1 वगा दिन्मुनाळ येशुन परमेश्वर भवनला मन्शीलक शिक्षण इस्तूंड्या आप्पुड इंका सुवार्ता शेपतुंड्या आप्पुड, मुख्य याजक मनशी, नियमशास्त्राद शिक्षकड इंका आब्बागार वक्ताडा फयना वानतीकुड वच्चीर.
2 वार वान आनीर., “या अधिकारगुना नु इ माटलु शेसकेन उंडाव इदी माक शेप, निक इदी अधिकार यवार इच्चीर?”
3 आप्पुड वाड वारक उत्तर इच्या, “निनसुद्धा मिक ओकाट प्रश्न आडूगुतान मीर नाक शेपुना.
4 योहानदी बाप्तिस्मा स्वर्गतीकुनुस उंड्या की मनशीतीकुनुस उंड्या?”
5 वार आपसला चर्चा शेशीर इंका वगामेगारक आनीर, “जर मनाम स्वर्गतीकुनुस आंटाम, तर वाड आन्या फट, ‘तर मग मीर वानमिंदा विश्वास येल्ला फटा लेद?’
6 जर मनाम मन्शी मनशीतीकुनुस आनाला, तर आंता मंदी मनाक रायीदमार शेश्यार येनटीक की वारद खात्री उंन्डाद कि योहान आ वगाट संदेष्टा उंडाड.”
7 आनकेन, “वाड यवारद्यग्गारनुट उंड्या इदी मनाक यरका लेद.” इला वार वारक उत्तर इच्चीर.
8 मग येशुड वारक आन्या, “मग नीनबी आ कथाल या अधिकाऱ्याड शेस्ताड इदी नीनसुद्धा मिक शेप्पान.”
9 इंगा वाड मंदीक आ दाखला शेपाक उंड्या, “वगा मंदीक द्राक्षालद शेण आनशा इंका वाड रव्वा शेतकऱ्यालक मोलगोंना इच्चीगेस सना दिनालइच्चाका परदेश फोय्या.
10 हंगामदि वेळक वाड नोकरनक शेतकऱ्यालकडा आमशा. आइच्चाका की, वार द्राक्षालशेनद रव्वा फळाल इय्याबेक. पण शेतकऱ्याल आ नोकरन्क मत्तीर इंका उत्ता शेइता वापस आम्शीर.
11 आंन्टे वाड इंगोगा नोकरनी आम्प्या, वार पण वान्कबी वार मत्तीर. आ नोकरनी वार अपमान शेशी लेका वागाशीरइंका रिकामा शेतगुना यन्काक आम्पीर.
12 आप्पुड वाड तिसरा नोकरनी आम्प्या. पण वान बी वार जखमी शेशिगेस बयटा फेकास कडीर.
13 अंगूरला बगीचा तोड मालकड स्वतं आन्या, ‘नीन येम शेसदून? नीन ना स्व:ताद प्रिय कोडकू आमस्तान. कदाचीत वार वानकी मान इच्यार.’
14 पण यप्पुड शेतकऱ्याल कोडकू सुशीर, आप्पुड वार आपसला चर्चा शेशीर इंका आनीर, ‘इड तर वारसड उंडाड, मनाम वान मत्तेदाम, आंटे वतनाम मनाद आयी.’
15 वार वान अंगूर बगिच्यालोनुस बैटीक फेकेशीर इंका मत्तेशीर. तर मग अंगूरला बगिच्या लोन मालकुड येम शेशी?
16 द्राक्ष बाग मलकोड वच्च्याव्हाट इंका आ शेतकऱ्यालक मतेशाफट इंका आ अंगूरलाद बगिच्या इंगोगानकी इचकाडी.” वार मंदी इदी इनीर आप्पुड वार आनीर, “इला यपोदुच का रोद.”
17 येशुड वारतीकुड सुशा इंका आन्या,
18 यवार यवाड दानमिन्दा फडीर वानी तुकडाल आई पण या यवाडमिन्दा आदी फडी वानदी चुराडा आयी.”
19 नियमशास्त्राद शिक्षक इंगा मुख्य याजक मन्शील वार आ वेळला वान्क अटक शेशेद प्रयत्न शेशीर, पण वारकी मन्शीलद यरपू वाटास्तुंड्या. वारकी वान्क अटक शेशेद उंड्या, कारनाम वारकी यरका उंड्या कि, इ दाखला वाड वार्कच उद्देशगुना शेप्पिनेदउंडाद.
20 आप्पुड वार वानमिन्दा पाळन फटीर इंका वान्क माटाला फटीगेश राज्यपालाद इंका अधिकाऱ्यांद आधीन शेय्याला आनकेन मनाम प्रामाणिक धार्मिक उन्डाम इला भासवाशातोर हेर आम्शीर.
21 आनकेन आ हेराल वांकी प्रश्न आडगिर. वार आनीर, “गुरुजी, माक यरका उंडाद की, येट खरेम आदी मीर माटलडस्तार व नेरपुतार इंका मीर पक्षपात शेशेलेद. तर सत्यगुना द्यावारदी रस्ता नेरपूतार.
