1 हप्ताद पहिला दिनम वार आंतील येशु सगा गालील नुस वचीडिर लगाना नस्कुला कब्रदेग्गार वच्चीर इंका वार स्वत:तयार शेशीन्द सुगंधी मसाला येतकेन वच्चीर.
2 वारीक राय कबरेमिदुट दबिंद कमशा.
3 वार नोना फोईर, गान वारकी प्रभु येशुनदी फय शिक्या लेद.
4 दिन कस्रोम गोटालाल आईंद उडताना, अचानक चम चंमकशेद बटाल येसकुनीनोर इदार मन्सुल वार बाजूक नीला फडीर.
5 आप्पुड सना आद्री गास वार वारद मुतुल जमीनतीकुड शेशीर वार वारकी आनीर, जो जिता उंडाड वान मीर सच्चींनार दाटल्या येल्ला फूडकुतुनार?
6 वाड इंदू लेड; वाड लेशीनोड उंडाड! वाड गालील प्रातांला उंन्डाना वाड मिक येम शेफ्या दांदी ध्यानाम तीस्कुंडा.
7 आदी इल्ला, की, “मानशी कोडकून फटेकेन पापी मंदिंद शेतला इचेद, वानक वधस्तंभामिंन्दा खिळाशेद इंका मरनांडा वाड लेशी.”
8 आंन्टे आडीयोरक येशुनदी शब्दाद आठवण आय्या.
9 आ कबरेनोट यक्का वचीर इंका वार आ आंनी माटलाद अंद उडीनोर अकरा प्रेषितांना व इंगा आन्दार्क शेप्या.
10 वार आंतील मग्दालीया नगरद मरिया, योहान्ना इंगा याकोबाद आम्मा मरिया इदी उंड्या. वार इंका इतर आडेर सुदधा वार बराबर उंडीर, प्रेषित लाक इ माटलू शेपदूर.
11 पण प्रेषित टोर क वान्द शपेन्द एटीव्हानिक लेद वाटाशा इंगा वार वारमिंदा विश्वास फेटा लेद.
12 पण पेत्र लेशा इंगा कबरेकडा फारया. वाड किंदा वंगी सुश्या गणी वांकी तागाद गुडळाशिन्द बटालशिवाय यमच कमसा लेद. जे आय्या दानमिंदा वाड स्वताने सगा आश्चर्य शेशी दुराम फोय्या.
13 आफोदे दानलोनट्योर इदार शिष्यल यरुशलेम शहर कडा नुट सुमारे आकरा किलो मीटर अंतरामिंन्दा उंडीने अम्माऊस फेरद उरूक होदूर.
14 वार वगामेगारक संगा इदी घडाशींन्द आन्तां ईश्यला माटलाडदर.
15 वार इदार शिशाल माटलाडेद आप्पुड इंगा इ माटलाद चर्चा शेशदर अचानक आप्पुड येशुड स्वत: वच्या इंगा वानबराबर नेडस्देन्क आनटया.
16 पण वगामेगन माटलाडदूर वारी कनलू वान ओळखन्यानुस बंद शेस्देक वाचिन्द उंड्या.
17 येशू वारीक आन्या, “नडशेताप्पुड मीर वगामेगारनी माटलाडतुनार आय्यी माटलू याय उंडाय?” नेडस्ता-नेडस्ता वार थांबाशीर. वार शना दु:खी कमशीर.
18 वार दानलोड वगाट यवार फेर क्लयपा उंड्या, वाड वानीक उत्तर इचा, “आ दिनमला घडाशिने माटलू यरका लेनोर इल्ला यरुशलेम शहराला नीलचेतोड नू वगाडे उंडाव येम?”
19 येशुड वारीक आन्या, “मी मतला याय माटलू?” वार वारीक उत्तर इचा, “नासरेथकर येशुड विषयला आंनी माटलू. इधिच वाड मनशी जो मनाद फनी इंका शब्दागोन द्यावार मुंदार इंगा मनशी मुदारा वगाट महान संदेष्टावड आय्या.
20 इंगा मीम चर्चा शेसतुन्ड्या की, येल्ला मा महायाजक इंगा अधिकाऱ्यांल वारीक मरणदंड भोगण्याइच्चाका स्वाधीन शेशीर इंगा वार वानिक वधस्तंभी खिळाशीर.
21 मीम इल्ला आशा शेशीनटीम की, वाडच वगाट उंडाड जो इस्राएलद मुक्तता शेशी आनी इ आंता शिवाय इदी आन्ता घडशी फोईने माटलाद इफोद मूड नाड आय्या.
22 इंगा मा परिवाराला काई आंतील मंमलान आश्चर्यचकीत शेशिनडीर. इब्द अगदी नसकला आका डा कबरेकडा फईर,
23 गान वारकी वांदी फय शिक्या लेद. वार वच्ची माक शपीर की, वारीक द्यावरदूत लाद दर्शन आय्या इंगा द्यावरदूत लु शेप्या की, वाड जिवंत उंडाड.
24 आप्पुड मा दान्टलोड यवार कबरेकडा फईर इंगा आडेर इल्ला शपीन्द उनडया, आलेच वारीक अढळाशा, पण वार येशुड सुशा लेद.”
25 आंन्टे येशुड वारनी आन्या, “संदेष्टोर शपिणीव आंनी माटला मिंदा इश्वास फेटदेन्क मीर अति मूर्ख इंगा मंद उंडार.
26 ख्रिस्ताइच्चाका इवी आंनी माटलू सहन शेशेद इंन्का वान्द गौरवाला फयेद आवश्यकता लेद येम?”
