1 Andin Témanliq Élifaz mundaq dédi: —
2 Adem Xudagha qandaqmu payda keltürelisun?
3 Sen heqqaniy bolsangmu, Hemmige Qadirgha néme behre béreleytting?
4 Uning séni eyibleydighanliqi,
5 Séning rezilliking zor emesmu?
6 Sen qérindashliringdin sewebsiz képillik alghansen;
7 Halsizlan’ghanlargha su bermiding,
8 Gerche sen yer-zéminlik bolghan qoli uzun adem bolsangmu,
9 Sen tul xotunlarnimu quruq qol yandurghansen,
10 Mana shu sewebtin etrapingda tuzaqlar yatidu,
11 Shu sewebtinmu séni qarangghuluq bésip körelmes qildi,
12 Tengri ershalaning choqqisida turidu emesmu?
13 Biraq sen: «Tengri némini bilidu?
14 Yene: «Qoyuq bulutlar uni tosuwalidu,
15 Yaman ademler mangghan kona yolni senmu tutuwéremsen?
16 Ular waqti toshmay turupla élip kétilgen,
17 Ular Tengrige: «Bizdin néri bol!»
18 Biraq ularning öylirini ésil nersiler bilen toldurghan del Uning Özidur,
19 Heqqaniylar ularning berbat bolghanliqini körüp shadlinidu;
20 «Bizge qarshi chiqquchilar shübhisiz weyran bolidu,
21 Shunga Xudagha boysunup Uni tonusang,
22 Uning aghzidin kelgen nesihetnimu qobul qil,
23 Sen Hemmige Qadirning yénigha qaytip kelseng, muqerrerki,
24 Eger sen altunungni topa-chang üstige tashliyalisang,
25 Undaqta Hemmige Qadirning Özi sanga altun bolidu.
26 U chaghda sen Hemmige Qadirdin söyünisen,
27 Sen Uninggha dua qilsang, U qulaq salidu,
28 Sen qarar qilghan ish emelge ashidu,
29 Ademler pes qilin’ghanda, sen ulargha: «Ornunglardin turunglar!» deysen,
30 U hetta gunahi bar ademnimu qutquzidu,