Marcos 9
ACD vs ARIB
1 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ fɛye faa, fɛye abono fɛ yelɛ gɛrɛnaa faa, fɛ maŋ wuꞌ ta pɛi ne fɛ laa wu Wurubuaarɛ gɛwuragyi gɛkyena gɛ ba anyamesɛ dɔ ne Wurubuaarɛ gi lɛɛ mɔ-ɔlon nyiile.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Imɔ nkɛ nsee gɛmara mɔ, Yesu gi kyu mɔ-akasɛbo Piita, Gyeemesi, de Gyɔn ne mɛ dii kpe gibii belɛ giko so mɔmɔ wolɛ. Mɛ bo nno gɛnen mɔ, Yesu nyoro gi kyɛɛgɛ kii lɔrɔ wɔra ɔdan too,
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 ne mɔ-ngbɛ nbono o suu mɔ gi fuuli faa parɛ-parɛ, gi kya ŋɛlegi. Gɛsinkpan gɛdɛ so mɔ, nyamesɛ maŋ taalɛ foro ilaa de iꞌ lii fuuli parɛ-parɛ gɛnen.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Mɛ baa kii kerɛ mɔ, iloobu inyɔ iko ne: Ilaagya mɔ‑rɛ Mosisi. Mɛ ba Yesu asɛ, mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ yelɛ mɛ kya gyi nsingyi.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Mɛ yelɛ gɛnen mɔ, Piita gi ten loo tɔgɛ atɔgɛkpandɛ sa Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, i wɔra ɔdan yɛɛ a bo gɛrɛ. Yɛgɛ de aꞌ yii ipanpan isaꞌ sa fɛye: fo-lɛɛ ɔko, Ilaagya-lɛɛ ɔko, de Mosisi-lɛɛ ɔko.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Yesu akasɛbo mɔ mɛ wu iloobu mɔ gɛnen mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-gisen ne i wɔra mɔmɔ gifuu. Piita mɛŋ bii ilaa ibono ɔ laa tɔgɛ mɔ. Imɔ ne n bara mɔ-atɔgɛkpandɛ mɔ gɛnen.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Mɔmɔ pɛwu mɛ san mɛ yelɛ mɔ, gibuntɔ giko gi ba baa bun mɔmɔ so faa kpem, ne Wurubuaarɛ gigyɛbi gi lii gibuntɔ mɔ dɔ tɔgɛ sa akasɛbo mɔ yɛɛ, “Me-gisen dɔ obi ne n gyɛ Yesu, fɛꞌ nu mɔ asɛ.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ayaa abono so mɔ, Yesu akasɛbo mɔ mɛ kerɛ kyaabɔɔ mɔ, mɛŋ baa wu ɔko baa too de Yesu.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Mɛ kya kpelegɛ ma‑a ba mɔ, Yesu gi da mɔmɔ tii yɛɛ, “Fɛŋ sa fɛꞌ tɔgɛ ilaa ibono fɛ wu faa sa ɔko nperɛ. Me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nɛ wuꞌ kii kyingi lii ibuni dɔ mɔ, pɛi de fɛꞌ lɔɔ gyi imɔ so gɛsingyi sa asa.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ɔ gya mɔmɔ mɔ, mɛ nu mɔ asɛ; mɛ mɛŋ buu sa ɔko. Mɔmɔ-wolɛ ne n taasɛ abara yɛɛ, “Ibono ɔ darɛ yɛɛ ɔ laa wuꞌ de oꞌ kii kyingi faa mɔ, imɔ gɛsɛ ne n gyɛ nnɛ?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Ne Yesu akasɛbo mɔ mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Aye Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ mɛ kya kyena tɔgɛ sa aye yɛɛ Oloobu Ilaagya laa kii lii Wurubuaarɛ dɔ ba pɛi de ɔbono Wurubuaarɛ laa sun yɛɛ ɔꞌ baa gyi gɛwura Wurubuaarɛ adɛ so mɔ ɔꞌ lɔɔ ba. Ne fo ne n gyɛ gɛnen isa ɔbono mɔ, menɛ n wɔra so ne Ilaagya mɛŋ baa gyangbara fo ba?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin yɛɛ i kaaborɛ Ilaagya ɔꞌ gyangbara ba de ɔꞌ baa lɔrɔ ilaa kamaasɛ pɛi de nꞌ lɔɔ ba. Mɛ ŋmarasɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ ilaa Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yela yɛɛ i gyɛ ibono i laa ba yɛɛ nꞌ wu awɔrɔfɔɔ gikyɔ asa abaa dɔ de mɛŋꞌ kyu me terɛ sɛi. Ilaa ibono mɛ ŋmarasɛ gɛnen mɔ gɛsɛ ne n gyɛ menɛ?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Nꞌ tɔgɛ fɛye yɛɛ Ilaagya gi ti wolaa kii ba, ne ibono Gyuda awura mɛ kya laarɛ mɔ mɛ ti kyu wɔra mɔ fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ wolaa ŋmarasɛ wɔra Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ mɔ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Mɛ kpelegɛ mɛ kya ba Yesu akasɛbo sɛnsɛ mɔ asɛ mɔ, mɛ wu sakpii yelɛ kyaabɔɔ mɔmɔ; mɔmɔ‑rɛ nbara aŋmarasɛbo mɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Sakpii mɔ gi da de ginsi wu Yesu kya ba mɔ, i dɛ sakpii mɔ gɛnɔ gikyɔ, ne mɛ selɛ kpaa gyangara mɔ, ne mɛ faala mɔ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ne Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ gɛsingyi ne fɛye‑rɛ me-akasɛbo fɛ kya gyi mɔ?