1 I oghlum, danaliqimgha köngül qoyghin,
2 Shundaq qilghiningda ishqa sezgürlük bilen qaraydighan bolisen,
3 Chünki buzuq xotunning aghzidin hesel tamidu,
4 Lékin uning aqiwiti kekridek achchiq,
5 Uning qedemliri ölüm girdawigha élip baridu,
6 Hayatliq yolini qilche bilgüm yoq dep,
7 Shunga, i oghullirim, sözlirimni köngül qoyup anglanglar,
8 Undaq xotundin yiraq qach!
9 Bolmisa, izzet-abruyungni bashqilargha tutquzup qoyisen,
10 Yat ademler bayliqliring bilen özini tolduridu,
11 Ejilingde nale-peryad kötürginingde,
12 Shu chaghda sen: — «Ah, nesihetlerdin némanche nepretlen’gendimen!
13 Némishqa ustazlirimning sözini anglimighandimen?
14 Jemiyettimu, jamaet aldidimu herxil nomusqa qalghandek boldum!» — dep qalisen.
15 Özüngning kölchikingdiki suni ichkin,
16 Bulaqliring urghup her yerge tarqilip ketse bolamdu?
17 Bular sangila xas bolsun,
18 Buliqing bext-beriketlik bolghay!
19 U chishi kéyiktek chirayliq! Jerendek söyümlük!
20 I oghlum, némishqa yat ayalgha sheyda bolisen?
21 Chünki insanning hemme qilghanliri Perwerdigarning köz aldida ashkaridur,
22 Yaman ademning öz qebihlikliri özini tuzaqqa chüshüridu,
23 U yolyoruqtin mehrum bolghanliqidin jénidin ayrilidu,