Romanos 7
AA vs XGS
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
1 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá mɨpé sɨnɨ sɨŋɨ́ nɨŋwearɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ uxeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ majɨ́á rimónɨŋoɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨgɨ́áyɨ́né eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
2 Ewayɨ́ ikaxɨ́ rɨpɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoranéná nionɨ seararɨŋápɨ ananɨ dɨŋɨ́ mopaxɨ́rɨnɨ. Apɨxɨ́ oxɨ́ nɨmeánɨrɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Oxɨ́ nɨmeánɨrɨ́ná o tɨ́nɨ anɨŋɨ́ kumɨxɨnɨrɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ oxo sɨnɨ ŋweaŋáná o tɨ́nɨ nawínɨ ŋweanɨ́a nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨnɨ. E nerɨ aí oxo nɨperɨ́náyɨ́, ŋwɨ́ ikaxɨ́ ímɨ xegɨ́ oxo nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ rɨxa rakiowárɨnɨnɨ.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
3 Ayɨnánɨ íyá oxo mɨpé sɨnɨ sɨŋɨ́ ŋweaŋáná omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ womɨ meánáná “Ámá o oyá apɨxírɨnɨ.” rɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. E nerɨ aí íyá oxo péánáyɨ́, ŋwɨ́ ikaxɨ́ o nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ rɨxa rakiowárɨnɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ í nurɨ womɨ meánɨ́agɨ aí “Ámá o oyá apɨxírɨnɨ.” rɨpɨ́rɨ́ámanɨ.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
4 Ayɨnánɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá pegɨ́áyɨ́ pí pí ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨxeŋwɨrárɨnɨgɨ́ápa seyɨ́né enɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnɨgɨ́áyɨ́né, xɨ́o peŋɨ́pimɨ dánɨ rɨxa pegɨ́á eŋagɨ nánɨ sɨnɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ wé rónɨŋɨ́ oimónaneyɨnɨro xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨseaxeŋwɨrárɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ámá wo tɨ́nɨ —O nɨpémáná ámɨ sɨŋɨ́ nerɨ wiápɨ́nɨmeaŋorɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ámá o tɨ́nɨ nawínɨ nɨkumɨxɨnɨro Gorɨxo nánɨ neróná íkɨ́á sogwɨ́ naŋɨ́ wearɨŋɨ́na yapɨ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨseaxeŋwɨrárɨnɨ.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
5 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Nene sɨnɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo nɨxɨ́dɨróná yarɨgɨ́ápa neranéná ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá neainarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwánɨŋɨ́ neaipiomeaagɨ́rɨnɨ. E yagɨ́ eŋagɨ nánɨ anɨ́nanɨ́wá nánɨ íkɨ́á sogwɨ́ sɨpí wearɨŋɨ́na yapɨ yagwárɨnɨ.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
6 E nerɨ aí rɨxa peŋwaénénɨŋɨ́ nimónɨrane nánɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ xámɨ ɨ́ánɨŋɨ́ neaxeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ neaíkweawárɨnɨŋenerɨnɨ. Ayɨnánɨ agwɨ nene Gorɨxomɨ nuxɨ́dɨranéná xámɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápimɨnɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́dɨrane yagwápimɨ mé ámɨ sɨŋɨ́ bɨ, xɨ́oyá kwíyɨ́ neaíwapɨyarɨŋɨ́pimɨ nɨxɨ́dɨrɨ yarɨŋwɨnɨ.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
7 Ayɨnánɨ píoɨ ranɨréwɨnɨ? “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ sɨpírɨnɨ.” ranɨréwɨnɨ? Oweoɨ, wí e rɨpaxɨ́ menɨnɨ. Niɨwanɨŋonɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ ɨ́á mɨropa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, arɨge nerɨ “E nerɨ́ná ayɨ́ ɨ́wɨ́ rɨ́a yarɨŋɨnɨ?” yaiwimɨnɨrɨ eŋárɨnɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Amɨpí wayá sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨpa erɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ meánɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, nionɨ arɨge apɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ “Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná ayɨ́ ɨ́wɨ́ rɨ́a yarɨŋɨnɨ?” yaiwimɨnɨrɨ eŋárɨnɨ?
