Atos 23
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA
1 Antean naan ate, sin nreun naiꞌ Paulus he naꞌuab namneob on. Rarit in nkius narek-rekoꞌ atoin ein reꞌ naan, ma naꞌuab am nak, “Aok-bian arki! Au ꞌhake ꞌbi ia, nok neek amneot. Uisneno nahiin kau naꞌko au aanꞌ-anaꞌ tar antea neno ia, au neek ii kninuꞌ.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, naiꞌ Ananias, in es reꞌ anjair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu, natoꞌon nmaet. Onaim in naprenat tuaf reꞌ nhaken nhaumaak naiꞌ Paulus am nak, “Ampaas maan ee paap es neu reꞌ feef naan!”
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Onaim naiꞌ Paulus in ntoin naiꞌ Ananias am nak, “Of Uisneno npaas anbaras ko. Fin ho on reꞌ nii reꞌ feꞌ nseet anrari nbi kotin, mes in naan ee naem ein ansoor goe. Ho mtoko mbi ia, ma mmoeꞌ ho tuam ii, on reꞌ atoni kninuꞌ. Rarit ho he mhukun kau, natuin hit atoran harat. Mes ho reꞌ naan amtanhai atoran naan amsaꞌ, oras ho mreun he npaas kau.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, atook apaumaakt ein nakain ee mnak, “Hoe! Ho ka muꞌbeiꞌ fa he muꞌuab on reꞌ naan neu hit aꞌnaak koꞌu!”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Onaim naiꞌ Paulus nataah sin am nak, “Tebe, oo? Karu on naan, au uꞌpaarn ok ꞌeu ki, te au ka uhiin fa nak, in reꞌ nee, hit aꞌnaak koꞌu. Batuur, Uisneno npaek tuaf he ntui nain nak, ‘Ka nabeiꞌ fa he hi miꞌuab reꞌuf meu hi aꞌnaakt ein.’ ”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 — ausente —
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 — ausente —
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 — ausente —
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Onaim afeek rasi naan anmatoen, tar antea taisiub koꞌu. Rarit anmuiꞌ tungguru naꞌkon partei Farisi anhaken ma anpeis naiꞌ Paulus. Sin naꞌuab ein nak, “Atoniꞌ ia, ka nsaan fa! Kais-kaisaꞌ anmuꞌi smanaf, aiꞌ Uisneno In ameput sonaf neno tunan es, reꞌ neem naꞌuab nok ne!”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Tunggurun naan, naꞌuab anrarin on reꞌ naan, mes sin nmatoes ii maineun besi, tar soraru ꞌnakaf naan anmurai namtau. In natenab nak kais-kaisaꞌ sin nꞌusaꞌ niis naiꞌ Paulus. Onaim in nreun soraurs ein ansanun he nheer nataam naiꞌ Paulus neu benteng.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mabeꞌ te, Usif Yesus neem naꞌkriir On neu naiꞌ Paulus. Ma In nhaꞌtain naiꞌ Paulus in nekan am nak, “Paulus! Ho kais mumtau! Oras ia, ho muꞌuab amrair anmatoom nok Kau nbi Yerusalem ia. Mumnau murek-rekoꞌ! Of ho ro he muꞌuab on reꞌ naan anbi Roma amsaꞌ.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 — ausente —
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Sin nsuup anrarin on naan ate, sin nnaon natoon aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, nok atoni mnasiꞌ harat Yahudi sin am nak, “Sin amaꞌ arki! Hai msuup amrair mak, hai ka mroim fa he miah-miun, karu hai ka amroor miis naiꞌ Paulus fa feꞌ.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Hai roim ein nggui on nai: amaꞌ sin ro he mnao mbaiseun soraru ꞌnakaf, he mtoit je he meik maan naiꞌ Paulus neu baer feek rais pirsait. Ammoeꞌ on reꞌ hi he mparikas mifaniꞌ in rasi. Of hai mseun sin ambi raan atnanaꞌ, he hai mroor miis ne.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Mes naiꞌ Paulus aan moen feuꞌf es anneen sin rais akorat naan. Rarit in naen neu benteng ma natoon neu in babaf.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Anneen anrair aan mone naan in haan tonas ate, naiꞌ Paulus noꞌen naan soraru ꞌnakaf es am nak, “Ia, au anah. Ho meik je mnao rabah meu ho aꞌnakat, fin in he natoon naan uab es.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Onaim sorarus naan neik aan mone naan neu in soraru ꞌnakaf. In natoon am nak, “Aam! Naiꞌ Paulus reꞌ hit ttaahn ee naan, in nreun kau he ꞌeik aan mone ia neem neu ko. In he natoon naan ko rais maꞌtan-tain es.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Rarit soraru ꞌnakaf naan anheer neik riꞌanaꞌ naan neu baer ruumn es, he sin nua sin anmesen. Onaim in nataan ee mnak, “Ho he mutoon kau uab saaꞌ?