27 इंगा आनकेन वाड मोशेन तिकुट सुरुवात शेशी इंका आन्ता संदेष्टयांलद्न्का शेपी, शास्त्रलेखात वार विषयला येम राशीन्द उंडाद आदी आन्ता वार वानीक स्पष्ट शेशी शेपीर.
28 या खेड्याकडा वाड फोतुन्ड्या, वानदेग्गार वार वच्चीर इंन्का येशुड इल्ला बहाणा शेशा की, जणू वाड मुंदार फोयेतोड उंडाड.
29 गान शना आग्रह शेशी वार आनीर, “मासंगा निलू कारण मब्बू आईन्दच उन्डाद इंन्का फदूबी मावळाशिंद उंडाद.” आंन्टे वाड वारसंगा निलचीदेंक नोना फोय्या.
30 यप्पुड वाड वारसंगा तिनदेंन्क मेजासभोवताला कुसन्या, वाड रोट्ट्या तिसकुण्या इंन्का उपकार मानाशा. नंतर वाड आदी ईरगामत्तया व आदी वार्क इसदेन्क आंट्या.
31 आप्पुड वानी कडलू तेरशा इन्का वार वानिक ओळकाश्या. पण वाड दाटल्यानुट गायब आय्या.
32 आन्टे वाड वगामेगारक शपदूर, “वाड दावामिंदा मनासंगा माटलाडस्तुन्ड्या आप्पुड इंगा शास्त्रलेखान्द उलगडा शेस्तुन्ड्या आप्पूड मना अंतःकरनाला नोंनुड नोना उकळी वस्तुन लेकुंड्या येम?”
33 आन्टे वाड लगाना लेशीर व यरूशलेम शहराला यन्का फोइर. आप्पुड वारक अकराल प्रेषित व वानसंगा उंडीनोर इतर वगातडा जमाशीनोर कमशिर.
34 इंगा वार प्रेषित तोरद माटा इनीर इंगा प्रेषित इंगा उंगो मदि इ यिदार प्रेषित तोरन आनिर, “खरेम-खरेम प्रभुड लेशिनोड उंडाड! इंका शिमोनक कमशिन्या.”
35 नंतर आ इदार शिष्यांल दावाला येम घडश्या आदी वार शेपीर इंका वाड रोट्ट्या इरगी मत्ताना वार वारीक येल्ला ओळकाशा आदी शेपीर.
36 वार इ माटलू वारीक शेपतान येशुड वार दान्टल्या निलाफड्या इंका वारीक आन्या, “मिक शांती उंडान.”
37 वार दचकाशीर इंका भयभीत आईर. वारीक इल्ला वाटाशा की, वार दैयाम सुस्तार.
38 परन्तु येशु वनीक आन्या, “मीर इल्ला आस्वस्थ येल्ला आईर? मीर मन्नसला शंका याला निर्माण आय्या?
39 नीं दयाम कान नाय शेईळ इंगा काळ सूडना मिक नीन कमस्तान वाड आदीच नीन उंडान. नाक शई अन्वनडा इंका सुड की, नाक उंडाद इळा हाडमांस दैयामक लेकून्टाद.”
40 इल्ला माटलाडी वाड वानक मनाद शेतलकाळ सुप्या. तरीही वान आनंदागोन वारकी आदी खरेम वाटायाद.
41 इंगा आनंदागोन विश्वास न फेटता आश्चर्यचकीत आईर आप्पुड येशुड वान आन्या, “इंद नीदग्गारा तिनदेन्क इच्चाका येम उन्डाद?”
42 इंगा वार वांकी येपीने मिलद तुकडा इच्चा.
43 वाड आदी तीस कुण्या इंगा वारमुंदार तिन्या.
44 वाड वारनी आन्या, “इये आय्यी माटलू याय नीन मीर बराबर उंडेताप्पुड शपीनिन्टीन की, मोशिंन्द नियमशास्त्र, संदेष्टे इंका स्तोत्र इनमिंदा ना विषयला येम शपिनेद उंडाद इदी आन्ता पूर्ण आय्याचबेक.”
45 इंगा शास्त्रलेख तेलच्याइच्चाका वाड वान्द मनसु तेरशा.
46 मग वाड वारकी आन्या, “पवित्र शास्त्राला इल्ला राशिंन्द उंडाद कि, ख्रिस्तद दुख भोगाशेद इंका सचीनदाटनुट तिसऱ्या दिनाम लेशेद,
47 इंका यरुशलेम शहरानुट आरंभ शेशी आन्तां राष्ट्राला वान्द फेरद पश्चाताप इंगा पापुलद क्षमा घोषित शेसदेन्क वच्ची.
48 इदी गोष्टीद मीर साक्षी उंडाय.
49 सूड, नाद आब्बाड इच्ची शेशीन्द देणगी नीन मीरकडा आमस्ताण; मीर स्वर्गीय सामर्थ्यागोन युक्त आय्याव आदन्का यरुशलेम शहराला निलू.”
50 इंगा वाड शिशालन बयट्या दुरामिंदा बेथानि नगर दनका येतकेन फो इंका वाड शेतुल फयक शेशी आशीर्वाद इच्चा.
51 वाड आशीर्वाद इस्ताना इंका तवर मोडामला तिसकुण्या फो.
52 इंगा वार वांदी उपासना शेशीर इंगा वार फेदाद आनंदागोन यरूशलेम शहराला फोईर.
53 इंगा वार परमेश्वर गुड्डीला द्यावारकी धन्यवाद सतत शेसकेन निलचीर.