22 मिम कैसरकी कर इय्याबेक इदी योग्य उन्डाद किंवा लेद?”
23 वार धूर्तगुना मनाक फसामतूदेंक सुस्तोनार दिंदी येशुन की कल्पना उंड्या. आनकेन वाड वारकी आन्या, “नाक वगाट कलादर सुपिंडासुपंडा.
24 दानमिंदा यवार्दी प्रतिमा इंका लेख उंडाद?” वार आनीर, “कैसरदी.”
25 आप्पुड वाड वारकी आन्या, “कैसरदी आदी कैसरकी इंका आदी द्यावारकी इंडा.”
26 आप्पुड मन्शीलमुन्दरा वाड याद येम माटलाड्या दांटल्या वान्क फटेद वारकी शक्य आव्वा लेद. वान्दी उत्तरगुना वार आश्चर्यचकिला आय्यीर इंका निरुत्तर आय्यीर.
27 इंगा पुनरुत्थान लेद इला आनेतोर रव्वा सदूकिल वानतीकुड वच्चीर. वार वांकी प्रश्न आडगिर. वार आनीर,
28 “गुरुजी मोशेड माइच्चाका राशी फेटीनेड उंडाड कि जर वगान तम्मूड सच्चीनाड इंगा आ तम्मून की वडती उंडाद पण बीळलु लेर, तर वान तम्मूड आ विधवासंगा फेनडली शेंस्कुनाला इंका तम्मून कस्रोम वांकी वानकी बीळ काला.
29 योळ तम्मुळलु उंडीर. पहिला तम्मूड फेनली शेस्कुन्या इंका वाड बीळ कांदे सच्ची फोया
30 आंन्टेगा दुसरा तम्मूड विधवा दानसंगा फेन्डली शेस्कुन्या इंगा वाड सची फो.
31 आंटेगा तीसराड दानसंगा फेन्डली शेस्कुन्या. योळबी तम्मूळसंगा आदे आय्या यवारकबी बीळ न आता वार सच्चीर.
32 आंटेगा आदी आंतीदभी सच्चा.
33 तर मग पुनरुत्थानदी टायमक आदी यवारदी वडती आयी? येनटीक की आ योळजनबी दानसंगा फेन्डली शेस्कूनडीर.”
34 आप्पुड येशुड वारकी आन्या, “इ युगोर मन्शील फेन्डली शेस्कूनटार इंगा फेन्डली शेशी इस्तार.
35 जर यवार मन्शील आ वच्चेद युगला इंका सच्चींद पुनरुत्थानला भाग तीस्केने इच्चाका पात्र ठरास्तार, वार फेन्डली शेस्कुणार
36 इंका वार सच्चेतोर काद, कारणाम वार द्यावारदूत लेका उंडार. वार पुनरुत्थानद कोडकु उंडेन इच्चाका वार परमेश्वर कोडकुल बी उंडार.
37 काले झुडूपविषयला मोशे राश्या, आप्पुड वाड परमेश्वर न ‘आब्राहामांन्द प्रभु, इसाकान्द प्रभु इंका याकोबन्द प्रभु’ इळा आन्या व सच्ची व्ह्य्यदिंसुद्धा लेफेदेंक वचाफट इदी सुपिगेस इच्च्या.
38 द्यावार सच्चेतोरक लेद तर जिवंतालद द्यावार उंडाद. आंता मन्शील याद वान्दी उंन्डाद वार जिवंत उंन्डार.”
39 आप्पुड रव्वा मंदी नियमशास्त्रालद शिक्षकल आनीर “गुरुजी, बागा माटलाडताव.”
40 मग वांकी इन्का प्रश्न आडगेद कोशिश यवार शेय्या लेद.
41 पण येशुड वारनी आडग्या मंदी येल्ला शकास्तर की, “ख्रिस्तड दाविदान्द कोडकु उंडाड इल्ला वार येल्ला आनटार?
42 येनटीक कीदावीदड स्वतः स्तोत्रद पुस्तकला आनताड,
43 नीन नी शत्रून्क नी काळाला शेयान आप्पुड नंतक
44 इ रीतीगुना दावीद वांकी प्रभू आनताड, तर मग ख्रिस्तड दाविदान्द कोडकु येल्ला?”
45 आंता मंदी इनतुंटीर आप्पुड वाड शिष्यालक आन्या,
46 “नियमशास्त्राद शिक्षकाविषय सावध उंडाडा, वारक लंबा झगाल येशीगेस तीरगेन आवडास्ताद, वारक उरल्या नमस्कार तीस्कोंदेंग, सभास्थानला महत्वद आसनमिन्दा इंका तीन्नेद येळक मानद जागाक कुस्केन आवडास्ताद.
47 वार विधवालद इनलु तीन्नीगेस लुटास्तर शेस्तार इंका देखावा इच्चाका फेदा-फेदा प्रार्थनाल शेस्तार. आ मन्शीलक वाईट शिक्षा आय्याफट.”