Hebreus 11
Amani Owr (ADJ) vs NAA
1 Ɔmn el elel nyam eke wɛl bʼuw any tasi eke low a eke wɛl am ↄmn a, wɛl bʼow ɛŋn; elel nyam eke wɛl bʼɛkn ów tasi eke wɛl ɛ́knm a.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Eke Nyam aw lɛgŋ sig ɛm ecʼagŋ a, ke ɛl ecʼↄmn a eke -nʼↄnyn a sosiɛm cɛ eci.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Ɔmn ɛm, si bʼuw any eke odad ebl ɛm Nyam kok wus. Ɛtŋ ɛbɛn a, mob a eke wɛl bʼɛkn a el mob eke wɛl ot mob a eke wɛl ɛ́knm a kokr.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Ɔmn ɛm, Abɛl kok egb waw ekʼakpl akm lisijim Kayɛn ecʼa, ↄŋ Nyam. Ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛgŋ nyim nyim in ecʼↄmn a sosiɛm, aŋke ow ɛgŋ in ecʼegb waw a eb. Ɛtŋ ↄmn a sosiɛm cɛ anake eke Abɛl uw a yɛji, in e low anŋ cɛ a.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ɔmn ɛm, Enↄk uwm agŋ e luw ɛtŋ ŋgboŋ wus af aŋa im afr. Ɛgŋ kaka ↄtum ɛknmʼn, aŋke Nyam oc ɛwʼr in e saw a. Nyam Lɛl dad eke gbuŋ ke Enↄk in ím afr a, Nyam in íkŋ anym in oc ow ɛgŋ mamn.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Tasi ɛm a, ɛgŋ kaka kʼↄtum elm ɛgŋ mamn Nyam ecʼany af eke nʼↄnym ↄmn. Ɛgŋ eke bi titm Nyam a, it eke kʼub nawrɛ eke Nyam anŋ ɛtŋ agŋ eke bʼↄlʼl es a, li bʼap wɛl ob.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Ɔmn ɛm, Noe ɛgŋ ów a eke wɛl ɛ́knm ke Nyam ikŋ anym dadʼr ow e low a eb. Ɛtŋ li kok mijɛtŋ ligbɛl in ecʼagŋ a ecʼes eb ɛlu eci. Ɛbɛn a eke li kok a, ow yɛgm elel eke wus nimum ecʼagŋ a akplm, ɛtŋ in ecʼↄmn a sosiɛm, Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Ɔmn ɛm, Abraham ɛlum Nyam ecʼɛsŋ a eke ɛsŋʼn a. Ɛtŋ nʼim usu nyam eke ow kʼↄŋʼn, él in ecʼa; lʼigb nʼaam eke lʼuwm yogŋ a eke nʼaam ab any.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Ɔmn ɛm, nʼim lʼir wus a eke Nyam ɛwar ir ow e low ɛw es ab af, ɛsɛ utu ɛgŋ af. Lʼir ndey lɛl ɛm mel ɛm, ɛsɛ elel eke Isak lele Jakↄb ab eke ɛl yɛji, Nyam ɛwar low nyam a cɛ ɛw es a ir ab af.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham am eku ɛb a ekʼin eci misigrer a inym es kikri a. Ɛb a, Nyam in obi bɛbm in e low ɛtŋ usʼr.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Ɔmn ɛm, Sara ekʼel itr yↄw ke in ecʼakpo a im anym nↄnↄ a yɛji, ↄtu ew iy, aŋke lʼucu low nyam gbɛ nʼↄny es tasi: Nyam e nɛny e bʼij a, li bi kok ow e low.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Abraham el ɛgŋ nyam eke usu toŋ luw ab yɛji ibnm. Gbɛkↄ ↄmn sosiɛm ɛgŋ nyam na ɛm, alaw nↄnↄ ↄtu ok ↄkm. Ɛtŋ in ecʼalaw a ɛny ɛsɛ mílɛ́l ekʼanŋ afr ab af, oglog ɛsɛ okij any e mirici ab af, toŋ wɛl kʼↄtum awlm ɛl.