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Nfono mɔ ɔko gi lɛɛ gɛnɔ lii sakpii mɔ dɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔko tɛ me-bi nyensɛ so, i kya yɛgɛ gɛŋ kya taalɛ tɔngɛ. Imɔso nɛ kyu mɔ ba fo asɛ.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Nengyene i kyena gɛmɔ so mɔ, i kya kuu gɛmɔ too gɛsinkpan. I san mɔ, gɛmɔ-gɛnɔ dɔ i kya furu afuru, ne gɛ kya wɛ gɛmɔ-anyi. Gɛmɔ-nyoro gi kya san faa kenkesen. Nɛ ba ne meŋ tu fo mɔ, nɛ kolɛ fo-akasɛbo mɔ yɛɛ mɛꞌ gya gɛnen ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ koso gɛmɔ so sa me mɔ, mɛ mɛŋ taalɛ.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ne Yesu gi tɔgɛ sakpii mɔ yɛɛ, “O! Fɛye nkɛ ndɛ dɔ asa! Fɛŋ kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi. Nkɛ nfonɛ ne nan kyena fɛye asɛ, n kpɛ mi‑i nyɛ gisen mi‑i sa fɛye daa? Fɛꞌ kyu gɛbii mɔ bara me.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Ne mɛ kyu gɛmɔ bara mɔ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Ne Yesu gi taasɛ gɛbii mɔ mɔ-sɛ yɛɛ, “I kya wɔra gɛmɔ ɔfaanan faa, i ti kɛɛla?” Gɛbii mɔ mɔ-sɛ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Lii ko‑o gɛmɔ-nbii dɔ ne i yii gɛmɔ.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 I kya laarɛ iꞌ mɔɔ gɛmɔ so mɔ, i kya kyu gɛmɔ kyu too ɔgya dɔ de nkyu dɔ. Nengyene fo laa taalɛ wɔra ilaa iko kyu lii imɔ so mɔ, su aye so de foꞌ mɔlɛgɛ aye.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yesu gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo yɛɛ, ‘nengyene nan taalɛ mɔ’? Imɔso fo kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ maŋ taalɛ? Nu yɛɛ ɔbono ɔ kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi mɔ, ilaa kamaasɛ i kya wɔra sa mɔ.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Gɛbii mɔ mɔ-sɛ gi kpɛ nu yɛɛ gisɔɔgyi ne n tiri mɔ, o kyu osulon kolɛ mɔ yɛɛ, “N kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi berɛ. Ibono meŋ sɔɔ gyi mɔ, yɛgɛ nꞌ sɔɔ gyi.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Yesu gi wu yɛɛ sakpii mɔ kya nyaakyɔ ɔ kya too mɔ, ɔ tɔgɛ sa ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ yɛɛ, “Fo ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔbono fo tɛ gɛbii gɛdɛ so, ne fo yɛgɛ gɛ bingiri gɛmugamuga de osintiribu mɔ, n kya tɔgɛ mi‑i sa fo yɛɛ, koso gɛmɔ so, n kerɛ fo faa, de foŋꞌ baa kii ba gɛmɔ so gɛkaako.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ gi lɔgedɛ saawo, ne i kyu ɔlon nyala gɛbii mɔ kerii-kerii pɛi ne i koso gɛmɔ so. I koso taa gɛbii mɔ yɛgɛ mɔ, gɛ san gɛ dɛ fɛɛ obuni. Asa sakyɔ mɛ kya tɔgɛ yɛɛ gɛ wuꞌ daa.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Nfono ne Yesu gi keda gɛmɔ-gibaa dɔ puru ne gɛ koso yelɛ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Yesu gi kpaa loo obu dɔ mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ baa taasɛ mɔ mɔmɔ-wolɛ yɛɛ, “I wonɛ so ne aye berɛ, a mɛŋ taalɛ gya ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ koso gɛbii mɔ so daa?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Mɛ taasɛ Yesu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Sɛi mɛŋ bo no i laa taalɛ gya ilaa idɛana ɔnan koso, gɛnen mɔ, [gɛnɔ ŋminde de] gɛdalaa.