Mateus 22
ACD vs ARIB
1 Yesu gi kii da gikpalɛ sa asa
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 — ausente —
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Ne o kii sun mɔ-adega banban yɛɛ mɛꞌ kpaa tɔgɛ sa abono ɔ da gibaa terɛ mɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ kerɛ! Nɛ yɛgɛ mɛ mɔɔ anaadɛ abono mɛ kiirɛ mɔ de abono mɛ bo nfɔ mɔ kyu wɔra agyudɔ; mɛ wɔra ilaa kamaasɛ logɛ; imɔso fɛꞌ baa gyi.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Adega mɔ mɛ kpaa tɔgɛ asa mɔ gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ ka mɔmɔ-gɛnɔ; mɔmɔ ɔkamaasɛ gi koso mɔ, ɔ kyon mɔ-gɛsun dɔ. Ɔko gi kyon mɔ-ndɔɔ dɔ ne ɔbanban mɔ gi kyon mɔ-ilaa ɔfɛten.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ne ako, mɔ, mɛ keda wura mɔ adega mɔ daarɛ mɔɔ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Wura mɔ gi nu gɛnen mɔ, i kyu mɔ ginyadon, ne o sun mɔ-asogya ne mɛ kpaa mɔɔ gɛnen asa amɔɔbo abono, ne mɛ yii mɔmɔ-ɔsowolɛ mɔ ɔgya.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Nfono mɔ ɔ terɛ mɔ-adega mɔ ako ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Mɛ wɔra gɛdena mɔ agyudɔ mɔ ta. Abono nɛ da gibaa terɛ mɔ, mɔ, mɛ mɛŋ kaaborɛ mɛꞌ nyɛ agyudɔ mɔ gyi ne.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Imɔso fɛꞌ naa loo nten dɔ de fɛꞌ kpaa terɛ asa abono ɔkara fɛ laa nyɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ ba de mɛꞌ baa gyi.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Gɛsintin mɔ, mɔ-adega mɔ mɛ naa loo nten mɔ dɔ ne mɛ kpaa koola asa abono ɔkara mɛ nyɛ mɔ, adɛnsɛ de anyɛnyɛn pɛwu, ne asa mɔ mɛ baa bɔla obu ɔbono dɔ mɛ kya wɔra gɛdena mɔ ilaa mɔ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Wura mɔ gi loo obu mɔ dɔ de ɔꞌ faala abono mɛ kya gyi gɛkɛ belɛ mɔ ma‑a kpaa mɔ mɔ, o wu ɔnyen ɔko bo nno. Oŋ suu gɛgbɛ gɛbono ɔnan mɛ kya kyu kpe gɛdena gɛkɛ gigyi mɔ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Wura mɔ gi wu gɛnen mɔ, ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔnyen, nnɛ ne fo wɔra ne fo nyɛ loo gɛrɛ yɛgɛ foŋ suu gɛgbɛ gɛbono mɛ kya suu kpe gɛdena gɛkɛ gigyi mɔ?’ Ɔnyen mɔ mɛŋ nyɛ gɛnɔ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Nfono mɔ wura mɔ gi tɔgɛ mɔ-adega abono mɛ kya kerɛ gɛkɛ mɔ gigyi so mɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ ŋminde ɔnyen mɔ ayaa de abaa de fɛꞌ kyu mɔ lii kpaa too wɔra nfono i bo gibiri mɔ. Osulon de anɛbi giwɛ ne n bo nno.’ ”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Yesu gi da gikpalɛ mɔ ta mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “I bo nno yɛɛ Wurubuaarɛ gi tɔgɛ asa sakyɔ yɛɛ mɛꞌ baa nyɛ ɔkyenaten mɔ-gɛwuragyi mɔ dɔ. Akalɛsɛ, mɔ, ne ɔ tɔɔsɛ lɛɛ yɛɛ mɛ laa nyɛ gɛnen gɛkyena gɛbono.