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Agŋ amua fɛŋ ↄny ↄmn Nyam ɛm toŋ uw. -Lʼↄtum -nʼɛŋnm ów a eke Nyam ɛwar ɛl ow e low ɛw es a, gbɛkↄ -lʼɛkn wɛl akpoj ɛm toŋ ow iŋn ɛl sos ɛm eke -lʼɛkan wɛl a. Ɛtŋ -lʼɛgŋ -lʼeb tasi eke -lʼel etu agŋ, usu im ɛsɛl wus af aŋa.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Low ɛgŋ eb na ɛm, -nʼam yɛgm kpata eke -nʼam ↄl ɛb ir usu tasi ab es.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 -Li tutrm ɛl ecʼɛb a eke -lʼigŋn -lʼɛlul es a e low. Blel -li tutar ow e low ana, ke -lʼↄtu eke -li kʼɛwl mɛny nʼim ɛm.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Nawrɛ ɛm a, usu sↄbↄ tasi a -nʼam ↄl es, afr ecʼusu a ekʼanŋ a. Na sosiɛm, Nyam ɛ́s ↄnym eke wɛl kʼɛsŋʼn ɛl e Nyam. Tasi ɛm a, li kok ɛb nyam lʼɛw wɛl es.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Tasi ɛm a, li tutr lʼuw any eke Nyam ↄny abusu eke kʼigbm ɛgŋ luw ɛm; na sosiɛm, Nyam ↄwr jim ↄŋʼn, ɛtŋ ow anŋ ɛsɛ luw ɛm cɛ owʼn igb af.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Ɔmn ɛm, Isak ɛdŋ Jakↄb lele Esayu ab ↄwrↄ, ów eke anŋ anym bʼow ow a eci.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Ɔmn ɛm, Jakↄb in e luw e wanci af, ɛdŋ Josɛf ecʼey yony a ↄwrↄ. Ɛtŋ lʼucu in e kpama a nʼↄny es, lʼok ↄwrↄkp wus lʼigŋ Nyam nuŋ.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Ɔmn ɛm, Josɛf in e sel ecʼuwr ɛm, ɛwar eke Israɛl ecʼey bʼow ok ↄkm Ejipt, ɛtŋ li dad wɛl low yecʼeke wɛl ki kok in eci ew ab ab a.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Ɔmn ɛm, Mois ɛs lele lis ab, oc ɛl ecʼiy a eke -lʼewr ke akpl nↄnↄ a, lↄl es toŋ ow ij awl nyahan. Erŋn ↄnym ɛl eke -li kʼↄb ɛb ebu ecʼol a ekʼɛw ab es.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Sica eke Mois agb a, ↄmn ɛm anake lʼerurm eke wɛl kʼocʼr ɛsɛ Faraↄn jↄw ecʼiy af a.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Lʼↄtu cɛ eke li kʼij sikpl e sos ɛm iŋn ecʼɛb a sɛgŋ bɛb, kↄ lʼɛgŋ lʼeb eke li kʼij gbre Nyam ecʼagŋ ab ab.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Mois uw any eke Ejipt ecʼob ↄny a agb nↄnↄ. Gbɛkↄ, ɛ́gŋ eb wɛl ifnʼŋ ɛsɛ elel eke wɛl bʼow ifn Mesi ab af a, el low eke agb nↄnↄ ligbɛl akm Ejipt ecʼob ↄny a. Tasi ɛm a, lɛgŋ anym ɛm eci ob ap tasi a eke li kʼɛŋn a, nʼam lɛr.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Ɔmn ɛm, Mois ŋgboŋ Ejipt ɛb ɛm, ɛtŋ lʼurum Ejipt ecʼɛb ebu a ecʼɛrm bebl a. Nʼinym es kikri ɛsɛ ɛgŋ ekʼam ɛkn Nyam a eke wɛl ɛ́knm ab af.