1 आन्ट्यागा प्रभुड ईंगा सत्तर जणक् निवडाशी या-या उरला वाड स्वतः फोयेतोड ऊंड्या आंद यीद्दार ईळा वारीक मनामुंदारा आमशा.
2 वाड वारणी आन्या,
12 .
17 हा सत्तर मंदि आनंद गोन वचीर आन आनीर “प्रभू, नी फेरगोन दैयाल पण वश अवताद!”
18 आप्पुड वाड वारीक आन्या,
21 आ क्षणला वाड पवित्र आत्म्याला आनंदीत आय्या आन आन्या,
23 आन शिष्यलतीकुड तीरगी वाड एकांतला आन्या,
25 यंकसार वगा नियमशास्त्रलोंट्योड शिक्षक निला व्हड्या आन वाड येशुनदी परीक्षा तुस्कुणेद प्रयत्न शेशा. वाड आन्या, “गुरुजी, अनंतकाळदी जीवन शिक्केईच्चागा नीन येम शैयाबेक?”
26 आप्पुड येशुड आन्या,
27 वाड आन्या, “नु नी परमेश्वर मिंदा पूर्ण अंतकरणता, पूर्ण आत्माता, पूर्ण शक्ती गोन प्रिती शैई.” आन स्वतः मिंदा यळा प्रिती शेस्ताव आळा मना शेजार्यालमिंदा प्रिती शैई.
28 आप्पुड येशुड वारीक आन्या,
29 पण मनाम योग्य प्रश्न आडगीनाम ईदी दुसरावरक सुबेईच्चागा वाड येशुन आडग्या, “आंटे ना शेजारी यवाड?”
30 येशुड उत्तर ईच्चा,
37 हा नियमशास्त्रटोळ शिक्षक आन्या, “यवाड वानमिंदा दया शेशा वाड,” आप्पुड येशुड वारीक आन्या,
38 यंकसार येशुड आन वान शिष्यल् वान मार्गनेळ व्हयेतापूड, वाड वगा ऊरला वंच्चा. आंद मार्था फेरद आंती वानद स्वागत शेशी आदरातिथ्य शेशा.
39 दानिक मरिया फेरूद शेल्याल ऊंड्या, आदी द्यावार काळादैगारा कुसन्या आन वाड येम आंटाड आदी ईनटून्या.
40 पण मार्थाद जास्त फनीगोन तारांबळ आय्या. आदी येशुन दैगारा वच्या आन आन्या, “प्रभू, ना शल्याल आंता फनी नामिंदा येशा दीनदी काळजी निक लेद येम? तर नाक मदत शेशेदेंक दानिक शप्प.”
41 प्रभुड उत्तर ईच्या,