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Nfono mɔ Farasii awura gikpen mɔ dɔ ako mɛ lii asa mɔ dɔ kpaa da gɛnɔ gɛnɔɔbono mɛ laa soo Yesu idoo de mɛꞌ nyɛ mɔ mɔ-ilaa tɔgɛsɛ dɔ mɔ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Imɔso mɛ sun mɔmɔ-akasɛbo ako de Wura Hɛrodɛ gɛmara abuubo ako kpe mɔ asɛ. Abono mɛ kpaa too mɔ soso taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a wu yɛɛ fo gyɛ gɛsintin wura. Fo kya nyiile asa Wurubuaarɛ ɔkpa gɛsintin ɔkpa so, ne fo mɛŋ selɛ ɔko. Fo berɛ, fo mɛŋ kya kerɛ nyamesɛ sakyɔ abɛɛ mɔ-nyisigyi ɔbono ɔ bo mɔ de foꞌ buu ɔko don ɔko.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 A dɛ fo giserɛ, tɔgɛ aye, imɔso Rom wura belɛ ɔbono ɔ kya kerɛ aye so ne ɔŋ kya son Wurubuaarɛ mɔ, i dɛ ɔkpa yɛɛ aꞌ sɔɔ mɔ-lɛnpoo abɛɛ a mɛŋ sa aꞌ sɔɔ?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Yesu, mɔ, gi dɛsɛ yɛɛ mɛ dɛ nwɔnsa nyɛnyɛn, imɔso ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ gyɛ o-dun-me, o-fon-me anyamesɛ! Menɛ so ne fɛ kya soo me idoo gɛnen?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ɔko ɔꞌ lɛɛ aterenbi abono fɛ kya kyu sɔɔ lɛnpoo mɔ gibi ba de nꞌ kerɛ.” Gɛsintin mɔ, mɛ kyu aterenbi mɔ gibi mɔ kyu sa mɔ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ne ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Anɛ gimu de mɔ-ginyen ne n gyanꞌ aterenbi gibi gidɛ so faa?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ.” Ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “To. Gɛnen berɛ mɔ, ilaa ibono i gyɛ Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ mɔ fɛꞌ kyu sa mɔ, ne ibono, mɔ, i gyɛ Wurubuaarɛ-lɛɛ mɔ, fɛꞌ kyu sa Wurubuaarɛ.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Mɛ nu gɛnɔɔbono Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ gikyɔ, ne mɛ san naa kyon taa mɔ yɛgɛ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, Saadusii gikpen dɔ awura ako mɛ ba Yesu asɛ. (Saadusii awura adɛ ne n kpɛ mɛ dɛ yɛɛ nengyene nyamesɛ gi wuꞌ mɔ, i ta. Iŋ baa i bo gɛtɛɛko mɛ laa kpaa kyena, ne Wurubuaarɛ maŋ kyingi asa gɛkaako.) Gɛnen asa adɛ mɛ baa tɔgɛ sa Yesu
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, Mosisi gi yela nbara nko sa aye yɛɛ,
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 To. Owi ɔko dɔ mɔ ɔnyen ɔko mɔ‑rɛ mɔ-tedɛana asee mɛ kyena aye-ɔsowolɛ baarɛ so gɛrɛ. Gɛnen ɔnyen mɔ gi dena ɔkyii. Mɔ‑rɛ mɔ-ka mɔ mɛŋ korogɛ, ne o wuꞌ taa mɔ-ka mɔ yɛgɛ. Mosisi nbara nbono ɔ yela sa aye mɔ so mɔ, mɔ-gigyanmara mɔ gi kyu ɔkyii mɔ lɛɛ gikulaa.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Mɔ‑rɛ ɔkyii mɔ mɛ mɛŋ korogɛ, ne mɔ kee gi wuꞌ taa ɔkyii mɔ yɛgɛ. Ɔsasɛ mɔ kee, gɛnen; ne mɔmɔ anyen sono mɔ pɛwu mɛ dena ɔkyii mɔ, ne mɛ wuꞌ taa mɔ yɛgɛ. Ɔkyii mɔ mɛŋ korogɛ sa mɔmɔ ɔko‑rɛ ɔko.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Laalaalogɛ mɔ, ɔkyii mɔ kee gi wuꞌ.”