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 In ecʼↄmn ab ɛm, nʼↄŋ wɛl kok Pak ecʼes gbɛgbl a, ɛtŋ nʼↄŋ wɛl ibi mɛcɛb eb ow eci mebl a udu masany. Ow ↄŋ ɛtŋ afr ɛrm ɛs a ekʼow eke kʼibi agŋ a, itŋnm Israɛl eyŋ ecʼey egŋ krɛkrɛ a abu.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Ɔmn ɛm, Israɛl eyŋ ubr okij ebl a ɛsɛ wus wɛwɛ cɛ owʼn el af. Ɛtŋ eke Ejipt eyŋ a wewrm ɛl ów eke ɛl yɛji kʼubr a, mij a ɛman ɛl.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Ɔmn ab ɛm cɛ, eke -lʼiwar Jeriko ɛb a -lʼɛlulil ɛm sakp lↄbŋ a, ɛb a e mebn ɛm lakp a ɛr ok.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ɔmn ɛm, Rahab egŋ ot yↄw a uwm Nyam ecʼefnu ab ab, aŋke lʼeb agŋ a eke wɛl ɛrm im es lↄl ɛm eke kʼuw ɛb ab any a.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Ɛmɛny bla lowi mʼↄtu eke mi ki dad ee? Abusu kʼow ɛrum im es eke mi kʼawl kpɛ kpɛ kpɛ Jedeↄn, Barak, Samsↄn, Jɛfite, David, Samiɛl lele kokoba ↄb ɛsɛl ab ab ecʼɛgŋni nyam nyam ecʼa.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Agŋ amua ↄny ↄmn Nyam ɛm ɛtŋ ow ɛm, nↄnↄ ogŋ ar eb sɛb anŋ ɛl ecʼes ɛw ɛm. Bɛb kok yecʼeke el nyim nyim a ɛtŋ -nʼɛŋn yecʼa eke Nyam ɛwar ɛl ɛw es a, -li bʼabl sikukuma nɛny es.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 -Li rirmn sal gbagba es, ɛtŋ lab ler ɛm ↄtum ibim ɛl. -Lʼok ↄl kↄ -nʼɛŋn lɛc. Ar ogŋ e lɛgŋ ɛm a, -lʼɛlu ɛl e gbawru ij a ↄkm, -lʼitr áru ɛjecʼa imn jam eci.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ɔyↄw ↄny ↄmn Nyam ɛm. Ow ↄŋ -nʼɛŋn ɛl ecʼagŋ a ekʼuw a, aŋke agŋ amua igb luw ɛm.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Agŋ likpr ɛgŋ wɛwr lele ŋgbre ɛm ecʼↄr a eb. Wɛl awŋ bɛb ŋgbraka ɛm ɛtŋ wɛl ↄny ok ɛl sobel ɛm.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Bɛb ecʼa, wɛl ibi ɛl mebn ɛm, oglog wɛl ubr ɛl ɛm ekpr yony suku ɛm, oglog wɛl ibi ɛl lab ler ɛm. Bɛb bʼanŋ aŋa ewl im ok yogŋ a, sus mob eke wɛl gigŋ mɛcɛb lɛl ɛm oglog sican lɛl ɛm, -nʼↄnym ob kaka; wɛl ijr ɛl gbre nↄnↄ ɛtŋ wɛl kok ɛl ów eŋuŋ nↄnↄ.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Wus ecʼagŋ akplm eke agŋ kpasu na kʼir ɛl ɛm. -Li bʼanŋ aŋa -lʼewl -nʼim -lʼok yogŋ a, loj ɛm, mafɛny ɛm, mób lokm lele wus ↄmu ɛm ab.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Agŋ amua fɛŋ ↄny ↄmn Nyam ɛm; ow sosiɛm anake ow ij ɛl e nuŋ af e daŋku nimamn a. Gbɛkↄ, low a eke ow ɛwar ɛl ow e low ɛw es a -nʼɛŋnm,
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 aŋke ow bɛbm low sↄbↄ mamn nyam eke agb nↄnↄ ɛy fɛŋ ecʼa ɛw es. Ɛtŋ ow erurm eke -li kʼim toŋ -lʼok ɛl ecʼↄmn a e nuŋ eke si kʼanm ɛm.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.