Lucas 19
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Rarit Naiꞌ Yesus sin antaman npeꞌon kota Yeriko he nnaon nkonon.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Anbi naan, anmuiꞌ aꞌnaak hoik beo tuaf es neu prenat pah Roma. In kaan ee, naiꞌ Sakeos. In atoin aꞌmuꞌit.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Oras in nneen Naiꞌ Yesus he neem annao nkoon on nai te, in nroim he niit Naiꞌ Yesus. Mes in ka bisa nkius niit Ee fa nꞌoekn On, natuin too mfaun ein naub naan Naiꞌ Yesus. Ma naiꞌ Sakeos amsaꞌ koer pu-pui.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Etun in naen nahuun, rarit ansae nbi hau uuꞌ goes anbi raan ee ninin, reꞌ he Naiꞌ Yesus anpeoꞌ naan.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Neem antea hau naan in uun ate, Naiꞌ Yesus anbaiseun. Rarit noꞌen naiꞌ Sakeos am nak, “Sakeos! Amsaun uum, rabah! Neno ia Au he ꞌtuup aꞌtahan ꞌbi ho umi.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Naiꞌ Sakeos anmasauh. Onaim in nsaun rabah, rarit nok Naiꞌ Yesus annaon neu in umi. In nmariin anmat-maet.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Mes too mfaun ein naꞌmuun ein am nak, “Phueh! Naiꞌ Sakeos ia, atoin reꞌuf! Nansaaꞌ am es Naiꞌ Yesus antuup antahan neu naiꞌ Sakeos in umi? Too mfaun ein nahinin nrair je te!”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Neman ntean umi te, naiꞌ Sakeos anhake nbi Naiꞌ Yesus In matan, ma naꞌuab am nak, “Aam Tungguru! Anmurai neno ia, au ꞌbatis au ꞌmuiꞌk ein batis nua, he ꞌfee batis es ꞌeu amaꞌmuiꞌt ein. Karu au ꞌhoik beo ma bikaseꞌ naen neik anneis-neis, au ꞌfee ufaniꞌ sin no haa.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Reko. Neno ia Uisneno nfee saok sanat ma ꞌhonis neu ho uim ji nanan, natuin ho mpirsai meu Uisneno on reꞌ kaꞌo Abraham.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Fin Uisneno nreek haefan Kau he ꞌjair Mansian Batuur-Batuur aꞌbi pah-pinan ia. Au ꞌuum he ꞌaim tuaf-tuaf aseket naꞌko Uisneno In ranan, he ꞌfeen sin saok sanat ma ꞌhonis.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Oras naan, anmuiꞌ too mfaun reꞌ nok annenan Naiꞌ Yesus In uaban. Sin he noi ntaman neun kota Yerusalem. Sin nateenb ein nak In he nanaob Uisneno In apreent ee rabah een anbi naan, nahuum on reꞌ usif. Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin reet es anpaek uab manporin,
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 am nak, “Anmuiꞌ naan kaes kouꞌ goes. In he nnao neu pah aꞌpen-pene bian, he sin nasaeb ee ꞌpiruꞌ-baru njair usif. Rarit naꞌ in he nfain neem anjair usif neu in pah aa kuun.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Oras in nabarab anrair he nnao, in noꞌen in ameput tuaf boꞌes, rarit in nanaꞌat sin roit, tuaf es ate, roi noni fuaꞌ es. In nfee prenat am nak, ‘Hi mpaek roit reꞌ ia njair modal. Oras au ꞌfain ꞌuum ate, hi mitoon kau mak hi miis fauk een.’ Rarit in nkoen on.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Mes in too gui bian, ka nroim je fa. Onaim sin nreek haefan tuaf neu bare nee, ma natonan am nak, ‘Hai ka mroim fa tuaf reꞌ ia he in nnaaꞌ aprenat neu kai.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Maski on naan amsaꞌ, mes sin nasaeb ee ꞌpiruꞌ-baru. Rarit in ntebi nfain neem. Neem antea in sonaf, in noꞌen ameput tuaf boꞌes reꞌ naan, rarit nataan sin am nak, ‘Hi miis maan fauk een naꞌko roi nonin reꞌ au ꞌfee sin naan?’