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
8 Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨpa erɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ ananɨ amɨpí xɨxegɨ́nɨ sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ owɨnɨnɨrɨ nánɨ sɨwá nipiomeaŋɨ́rɨnɨ. Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ wɨnɨmɨ́a nánɨ apɨ apɨ sɨwánɨŋɨ́ nipiomeáagɨ apɨ e eŋárɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ “E mepanɨ. E mepanɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ mɨrɨnɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá neainarɨŋɨ́pɨ sɨwá wí mɨneaipiomeapaxɨ́ imónɨmɨnɨrɨ eŋɨ́ meŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
9 Eŋíná nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ majɨ́á nimónɨrɨ́ná “Ananɨ naŋonɨrɨnɨ.” nɨyaiwinɨrɨ maiwí ŋweaagárɨnɨ. Íná ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ nɨnɨmeámɨ sánɨŋɨ́ nɨmewéagɨ aiwɨ nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨxa nɨjɨ́á nimónɨrɨ́náyɨ́, ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ saiwiárɨ́nɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ. E níagɨ nánɨ nionɨ “Ɨ́wɨ́ yarɨŋáonɨrɨ́anɨ?” nɨyaiwinɨrɨ “Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ anɨ́nɨ́ɨmɨgɨnɨrɨ yarɨŋáonɨrɨ́anɨ?” yaiwinɨŋanigɨnɨ.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
10 “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nionɨ nɨxɨ́dɨrɨ́ná dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨmɨ́a nánɨ imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” xámɨ dɨŋɨ́ e nɨyaiwirɨ aí píránɨŋɨ́ nɨjɨ́á nimónɨrɨ́ná apɨ sɨwá rénɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋoxɨmanɨ. Nanɨ́nɨrɨ́árɨnɨ.” Sɨwá énɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
11 Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá nɨnipiomearɨ́ná yapɨ́ nɨníwapɨyirɨ nánɨ́nɨmɨ́a nánɨ niŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
12 Ayɨnánɨ re nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ imónɨŋagɨ nánɨ awiaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sekaxɨ́ rɨnɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ awiaxɨ́ imónɨnɨ. Wé rónɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨnɨrɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨnɨrɨ yarɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ.” E nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
13 Ayɨnánɨ “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́ apɨ nionɨ anɨ́nɨmɨ́a nánɨ nimɨxɨŋɨ́rɨnɨ.” rɨmɨnɨréɨnɨ? Oweoɨ, wí e rɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Gorɨxo nionɨ rɨpiaú yaiwíwɨnɨgɨnɨrɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ xe ɨ́wɨ́ enɨ́a nánɨ wíwapɨyirɨ anɨ́nɨnɨ́a nánɨ wimɨxɨrɨ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ, “Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ re eŋɨ́rɨ́anɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́pimɨ dánɨ —Apɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ dánɨ anɨ́nɨmɨ́a nánɨ nimɨxɨmɨnɨrɨ eŋɨ́rɨ́anɨ?” yaiwirɨ “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá nipiomeaarɨŋagɨ nánɨ ɨ́wɨ́ ayɨ́ aga xwɨrɨ́á ninɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” enɨ yaiwirɨ éwɨnɨgɨnɨrɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ xe ɨ́wɨ́ enɨ́a nánɨ wíwapɨyirɨ anɨ́nɨnɨ́a nánɨ wimɨxɨrɨ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
14 Nene nɨjɨ́árɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ xɨ́o wimónarɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨwá neaiarɨŋagɨ aí ɨ́wɨ́ nánɨ áxeŋwarɨ́ ninárɨnɨŋonɨ eŋagɨ nánɨ nionɨ gɨ́ nimónarɨŋɨ́pimɨ xɨ́darɨŋárɨnɨ.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
15 Ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ, “Nionɨ yarɨŋápɨ nánɨ ududɨ́ ninarɨnɨ. ‘Apɨ oemɨnɨ.’ nimónarɨŋɨ́pɨ mé sɨpípɨ, xwɨrɨ́á ninarɨŋɨ́pɨ aí yarɨŋárɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
16 Nionɨ “Sɨpí apɨ mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ naŋɨ́ imónɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ́nɨŋɨ́ nɨrɨrɨ woákɨ́kɨ́ yarɨŋɨnɨ.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
17 Ayɨnánɨ “Nionɨ sɨpí apɨ oemɨnɨ.” nimónɨ́agɨ nánɨ e yarɨŋámanɨ. Ɨ́wɨ́ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nɨroŋɨ́pimɨ dánɨ nináná sɨpí e yarɨŋárɨnɨ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
18 Nionɨ “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ oemɨnɨ.” nɨnimónɨrɨ aiwɨ wí mepa nerɨ nánɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ, “Gɨ́ xwioxɨ́yo —Nionɨ gɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ nɨnimónɨrɨ xɨ́darɨŋápɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Gɨ́ xwioxɨ́yo nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨnɨ rɨ́a nínɨnɨ?” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
19 Ayɨ́ apɨrɨnɨ. “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ mepa nerɨ sɨpí “Mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋárɨnɨ.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
20 Nionɨ “Sɨpí mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋá eŋagɨ nánɨ ayɨ́ niɨwanɨŋonɨ “Sɨpí apɨ oemɨnɨ.” nimónɨ́agɨ nánɨ e yarɨŋámanɨ. Ɨ́wɨ́ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pimɨ dánɨ yarɨŋárɨnɨ.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
21 Ayɨnánɨ nionɨ íníná yarɨŋápimɨ dánɨ sɨŋwɨ́ re anɨmeánɨ́ɨnɨ. “Naŋɨ́ oemɨnɨ.” nimónarɨŋonɨ sɨpí nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ nɨrakiarɨŋɨ́rɨnɨ.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
22 Gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ́ná “Ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ yayɨ́ ninarɨŋagɨ aiwɨ
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
23 gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pimɨ dánɨ niarɨŋɨ́pɨ xegɨ́ bɨ imónɨŋagɨ anɨmeánɨŋɨnɨ. Gɨ́ xwioxɨ́yo nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́ nínɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxoyá gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ “Apɨ naŋɨ́ rɨ́a rɨnɨnɨ?” yaiwiarɨŋápɨ tɨ́nɨ apiaú mɨxɨ́nɨŋɨ́ inarɨŋiɨ. Apɨ nínɨŋɨ́pɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ nɨjárɨnarɨnɨ.
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
24 Ai, nionɨ e imónɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí nimɨxárɨnɨnɨ. Wará anɨ́nɨmɨ́a nánɨ imónɨŋɨ́rí tɨ́ŋáonɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋɨ́pɨ go níkweawárɨpaxɨ́ imónɨnɨ?
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
25 Ai, negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraiso neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo neaíkweawárɨpaxɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ omɨ yayɨ́ owianeyɨ. Ayɨnánɨ nionɨ nɨra úápɨ, ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ, “Nionɨ gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ oxɨ́dɨmɨnɨ.’ nɨnimónɨrɨ aiwɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋɨ́pimɨ —Apɨ nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ xɨ́darɨŋárɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?