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Rarit riꞌaan mone naan natoon ee mnak, “Anmuiꞌ naan atoin Yahudis fauk anmaꞌakoran he sin nroor niis au babaꞌ, naiꞌ Paulus. Sin he neman ntoit ko, tua, he nokaꞌ te, ho meik au babaꞌ mnao meu baer feek rais pirsait. Nak, sin aksaaꞌ ein he nparikas au babaꞌ in rais je namnuut.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Mes ho kaisaꞌ mutuin sin roimk ein naan, tua. Natuin of anmuiꞌ naan tuaf boꞌ haa, sin of anpao ki nbi ranan he nroor niis au babaꞌ, naiꞌ Paulus. Natuin sin nsuup anrarin nak, sin ka naah-ninun fa, karu sin ka nroor naan fa feꞌ au baab Paulus. Oras ia, sin nabaarb ein anrarin. Suma sin npao ko, he ho mtoin mak saaꞌ, tua.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Anneen anrair aan mone naan in uabn ii te, soraru ꞌnakaf naan nak ee mnak, “Ho kais mutoon meu tuaf es, mak ho uum mutoon kau rasi ia.” In naꞌuab anrair on naan ate, in nreun aan mone naan he nfain.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Rarit soraru ꞌnakaf koꞌu naan, noꞌen in soraur aꞌnakat tuaf nua. In naprenat sin am nak, “Mibarab maan sorarus, tuaf natun nua; ma sorarus reꞌ ansae bikase, tuaf boꞌ hiut; ma sorarus amneik aunu, tuaf natun nua. Hi mnao nai mabeꞌ ia, anreuk seo, amnao meu kota Kaisarea.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Hi mibarab bikaes es neu naiꞌ Paulus. Hi mnao maat ee nok rek-reko, ntea gubernur Feliks.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Rarit in ntui surat neu gubernur Feliks nak, on nai:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Amaꞌ gubernur Feliks reꞌ au ꞌhormaat ꞌain je. Tabe, tua. Ao-minaꞌ ao-reko naꞌko kau, Klaudius Lisias.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Atoniꞌ reꞌ au ꞌsoun ee neem neu ko ia, kaan ee naiꞌ Paulus. Atoin Yahudis sin anheek je, arakreꞌo te, sin he nroor niis ne. Neno naan, au soraurs ein es anheer napoitn ee naꞌko atoin Yahudis sin aꞌniimk ein. Rarit au uhiin amsaꞌ nak in nmuiꞌ hak too Romas.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Au ꞌaim he uhiin, nansaaꞌ am es atoin Yahudis sin he nroor goe. Etun es au ꞌeik je nnao neu atoin Yahudis sin baer feek rais pirsait.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Mes sin ka napein fa in nsaan saaꞌ-saaꞌ. Batuur, in ka nmoeꞌ fa maufinut saaꞌ-saaꞌ. Onaim atoniꞌ ia, in ka bisa fa he ntaam bui, ma ka nabeiꞌ fa he thukun taꞌmaet je. Te kaah, afeek rasin reꞌ anbin baer feek rais pirsait naan, sin nmatoen, natuin sin noink ein anmatoom nok rais pirsait ein nasurin. Onaim au ꞌeik atoniꞌ ia anbi benteng.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Nokaꞌ te, au upein hanaf nak, atoin Yahudis anmaꞌakoran nrarin he sin nroor goe. Onaim au es reꞌ uprenat he sin neik je neem neu ko, tua. Au utoon amsaꞌ ꞌeu atoin Yahudis sin reꞌ anmakaꞌrais ein nok atoniꞌ ia, he sin neman nbaiseun ko. Maut he ho es reꞌ amneen kuum naꞌko sin, saaꞌ reꞌ sin nasaan ee neu ne.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Rarit soraurs ein reꞌ naan nabaarb ein nrarin, he nanaobaꞌ prenat naꞌko sin soraru ꞌnakaf. Mabeꞌ reꞌ naan, sin nok nain naiꞌ Paulus annaon tar antea kota es, kaan ee, Antipatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Nokaꞌ te, soraur asae bikaes ein ee, sin nnaon naat naiꞌ Paulus ankoon tar antea kota Kaisarea. Mes sorarus bian sin, antebin nfanin neun Yerusalem.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Oras sin ntean Kaisarea te, sin nnonaꞌ surat naan neu gubernur. Ma sin nanaꞌat naiꞌ Paulus neu ne msaꞌ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Anrees anrair surat naan ate, gubernur ee nataan naiꞌ Paulus am nak, “Ho atoniꞌ muꞌko mee?”
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Anneen naiꞌ Paulus nak on naan ate, gubernur ee nahiin nain nak naiꞌ Paulus anmuiꞌ hak too Romas. Rarit in naꞌuab am nak, “Au es reꞌ anaaꞌ aprenat aꞌbi ia. Onaim au es reꞌ he ufeek ho rasi. Mes hit tpao tuaf ein reꞌ sin natraak ko ntea ia, henaꞌ au uprikas ho rasi.” Rarit in nreun in soraurs ein he ntahan naiꞌ Paulus anbi sin baer jes anbi sonaf gubernur, reꞌ nahunu te usif Herodes anmoeꞌ nain je.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.