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Ameput ahuunt ee natoon am nak, ‘Usiꞌ! Au ꞌiis no boꞌes naꞌko modal reꞌ ho mfee kau goe ji, tua.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Onaim usif naan nak ee mnak, ‘Reko! Ho reꞌ ia, ameup reok goes. Natuin au bisa ꞌpirsai ko ꞌbi rais aanꞌ-anaꞌ, onaim oras ia ho mnaaꞌ aprenat meu kota boꞌes.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Onaim ameput es natoon am nak, ‘Usiꞌ! Au ꞌiis roi noni fuaꞌ niim naꞌko modal reꞌ au ꞌtoup goe, tua.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Rarit usif naan nak ee mnak, ‘Reko! Karu on naan ate, au ꞌait ko he mnaaꞌ aprenat meu kota niim.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Ameput es anteniꞌ neem neik in roi noni naan. Rarit nbaiseun am nak, ‘Usiꞌ, ho roi noin ji es ia, tua. Au ꞌaum goe ma uꞌkoro urek-reokꞌ ee he kais namneuk.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Au ꞌmoeꞌ on reꞌ naan, natuin au umtaus ko, tua. Au uhiin ꞌak ho atoin maputuꞌ ma maꞌtaniꞌ ko, tua. Fin ho biasa mait saaꞌ reꞌ ka ho goa fa, ma mseu saaꞌ reꞌ ho ka mseen ee fa, tua.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Anneen on naan ate, uisf ee naskaar ee mnak, ‘Hoe, amonot! Ho uabam naan neik kuun atfekaꞌ neu ko. Ho mak oniꞌ au maꞌtaniꞌ kau, reꞌ au ꞌait saaꞌ reꞌ ka au goa fa, ma ꞌseu saaꞌ reꞌ ka ꞌseen ee fa.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Karu on naan ate, nansaaꞌ am es ho ka mutunuꞌ fa roit ia meu bank? He oras au ꞌfain ꞌuum ate, au upein in sufan, maski kreꞌ-reꞌo msaꞌ, reko.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Onaim usif naan anreun tuaf bian anbin naan am nak, ‘Mait in roit naan, ma mnoon ee meu ameput reꞌ niis fuaꞌ boꞌes feꞌe na.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Mes sin nprotesan am nak, ‘Usiꞌ! Atoniꞌ naan in napein sero mfaun een. Onait nansaaꞌ am es tait taꞌko tuaf reꞌ anmuiꞌ kreꞌ-reꞌo, he taꞌbabaꞌ tteinꞌ ee?’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Mes usif naan nataah am nak, ‘Mitenab mirek-rekoꞌ! Fin tuaf reꞌ anꞌurus nahiin saaꞌ reꞌ tuaf nanaaꞌt ee neu ne, of natnanab anfee ne. Mes tuaf reꞌ napeeh he nꞌurus saaꞌ reꞌ tuaf nanaaꞌt ee neu ne, of ansain nain saaꞌ-saaꞌ reꞌ in nmuiꞌ sin.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Onaim oras ia, hi mnao mheek au musun reꞌ ka nroim kau fa he ꞌjair usif. Meik sin neman neun ia, rarit amroor sin anbin au matak. Amnao nai!’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Naiꞌ Yesus naretaꞌ nrair on naan ate, sin nnaon nkonon neun kota Yerusalem. Naiꞌ Yesus nahuun.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Oras sin he ntean kuan nua, es reꞌ kuan Betfage ma kuan Betania, reꞌ etan aꞌtoꞌef Saitun in ninin, In nreek haefan in atoup noniꞌ tuaf nua he nnaon nahunun.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 In nreun sin am nak, “Hi mnao meu kuan reꞌ abit matan nee. Hi of miit bikaes keledai aan es mafutuꞌ et naan. Atoniꞌ ka nsaen niitn ee fa feꞌ. Hi mseif je, ma mheer meik je neem.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Karu tuaf nataan ki mnak, ‘Nansaaꞌ am es hi mseif bikaes keledai naan?’ Hi mitaah am mak, ‘Hai Usiꞌ nroim he npake.