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Mɛ tɔgɛ Yesu gɛnen mɔ, ne mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “To, nengyene Wurubuaarɛ laa kyingi asa gɛsintin mɔ, mɔmɔ anyen sono adɛ dɔ mɔ, anɛ ne n bo ɔkyii mɔ gɛnen gɛkyena pobɔrɔ mɔ dɔ? I kya nyiile yɛɛ owi ɔbono mɛ tɛ de ansi mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ dena mɔ gyanꞌ.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ fuɛ. I kya nyiile yɛɛ fɛ mɛŋ nyi Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ, ne fɛ mɛŋ nyi Wurubuaarɛ ɔlon ɔbono ɔ bo mɔ kee.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Asa abono Wurubuaarɛ laa kyingi de mɛꞌ kyena gɛkyena pobɔrɔ mɔ, gɛdena gɛŋ baa gɛ bo no sa mɔmɔ. Mɔmɔ-gɛkyena gɛ laa wɔra daa fɛɛ Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ-lɛɛ mɔ ɔnan.”
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Yesu gi kii tɔgɛ sa Saadusii awura mɔ yɛɛ, “Fɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ asa mɛ wuꞌ mɔ iŋ baa i bo gɛtɛɛko mɛ kya kpaa kyena faa mɔ, aꞌ kerɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ɔwolɛ mɔ dɔ de aꞌ kerɛ. Imɔso fɛ mɛŋ ti kalɛ mɔ-agyɛbi abono mɛ ŋmarasɛ yela sa fɛye nno
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 yɛɛ,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Sakpii ɔbono ɔ bo nfono mɔ gi nu gɛnɔɔbono ɔ lɛɛ gɛsɛ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farasii awura mɔ mɛ nu yɛɛ Saadusii awura mɔ ayaa aŋ fo gɛsɛ Yesu asɛ mɔ, mɔmɔ kee mɛ kpaa ŋminde ba.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Mɛ fo mɔ, mɔmɔ dɔ ɔbono ɔ gyɛ nbara onyiilebo mɔ gi taasɛ Yesu ilaa iko de ɔꞌ daasɛ mɔ kerɛ. Ɔ taasɛ yɛɛ,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Ɔbelɛnsɛ, Wurubuaarɛ nbara mɔ dɔ mɔ, nmɔ mɔ ne n tansi gi tiri daa?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Nbono gi tiri mɔ ne n gyɛ yɛɛ, ‘Laarɛ fo-Wura Wurubuaarɛ lii fo-gisen dɔ. Kyu fo-gisen pɛwu de fo-gɛwɔnsa pɛwu kyu laarɛ Wurubuaarɛ ilaa.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Gɛnen nbara ndɛ ne n don nsɛnsɛ mɔ, ne nmɔ ne n tansi gi tiri.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nnyɔsɛ nbono kee gi tiri mɔ gi dɛ fɛɛ nbono nɛ tɔgɛ kyon mɔ. Nmɔ ne n gyɛ yɛɛ, ‘Laarɛ fo-nanbo fɛɛ fo-nyoro.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo ilaa nyiilesɛ mɔ de Mosisi nbara mɔ pɛwu dɔ mɔ gɛnen nbara nnyɔ ndɛ ne n gyɛ nmɔ-gɛmu.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Owi ɔbono Farasii awura mɔ mɛ san mɛ bo Yesu asɛ mɔ, Yesu kee gi taasɛ mɔmɔ ilaa taasɛsɛ yɛɛ,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de ɔꞌ baa gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ, nnɛ ne n gyɛ fɛye-gɛwɔnsa kyu lii mɔ so? Anɛ ɔnaanabi ne ɔ gyɛ?” Mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Ɔ gyɛ daa Deefidi ɔnaanabi.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ne Yesu gi kii taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Ne i wonɛ ne Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gi yɛgɛ Deefidi gi wolaa terɛ gɛnen ɔnaanabi mɔ yɛɛ, ‘Me-Wura’ mɔ daa? Deefidi gi wolaa tɔgɛ yela yɛɛ,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Wurubuaarɛ laa tɔgɛ sa me-Wura mɔ yɛɛ,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Yesu gi kii lɛɛ gɛsɛ yɛɛ, “Deefidi kya terɛ mɔ yɛɛ, ‘Me-Wura’ faa mɔ, nnɛ so ne ɔ laa kii kisee wɔra daa Deefidi ɔnaanabi?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Asa mɔ dɔ ɔko‑rɛ ɔko mɛŋ taalɛ lɛɛ gɛnɔ sa Yesu. San kyu lii gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, ɔko mɛŋ baa taalɛ da otu taasɛ Yesu ilaa de ɔꞌ daasɛ mɔ kerɛ.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?