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Mɛ lii nfono mɔ, mɛ naa loo Galeli gɛsinkpan so mɛ kya kyon. Yesu mɛŋ kya laarɛ de ɔko ɔꞌ bii nfono so mɛ bo de mɔ.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 I kya nyiile yɛɛ ɔ kya laarɛ de oꞌ nyiile mɔ-akasɛbo mɔ ilaa mɔmɔ-wolɛ. Ɔ kya nyiile mɔmɔ ilaa mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Owi mɔ gi fo ibono me-akyobo mɛ laa kyu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, wɔra asa ako abaa dɔ de mɛꞌ mɔɔ me. Mɛ mɔɔ me mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, nan kyingi lii ibuni dɔ.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 O buu sa ɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ nu imɔ gɛsɛ. I kii i bo mɔmɔ gifuu de mɛꞌ taasɛ mɔ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 — ausente —
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 — ausente —
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Ne Yesu gi kpelegɛ kyena ne ɔ terɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ ba mɔ asɛ ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Nengyene ɔko kya laarɛ gɛbelɛnsɛ oꞌ gyi mɔ, i kaaborɛ ɔꞌ wɔra mɔ-nyoro fɛɛ gɛbii de ɔꞌ wɔra dega sa ɔkamaasɛ.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Nfono ne Yesu gi keda gɛbii pii gɛko, ne o kyu gɛmɔ yelɛ mɔmɔ-ansi dɔ, ne o kyu mɔ-abaa mili gɛmɔ kyaabɔɔ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Nengyene me so ne fo ɔko fo bugi ansi de gɛbii gɛko fɛɛ gɛdɛ ɔnan mɔ, me ne fo bugi ansi de gɛnen. Ne fo bugi ansi de me mɔ, fo bugi ansi de me-sɛ ɔbono o sun me mɔ kee ne.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Ne Gyɔn gi tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a wu ɔnyen ɔko ɔ dɛ fo-ginyen ɔ kya gya ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi ɔ kya koso asa so. Kaasɛ mɔ mɛŋ kii ɔ bo aye dɔ, imɔso a gya mɔ yɛɛ ɔŋꞌ baa wɔra gɛnen.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Fɛ san wu gɛnen mɔ, fɛŋꞌ baa gya mɔ. Ɔbono ɔ dɛ me-ginyen ɔ kya wɔra amunale ilaa mɔ, gɛnen kaasɛ ɔbono maŋ baa kii tɔgɛ ilaa nyɛnyɛn iko kyu lii me so ayaa abono so.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 I kya nyiile yɛɛ ɔbono ɔŋ kya sɔɔ akyɔɔlɛ de aye mɔ, ɔ yelɛ aye-gɛmara ne.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ibono fɛ kya son me, Kirisito, mɔ so ne ɔko gi sa fɛye ba‑a nkyu nunsɛ mɔ, n kya tɔgɛ fɛye gɛsintin, kaasɛ mɔ maŋ wɔra imɔ too nkyu dɔ giyan. Wurubuaarɛ ntɛɛla gi dɛ sa mɔ.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Ɔbono, mɔ, ɔ laa yɛgɛ apiipii abono mɛ sɔɔ me gyi mɔ dɔ ɔko gisɔɔgyi giꞌ koso me so mɔ, nengyene fɛɛ mɛ kyu gibui belɛ ŋminde kyaga de kaasɛ ɔbono gibɔ ne mɛ too mɔ wɔra apoo dɔ mɔ, i tɛsɛ i bɔ.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 “Nengyene fo-ginsi gi kya yɛgɛ fo-gisɔɔgyi giꞌ koso me so mɔ, lɔgedɛ gimɔ lɛɛ fuɛ. I boran yɛɛ foꞌ kyu ginsi kolon kpaa kyena Wurubuaarɛ gɛwuragyi mɔ dɔ don ibono Wurubuaarɛ laa kyu fo‑rɛ fo-ansi anyɔ too wɔra ɔgya dɔ mɔ.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Nno berɛ i don gɛsinkpan so gibiinaa de gɛkyan gbaa bun.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Ɔgya laa fuo ɔkamaasɛ. Ɔbono ɔ loo lii mɔ, i laa lɔrɔ mɔ fɛɛ gɛnɔɔbono nfɔlɛ gi kya lɔrɔ ipɔ mɔ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Nfɔlɛ gi bo kon. Nengyene fɛɛ nfɔlɛ gi ta nmɔ-ɔkon mɔ, nnɛ ne fɛ laa wɔra nmɔ de giꞌ kii wɔra ɔkon? Iŋ bo sɛi fɛ laa taalɛ wɔra. Imɔso fɛꞌ wɔra fɛɛ nfɔlɛ sa abara de fɛꞌ nyɛ gisen yuuli kyu kyena.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?