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Rarit sin nua sin nnaon ma niit bikaes keledai anaꞌ naan, on reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌuab.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Oras sin nseif bikaes keledai naan, in tuan ee nataan sin am nak, “Hoe! Nansaaꞌ am es hi mseif hai bikaes aan?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Onait sin natahan am nak, “Hai Usiꞌ anroim he npaek je, tua.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Bikaes tuaf naan anroim, rarit sin nua sin anheer neik bikaes keledai naan neu Naiꞌ Yesus. Sin naꞌpeniꞌ bikaseꞌ naan npaken tai koꞌu. Onaim sin nasaeb Naiꞌ Yesus.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Too mfaun ein nait sin tai muit ein ma sin pouk ein, rarit naꞌbeen sin anbin ranan, he nseun Naiꞌ Yesus on reꞌ kaes koꞌu.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Oras In nmurai nnao neiki nsanun naꞌko ꞌtoꞌef Saitun ate, too mfaun ein ma In atoup noinꞌ ein anmurai nkoaꞌ ein, ma nsakanan neik pures-boꞌis neu Uisneno, natuin areꞌ kanan kuasa sin tanar reꞌ sin niit sin naan.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Sin nsakanan am nak,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Mes anmuiꞌ atoin Farisis anbi too mfaun ein sin atnaank ein. Sin naꞌuab neun Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru! Mukain sin he kais ankoenenon on reꞌ naan. In on he bainesiꞌ!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Hae! Au utoon ꞌain ki, he! Karu too mfaun ein ia nfeef aꞌtemen ate, fatun reꞌ ia of anboꞌis Uisneno!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Oras sin npaumak-makan he ntaman neu kota Yerusalem, Naiꞌ Yesus ankius kota naan ate, In nmurai nkae ma nain,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 am nak, “Koi, abitan Yerusalem sin! Au ꞌroim he neno ia, hi mtoup rais rameꞌ ma mamut reꞌ Au ꞌeiki. Mes natuin hi ka mrae mituin fa Uisneno, onaim oras ia hi mhaeꞌroob om. Rais rameꞌ ma mamut naan naꞌroo goen naꞌko ki.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Of hi muusn ee antuunb ein afu tunab-tunab npeoꞌ hi rame-mnanu, rarit ntaman nbaan ki.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Sin nbeos ki ma mtaikobi mnobaꞌ maan ahaa afu, rarit anroor niis ki ma hi aanh ein barisi. Sin of ka nkonan fa fatu fuaꞌ meseꞌ msaꞌ he nhaek, natuin Uisneno neem anrair he nsoi nafetin naan ki, mes hi ka mihiin Je fa!”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Rarit Naiꞌ Yesus antaam neu Uim Onen Uuf. Anbi umi naan in kintal, atoin ein nmoeꞌ je njari ꞌmasaꞌ, he naꞌsoos ein muꞌit reꞌ npaek sin he naꞌtuur ein. Ankius on naan ate, Naiꞌ Yesus anriuꞌ napoitan sin naꞌkon bare naan.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 In naskarak sin am nak, “Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antui nanin am nak,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Rarit Naiꞌ Yesus neem neno-neno nbi Uim Onen Uuf ma nanoniꞌ nbi naan. Mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma atoni mnais harat Yahudi sin namin ranan he nroor Goe.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Mes sin ka napenin fa sraak, natuin too mfaun ein anmarinan nmaten he nnenan Naiꞌ Yesus In uaban.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.