼr lʼéb ŋ e mob af ɛw a yɛji.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ɛgŋ fɛŋ eke bʼibrmʼŋ ob a, ↄŋʼn. Ɛtŋ ekʼɛgŋ oc ŋ ecʼob, ke kʼìbrmʼn kʼeb.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Low fɛŋ ekʼam erurir eke agŋ ki kok ↄŋ ↄny a, ↄny yɛji kòkr ɛbɛn kpɛŋ ↄŋn agŋ ɛjecʼa.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Eke bʼerurir agŋ a cɛ eke bʼerur ↄny a, ke bla low mamn iy am ekur eke bʼow ɛŋan ee? Sikpl ɛsɛl bↄbↄ yɛji bʼerur agŋ eke bʼerur ɛl a!
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ɛtŋ eke bi kokr low nimamn ↄŋn agŋ a sↄny cɛ eke bi kok ↄny low nimamn a, ke bla low mamn iy am ekur eke bʼow ɛŋan ee? Sikpl ɛsɛl bↄbↄ yɛji bi kok ɛbɛn!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Kↄ eke ow el agŋ a sↄny cɛ ekʼam ↄman eke bʼow ↄwr ob ↄŋ ↄny a bʼabmnin ob, ke bla low mamn iy am ekur eke bʼow ɛŋan ee? Sikpl ɛsɛl yɛji bʼabmn ɛl lawlɛl sikpl ɛsɛl ob, yecʼɛtŋ ke ɛl yɛji wɛl ↄ́wr ↄŋ ɛl ɛbɛn kpɛŋ!
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Yecʼeke ki kokr a el: èrurir ↄny ecʼefnu, kòkr ɛl ów amamn. Àbmnin ɛl ob ke kʼↄ́mnmn eke -li kʼↄwr -nʼↄŋ ↄny. Eke bi kokr ɛbɛn a, bʼow ɛŋan ob ap ligbɛl ɛtŋ bʼow eel Nyam ekʼanŋ afr kpekpe ecʼey, aŋke Nyam akpl ɛtŋ li bi kok low mamn nʼↄŋ agŋ eŋuŋ lele agŋ ekʼuwm low mamn any ab.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ɔny yɛji, èel ɛ́rm mamnu, ɛsɛ elel eke ɛy Ɛs el ɛrm mamnu ab af.»
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Kì jɛjr agŋ ecʼów kokr, yecʼɛtŋ ke Nyam kí jɛjm okm ↄny. Kʼↄ̀br agŋ low, yecʼɛtŋ ke Nyam yɛji kʼↄ́bm ↄny low. Òcr low apr agŋ ke Nyam yɛji óc low ap ↄny.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ɔ̀ŋn agŋ ob, ke Nyam yɛji ↄ́ŋ ↄny ob yiyibr ↄny: ↄny e gbad a eke ↄkŋn eke wɛl kok ↄny ob ɛm a, wɛl bʼow ok ↄny ob ow íy gbↄŋ, tatakŋ es, gigigŋ es. Akunda yecʼɛm eke bʼocr ɛbmnin ob ↄŋn ɛgŋ ɛjecʼa, ow ɛm cɛ Nyam yɛji bʼow oc ɛbmn ↄŋ ↄny.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ɛmɛny Jesu dad ɛl odad nyandrɛ ɛm ninɛ: «Kↄ any eflu ↄtu eke ki nyimn lawl any eflu ee? Eke ow el ɛbɛn a, ke ɛl yony mum -li bʼow -lʼok nↄmu nyam ɛm.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Low wewr ɛs kaka ágbm akam in e low yɛgm ɛs; kↄ low wewr ɛs fɛŋ ekʼuw low any sɛnyn sɛnyn a bʼow anŋ ɛsɛ in e low yɛgm ɛs ab af.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Kↄ bla ɛtŋ am lɛr suwli ekʼanŋ esŋ jim e nyamn ɛm a, ɛtŋ ɛ́wm likŋ ikpr ekʼanŋʼŋ nyamn ɛm a e low ɛrm ee?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ɛtŋ ayaf ↄtu eke ki dad esŋ jim ɛsɛ: “Lisijim, yɛ̀bʼm mʼↄ́ny suwli ekʼanŋʼŋ nyamn ɛm a mʼóc es, ke kʼɛ́knm likŋ ikpr ekʼanŋʼŋ nyamn ɛm ab ee?” Ɛnyɛmbri yony yony ɛs, ìkŋ anym ↄny likŋ ikpr ekʼanŋʼŋ nyamn ɛm a oc es, ke sica bʼow ɛkn es sɛnyn sɛnyn ↄ́ny esŋ jim e suwli ekʼanŋ nyamn ɛm a oc es.»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Likŋ mamn ↄ́sum ey eŋuŋ, ɛtŋ likŋ ŋuŋ ↄ́sum ey amamn.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Tasi ɛm a, wɛl bʼuw likŋ nyam nyam any in ecʼey ↄsu ɛm: wɛl ↄ́wm babm librebr ɛm, ɛtŋ wɛl ↄ́wm kↄkↄbri kati ɛm.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ɛgŋ mamn, in ɛm ecʼów amamn eke bʼanŋ a anake li bʼoc lʼɛlu ↄkm a; ɛtŋ ɛgŋ nuŋ, in ɛm ecʼów eŋuŋ eke bʼanŋ a anake li bʼoc lʼɛlu ↄkm a. Low yecʼa ekʼiy ɛgŋ ecʼɛrm ɛm gbↄŋ a anake nɛny bi dad ɛlu ↄkm a.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 «Kↄ bla ɛtŋ bʼɛsŋnʼm “Ɛgŋ Gbɛl, Ɛgŋ Gbɛl” ɛtŋ am kokmn yecʼa eke mi bi dad ↄny ab ee?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Ɛgŋ eke bʼow ɛm ogŋ iri ɛm ecʼodad, ke bʼucu ↄny es kok a, mʼam ow mi yɛgm ↄny ob eke li bʼot es a:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 nʼanŋ ɛsɛ ɛgŋ nyam ekʼam us êl af, lʼagbr nↄmu im wus ɛm kpekpe ɛtŋ li sigm in ecʼêl ab es lebn af. Eke mij iy am ewl igŋ êl a, êl a ɛym wus aŋke ɛgŋ na usʼr lʼakpl.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Kↄ ɛgŋ eke am iri ɛm ecʼodad a ke úcum ↄnym es kokm ɛsɛ elel eke nʼam iri ab af a, anŋ ɛsɛ ɛgŋ nyam ekʼam us êl sɛc af ke agbrm nↄmu yɛji af. Eke mij iy am ewl igŋ êl a, kpɛkŋ êl a ɛy wus gbruu bubm es nimum!»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?